Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriTertij

Tertij

plus cōpetit partibus illis facere vnū ſine extenſione ꝙͣ extēſione. Et predicta opiniotm̄ diſcordat ab opiniōe quā teneo ſcꝫ opinioIoh̓. tm̄ in voce ꝯͣdicit ſibijpſi: qꝛ qn̄ dicit eſt integra realitas aut intelligit eſtvnū indiuiduū aliqd̓ ſiue totū faciens vnū forma priori: ſꝫ eſt ſe diſtinctū. ſic non diſcordat ab alia opinone: qꝛ alia opinio pōit: aut intelligit eſt eiuſdeꝫ rōis formapriori faciēs vnū ea: tūc ꝯͣdicit ſibijp̄i.bat̉: qꝛ cōpoſitū ex ꝑtibꝰ realiter diſtinctisſiue realibꝰ diſtīctis aut cōponit̉ ex ꝑtibꝰ eiuſ rōis aut alterius: ſꝫ illud eſt vnū tale cōpoſitu poſt augmetatiōem. igit̉ ⁊cͣ. ſi ille partesſint alterius rōis: tūc vna erit potentiā aliaerit actus: erit vna cōpoſitio ſicut in genereſubſtātie. qd̓ ip̄e negat. ſi eiuſdē rōis igit̉ nondiſcordat a priori opinione: qꝛ qn̄ aliqͥd cōponitur ex ꝑtibus eiuſdē rōis q̄libet pars recipitp̄dicatōem illius ſpēi ſicut totū: ſicut q̄libꝫ ꝑsaqͣ eſt aqua q̄libet pars aq̄ eſt vnū īdiuiduūexiſtēs ſe in gn̓e ſicut tota. ita eſt ſe ī gnͣeqn̄ eſt pars ſicut qn̄ eſt ſe. vn̄ dicere eſt ī genere ſe qn̄ eſt ſe reductōeꝫ qn̄ ē ꝑs nihilvalet: qꝛ idē manens idē ſi ſemel ſit in gn̄e ſeſemꝑ manet eſt ſe in gnͣe ſiue ſit totū ſiueſit pars: qꝛ eſſe ſe in gnͣe eſt parte exiſterenec eſſe ſe totuꝫ quoddā: ſꝫ eſt eſſe illud a quocōceptus gn̓is pōt abſtrahi: de quo pōt predicari p̄t ſaluari ſiue ſit totū ſiue ꝑs: eod̓mo de albedine. Si dicas vnū indiuiduum ſe in gn̄e pōt cōponi ex pluribus exiſtētibus ſe ī gnͣe. Rn̄deo. verū eſt ex pluribus totaliter diſtinctis facientibꝰ ſe vnū: ſꝫ ſi faciant ſe vnū ſint eiuſdē rōis tunc eſt falſuꝫ ita pōt ꝯceptus gn̓is abſtrahi p̄dicari detoto cōpoſito ex illis pluribus īdiuiduis ſicutde quolibet ſe. Item ꝯͣ qd̓ dicit illa realitas adueniēs pōt fieri ſe a deo: qꝛ qn̄ aliqͣſunt eiuſdē rōis ſi vnū eſt factibile ſe potetiā diuinā aliud: ſꝫ iſte realitates ſunt hmōi: pͥma eſt factibilis ſe ſine alia. tn̄ deū ſꝫ naturā. igit̉ deus pōt facere ſcd̓am ſine prima. Itē illa realitas adueniēs p̄t ꝑfectior īduplo ꝙͣ precedēs: qꝛ pōt augeri in duplo.ꝯn̄s pōt illud additū hr̄e partē duplicatam reſpectu forme p̄cedentis: ſunt eiuſdē rōis cuꝫp̄cedenti. igit̉ ſi pͥma eſt imꝑfectior pōt ſeeſſe ſine ſcd̓a: multomagꝭ ſcd̓a pōt eſſe ſine prima. Itē qn̄ aliqua factibilia cōueniūt differunt equalit̓ inter ſe ſi vnū eſt factibile ſe etaliud: ſꝫ ſic eſt de iſta realitate reſpectu p̄cedētis: qꝛ equaliter ꝯueniūt differūt prima eſtfactibilis ſine ſcd̓a. igit̉ eodē modo ecōuerſo.Itē ꝯͣ qd̓ dicit iſta realitas non eſt intelli

gibilis ſe: ſꝫ cointelligibilis: qꝛ qn̄ aliqͣ ſunteiuſdē rōis ſi vnū eſt intelligibile intuitiue etreliquū: ſꝫ realitas aduenies precedens ſunthmōi p̄cedens pōt intelligi intuitiue: qꝛ angelus pōt intelligere caritate p̄exiſtente ītuitiue. ſil̓r pōt intelligere albedine genera de nouo intuitiue igit eodē aliā additā. ꝯn̄s eſt cointelligibilis ſꝫ per ſe intelligibilis. Itē ꝯͣ qd̓ ponit realitas adueniēs eſt īpreciſibilis a precedēte: non pōtintelligi ſꝫ cointelligi: qꝛ accūs pōt intelligi ītuitiue ſine ſubiecto: qꝛ p̄t ſeparari a ſubiectoptꝫ in euchariſtia: ſicut intelligit̉ intuitiueſine ſubiecto: eodeꝫ realitas adueniens p̄tintelligi ſine p̄cedente. Iteꝫ vnūqd̓qꝫ ſicut ſehꝫ ad entitate: ita ad intellectōem: ſꝫ hec realitas eſt entitas diſtincta abſoluta realiter acedenti: ptꝫ qꝛ hec realitas eſt illa nūc ſemper poſita cōſtantia. ſeqͥtur non eſt. diſtinguit̉ ab hoc. igit̉ pōt ſic intelligi. Ite nonminꝰ repugnat entitati diſtincte intelligi abintellectu ꝙͣ videri ab oculo corporali: qꝛ quicqͥd pōt potētia inferior ſuperior: ſꝫ oculus corporalis pōt videre albedinē videndo ſubſtantiam niſi accidens ſicut dyane filius videt̉ accn̄s: qꝛ eſt ſubiectū illius qd̓ videt̉ ſeUn̄ ſi albēdo eſſet in ꝙͣtitate ſine ſuſtātia ſic̄ īeuchariſtia adhuc pōt videri oculo corporaliquare igit̉ pōt intelligi ſine ſubiecto. Iteꝫīp̄ciſibilitas īpedit qͥn vnū p̄t ītelligi ſinealio: aut econuerſo. qꝛ ſi ſic hoc eſſet niſi qͥailla realitas vnū fuit precedēte in forma extenſa ſicut in extenſa puta in albedine: ſed obſtāte tali vnitate idētitate pōt vna ꝑsalbedinis in vna ꝑte ſuꝑficiei intuitiue intelligi ab intellectu noſtro intellecta alia ꝑteſicut ptꝫ ad ſenſum. igit̉ eodē non obſtāteilla ip̄ciſibilitate in forma non extēſa puta incaritate p̄t intellectus angelicus intelligerevnā parte adueniente intelligēdo p̄ceden. Ideo teneo opinionē quā pͥus tenui quaꝫiſte tenet lꝫ improbet ſunt due realitateseiuſdē rōnis facientes ſe vnū quarū vna pōt ſe eſſe intelligi ſine altera ⁊c̄. Si dicasiſta diſtīctio ītelligit̉ niſi argumētatōeꝫdico lꝫ de facto non p̄t ꝑcipi nec diſcerni diſtinctio illarū realitatū niſi ꝑargumētatiōeꝫ:tn̄ deꝰ p̄t facere vna realitas intuitiue videatur ſine alia. Ad rōem alteriꝰ opinionis ad Aalprimā de. iiij. phiſicoꝝ capl̓o de vacuo dicoꝙͣtū ad aliqͥd eſt ſil̓e de augmetatiōe qualitatꝭ ꝙͣtitatis: ꝙͣtum ad aliud eſt diſſil̓e. diſſil̓e ein: qꝛ naturaliter augmētatōnem p̄nt duepartes ꝙͣtitatis ꝑficere ſubiectū oīo idē ſiue ille partes ſint exteſe ſicut albedo ſiue: ſicut

Ad primāalteriꝰ opinio

OReſolutio de