LibriTertij
Tertij
plus cōpetit partibus illis facere vnū ſine extenſione ꝙͣ cū extēſione. Et iō predicta opiniotm̄ diſcordat ab opiniōe quā teneo ſcꝫ opinioIoh̓. tm̄ in voce ⁊ ꝯͣdicit ſibijpſi: qꝛ qn̄ dicit ꝙnō eſt integra realitas aut intelligit ꝙ nō eſtvnū indiuiduū aliqd̓ ſiue totū nō faciens vnūcū forma priori: ſꝫ eſt ꝑ ſe diſtinctū. ⁊ ſic non diſcordat ab alia opinone: qꝛ alia opinio nō pōithͦ: aut intelligit ꝙ nō eſt eiuſdeꝫ rōis cū formapriori faciēs vnū cū ea: ⁊ tūc ꝯͣdicit ſibijp̄i. ꝓbat̉: qꝛ oē cōpoſitū ex ꝑtibꝰ realiter diſtinctisſiue realibꝰ diſtīctis aut cōponit̉ ex ꝑtibꝰ eiuſdē rōis aut alterius: ſꝫ illud eſt vnū tale cōpoſitu poſt augmetatiōem. igit̉ ⁊cͣ. ſi ille partesſint alterius rōis: tūc vna erit potentiā ⁊ aliaerit actus: ⁊ erit vna cōpoſitio ſicut in genereſubſtātie. qd̓ ip̄e negat. ſi eiuſdē rōis igit̉ nondiſcordat a priori opinione: qꝛ qn̄ aliqͥd cōponitur ex ꝑtibus eiuſdē rōis q̄libet pars recipitp̄dicatōem illius ſpēi ſicut totū: ſicut q̄libꝫ ꝑsaqͣ eſt aqua ⁊ q̄libet pars aq̄ eſt vnū īdiuiduūexiſtēs ꝑ ſe in gn̓e ſicut tota. ⁊ ita eſt ꝑ ſe ī gnͣeqn̄ eſt pars ſicut qn̄ eſt ꝑ ſe. vn̄ dicere ꝙ eſt ī genere ꝑ ſe qn̄ eſt ꝑ ſe ⁊ ꝑ reductōeꝫ qn̄ ē ꝑs nihilvalet: qꝛ idē manens idē ſi ſemel ſit in gn̄e ꝑ ſeſemꝑ dū manet eſt ꝑ ſe in gnͣe ſiue ſit totū ſiueſit pars: qꝛ eſſe ꝑ ſe in gnͣe nō eſt parte exiſterenec eſſe ꝑ ſe totuꝫ quoddā: ſꝫ eſt eſſe illud a quocōceptus gn̓is pōt abſtrahi: ⁊ de quo pōt predicari ⁊ hͦ p̄t ſaluari ſiue ſit totū ſiue ꝑs: ⁊ eod̓mo de albedine. Si dicas ꝙ vnū indiuiduumꝑ ſe in gn̄e nō pōt cōponi ex pluribus exiſtētibus ꝑ ſe ī gnͣe. Rn̄deo. verū eſt ex pluribus totaliter diſtinctis nō facientibꝰ ꝑ ſe vnū: ſꝫ ſi faciant ꝑ ſe vnū ⁊ ſint eiuſdē rōis tunc eſt falſuꝫ⁊ ita pōt ꝯceptus gn̓is abſtrahi ⁊ p̄dicari detoto cōpoſito ex illis pluribus īdiuiduis ſicutde quolibet ꝑ ſe. Item ꝯͣ hͦ qd̓ dicit ꝙ illa realitas adueniēs nō pōt fieri ꝑ ſe a deo: qꝛ qn̄ aliqͣſunt eiuſdē rōis ſi vnū eſt factibile ꝑ ſe ꝑ potetiā diuinā ⁊ aliud: ſꝫ iſte realitates ſunt hmōi:⁊ pͥma eſt factibilis ꝑ ſe ſine alia. tn̄ ꝑ deū ſꝫ nōꝑ naturā. igit̉ deus pōt facere ſcd̓am ſine prima. Itē illa realitas adueniēs p̄t eē ꝑfectior īduplo ꝙͣ precedēs: qꝛ pōt augeri in duplo. ⁊ ꝑꝯn̄s pōt illud additū hr̄e partē duplicatam reſpectu forme p̄cedentis: ⁊ ſunt eiuſdē rōis cuꝫp̄cedenti. igit̉ ſi pͥma q̄ eſt imꝑfectior pōt ꝑ ſeeſſe ſine ſcd̓a: multomagꝭ ſcd̓a pōt eſſe ſine prima. Itē qn̄ aliqua factibilia cōueniūt ⁊ differunt equalit̓ inter ſe ſi vnū eſt factibile ꝑ ſe etaliud: ſꝫ ſic eſt de iſta realitate reſpectu p̄cedētis: qꝛ equaliter ꝯueniūt ⁊ differūt ⁊ prima eſtfactibilis ſine ſcd̓a. igit̉ eodē modo ecōuerſo.Itē ꝯͣ hͦ qd̓ dicit ꝙ iſta realitas non eſt intelli
gibilis ꝑ ſe: ſꝫ cointelligibilis: qꝛ qn̄ aliqͣ ſunteiuſdē rōis ſi vnū eſt intelligibile intuitiue etreliquū: ſꝫ realitas aduenies ⁊ precedens ſunthmōi ⁊ p̄cedens pōt intelligi intuitiue: qꝛ angelus pōt intelligere caritate p̄exiſtente ītuitiue. ⁊ ſil̓r hō pōt intelligere albedine generatā de nouo intuitiue igit ⁊ eodē mō ⁊ aliā additā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt cointelligibilis ſꝫ per ſe intelligibilis. Itē ꝯͣ hͦ qd̓ ponit ꝙ realitas adueniēs eſt īpreciſibilis a precedēte: ⁊ iō non pōtintelligi ſꝫ cointelligi: qꝛ accūs pōt intelligi ītuitiue ſine ſubiecto: qꝛ p̄t ſeparari a ſubiectoptꝫ in euchariſtia: ⁊ ſicut intelligit̉ intuitiueſine ſubiecto: eodeꝫ mō realitas adueniens p̄tintelligi ſine p̄cedente. Iteꝫ vnūqd̓qꝫ ſicut ſehꝫ ad entitate: ita ad intellectōem: ſꝫ hec realitas eſt entitas diſtincta abſoluta realiter a p̄cedenti: ptꝫ qꝛ hec realitas nō eſt illa nūc ſemper poſita cōſtantia. ſeqͥtur hͦ non eſt hͦ. gͦ hͦ diſtinguit̉ ab hoc. igit̉ pōt ſic intelligi. Ite nonminꝰ repugnat entitati diſtincte intelligi abintellectu ꝙͣ videri ab oculo corporali: qꝛ quicqͥd pōt potētia inferior ⁊ ſuperior: ſꝫ oculus corporalis pōt videre albedinē nō videndo ſubſtantiam niſi ꝑ accidens ſicut dyane filius videt̉ ꝑ accn̄s: qꝛ eſt ſubiectū illius qd̓ videt̉ ꝑ ſeUn̄ ſi albēdo eſſet in ꝙͣtitate ſine ſuſtātia ſic̄ īeuchariſtia adhuc pōt videri oculo corporaliquare igit̉ nō pōt intelligi ſine ſubiecto. Iteꝫīp̄ciſibilitas nō īpedit qͥn vnū p̄t ītelligi ſinealio: aut econuerſo. qꝛ ſi ſic hoc nō eſſet niſi qͥailla realitas vnū fuit cū precedēte in forma extenſa ſicut in nō extenſa puta in albedine: ſednō obſtāte tali vnitate ⁊ idētitate pōt vna ꝑsalbedinis in vna ꝑte ſuꝑficiei intuitiue intelligi ab intellectu noſtro nō intellecta alia ꝑteſicut ptꝫ ad ſenſum. igit̉ eodē mō non obſtāteilla ip̄ciſibilitate in forma non extēſa puta incaritate p̄t intellectus angelicus intelligerevnā parte adueniente nō intelligēdo p̄cedentē. Ideo teneo opinionē quā pͥus tenui quaꝫ ⁊iſte tenet lꝫ eā improbet ꝙ ſunt due realitateseiuſdē rōnis facientes ꝑ ſe vnū quarū vna pōtꝑ ſe eſſe ⁊ intelligi ſine altera ⁊c̄. Si dicas ꝙiſta diſtīctio nō ītelligit̉ niſi ꝑ argumētatōeꝫdico ꝙ lꝫ de facto non p̄t ꝑcipi nec diſcerni diſtinctio illarū realitatū niſi ꝑargumētatiōeꝫ:tn̄ deꝰ p̄t facere ꝙ vna realitas intuitiue videatur ſine alia. Ad rōem alteriꝰ opinionis ad Aalprimā de. iiij. phiſicoꝝ capl̓o de vacuo dico ꝙꝙͣtū ad aliqͥd eſt ſil̓e de augmetatiōe qualitatꝭ⁊ ꝙͣtitatis: ⁊ ꝙͣtum ad aliud eſt diſſil̓e. diſſil̓e ein hͦ: qꝛ naturaliter ꝑ augmētatōnem p̄nt duepartes ꝙͣtitatis ꝑficere ſubiectū oīo idē ſiue ille partes ſint exteſe ſicut albedo ſiue nō: ſicut
Ad primā rōalteriꝰ opinio
OReſolutio de