Queſtio
dicit ꝙ idem arcus poteſt habere maiorē curuationē ⁊ minorē ſine oī nouo adueniente qd̓prius non fuerat. igitur eodē modo augmentatio. ⁊ hoc ibi dicit plane cōmentator. Itemẜm illam viam augmentatio non diſtinguitur a generatione: quia in vtraqꝫ eſt productōforme de nouo qd̓ eſt ꝯͣph̓m. Tertiū eſt. qꝛ videt̉ ꝙ fiat additio ꝑ formā eiuſdē rōis: qꝛ quāto forma eſt purior ⁊ actualior tāto eſt ſimplicior: igit̉ ſi oēs ꝑtes ſint eiuſdē rōis tūc erit forma ſimplex. Itē dato iſto forma intēſa nō hꝫvnitate niſi acerui ⁊ eſſent plures gr̄e ī aīa ſic̄rami ī ſtipite. Propter iſta ⁊ oīa alia eſt aliaopinio oppoſita opinioni quā teneo tm̄ ī voceſꝫ eādē tenet in re. ⁊ dicit predicta opinio ꝙ inaugmētatiōe nō eſt additio forme ad formā: ſꝫeſt additio eiuſdē realitatis ad formā q̄ nō eſtintegra vl̓ p̄ciſibilis a realitate p̄cedente neceſt ꝑ ſe factibilis ꝑ potentiā diuinā nec intelligibilis ꝑ ſe nec ꝑticipat denotatōem forme niſi ꝑ reductōem ſicut nō eſt intelligibilis ꝑ ſe: ſꝫcoītelligibilis cū p̄cedēte: nec eſt exiſtibilis ꝑſe ſꝫ coexiſtēs. nec eſt entitas ſꝫ coentitas. ⁊ dicit ꝙ intellectꝰ angelicus nō pōt diſtinguereinter illā realitate adueniente ⁊ p̄exiſfentem.a Pro iſta opinione arguit̉ pͥmo ſic. ex cōditionibus formarū nobis notarū deuenimus ī cognitōem formarū nobis ignotarū ſicut ex augmētatōe ꝙͣtitatis deuenimꝰ in augmētationē qͣlitatis. nūc aūt ſicut ptꝫ de linea minꝰ curua fit magꝭ curua. ⁊ nō adueniet aliqͥd niſi quedā realitas et coexiſtētialitas diſtīcta a prioricuruitate. ſil̓e eſt de aere minꝰ raro ⁊ poſt magꝭraro. igit̉ eodē mō eſt in augmētatōe forme cuiuſſibet. Itē ſi pars adueniēs ſit eiuſdē rōiscū ꝑte precedēte: aut igit̉ iſte forme ſe totis ſūtcedē aut ſunt vnū cōtinuitate aut vnitate alicui. nō pͥmo mō: qꝛ tunc in augmētatōne ſcd̓acorrūpit̉: qꝛ nihil trāſit in idētitatē alteriꝰ manēte ꝓpria idētitate. ⁊ ſi hͦ tunc nō eſt vna forma cōpoſita ex iſtis realitatibus. nec ſcd̓o mōqꝛ tūc ille partes eſſent cōtinue ⁊ facerēt vnūẜm eoꝝ vltima. ⁊ ſic caritas eſſet ꝙͣta habenspartē cōtinuatā ꝑti: ⁊ ꝑ ꝯn̄s extēſa. hoc ptꝫqꝛ omogenia nō faciūt ꝑ ſe vnū niſi vt ſunt cōtinua. igit̉ ⁊cͣ. Itē dato iſto in qͣlibet albedieeſſent infinite albedines: quarū q̄libet eſſꝫ diſtincta realiter ab alia: qꝛ ꝑ motu acquirūt̉ infinite ꝑtes. Itē ſi ſic. aut ille ꝑtes faciūt vnūvnitate cōpoſitōis aut cōtinuitatꝭ aut omogeneitatis: aut ſimplicitatis: aut aggregatiōis.nō pͥmo mō: qꝛ talis hꝫ ꝑtes quarū vna eſt potētia ⁊ alia actus: ſic nō eſt ī ꝓpoſito. nec ſcd̓omodo: qꝛ tunc gratia eēt ꝙͣta ⁊ extenſa. nec tertio mō: qꝛ tunc ille ꝑtes cōtinuarent̉ ſicut par
tes omogenei. nec quarto mō: qꝛ tunc nō diſtīguerent̉. nec qͥnto: qꝛ tunc caritas nō eſſet niſiaceruus multarū caritatū. Quartū dubiumeſt de hoc qd̓ dicit̉ ꝙ oīa indiuidua eiuſdē rationis ſunt ſil̓ia. Ex iſto ſequit̉ ꝙ vnū non ē ꝑfectius alio: nec caritas in gradu poſteriori eſtperfectior caritate in gradu priori: qd̓ falſū eſtItē ẜm iſtā viā forma ſubſtātialis recipit magis ⁊ minus: qꝛ ſicut forma accidentalis habꝫplures partes facientes ꝑ ſe vnū indiuiduumeiuſdē rationis eodē modo forma ſubſtātialispatet de ſenſitiua ⁊ qualibet forma extenſa inmateria. qd̓ eſt cōtra ph̓m in p̄dicamētꝭ. Quītū dubiū eſſe poteſt de augmētatōe q̄ ſit in rarefactione ⁊ cōdenſatōe. Itē ſi ſic. gͦ augmentatio aīatoꝝ non diſtinguit̉ ab inaīatoruꝫ augmētatione: qꝛ eodē modo per oīa pōt ignis.⁊ ſic alia elementa ⁊ forme accidētales augeri ſicut homo ⁊ planta qd̓ eſt contra ph̓ꝫ ſcd̓ode aīa. Ad primū dico ꝙ ſi nō ſit variatio inſubiecto nec in forma nō erit maior radicatioplus nūc ꝙͣ prius: tamē poſſibile eſt qn̄ formaperficit aliqd̓ ſubiectū ⁊ poſt diu continetur:ita ꝙ nō poteſt ita facilit̓ deleri poſt ſicut ante poteſt ſaluare illā maiore radicatōem ꝑ motū localē ſolū: quia illud qd̓ eſt īmediatū ſubiectū illius forme intimatur pluribus partibusillius ſubiecti ꝙͣ prius. Exempluꝫ de incauſtopoſito ſuper pergamenū magis radicat̉ quando diu fuit ſuꝑ pergamenū ꝙͣ in principio: qͥamagis intimat̉ eius partibus. ⁊ ſic eſt ibi motus localis nouus ⁊ forte ibi generatur alia q̄litas inſenſibilis ſicut nullus debet dubitarequin ſint multe qualitates vel ꝙͣtitates nō cognoſcibiles a nobis niſi per effectus. ⁊ hoc poſito patet ꝙ aliquid generatur de nouo cōſeruatiuū qd̓ prius nō fuit: ⁊ ideo non poteſt nūcamoueri ſicut prius. Ad aliud de arcu de commentatore patebit poſt. Ad aliud dico ꝙ inaugmentatōe ſubſtantie ⁊ qualitatis eſt quedam generatio ẜm ph̓m: tamen non ſimpliciter. quia non generatio ſubſtantie ⁊ ſimilit̓ inaugmentatione forme ſubſtantialis eſt generatio non tamen ſimpliciter: quia tunc eſt ſimpliciter in ſubſtantia quādo generatur de nouo aliqd̓ indiuiduū per ſe exiſtens non faciēsvnū cum alio. oppoſitū eſt in augmentationeforme ſubſtantialis. Ad aliud dico ꝙ eſt falſum ꝙ ꝙͣto forma eſt purior ⁊ perfectior tantoeſt ſimplicior. ideo aſſumptum eſt falſum. Adaliud de vnitate acerui dico ꝙ idem argumētum eſt per omnia de vna parte aque additaalteri ⁊ ſimiliter de igne vbi eſt vna materiapoſt vnionē partiū aque ⁊ vna forma numero et vna qualitas. et propter hoc dico ꝙ non
init
gatūū
peranda
pabatio prima
Ad tertium
nAd ſcd̓m
MAd pͥmū dubiuꝫ
Quintū dubium
Secundo
Secundo
Quartū dubium