Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

TertijLibri

duos hoīes. probat̉ ſicut prius per ſeparatō: ſed iſti duo hītus in ītellectu ſunt eiuſdemrationis: illi duo ſil̓r in voluntate: quia potētia eſt eiuſdē rationis reſpectu vtriuſqꝫ obiecta ſil̓r. igitur de facto ſunt poſſunt eſſe duoaccidentia abſoluta perficientia idē ſubiectūigit̉ ⁊cͣ. Iteꝫ aliter non pōt ſaluari modus augmentatiōis nec cōtinuitas in motu ſine taliadditione: qꝛ ſi ſit augmētatio pars priorcorrūpatur: oportet neceſſario illā augmētatōem aliqͥd adueniat de nouo faciens vnuꝫ priori: aut igitur illud adueniēs eſt eiuſdeꝫrationis priori: aut alterius ſi ſit eiuſdē rationis in eadē ſpecie priori aut ſe aut accidēs. ſi ſe ſicut pars aque eſt eadeꝫ in ſpecie tota aqua habet̉ ꝓpoſitū. ſi per reductiōeꝫtunc eſt eſſentiale ſpeciei tūc eſt actus vl̓ potentia qd̓ nullus ponit. ſi ſit alterius rōnis: īalia ſpecie ſe. tūc per illud eſt augmētatōqꝛ indiuiduū ſpeciei vnius auget̉ indiuiduū alterius ſpeciei ſicut patet. igitur ⁊cͣ. Adratōes aliarū opinionū. Ad primā de autoreo ſex pͥncipioꝝ. dico intelligenda eſt formacoexiſtit in eſſentia inuariabili: qꝛ carentiapartiū alterius rationis ſicut eſt cōpoſitū ī genere ſubſtātie: tamē carentia partiū eiuſdērōnis: qꝛ hoc eſt cōtra ſenſum. ptꝫ de albedinein diuerſis partibꝰ. Ad alid̓ de. viij. metaphiſice forme ſunt ſicut nūeri. dico ſic intelligit qn̄ aliquid ſubtrahit̉ aūt addit̉ qd̓ non eſtoīo ſil̓e ſed diſſimile: tūc variatiōem ſiue appoſitōem eſt variatio ſpecifica. Aliter dicoph̓s loquit̉ de illis ingrediūtur diffinitōnesſicut comētator ponit exēplū de nūeris differētijs additis in diffinitōe. qn̄ eſt additio vl̓ſubtractio taliū tūc variat̉ diffinitio: ſꝫ illd̓eſt ad ꝓpoſitū: qꝛ loqͥmur de formis ſignificātibus. verbi gr̄a: ſi vna pars addit̉ alteriqn̄ vna pars aq̄ addit̉ alteri variat̉ ſpēs aqueEt qn̄ dicit porphiriꝰ dicit differētie ſuſcipiunt magis minꝰ ⁊cͣ. dico differētie ſubſtantiales ſuſcipiunt magis minꝰ: ſꝫ eſtſpāle qͣlitatibus additōeꝫ poſſunt ſuſciꝑemagis minꝰ ꝙͣtitati: ſꝫ conuenit dre ſubſtātiali. Ad aliud qn̄ dicit̉ differētia formarūeſt formalis: differētia formalis eſt ſpecificadico quedā differētia formalis eſt ſpecifica q̄dā no. qn̄ em̄ differētia vniꝰ eſt diſſil̓is differetie alteriꝰ: tūc in illis differētia formalis eſtſpecifica. ſicut pꝫ de boue aſino. ſꝫ qn̄ eſt ſil̓is diſſil̓is: tūc differētia formalis eſt ſpecifica. ſic eſt ī ꝓpoſito. igit̉ ⁊cͣ. Ad alid̓ qn̄ arguit̉ diffinitio ſpēi equalit̓ ſe hꝫ ad oīa indiuidua: qꝛ exprimit totā eſſentiā cuiuſſibꝫ indiuidui. qd̓ eſt verū ſi eſſet talis maioritas ꝑ-

fectōis. Dico diffinitio ſpēi eſt vna res exͣaīam: ſꝫ eſt vnū cōpoſitū ex diuerſis cōceptibꝰ illud equalit̓ reſpicit oīa indiuidua: qꝛ a quolibet ſimpl̓r ſiue ſit ꝑfectiꝰ ſiue īꝑfectiꝰ p̄t diffinitio equaliter abſtrahi. vn̄ argumētū ſi ꝯcludit: ꝓbat vna pars aque pōt addi alterinec ignis igni oīa ſunt falſa. Ad aliud ꝗn̄arguit̉ tunc ille gradus additus erit accidētalis qꝛ eſt extra ſpem: dico gradus eſt vnūīdiuiduū reſpicit illā ſpēm ſicut ſortes hoīeꝫvel ſicut cōceptum ſpēi ſicut cōceptus hoīspōt eſſe ſine ſorte ſic cōceptus albedinis pōteſſe ſine illo gradu. vn̄ nec albedo a parte rei:nec nigredo eſt de eſſentia rei. Ad aliud qn̄ dicitur quāto forma eſt ſimplicior tāto eſt ꝑfectior. igitur oppoſitū ꝙͣto cōpoſitior tanto īperfectior. dico aſſumptū eſt falſum: qꝛ alit̓ſequit̉ medietas albedinis eſt ꝑfectior totaalbedine: qꝛ pauciores partes hꝫ. qd̓ eſt falſuꝫqꝛ totū eſt maius perfectius ſua parte. ſil̓raliter materia eſſet perfectior cōpoſito ex materia forma: ideo aſſumptū eſt falſum. Adaliud qn̄ arguitur aūt diſtinguit̉ ẜm ſpēm autẜm numeruꝫ. non ẜm ſpēm: qꝛ ſic eſſent due caritates diſtīcte in aīa ſpecie. nec ẜm numeruꝫ.qꝛ talis eſt niſi penes diſtinctionē ſubiectoru. Dico diſtingunt̉ numero ſicut duo tota diſtincta loco ſitu: ſed ſicut due partes facientes per ſe vnū. Et qn̄ d̓r non poſſuntplures caritates in eadē aīa: falſum eſt de caritatibus facientibus per ſe vnū: etiā defacientibus per ſe vnū ſicut poſt patebit. Sidicis accidens indiuiduat̉ niſi per ſubiectū. dico hoc falſum eſt: nec eſt hec ꝓpoſitōph̓i: ſed intelligit qn̄ ſunt aliqua alia accidētia nata facere ſe vnū. tunc ſi ſint in vno ſubiecto faciūt per ſe vnū naturaliter loquendo:ſed per potētiā diuinā aliter pōt fieri: ſed duoaccidentia tota nata facere per ſe vnū nonpoſſunt naturaliter exiſtere in eodeꝫ ſubiecto.Ad aliud quando dicitur ex duobus in 7ctu non poteſt fieri vnum. verū eſt de duobusalterius rationis quoꝝ vnū non eſt in potentia reſpectu alterius: ſed ex duobus ī actu queſunt eiuſdem rationis bene poteſt fieri vnumContra predicta ſunt aliqua dubia. primumeſt de hoc qd̓ dicitur non poteſt fieri variatio in denoīatione forme nec radicatione niſiſit variatio in ſubiecto vl̓ m forma. Contra ſola forma magis radicatur in ſubiecto ex logaꝑmanentia in ſubiecto difficilius amouet.tamē eſt variatio in ſubiecto nec in forma.igit̉ ⁊cͣ. Scd̓m ē de: qꝛ augmentatio eſtſine nouo adueniēte: quia comentator quartophiſicorum capitulo de vacuo comento. lxxxv.

Ad primā ratio hic ſolūmōtanguntur

Ad ſcd̓am

Ad quartā

Ad tertiam

Ad ſeptima

Scd̓m dubiū

Primū dubiū

Ad ſextam

Ad qu