QueſtioVI

non alio modo agens reſpicit paſſum ꝙͣ priusItem quero vtrū inter primū gradū ⁊ ſcd̓m ſitdiſtinctio vel non. ſi nō: tūc nō magis denoīatpoſt augmentatōem ꝙͣ ante. ſi ſic aut ex natura rei aūt per intellectu. nō ẜm intellectum: qꝛẜm eos qn̄ extrema cōtradictionis verificant̉de aliquibus: illa nō diſtinguntur ẜm rationēſed realiter. Et de iſtis gradibus videtur eſſe ⁊nō eſſe: quia primus eſt quādo ſcd̓s non eſt. igitur eſt ibi diſtinctio ex natura rei nō formalisvt ſuppono ex dictis igitur realis ⁊ primꝰ noncorrupitur. igitur in illa forma ſunt plura eiuſdem rationis realiter diſtincta et habet̉ ꝓpoſitū. Iteꝫ oē agens approximatū paſſo qd̓ pōtin aliquā operatōnem in quā prius nō potuitceteris paribus p̄ſupponit nunc aliquid poſitū in agente qd̓ prius non fuit: ſed calor in gradu intenſo approximatus ligno pōt in actu intenſum in que prius non potuit quādo fuit ingradu remiſſo igitur aliquid eſt nunc in calore qd̓ prius nō fuit. ⁊ eſt eiuſdē rationis: qꝛ nōeſt ibi aliqd̓ additū alterius ratiōis ſicut poſtpatebit. ergo. Itē habito termino motꝰ ceſſatmotus. igitur ſi per motū nihil acquiritur ipſiforme ſed totū prefuit in principio quādo incipit motus terminatur motus. qd̓ eſt falſum ⁊contra ſenſum. ⁊ ideo dicit ph̓s ⁊ cōmentatorꝙ motus eſt acquiſitō partis poſt partē illiusforme ad quā vadit: ⁊ ꝙ motus eſt actus entisin potentia ad maiore formā ⁊ ꝑfectiōem. Sidicas. ꝙ forma eſt eadē ante augmentationeꝫ⁊ poſt ẜm eſſentiā non ẜm eſſe. Contra. querovtruꝫ illud eſſe diſtinguit̉ ab eſſentia aut nō. ſinō tunc dicere ꝙ eſt variatio in eſſe ⁊ non ī eſſentia eſt cōtradictio: qꝛ oīa ideꝫ ſunt: ſed ſi ſictunc habetur propoſitū: quia tunc ꝑ augmētatōem aliquid nouū acquirit̉ ⁊ pars preexiſtēsnon corrupitur. ⁊ per ꝯn̄s pars additur parti.Contra quartā opinionē. qꝛ non poteſt ſaluare augmentatōem: ſed tantū generatōeꝫ ⁊ corruptōem. Item quādo aliqua augmentabiliaſunt eiuſdē rationis ⁊ vnū eſt perfectius ⁊ aliud imꝑfectius. illud qd̓ eſt īperfectius includit plures ꝑtes ꝙͣ perfectius. ⁊ dico ꝙ quādoſunt augmentabilia propter aīam xp̄i et aīasalioꝝ: quia aīa xp̄i eſt nobilior ī puris naturalibus ꝙͣ oīa alicuius alterius. ⁊ tamē non ē augmentabilis per tales gradus: vt videtur. ſedſi in augmentatione tota forma prior corrūpitur qn̄ poſterior inducitur forma ſcd̓a non includeret plures partes ꝙͣ prima: ſed erūt equales ſemꝑ. ⁊ per ꝯn̄s non eſt alia augmentatio.ſct. igit̉ ⁊cͣ. Ideo dico aliter ꝙ ſuſcipere magis ⁊minus eſt paſſio quedā que īmediate ineſt cuicunqꝫ materie. ideo nō pōt demonſtrari ꝑ ali-

quā cauſam: ſed talis paſſio ſolū experimentopoteſt oſtēdi in eſſe ſuo ſubiecto. hoc ptꝫ quiaſi poſſet denegari in eſſe alicui: aut igitur propter imperfectōem forme aut perfectōem. nōprimo modo: qꝛ forme imperfectiores ꝙͣ albedo ſuſcipiunt magis ⁊ minus. nec ſcd̓o modo:qꝛ forma perfectior ſuſcipit magis ⁊ minus puta caliditas. ⁊ ideo nō eſt aliquā cauſa querenda quare vna forma magis ⁊ minus ⁊ alia noniſi quia illa natura eſt hec: illa ē illa. ⁊ hoc arguitur ſolo experimento. Sed ꝙͣtum ad modū augmentatōis. dico ꝙ forma augmentabilis cōtinet in ſe plures gradus eiuſdē ratōnis⁊ quando forma primo generat̉ in vno gradueſt minor perfectio ī forma. ⁊ quādo ſit augmētatio eſt noua pars eiuſdem ratiōis addita realiter diſtincta a prima parte faciens cū pͥmavnā formā numero ſicut due partes aque faciunt vnā aquā. ⁊ ſic deinceps ⁊ ꝙ talis modusſit poſſibilis. ꝓbatur: qꝛ ſi non ſic aut hoc ē qͥarepugnat illis partibus facere per ſe vnū: autquia forma non poteſt recipere magis ⁊ minꝰſine extenſione: aut quia repugnat pluribꝰ formis accidentalibus informare idem ſubiectūſi ſint eiuſdem ſpeciei nō apparēt plura impedientia iſtū modū ponendi: ſed primū non impedit: quia partes eiuſdē rationis poſſunt facere vnā qualitatē. ptꝫ de albedine. alit̓ lignūhabens ſuperficiē non poſſet eſſe albū vna albedie. cuius oppoſitū dicūt: ſimiliter due partes aque diſtincte faciunt vnā aquā. Nec ſecūdū impedit: quia nō repugnat plus qualitatiſuſcipere magis ⁊ minus ſiue habere plures ꝑtes ſine extenſiōe ꝙͣ forme ſubſtātiali ſiue materie: ſed deus poteſt conſeruare materiā ⁊ formā ſine ꝙͣtitate et om̄i extenſione. ⁊ tamē tūchabent partes realiter diſtinctas licet nō extenſas. igitur eodē modo poteſt qualitas habere plures partes ſine oī extenſione. Nec tertiū impedit: quia non repugnat formis accidentalibus non facientibus per ſe vnū informare idem ſubiectū que ſint eiuſdem rationisigitur nec repugnat formis accidentalibꝰ eiuſdem rationis facientibus per ſe vnū informare idē ſubiectū. ꝯſequētia ptꝫ de ſe. ātecedensꝓbatur: qꝛ accipio aliquē hoīem diligentē duos homīes duobus actibus diligendi. ex iſtisduobus actibus generant̉ duo habitus inclinantes ad dilectōem vtriuſqꝫ. ⁊ ꝙ ſint duo patet ſic: qꝛ p̄t perdere inclinationem ad diligendum vnum ſtante inclinatione ad diligenduꝫalium ⁊ intenſe diligere vnū ⁊ odire aliū. igit̉habitus īclinās ad vnā dilectōeꝫ ⁊ aliā ē aliꝰ⁊ alius qꝛ poſſunt ſeparari ſil̓r in ītellectu poſſunt eſſe duo hītus inclinātes ad intelligēdū

auct.

E