QueſtioIII
fidei ita pōt oēs alios actꝰ elicere ꝑtinētes adfidē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄t naturalit̓ deū diligere. Itē delectatio q̄ eſt ī ſpeculatōe eſt maxīa ẜm ph̓m: ſꝫilla habet̉ naturalit̓. gͦ ⁊cͣ. Itē aliqͥs pōt mediante hītu ⁊ actu acqͥſito naturaliter abſorberetriſticiā: gͦ eodē mō pōt mediāte hītu naturali diligere deū ſuꝑ oīa: ⁊ ſic hr̄e d̓lectatōeꝫ. Iōdico ꝙ illud pōt fieri ꝑ habitū naturalē ſic̄ perſuꝑnaturale. Si dicas ꝙ tūc ex puris naturalibꝰ aliqͥs poſſet vitare oē pctm̄. Dico ꝙ nō: qꝛdeꝰ nō acceptat illā moderatōem ꝑ habitū naturalē ſic̄ ꝑ ſuꝑnaturalē: tn̄ poſſꝫ ſic acceptareſi ſibi placeret. Ad alid̓ dico ꝙ rebellio nō p̄tauferri ⁊ ꝑfecta trāqͥllitas fieri niſi ꝑ aliqͥd ſupnaturale infuſū non ꝑ aliqͥd naturale ex cāisnaturalibꝰ cauſatū: ſꝫ ꝑ ſuꝑnaturale puta ꝑ dotē impaſſibilitatꝭ. Itē ꝯhͦ ꝙ ponit ꝙ electio involūtate nō pōt eſſe niſi p̄cedat iudiciū rōnisqꝛ nō maior on̄ſio obiecti reqͥrit̉ a ꝑte volūtatꝭꝙͣ aꝑte appetitꝰ ſenſitiui ſꝫ ad hͦ ꝙ appetitusſenſitiuꝰ hēat actū ſuū nō requirit̉ niti ſola apprehēſio obiecti ſine oī iudicio ſic̄ qͥlibet exꝑit̉igit̉ ad hͦ ꝙ volūtas hēat actū ſuū ſolū requiritur oſtenſio obiecti p̄cedens ſine oī iudicio rationis. Hec de q̄ſtione.Queſtio. iij.Trū beata virgo3debeat dici parēs xp̄i ẜm naturamhūanā. Hic ſunt qͣttuor faciēda. primo vidēdū vtrū btā virgo actiue oꝑabat̉ ī coceptōe xp̄i. Scd̓o ꝑ quē modū oꝑabat̉. Tertiovtrū p̄ciſe ꝓpt̓ illā oꝑatōem dꝫ dici mater xp̄iQuarto vtrū ip̄a ſola dēat dici mat̓ xp̄i vl̓ no.riQuātū ad primū eſt opinio cōis ꝙ mr̄ hꝫ tm̄na rōem receptiui āminiſtratio materiā ⁊ ſemenviri hꝫ rōem actiui: illud eſt de intētōe ph̓i ī libro de aīalibꝰ. hͨ ꝯcluſio ꝓbat̉ ſic. ſicut pr̄ ſe hꝫad actiuitatē: ſic mr̄ ad paſſibilitatē: ſꝫ pater ēſolū pͥncipiū actiuū: igit̉ mater ē ſolū pͥncipiūpaſſiuū. Itē de beata virgine arguit̉ ſpāliterqꝛ virtꝰ finita agit ī tꝑe ⁊ nō ī inſtāti: ⁊ ꝑ ꝯn̄snō pōt coagere virtuti īfinite cuiꝰ eſt agere ininſtāti: ſꝫ corpꝰ xp̄i fuit formatū ī vtero ꝟginisin iſtāti. gͦ ⁊c̄. Itē ſi ſic: tūc xp̄s deſcēdiſſet deadā ẜm rōem ſeminalē. ꝓbat̉: qꝛ creatura nonīducit formā ſubſtātialē niſi ꝑ virtutē ſemīalēSi gͦ btā virgo egiſſet in īductōne forme ſubſtātialis egiſſet ẜm rōem ſeīalē. Cōtra iſta ariſtoteles ⁊ oēs ph̓i vident̉ dicere oppoſitū. naꝫpotētie vegetatiue ſunt actiue ẜꝫ oēs. pꝫ ſcd̓ode aīa vbi on̄dit ꝙ pret̓ calorē naturale in augmēto eſt alia potētia actiua ſcꝫ potētia vegetatiua: ſꝫ in btā ꝟgine fuit potētia vegetatiuagͦ ⁊c̄. Iō dico aliter ꝙ mr̄ aliquo mō ſe hꝫ actiue reſpectu ꝓlis: qꝛ qn̄ eſt gn̓atio vniuoca veri
ſil̓e eſt ꝙ forma ſubſtātialis inducēs formā etforma inducta ſint eiuſdē rōis: nūc aūt gn̄atōhoīs ē vniuoca ⁊ forma ſubſtātialis viri ⁊ mulieris ſunt eiuſdē rōis: igit̉ cū in gn̓atōne ꝓlisnō ſit alia forma ſubſtātialis eiuſdē rōis cū forma gn̓ata niſi forma mr̄is: gͦ gn̄atio forme ſubſtātialis ⁊ eius īductio eſt attribuēda mr̄i. ⁊ ꝑꝯn̄s mater ſe hꝫ actiue in gn̓atiōe ꝓlis. Si dicas ꝙ pr̄ in gn̓atōe ꝓlis ſolū ſe hꝫ actiue. Contra. pater nō plus facit ꝙͣ vnꝰ ignis gn̓atus intertio gn̓ato: puta ſi vnꝰ ignis generet aliū etſcd̓s tertiū: ſic pr̄ non plus facit niſi ꝙ deciditſemē: ⁊ ſemē poſt eſt cā actiua: iō ꝙͣtū ad inductionem forme ſubſtātialis mater eſt cā pͥncipalior ꝙͣ pater. Si dicas ꝙ iſtud argumētū eqͣliter ꝯcludit. Cōtra te. qꝛ oēs forme actie eiuſdē rōis pn̄t hr̄e effectꝰ eiuſdē rōis: ſꝫ ī pre ⁊ matre ſunt forme eiuſdē rōis: ſꝫ illa q̄ eſt in matreeſt inductiua forme ī materia ꝓlis ſine pre. igitur eodē mō forma ſubſtātialis pr̄is p̄t hͦ facere ſine mr̄e. Rn̄deo ad inductōeꝫ forme ſubſtātialis ẜm cōem curſum qͥ mō eſt ꝯcurrūt accutia tanꝙͣ diſpōes nccrio reqͥſite puta calor naturalis ⁊ qͣlitates nobis ignote. et ſi oēs diſpoſitōes ⁊ oīa accn̄tia eſſent eqͣlia in pre q̄ ſunt īmatre poſſet pr̄agere qd̓ agit mater: ⁊ qꝛ nō ēſic: iō nō pōt pr̄ ſic agere. Ad primū ꝓ illa opinione dico ꝙ ph̓s intelligit ꝙ ſeme hꝫ rōemactiui ꝙͣtū ad aliqͣs trāſmutatōes: ſꝫ nō ꝙͣtumad vltimatā inductiōem forme: ſꝫ ꝙͣtū ad multas alteratōes p̄cedētes. Ad aliud dico ꝙ ſioīa accidētia eſſent in pre q̄ ſunt in mr̄e argumentū ꝯcluderet verū: qꝛ pr̄ hret actiuitate reſpectu forme ſubſtātialis ꝓlis: ſed nō eſt ſic. ſꝫin matre ē aliqd̓ accidētale ⁊ calor naturalismatris ⁊ ſperma eius ꝯcurrens cū eius formacuius rōe p̄t dici hr̄e rōem actiui: ſed in pre nōeſt aliqͥd ſic. Ad aliud dico ꝙ virtus finita p̄tcoagere infinite: qꝛ qn̄ effectꝰ ꝓducit̉ p̄t ꝓduci in inſtāti ſicut in tꝑe: tunc virtus finita pōtagere in inſtāti ſicut in tꝑe. Circa aliud argumentū ſunt tria facienda. Primo videndū eſtquid eſt ſemen ⁊ ratio ſeminalis. Scd̓o que ēneceſſitas ponendi rationē ſeminaleꝫ. Tertioquomodo ſe habet reſpectu formatōis corporis xp̄i. Quantū ad primū dicit Ioh̓es ꝙ ratio ſeminalis nō ponit̉ propter creatōeꝫ vitādam: nec vt ſaluetur naturalitas generatiōisNon ponitur propter iſta: quia aut pars forme generande precedit aut non. Non propterprimū: qꝛ quero de illā parte acquiſita d̓ nouoquere Ioh̓. ⁊ concludit ꝙ generatō ſit naturalis ex ſola inclinatione principij paſſiui: ſicutgrauitas inquantū principiuꝫ paſſiuum facitmotum naturalē: ⁊ non inquantū principium
prime opi. artili primi
Cueſtiomatiuor diſqͥrit
li primiProbatio prima
Secunda
Reſponſio ſcoti.
Ad primam
Ad tertiam
Ad ſcd̓am
CSolutio qͣrte ꝓbatōis tria facitPrimum