Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

Et qn̄ dicis ſibi repugnat eſſe ꝑſona creatavl̓ īcreata: dico ita repugͣt nature hūaneꝑſona īcreata ſicut lapis vl̓ aſinꝰ: qꝛ ſic̄ eſt īpoſſibilis lapis ē ꝑſona dīna etiā ſi eēt aſſumpta a ꝑſona dīna: ita ē īpoſſibilis natura humana aſſūpta de facto eſt ꝑſona dīna. ſꝫ ſolūeſt vera natura hūana ſuſtetificat̉ a ꝑſona diuina: qꝛ ſubſiſtit ī ꝑſona dīna: eodeꝫ p̄t vera lapis ſuſtetificat̉ a ꝑſona diuina ſi eētaſſumptꝰ ſicut nūc eſt natura hūana. in eſtdra qꝛ natura hūana eſt ꝑſonalis ꝑſonalitatecreata qꝛ ſi dimitteret̉ ſtatī eēt ꝑſona creataſonalitate ꝓpͥa p̄dicto: ſꝫ ſic eſt de natura irratōali qͥcunqꝫ: qꝛ ſi lapis aſſumeret̉ a ꝑſona poſt dimitteret̉ eēt ꝑſonatꝰ ꝑſonalitate creata: eſt eēt ꝑſona creata. bn̄ tn̄ eſſetſuppoſitū creatū. ꝙͣtū ad eſt dr̄a inter vnū aliud. Ad aliud dico qͥcqͥd fundat vnio iter verbū naturā hūanā p̄t dimitti ip̄avnio etiā p̄t corrūpi deponi manēte fūdamēto eiꝰ qͥcqͥd ſit illd̓: ſꝫ tūc natura ē vnita: qꝛ ſicut īpoſſibile eſt ꝯͣdictio maneat vnio nature ad verbū natura vniat̉ verbo: itaīpoſſibile eſt natura vniat̉ verbo: tn̄maneat vnio. Ad aliud dico nil abſolutūpōt cōicari ꝓpͥetas vniꝰ nature alteri natureniſi ſequat̉ vnio illaꝝ adīuicē. ſicut em̄ videmꝰ ꝙͣtucūqꝫ fiat approximatio aliquoꝝ adinui puta aīe ad corpꝰ: niſi aīa ſit vnita corꝑiꝓpt̓ ꝓpͥetates aīe ꝯueniūt corꝑi dr̄ corpus ītelligere ſentire ⁊cͣ. poſito etiā duo corpora aīata eſſent ī eodeꝫ loco: tn̄ ꝓpͥetatesvniꝰ aīe eſt ī vno corꝑe ꝯuenirēt alteri corꝑiniſi ſibi vniat̉: lꝫ illa aīa ꝙͣtū ad ꝓpinqͥtateꝫdiſtantiā eqͣliter reſpiciat vnū corpꝰ aliud.excepto aiat vnū corpꝰ ſibi vnit̉ alteriita ī ꝓpoſito qd̓cūqꝫ abſolutū deꝰ cāret in natura hūana ſiue ī corꝑe ſiue in aīa niſi ſit vnionature ad ſuppoſitū nūꝙͣ p̄n̄t ꝓpͥetates ſuppoſiti dīni ſibi cōicari nec ꝓpͥetates nature ſupi3 poſito. Ad aliud dico qn̄ rctūs diſtīguit̉ realit̓ a fūdamēto: tūc p̄t terīare mutatōem. ptꝫde vbi ẜm alios qd̓ terminat motū localē nilabſolutū nouū. pꝫ etiā de materia forma. ſb̓a accn̄te: ſi eſſent pͥmo ſeꝑata poſt vnita potētiā diuinā: qꝛ tūc hr̄ent ſolū rctm̄ vniōis quēprius hēbāt. qꝛ oīa abſoluta manēt eqͣliternūc ſic̄ pͥus. ꝯn̄s illa mutato terīat̉ ſolū ad reſpectu vnionis ſic̄ eſt ī ꝓpoſito. Ad alid̓ dico lꝫ een̄tia ſit pͥmo ſūme indepēdēs: tn̄ ēpͥma teriandi qꝛ indepēdentia ē pͥma roteriandi iſtā vnionē: qꝛ credo illud qd̓ ē ſimplicit̓ dependēs p̄t terīare dependētiā alteriꝰnature ſine vnione: qꝛ credo deus p̄t facere vna natura creata depēdeat ad aliā tāꝙͣ ad

naturā ſuſtētātē ſiue ſuſtētificātē. puta aīapōt termīare vnionē corporis vel lapis: qͥaeſt aliqͣ ꝯͣdictio. tn̄ oīs creatura ſimpl̓r depedet ſic̄ vnū corpus ab alio. etiā licꝫ eſſentia ſitpriꝰ indepēdēs alia prioritate: puta originis adeo: ita in ꝓpoſito. pōt em̄ ꝓprietas vel totaſona pͥmo termīare iſtā depedētiā: lꝫ vtrūqꝫdepedet ſicut correlatiuū ſuo relatiuo: licꝫ ſitpriꝰ indepēdēs: puta prioritate originis. Adaliud dico eſt incōueniēs aliqd̓ finitūtermīet vnionē depēdētiā ſic̄ dictū eſt incedēti ſolutiōe. Ad aliud dico. qn̄ eſt aliqͥsreſpectꝰ ꝓprie terminat̉ ad alique terminuꝫita illud qd̓ termīat ſit ꝓprie eiꝰ terminꝰ. tūcad multiplicationē termioꝝ ſequit̉ multiplicatio reſpectuū. Sed qn̄ aliqͥd dicit̉ termīareqꝛ eſt idē realit̓ illo qd̓ pͥmo ꝓprie t̓minatet ſic ſcd̓ario denoīatur a reſpectu terminātetūc ad multiplicationē taliū terminoꝝ ſequit̉ multiplicatio reſpectuū ſic̄ in ꝓpoſito. qꝛvnio nature hūane pͥmo termīatur ad totāſonā filij vel ad eiꝰ ꝓprietatē. prīo ꝓpriedenoīatur ꝑſona filij terminans iſtā vnionē: ſꝫeadē vnio numero alia: ſic̄ ponit alia opinio prius īprobata terminari pōt ad eēntiā diuina pōt ꝯcedi natura vnit̉ eēntie diuineqꝛ eſt idē realit̓ ꝑſona. ꝓpt̓ iſtā idētitateꝫpōt denoīari terminās iſtā vnionē. licet īproprie ſic̄ diſtīctio realis pr̄is et filij ſufficit ad pr̄ denoīetur terminās iſtā vnionē. noſeqͥt̉. ꝯcluſio. Ad alid̓ dico. natura aſſūpta manet ibi violēter: qꝛ inclinat̉ ad oppoſitū: qd̓ tn̄ requirit̉ ad hoc violētaret̉. Et qn̄dicit inclinat̉ ad ꝓpriā ꝑſonalitatē. dicooēs tales: natura creata īclinat̉ ad ſuppoſituꝓpriū: ſubſiſtit in ꝓpria ꝑſonalitate: ſuſtētificat̉ ſunt falſe de ꝟtute ẜmonis. qꝛ nunꝙͣ natura poſitiua īclinat̉ ad aliqͥd ꝓprie niſi ſit poſitiuum nec ſubſiſtit niſi in poſitiuo nec ſuſtētificat̉ niſi ī poſitiuo. Perſonalitas aūt vltranaturā addit ſolā negationē depēdētie. natura plus inclinat̉ ad ꝓpriā ꝑſonalitatēIaffirmatio inclinat̉ ad negationē. Ad aliudtdico illimitatio facit plus ī vna natura nūero p̄nt eſſe tres ꝑſone ꝙͣ limitatio. qꝛ ſic̄pōt ſuſtineri ī natura diuina illimitata pn̄teſſe tres ꝑſone. ita bene pōt ſuſtineri in natura hūana vna nūero limitata ſunt tres ꝑſone: nec pōt reꝑiri aliqͣ plus ꝓbans vnā ꝑtēꝙͣ aliā. qꝛ tn̄ vnū teneret̉ ex fide et aliud no.ꝓpter fidē ꝓpt̓ aliā rōem teneo primūſcd̓m. Ad aliud dico natura hūana ſic aſſulmit̉ ad vnitatē ꝑſone diuine fit ꝑſona diuina. ſic̄ pōt ſuſtētificari ab vna ꝑſona diuina: ita a tribꝰ: tres ꝑſone fiāt vna natura

K iiij

Ad vndecimū.

mūtertiū

Ad duodecimuꝫ

Mdecimū

F NAd decimūſeptimum

nAd decimmum

Ad decimūocta-

Ad decimū ſextū

yAd decimūqͥntū

Ad decimūqͣrtū