libriTertij
Tertij
ſuſtētificata: ⁊ iſta diſtīgunt̉ realit̓ in xp̄o tāꝙͣqd̓ ⁊ tāꝙͣ quo: ⁊ iō p̄t ꝯcedi ꝙ ille hō qͥ eſt xp̄seſt hō hūanitate tāꝙͣ aliquo diſtīcto realit̓ abeo ꝓ quo ſubiectū ſupponit: ⁊ ſub iſto ſenſu hͨeſt vl̓r vera. albū eſt albū albedine: ita ꝙ lyalbū ſit qd̓ ⁊ albedo quo. Et iſta diſtīgunt̉ realit̓qꝛ lyalbū qn̄ hꝫ ſuppoſitōeꝫ ꝑſonalem ſēꝑ ſupponit ꝓ ſubiecto ſuſtētificāte albedinē qd̓ eſtſuppoſitū in gn̄e. ⁊ albedo ſupponit ꝓ ip̄a forma albedinis inherēte tali ſubiecto. ⁊ illa vl̓rdiſtingunt̉ realit̓ tāꝙͣ qd̓ ⁊ quo. In alijs aūt axp̄o nō eſt hͨ vera. hō eſt hō hūanitate ītelligēdo diſtīctōeꝫ p̄dicto mō int̓ qd̓ ⁊ quo qꝛ ī alijsly hō ſupponit ꝓ ſorte vel platōne quoꝝ nullꝰdiſtīguit̉ realit̓ ab hūanite ī eo qꝛ ſuppoſitumcreatū vl̓ ꝑſona tm̄ addit negatōeꝫ vltra naturā exiſtentē ī tali ſuppoſito hͨ aūt eſt vera hūanitas eſt hō ⁊ hō ē hūanitas: ſicut dicit cōmētator. vij. metaphiſice qꝛ illd̓ ī creaturis ꝓ quoſupponit hō ⁊ hūanitas idē ſunt. iō tales ꝓpoſitōes hūanitas ē hō hūanitas ē ꝑſona de ꝟtute ſermonis ſunt vere. Si dicas ꝙ ī creaturꝭ lyhō ſupponit ꝓ ſuppoſito vel ꝑſona q̄ cōponit̉ex poſitiuo ⁊ negatiuo: ſꝫ hūanitas nō illud cōpoſitū ex affirmatiuo ⁊ negatiuo. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deoꝙ ex natura ſermonis ly hō ſuppōīt ꝓ illa natura q̄ denoīatur ab illa duplici negatōe ⁊ nōꝓ cōpoſito ex affirmatōe ⁊ negatōe. Sꝫ ſi ſupponeret ex vi ſermonis ꝓ illo cōpoſito tūc noeſſet hͨ ꝯcedēda hūanitas eſt hō hūanitas eſtꝑſona hūanitas eſt ſuppoſitū: nec hͨ hō eſt hūanitas: ſꝫ eſſent tales ſil̓r falſe: ſic̄ hͨ hūanitas eſtcōpoſita ex affirmatōe ⁊ negatiōe: qꝛ tn̄ nō ſicſupponit ex natura ſermoīs: ſꝫ tm̄ ꝓ illo poſitiuo ſuſtētato denoīatōe duplici negationis tales ꝓpoſitōes ſunt vere ⁊ ꝯcedēde. Dico tn̄ ꝙlꝫ hͨ ſit vera ī creaturis hūanitas eſt hō: tn̄ noeſt nccria ſꝫ ꝯtīgēs: qꝛ hūanitas q̄ nūc ſuſtētificat̉ in ꝑſona ꝓpria pōt ſuſtētificari a ꝑſona diuina: ⁊ tūc hͨ eſſet falſa hūanitas eſt hō: ſicut hͨhūanitas ē ꝑſona dīna. ⁊ iō lꝫ de facto ſit ꝓpōvera qn̄ ſuſtetificat̉ in ꝑſona creata tn̄ pōt eēfalſa. iō eſt cōtingēs. Ad aliud dico ꝙ qn̄ natura nō ſuſtētificat̉ a ſuppoſito alieno: tūc natura nō depēdet ad ſuppoſitū: qꝛ tūc eſt eadeꝫrealit̓ cū illo ſuppoſito: ſaltē ꝙͣtū ad om̄e poſitiuū in eo: nec differt ab eo qn̄ tn̄ ſuſtentificat̉a ſuppoſito ſicut eſt in ꝓpoſito qn̄ natura hūana ſuſtentificat̉ a verbo: tūc natura depēdet aſuppoſito ſicut nūc natura hūana a verbo depēdet. Ad aliud dico ꝙ ſolū vna natura ſubſiſtit ī ſuppoſito: ſcꝫ natura aſſumpta a verboqꝛ illa ꝓprie ſuſtentificat̉ a ſuppoſito: qꝛ illudqd̓ ſuſtētificat̉ ſuſtētificat̉ in aliquo ſuppoſito⁊ diſtīguit̉ ꝓprie ab eo in quo ſubſiſtit ⁊ ſuſtē
tificat̉: ⁊ hoc ſolū verū eſt in xp̄o. ideo ibi ſoluꝫſubſiſtit: nā ⁊ ſuſtētificat̉ ī ſuppoſito. In alijsaūt nō diſtinguit̉ realiter qd̓ ſubſiſtit ⁊ in quoſubſiſtit ſicut prius dictū eſt. iō in alijs nō debet cōcedi ꝙ natura ſubſiſtit in ſuppoſito. tn̄bene pōt ꝯcedi in alijs ꝙ natura ſubſiſtit ſuꝑpoſitōe: ſicut ꝙ homo eſt albꝰ albedine. qꝛ ſuꝑpoſitio nō eſt aliud a ſubſiſtētia. et illa ꝯuenitnature qn̄ ip̄a nō dependet ab aliquo alio ſuꝑpoſito ſuſtētificato. Ad aliud dico. ꝙ in ꝓpoſito ſolū eſt verū qd̓ ſupponit Auguſtinus. qͥaxp̄s qd̓ eſt tale ſuppoſituꝫ p̄dicauit reſurrexit⁊ mortuus eſt ⁊cͣ. ⁊ nō natura ſolū ſed ſuppoſitū diuinū habēs naturā. et iſte oꝑatiōes in ꝓpoſito cōueniūt ꝑſone ⁊ nō nature. qꝛ in ꝓpoſito natura ⁊ ſuppoſitū diſtingūtur realiter ⁊natura ſubſiſtit in ſuppoſito cui conueniunttales actiōes: ſed in alijs vbi ſuppoſitū vel ꝑſona ⁊ natura nō diſtingunt̉ realit̓ niſi qꝛ vnūincludit negationē in ſuo qͥd noīs ⁊ aliud nō.non eſt hoc verū qd̓ ſuppoſitū agit ꝑſona agitqꝛ illud ꝯpoſituꝫ ex affirmatiōe ⁊ negatiōe nōagit. iō oēs tales ꝓpoſitiōes ſunt falſe. ſed inillis eſt verū. qꝛ ſola natura agit et nō ſuppoſitū. Ad aliud dico. ꝙ tres perſone nō ꝯcurrūtad ꝯſtituēdū aliqd̓ vnū: puta vnā ꝑſonā diſtīctā a tribus. licet faciūt vnū. qꝛ ſunt vna eēntia. eſſentia aūt ꝯcurrit ad cōſtitutionē oīm ꝑſonarū. Ad aliud dico. ꝙ tres ꝑſone nō cōſtituūt trinitatē tanꝙͣ aliqͥd diſtinctū a tribus.puta aliquā ꝑſonā diſtinctā a tribus. qꝛ trinitas eſt nomē vel cōceptus: ⁊ nihil reale additſupra tres ꝑſonas ſicut dictū eſt ſupra. exēplūlicet em̄ tres āgeli faciāt trinitate. qͥa faciuntternariū: tn̄ nō ꝯcurrūt ad faciendū trinitatetanꝙͣ aliqͥd diſtinctu: puta ꝑſonā vel aliqͥd diſtinctū a tribꝰ āgelis. ſed trinitas eſt ꝯceptusvel nomē ſignificās tres āgelos conotādo formalit̓ aliquas negatiōes: ſic dictū eſt in pͥmolibro de nūero. Ad alid̓ dico ꝙ ſpiratio actīaſi nō eſſet nata facere vnā ꝑſonā cū paternitate ⁊ eēntia ſꝫ eſſet aduētitia. tunc nō video qͥncōſtitueret aliquā ꝑſonā diſtinctā a tribꝰ ſicutdictū eſt in pͥmo. ⁊ iō ſicut dictū eſt ꝓpt̓ iſtā rationē: nō tm̄ eēntia et pat̓nitas cōſtituūt ꝑſonā patris: ſꝫ etiā ſpiratio actiua. ⁊ iō ſi eſſentia⁊ pat̓nitas ꝯſtituerēt vnā ꝑſonā: tūc bene ꝓcederet rō: ⁊ ſpiratio actiua cū eēntia ꝯſtitueret ꝑſonā diſtinctā a tribꝰ. Ad aliud dico. ꝙnō videt̉ mihi incōueniēs plus cōcedere ꝙ lapis ſit ꝑſonalis a ꝑſona diuina ꝙͣ hō. qꝛ ꝑſonari a ꝑſona diuina nihil aliud eſt ꝙͣ ſuſtētificaria ꝑſona diuina. nūc aūt pōt indifferēter ſuſfētificari natura irrōalis ſic̄ rōalis a ꝑſona diuina. ⁊ iō p̄t ita lapis vel aſinꝰ ſic ꝑſonari ſic̄ hō.
Ad tertiū
Ad quartū.
Ad octaua
Ad ſeptim
Ad ſextur
Ad quint.
AAd nonur
Anu