Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ueſtio

diſtinctio inter hoīem hūanitatē: ī ſcd̓a hūanitas diſtīgunt̉ realiter. ꝯn̄saddit aliquā vltra hūanitatē non ſolū negatōes: cuiꝰ oppoſitū dicit p̄dicta rn̄ſio. Itēnegatio pōt terīare depedentiā alicuiꝰ: ſꝫſona teriat dependentiā nature ad ſuppoſitu ꝑſona dicit aliqͦd p̄ter negatōeꝫ. Ite natura ſubſiſtit ī ſuppoſito nihil aūt ſubſiſtit ī ſeipſo: nec etiā ī cōpoſito ex ſe nūc eſſe ī negation. Itē ſuppoſitū agit natura: ſꝫ naturaeſt illud quo agit ſuppoſitū: ſꝫ nulla negatō agit nec aliqͥd cōpoſitū ex poſitiuo negatiuoagit rōe negatōis. ⁊c̄. Itē ꝯͣ qd̓ dicitſona eſt ꝑs nec eſt nata face vnū aliquo:qꝛ oīa ſunt ī dinis faciūt vnuꝫ aut accn̄saut ſe. non accn̄s certū eſt: ſe. tres ꝑſone faciūt vnū ſe. Itē tres ꝑſone ꝯſtituūt trinitatē: q̄libet ꝯcurrit ad faciēdū trinitatē.data viā tua nata illarum eſt ꝑſona: ſꝫ illud tm̄qd̓ ꝯſtituit̉ ex oībus. Itē ẜm te paternitas eteentia ſpiratōe actiua cōſtituūt ꝑſonā faciūt ſe vnū: ſꝫ paternitas een̄tia ſunt ꝑſonaIte ꝯͣhͦ qd̓ d̓r naturā vniri ad ꝑſonā non ēniſi ſuſtentari a ꝑſona verbi ꝑſonari ē niſi ſuſtētari ab aliqͣ ꝑſona: qꝛ tunc q̄libet natura irrationalis aīata ꝙͣ inaīata poſſet aſſumi ad vnitatē ꝑſone diuine ꝑſonari a ꝑſonadiuina: qꝛ q̄libet natura creata p̄t ſuſtētari abea. ſed eſt falſū: qꝛ cui repugnat ſit ꝑſona:ſibi repugnat ꝑſonari: ſꝫ cuilibet nature irrationali repugnat ſit ꝑſona: ip̄i repugnatſonari: ſꝫ repugnat ip̄i ſuſtetari. perſonari eſt ſuſtētari. Itē ꝯͣhͦ qd̓ ponit̉ vnio dic̄aliqͥd vltra extrema vnita: qꝛ deꝰ pōt facere extrema vnita ſine vnione: p̄t facere ꝑſonā xp̄iſine vnione: ex quo vnio differt realit̓ ab extremis. Item ꝯͣ qd̓ ponit̉ vnio rctūs: qꝛ iſtavnio fit ad vt ꝓpͥetates nature aſſūpte pn̄tcōicari ꝑſone dīne: ſꝫ illd̓ p̄t facere magꝭ aliqd̓abſolutū ſit maioris ꝑfectōis ꝙͣ aliqd̓ reſpectiuū. Itē rctūs p̄t terīare aliquā mutatō: ſꝫ qn̄ de vnito fit vnitū fit mutatio ſo teriatur ad vnionē. vnio ē rctūs. Itēꝓbat̉ natura p̄t vniri: qꝛ q̄libet natura īclinat̉ ad ꝓpriū ſuppoſitū. ſi vniat̉ alteri ſuꝑpoſito: tūc violēter ibi maneret: qꝛ alit̓ īclinat̉ ad ꝓpriū ſuppoſitū. aūt natura violēter maneret extra ſuppoſitū ꝓpriū ſemꝑ videt̉incōueniēs. Itē ꝯͣ qd̓ ponit̉ ꝑſonā terīare.pͥmo qꝛ illud eſt pͥma terminādi dependentia qd̓ eſt ſūme independēs: hmōi eſt eēntia ⁊c. Itē illud qd̓ pͥmo terminat iſtā vnionēeſt infinitū pͥmo: ſꝫ eſſentia eſt pͥmo infinita etnihil aliud. g ⁊cͣ. Haior pꝫ: qꝛ ſi infinitas nonſit terminādi iſtā vnionē. pōt cōpetere

finito. ꝯn̄s aliqd̓ finitū pōt ſuſtētare illudfinitū. qd̓ eſt falſuꝫ. Itē ſint due vniōes adeſſentiā modo p̄dicto. probat̉. qꝛ reſpectus eſtalius alius ſi fundamētū ſit aliud aliud vl̓terminꝰ. nūc aūt terminꝰ eſt aliꝰ alius. qꝛ eēntia eſt eadē ꝑſone. ⁊cͣ. Itē ꝯͣ hoc dicitvnā creaturā poſſe ſuſtētari in tribꝰ ſuppoſitꝭ.qꝛ oīs natura pōt ſubſiſtere in tribꝰ ſuppoſitis eſt illimitata. qꝛ ꝓpter hoc dicit̉ natura diuina illimitata. qꝛ ſubſiſtit in tribꝰ ſuppoſitis.ergo ſi hec natura hūana ſubſiſteret in tribusſuppoſitis eſſet nccͣrio illimitata. qd̓ falſuꝫ eſtergo ⁊cͣ. Iteꝫ ſi ſic. aut illa natura aſſumeret̉ad vnione nature aſſumētis aut aſſumpte autad vnionē ꝑſone: nature. qꝛ tūc natura hūana fieret natura diuīa. qd̓ eſt fl̓m. nec ꝑſone. qꝛtūc tres ꝑſone diuine fierēt vna ꝑſona hūanaItē eēntia pōt termīare aliquomo iſtāvnione. probat̉. qꝛ qͥcquid habꝫ ſe ꝑſonalitatē pōt dare alteri ꝑſonalitate. ſed eſſentia eſt ꝑſona. ⁊cͣ. Itē ꝯtra hoc qd̓ ponit̉naturā poſſe depēdere ad vnā ꝑſonā: itaad aliā. qꝛ oīs dependētia reducit̉ ad aliqd̓ genus cāe. ſi ergo natura depēdet ad vnā ꝑſonāita ad aliā: vna ꝑſona haberet aliquālitatē reſpectu illius nature quā habꝫ alia.hoc falſum eſt. qꝛ oꝑa trinitatis ſunt indiuiſa.Itē cōtra hoc de cauſis totalibꝰ eſt illud qd̓pͥmo dicebat̉. qꝛ te qͥlibet effectꝰ determinatſibi certaꝫ cām a qua pōt ꝓduci: ita a nullaalia. ergo habet duas cauſas totales. perꝯn̄s iſta dicta cōtradicūt. Ad primū iſtoꝝ dicit̉ ꝑſona pōt accipi ꝙͣtuꝫ ad qͥd noīs vl̓ qͥdrei. pͥmo eſt aggregatū ex poſitiuo negatiuo. ſic ꝑſona eſt per ſe ī genere. qͥa nullūcōpoſitū eſt ſe in genere: cuiꝰ vna ꝑs pōt hr̄ealterā ſuū oppoſitū. nihilominꝰ eſſe ſe ingenere. ſed eadeꝫ natura pōt nūc eſſe ꝑſona etpoſt eſſe ꝑſona. puta ſi dependeat ad aliudſuppoſitū alteriꝰ rōnis nihilominꝰ manereſe in gn̓e. illud ꝯpoſitū ex poſitiuo negatio eſt ſe in genere. Scd̓o ꝑſona eſt ſe īgne. qꝛ natura illa denoīata a negatiōe duplicis depēdētie de qua etiā p̄dicat̉ hoc nomēſona ſcd̓o ſe. qꝛ ꝯnotat negatōeꝫ ē deeēntia illiꝰ nature. illa inꝙͣ natura eſt qͥd reiſe in gn̄e eſt pͥma ſb̓a ⁊cͣ. Ad aliud dico. 1telligēdo iſta hūanitas aliqͥd qd̓ ē alid̓qd̓ aliud quo ſit diſtinctio in natura reiīter qd̓ quo ſic̄ alij intelligūt: ſi hec eſt vl̓rvera ē hūanitate tanꝙͣ aliquo diſtinctorealit̓ ab illo quo ſubiectu ſupponit. ſꝫ ſic hꝫtm̄ vnā ſingulare verā. puta ī ꝑſona xp̄i. qꝛ ibilyhō ſupponit ſuppoſito filij dei ſuſtētātisnaturā hūanā hūanitas natura humana

R iij

Cuintū

Quartū

Dec imū.

Ienia

Sextū.

Octauū

Septimū

Iuanū.

Andecimū.

Duodecimū

dicimnūquartū

Decimūtertiū

cimūquintū

Decimūnonū

Decimūoctauū

Ad ſcem

Decimūſeptimū

RAd primum

Uiceſimū

Decimū ſextū