Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriTertij

Tertij

alia ꝑſona pōt primꝰ terminꝰ huiꝰ depēdētieSi dicas eſt incōueniēs idē fundamētūfundare duos reſpectꝰ eiuſdē rōnis. dicit̉ lꝫhoc verū ſit aliqn̄ tn̄ idē fundet duos reſpectus eſſentialis depēdētie eiuſdē rōis: eſtincōueniēs. Sꝫ ꝯͣ iſta dicis de duabꝰ cauſistotalibꝰ: qꝛ videt̉ incōueniēs idē hꝫ duascauſas totales p̄dicto. ꝓbat̉: qꝛ ẜm depēdētia effectꝰ ad cām ſcd̓am eſt alia res adamēto. Tūc ſic. q̄cūqꝫ accidētia ſunt nata recipi in eodē ſubiecto hn̄t repugnātiā adinuicē poſſunt recipi ī eodē ſubiecto: ſꝫ duę depēdētie ad duas cās totales ſunt eiuſdē rōnis ſpēi. ꝯn̄s repugnāt ſibi formalit̓ poſſunt recipi ī aliquo ſubiecto: poſſunt recipi īeodē ſubiecto potētiā diuinā ẜm ſiue ſintaccn̄tia abſoluta ſiue reſpectiua: eſt repugnātia aliqͣ qͥn idē effectꝰ pōt ꝓduci a duabꝰcauſis totalibꝰ. Cōfirmat̉: qꝛ ip̄e ponit ideꝫ nūero pōt ꝓduci ab alio ꝙͣ ab illo a quo mode facto ꝓducit̉. ponit em̄ illi ſuntnati: ſi adā ſtetiſſet in ſtatu īnocētie fuiſſēt ſaluati: ſꝫ tūc habuiſſent alios pres ꝙͣ de fctōhabuerūt. Iuxta arguitur ſic. poſſibile eſtſint due cauſe actiue alicui paſſiuo approxīate ſūme diſpoſito: quarū vtraqꝫ ſit nataⁱ cāreeffectū in ſūmo gradu. Exēplū. ſi ponant̉ duoſoles quoꝝ vterqꝫ ſit ſufficiēs cāre tm̄ lumē inaere ꝙͣtū aer pōt reciꝑe: ſil̓r ſi duo ignes ponātur eqͣles in virtute actiua eqͣlit̓ approximētur eidē materie diſpoſite: iſto poſito (ſic̄ poſſibile eſt) tunc certu eſt idē effectꝰ cābit̉ abvtroqꝫ. idē dico effectꝰ nūero: qꝛ ex quo vtraqꝫ eſt ſufficiēs ad ꝓducendū vtrūqꝫ effectu: etoīa alia ſunt paria: oꝑꝫ rōe vna cābit effectū alia. pꝫ: qꝛ illud eſt totalis alicuius effectꝰ qd̓ p̄t cāre effectū circūſcripto quocūqꝫ alio: ſic eſt in ꝓpoſito. Itē idē effectꝰ pōtdepēdere a duabꝰ cāis finalibꝰ totalibꝰ: eo a duabꝰ cauſis efficiētibꝰ totalibꝰ. ꝯn̄aptꝫ de ſe: qꝛ vnū ē magꝭ incōueniēs ꝙͣ aliudans ꝓbat̉: qꝛ aliqͦs pōt eqͣliter appetere duosfines aliud ꝓpter illos fines propter quoꝝquēlibꝫ ſeorſuꝫ ſufficiēter moueret̉ ad aliquidfaciendū. ita vterqꝫ finis ſe idē faceret qd̓modo facit vnꝰ alio. ergo cauſalitas cāefinalis eſt aliud niſi mouere efficiēs: hoc efficiens appetit finē pōt efficiēs tales fines appetere. hr̄e duas cauſas finales totales. de hoc dictū eſt q̄ſtione de praxi. Itē pn̄teſſe due cauſe totales reſpectu alicuiꝰ quietisergo pn̄t eſſe due cauſe totales reſpectu motꝰꝯn̄a pꝫ. qꝛ ſicut eſt ꝟtus actiua in illo qd̓ facitaliqͥd q̄eſcere: ita in illo qd̓ fac̄ aliqͥd mouere.an̄s ptꝫ. qꝛ graue pōt detineri ſurſuꝫ leue de

orſum a duobꝰ detinētibus. quoruꝫ vtrūqꝫ pōtſufficiēter detinere ſine alio. per ꝯn̄s vtrūqꝫpōt eſſe cauſa efficiēs qͥctis.. Ideo vr̄ mihi eadeꝫ natura pōt vniri tribꝰ ꝑſonis. ita aqͣlibꝫ totalit̓ depēdet eo quo nūc depēdetad ſuppoſitū. nec hoc includit aliquā cōtradictionē. Sed dubiū eſt. vtruꝫ ſit tm̄ vna vnionature hūane aſſumpte ad ſuppoſitū diuinuꝫſi a pluribꝰ aſſumat̉. Reſpōdeo. quot ſuntꝑſone vnite ad verbū tot ſunt vniones t̓mini īmediati ꝓximi ſiue pͥmi. qꝛ res variāt̉ ẜmvariationē fundamētoꝝ termīoꝝ. quot ſuntigr̄ fundamēta ꝟbo diuino vnita tot ſūt vniones īmediate. ponēdo ī hoīe ſunt tres resꝑtinētes ad eius eſſentiā ſicut opꝫ nccͣrio ꝓpt̓articulū. puta materia pͥma. forma ſenſitiuaītellectiua: cuꝫ īmediate iſte ſunt vnite verboſicut ī triduo mortis chriſti qn̄ materia fuit ſibi vnita et forma ſenſitiua etiā ītellectiua. qͥaqd̓ ſemel aſſumpſit nūqͣ dimiſit. tūc in illa materia adminꝰ opꝫ ponere tres vniōes. vnā fundatā in materia. aliā in forma ſenſitiua. tertiāin aīa ītellectiua. ſed licet iſte tres vniones diſtinguerētur realit̓ propt̓ diſtinctionē fundamētoꝝ. tn̄ habēt vnū eundē terminū forma. ſiue vnā rōem terminādi. puta perſonā filijdei eſſentiā nec ꝓprietatē. nec eſt hoc mirabile. qͥa ſicut multa p̄dicata cōueniūt ꝑti et toti. ita multa p̄dicata cōueniūt toti etꝑti. illud p̄dicatū eſt vnū de eis. Sed ꝯtraiſta ſunt aliqͣ dubia. Primo ꝯtra hoc qd̓ dicit̉ ꝑſona vltra naturā ītellectualē cōpletā addit ſolū negationē depēdētie ſuſtētificationis ad aliud nihil aliud. Arguit̉ pͥmo. qꝛſona eſt ſubſtātia pͥma in genere ſb̓e ſcd̓aſed tale īcludit aliqͥd negatiuū ſed tm̄ poſitiuū. dicēdū eſt ſi ꝑſona accipiat̉ ꝙͣtū ad qͥdnoīs ꝑſone: illud qͥd noīs eſt aggregatū ex poſitiuo negatiuo. ſic ꝑſona eſt ſe in gnͣeqꝛ nullū cōpoſitū eſt ſe in gnͣe: cuiꝰ vna ꝑs p̄thre alterā ſuū oppoſitū. nihilominꝰ pōt eſſe ſe in gn̄e. ſꝫ eade natura pōt eſſe nunc ꝑſona. pꝰ ꝑſona. puta ſi depēdeat ad ſuppoſitū alteriꝰ rei nihilominꝰ manere in gn̓e ſe cōpoſitū ex poſitiuo negatiuo eſt ſe ingn̄e. ſi aūt ꝑſona accipiat̉ ꝙͣtū ad qͥd rei ꝑſonetūc eſt ſe in gn̓e: qꝛ natura illa denoīat̉ a negatōe duplicis depēdētie. de predicat̉ no ꝑſona: ſe pͥmo: qꝛ ꝯnotat negatio eſt de eſſe illiꝰ nature: illa inquā eſt qͥdrei ꝑſone eſt ſe ī gn̓e pͥma ſubſtātia. Sꝫꝯͣ: qꝛ tūc hūanitas eſt vnita aūt ſuppoſituꝫaut ꝑſona. ꝯn̄s eſt falſū: qꝛ eſt vera. eſt hohūanitate: ſic̄. deꝰ ē deꝰ deitate. etiā eſt ꝟaalbedo eſt alba albedine: qꝛ ī pͥma denotat̉

Secundum

Argumēti

Dubiū

Reſpone

Dubitatu

Dubitatu