Libri ſecundi finis

⁊ tamen deſcendens ab eo propter nullius carentiā eſt indignus: quia non habet illā iuſticiam quā habuit pater ſuus quādo fuit acceptus. nec tenetur aliaꝫ habere: quia pater nullam habuit: nec tenebat̉ habere: ergo nec ipſe⁊ per conſequens peccatū originale nihil diceret niſi non acceptationē diuinam propteraliquod demeritū precedens in alio. Hoc etiāpꝫ: qꝛ aliqͦs poteſt eſſe in peccato actuali ſineom̄i carentia cuiuſcunqꝫ quod debet haberepro tunc: patet de dormiente. Et hoc ponerem de peccato originali de facto: niſi eſſentauctoritates ſanctorū que videntur dicere ꝙoriginale pctm̄ eſt carētia iuſticie debite ieſſeSed dubium eſt vtrū deus poſſet acceptare primo aliquē exiſtētē in puris naturalibustanꝙͣ dignū vita eterna: ⁊ poſt eundē ſine omni demerito ſui reprobare? Reſpōdeo ꝙ ſicquia non includit contradictione ꝙ ſic fiat.Si dicas ꝙ tunc erit tranſitus de contradictorio in contradictoriū ſine aliquā mutatione. Reſpondeo ꝙ hoc eſt poſſibile aliquando: quoniā illa regula habet inſtantiā ſicut ſepe dictū eſt: ⁊ eſt iſta. Si enim nec motus necmutatio nec tēpus eſſet: ſed ſolus deus: ⁊ crearet vnū angelum: tunc in principio quandoangelus creatur verū eſt dicere: Angelus creatur: ⁊ poſt non eſt verū dicere angelus creatur: quia creatio dicit cauſam creantem ⁊ effectū creatū: ⁊ connotat negationē immediateprecedentē: Et ideo quādo angelus primū creatur: eſt verū dicere ꝙ creatur: quia tunc negatio connotata per creatōem immediate precedit: ſed poſt non eſt hoc verū dicere: quia tuncnegatio non īmediate preceſſit. ⁊ hic eſt tranſitus de contradictorio in contradictoriū: quiacreari aliquem ⁊ eundem non creari contradicunt. ⁊ tunc nulla eſt hic nec in angelo nec inaliquo alio actualis mutatio. Et iſta inſtātiavera eſt. Et eodeꝫ modo eſt in ꝓpoſito: ſi deusprimo iſtum angelum ſic creatū acceptaret: ⁊poſt eundem ſine om̄i demerito ſui vel alterius reprobaret: iſte eſſet acceptus ⁊ non acceptus ſine om̄i mutatione actuali: ſed non ſineom̄i mutatione potentiali ſaltem in alio: quiaſi iuiſſet aliqua ſucceſſio in angelo vel in alio:tunc extrema vnius contradictionis vel alterius: non poſſent vni parti illius ſucceſſioniscoexiſtere: ſed neceſſario vnum extremū coexiſteret vni parti ſucceſſionis: ⁊ aliud extremuꝫalteri parti. ⁊ tunc fuiſſet vere mutatus in ſevel in alio. Et in hoc claudūtur queſtionesſuper ſcd̓m ſententiarum.

Iuſtantia.

I. .ſ. 9Reſponſio.

Reſpondetur.Inſtantia.Reſponſio.

Roſondeti.

Reſponſio.

Dubitatur