Queſtio75AV

volitione ⁊ cognitione qua cognoſcitur obiectum amatū ⁊ iſtis poſitis ſtatim ſine oī actiuitate intellectus ſequitur naturaliter vnusalius actus cognitionis quo cognoſcitur primus actus amandi. Ad aliud dico ꝙ ſi intellectio angelica ⁊ humana non ſint eiuſdē rationis: tunc intellectio poteſt dici propria operatio vtriuſqꝫ: quia non poteſt naturaliter recipi in intellectu humano: nec ecōuerſo. ſed ſiue ſic ſiue non: dicuntur ꝓprie operatiōes: nōquia ſunt actiue ab intellectu: ſed tantū poſſunt naturaliter perficere intellectuꝫ: ⁊ etiamquia frequenter aliqua oꝑatio cauſata ab aīaintellectiua eſt cauſa efficiens reſpectu taliūoperationū puta volitio: vt patet ex predictislicet ip̄amet aīa non ſit cauſa effectiua eius īmediate. ⁊ ideo quia multe intellectiōes nonpoſſunt cauſari naturaliter ſine volitione cauſata īmediate ab aīa ītellectiua: ideo propterillas duas rationes poteſt dici ītellectio operatio prima intellectus. ſic em̄ non eſt de calefactione reſpectu ligni: quia nec lignū eſt proprium receptiuū: quia poteſt recipi ī aqua ⁊ inigne ⁊cͣ. nec aliquid cauſatū alicuius eſt cauſaefficiens calefactionis: ⁊ ideo nō ſequitur cōcluſio intenta. Ad aliud dico ꝙ iſta attentioconatꝰ intenſio ⁊ remiſſio in actu non poſſuntplus ſaluari per actiuitatē intellectus ꝙͣ ſineea: quia intellectus vt precedit oēm actū voluntatis ꝙͣtum ad actu elicitū eſt ſoluꝫ cauſanaturalis ſi agat: ⁊ ideo ceteris paribus noneſt maior ratio quare intellectus plus conat̉intendit vl̓ remittit actū vno tempore ꝙͣ aliotempore: quia poſito caſu pͥori ſemper ageretẜm vltimū potentie ſue: quia cauſa mere naturalis: ⁊ per conſequens equaliter ſemper conaretur ⁊ actū eque intenſum cauſaret. Ideodico ꝙ attentio conatus maior ⁊ perceptio alicuius vel minor intenſio vel remiſſio in actuſolum ſunt effectiue in actu voluntatis vel priuatiue: quia cauſata intellectione ab obiectovel ab habitu vel cognitione in ſenſu vult voluntas illum actum continuari: vel vult illudobiectum perfectius cognoſci tantū ꝙͣtuꝫ poteſt cognoſci ⁊ iſta volitio efficax qua vult illud obiectum modis predictis ⁊ alijs cognoſcere eſt attentio in actu ⁊ conatus ⁊ intenſioin actu: quia ẜm ꝙ iſte actus volendi fuerit ꝑfectior vel imperfectior diceretur conatꝰ maior vel minor: ⁊ iſta volitio immediate cuꝫ obiecto vel habitu cauſat cognitionem perfectiorem ꝙͣ cauſaret obiectum per ſe ſine volitione: ita ꝙ obiectum ſenſus vel intellectus ⁊ voſitio iſta ſunt cauſe partiales īmediate reſpectu actus intenſioris in intellectu vel in ſen-

ſu. ⁊ ille actus intēſior vel erit actus diſtinctꝰa priori cauſato vel tm̄ ab obiecto: et tūc priorcorruūpitur. quia in eadem potentia reſpectueiuſdeꝫ obiecti nō poſſunt ſimul eſſe actus intenſus ⁊ remiſſus: vel erit idem ⁊ faceret vnūcuꝫ actu remiſſo. Iſtud ſcd̓m eſt magis rationabile: quia aliter nullus actus ideꝫ manenspoſſet intēdi vel remitti: quod videtur falſuꝫ.quia videtur ꝙ actus poſſet vniformiter intēdi ſicut habitus. ⁊ tunc dicendū eſt ꝙ ille gradus cognitiōis quo actus prior intēditur cauſatur tam ab obiecto ꝙͣ ab actu volendi: ⁊ gradus precedēs tm̄ cauſatur ab obiecto. qͥa noneſt ymaginandū ꝙ actus precedēs tm̄ cauſet̉ab obiecto ⁊ gradus intēſus a volitione. quiaſic nō eſſent cauſe partiales reſpectu vniꝰ gradus. ſed eſt ymaginandū ꝙ obiectū poteſt aliquā cognitionē cauſare per ſe ſine tali volitione: ⁊ poſt cuꝫ illa volitione poteſt cauſare aliquā cognitionē facientē per ſe vnū cū cognitione pexiſtente: quā nō poteſt cauſare ſine tali volitione. Ꝙ aut aliqua talis volitio cauſatur de nouo quādo actus intēditur. patet perhoc ꝙ talis actus tranſit de cōtradictorio incōtradictoriū. puta de nō intenſo in intenſumquod nō pōt ſaluari ſine noua cauſatione cognitiōis. Ex iſtis patet ꝙ volitio poteſt eſſecauſa īmediata reſpectu cognitionis tā ſenſitiue ꝙͣ ītellectiue per ꝓpoſitionē frequēter accepta ꝙ effectus ſufficiēter dependet ⁊cͣ: quiatalis gradus intēſus vel conatus vel attētionullomodo poteſt cauſari ſine actu volūtatisſiue potētie illarū actionū ſint actiue ſiue paſſiue. Patet etiā ꝙ ꝓpter talia nō debēt potētie p̄dicte poni actiue. quia pluralitas nō eſtponēda ſine neceſſitate. nūc autē nō apparetneceſſitas ponēdi potētias actiuas ꝓpter p̄dicta. quia ponēdo eas pure paſſiuas poſſuntomīa predicta ſaluari per actū voluntatis cūobiecto vel habitu ſicut patet ex p̄dictis. Patet etiā ꝙ ſit remiſſio in actu: qͥa eſt corruptioillius gradus intēſi cauſati a volitione predicto modo per ſuſpenſioneꝫ vel corruptionē illius volitionis que requiritur neceſſario tamad cauſationē illius gradus ꝙͣ ad conſeruationem. ⁊ per cōſequēs illa corrupta remanet ſolus gradus cauſatus ab obiecto: ⁊ tūc diciturremiſſus ſicut prius. vel ſi remiſſio dicat aliqͥdde nouo cauſatuꝫ: tunc non tm̄ corrūpitur illegradus perfectus ſed generatur actus aliꝰ imperfectus faciens vnū cū primo gradu cauſato ab obiecto ſed hoc eſt tūc per nouā volitionem. quia ſtante prima volitione nō poteſt ille primus gradus corrumpi: ſed prima via videtur ꝓbabilior. quia vitat pluralitateꝫ. licet

I iij

Ad decimūſepti

Iueanūſetiū

U