Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioQAV23

alio. ideo iſta ratio eſt cōmunis aduerſariomihi. Ideo dico propoſitio cui intellectusaſſentit vel eſt per ſe nota neceſſaria vel contingens vl̓ eſt neutra. ſi primo modo aſſenſuscauſatur ſufficienter ex noticijs incomplexisterminoꝝ noticia apprehenſiua cōplexa: eta deo tanꝙͣ a cauſa partiali ſine om̄i actiuitate intellectus: quia poſitis iſtis neceſſario ſequitur aſſenſus reſpectu talis propoſitionis.Si ſcd̓o modo: tunc illa propoſitio vel eſt prima contigens: vel ſequitur ex prima euideterſi primo modo tūc ille aſſenſus cauſatur ex noticia incōplexa intuitiua terminoꝝ ex apprehenſione cōplexi ſufficienter ſine om̄i alio excepto deo qui in om̄i actione concurrit ſicutpatet alibi diffuſe. ſi ſcd̓o modo: tunc aſſenſusreſpectu ſcd̓e contingētis cauſatur ex noticiaincomplexa terminoꝝ ſuoꝝ apprehenſioneillius complexi aſſenſu: reſpectu prime contingētis: qꝛ ille aſſenſus neceſſario requiriturad cauſandū aſſenſum ſcd̓m. Si ſit neutra veldubia: tunc aut habetur aliqua propoſitio prior euidētior ex qua tanꝙͣ ex medio poteſt neceſſario inferri vel probabiliter vel ſophiſticevel non. Si primo modo: tunc ad aſſentiendūꝓpoſitioni neutre requirit̉ noticia illius ꝓpoſitionis: ex qua poteſt dictis modis inferri. ettunc aſſenſus reſpectu illius ꝓpoſitionis velmultarū ſi multe ſint vt viſio noticia incōplexa terminoꝝ ꝓpoſitōis neutre apprehēſio illius propoſitionis ſunt cauſe ſufficientesad cauſandū aſſenſum reſpectu illius ꝓpoſitionis neutre vt patet de noticia premiſſarū neceſſariarū vel ꝓbabiliū reſpectu concluſiōisſequentis. vnde aſſenſus euidens certus reſpectu premiſſarū cauſat alijs predictis noticijs aſſenſum neceſſariū euidentē reſpectuconcluſionis ſequentis: aſſenſus probabiliseſt dubitatione ſui oppoſiti reſpectu p̄miſſarū poteſt cauſare diſſenſum reſpectu concluſionū. Ex hoc patet quomodo aliquis aſſentit aliquādo ꝓpoſitioni falſe diſſentit vere: aliquando ecōuerſo: quia ex quo tali aſſētit niſi virtute alterius ꝓpoſitionis vel multa ex quibus infertur: aliquādo aſſentit p̄miſſe falſe tanꝙͣ vere: hoc aliquādo ꝓpter defectū alicuius cauſe neceſſario requiſite ad cauſandū diſſenſum reſpectu illius: tunc ille aſſenſus alijs noticijs cauſat ſufficiēter aſſenſum reſpectu concluſionis falſe: aliquādo premiſſe ſunt vere quibus aſſentit: cōcluſio quevidetur ſequi: que tamē non ſequit̉ formalitereſt falſa: tunc ꝯcluſioni aſſentit: quia credit ſequi ex talibus premiſſis: tunc decipiturper fallaciā tunc aſſenſus reſpectu illius

QAVcluſionis cauſatur ex notitia premiſſaruꝫ. exillo aſſenſu quo credit concluſione taleꝫ ſequique ſequitur. Eodē modo eſt dicendū ſi diſſentiat ꝓpoſitioni vere. quia hoc eſt: vel quiadiſſentit reſpectu ꝓpoſitionis vere ex qua infertur. qui diſſenſus cauſat̉ ꝓpter defectū alicuius cauſe partialis neceſſario requiſite adcauſandū aſſenſuꝫ reſpectu illius vel alijs modis diuerſis. ſi aſſentiat ꝓpoſitioni vere diſſentiat ꝓpoſitioni falſe aſſenſus diſſenſusreſpectu medij cauſant illū diſſenſuꝫ. aſſenſus quo credit talē ꝓpoſitionē ſequi ex medioque ſequitur ex eo. Si autē propoſitio neutra infertur ex aliquo medio: aut eſt neceſſariaaut cōtingens. Si primo modo ſic ſunt multaprincipia nota tm̄ per experiētiā ſicut iſta. calor eſt calefactiuus: ſimila. tūc aſſenſus reſpectu talis cauſat̉ ex notitia euidēti vniꝰ contingētis: puta huius calor calefacit. alia notitia euidētis ꝓpoſitionis cuiuſdā per ſe noteputa huius omēs forme eiuſdem rōis poſſunthabere effectus eiuſdē rōis. ſic de alijs. Et ſiſit cōtingens tūc illi aſſentit ītellectus aliqn̄ꝓpter auctoritatē: aliquādo ꝓpter voluntatēquia vult credere. Si primo modo aſſenſus reſpectu auctoritatis cauſat aſſenſuꝫ reſpectu illius ꝓpoſitionis. Si ſcd̓o modo tūc volitionotitijs incōplexis et apprehēſione complexicauſat aſſenſum illuꝫ. de ſimilibus ſimile eſtiudicium. quia pōt certa ratio dari quomōcauſatur aſſenſus vel diſſenſus reſpectu oīumꝓpoſitionū. ſed ꝓpter tales actus oportetponere intellectu actiuū in aliquo. Ad aliuddico. habitus ponitur ꝓpter eandē cauſamꝓpter quā poneret̉ ſi intellectus eſſꝫ actiuus.ſed tūc poneretur ꝓpter actioneꝫ ꝓpterreceptionē. ergo nūc. Un̄ ex quo effectꝰ ſufficiēter depēdet ex cauſis ſuis eſſentialibꝰ habitus nullā cauſalitatē poſſꝫ habere reſpectualicuius nature niſi effectiuā. ptꝫ diſcurrendo oēs cās. ⁊cͣ. Ad aliud dico eqͣlit̓ cōcludit ꝯͣ actiuitatē intellectꝰ ſic̄ actiuitate. qͥaſi ſit actiuꝰ eſt naturalit̓ actiuꝰ habēs in poteſtate ſua actionē ſuā. ꝙͣtuꝫ ex ſe ſi cauſetdictos actꝰ ſemꝑ eqͣliter cauſaret illos actꝰ. etſic habet̉ ratio qͣre ītellectus magis diſcurret circa vnū vno tēpore ꝙͣ alio. Ideo dicop̄dicti actꝰ diſcurrēdi ſillogiſandi ⁊cͣ. ſuntactꝰ apprehēſiui. qꝛ facere ſillogiſmū eſt niſi formare ꝓpoſitiones diſpoſitas ī modo figura. ſic eſt de diſcurſu. Iſti inquā actꝰ cauſant̉ ſufficiēter a notitijs incōplexis termīoꝝ actu volūtatis: quo volūtas vult talia ꝯplexa formare. ita ille notitie incōplexe termīoruꝫ volitio integrāt vnā cām totalē cuꝫ deo

I ij

L

MAd decimū

NAd vndecimū.