QueſtiorꝯAAV
rꝯAAV
Preterea. intellectus in abſentia obiecti poteſt intelligere vnū obiectū habitualiter alionon intellecto. Un̄ ergo cauſabit̉ iſta intellectio nō ab obiecto. quia ponamus ꝙ nō ſit adhuc pōt eſſe ītellectio nec ab habitu. qꝛ ita habitualiter aliud obiectū eſt notū ſicut iſtud. gͦeſt ab intellectu. Ad primū iſtoꝝ reſpondeoſicut rn̄det Ioh̓es frequent̉ in pͥmo de actiuitate intellectus. ⁊ in ſcd̓o ad illā auctoritateꝫAriſtotelis. Agēs eſt preſtātius paſſo. ꝙ veritas iſtius depēdet ex veritate aliarū duarū ꝓpoſitionū. quarū prima eſt. ꝙ effectus eſt imꝑfectior ſua cauſa. Scd̓a eſt ꝙ effectꝰ eſt notiorſubiecto īmediate ſic recipiete. ⁊ qn̄ iſte ꝓpoſitiones due ſunt vere. Prima ꝓpoſitio eſt vera ⁊ nō aliter. nūc aūt pͥma iſtarū duarū ꝓpoſitionū non eſt vera ẜm eū niſi de cauſa totalinō de cauſa partiali. quia licet effectus ſit vl̓rignobilior ſua cauſa totali. nō tn̄ oportet ꝙ ſitimꝑfectior ſua cauſa partiali: ſiue ſit cauſa eqͥuoca ſiue vniuoca. Exempluꝫ primi ẜm eā. qd̓libet aīatū eſt perfectius inaīato. ⁊ per conſeques celo: qd̓ eſt cauſa ꝑtialis equiuoca. Exēpluꝫ ſcd̓i de igne generante igne ita perfectūſicut ip̄e eſt. Ad ꝓpoſituꝫ dico ꝙ effectus nōexcedit ſuā cauſaꝫ totalē ſiue vniuocā ſiue eqͥuocā in ꝑfectionē. poſſet tn̄ excedere partialeſiue vniuocā ſiue equiuocā in ꝑfectione. Nūcaūt ẜm veritatē deus eſt cauſa ꝑtialis īmediate cōcurrēs cū omī cauſa ad producendū quecūqꝫ effectū. ⁊ hoc eſt forte ẜꝫ generalē influētiā. ⁊ ideo ꝙͣtūcunqꝫ beatitudo noſtra quā expectamus ſit nobilior albedine ⁊ quacūqꝫ qͣlitate corporali. tn̄ ex hoc nō ſequit̉ ꝙ illa intellectio nō cauſet̉ ab albedine ī ītellectu: qd̓ debet ꝓbari. ſed bene ſequit̉ ꝙ non cauſat̉ ab albedine ſicut a cauſa totali. ſed aliqͥd aliud ueceſſario cōcurrit cū albedine ſicut cauſa ꝑtialis ad cauſandū iſtā cognitiōeꝫ. ⁊ illud eſt deꝰqui cū albedine facit vnā cauſam totalē reſpectu illius cognitionis. ⁊ illa cognitio ꝙͣuis ſitnobilior albedine. nō tn̄ dico ꝙ eſt altera cauſa ꝑtialis. ſꝫ forte predicta ratio neceſſario cōcludit cōtra ponētes obiectu eſſe cauſaꝫ totaleꝫ cognitionis ⁊ deuꝫ īmediate nō cōcurrereqd̓ nō pono. Ad aliud dico. ꝙ operatio dicit̉vitalis. qͥa recipit̉ in anima que eſt vita: et noquia cauſat̉ a vita. aliter ſequeret̉ ꝙ eadē propoſitio eſſet vitalis ⁊ non vitalis. quia ẜm ponētes intellectū cauſare intellectionē partialiter: obiectū etiā eſt cauſa partialis: obiectuꝫautē totale poteſt eſſe nō vitale. quia inaīatūſicut albedo. ergo qua rōe operatio denomīatur vitalis. quia cauſat̉ ab intellectu qͥ eſt vita: eadē rōne eadē operatio diceret̉ nō vitalis
quia cauſat̉ a nō vitali: puta obiecto nō vitaliIdeo dico ꝙ operatio dicit̉ vitalis: quia recipitur in vita ⁊ non eſt nata in aliquo alio recipi. ⁊ ideo ſiue cauſet̉ a ſolo deo: ſiue a quocūqꝫalio vitali vl̓ nō vitali nihil refert. Ad aliuddico. ꝙ illa ꝓpoſitio ꝙͣto forma eſt perfectiortanto eſt actiuior vniuerſaliter accepta eſt falſa. quia angelus eſt perfectior quacūqꝫ formacorporea. ⁊ tn̄ angelus non eſt actiuior formacorporali. nō em̄ poteſt āgelus cauſare formaꝫſubſtātialē quācūqꝫ ſicut poteſt natura corporea. ſed ſolū ſic eſt actiuus: quia poteſt cauſareaccidētia. ⁊ ratio eſt: quia tales actiones noncōueniūt nature ſue. et eodeꝫ modo eſt in propoſito. licet intellectus ſit ꝑfectior forma quacunqꝫ forma elemētari: nō tamē actiuior. quianō conuenit nature ſue maxime ad cauſandūtales operatiōes in ſeipſo de alijs obiectis. inalio tamē poteſt cauſare per moduꝫ obiecti qͣtenus poteſt eſſe obiectu alterius intellectusputa angelici vel alicuius talis. Si dicas intellectus angelicus poteſt ſe videre intuitiuea quo ergo cauſabitur iſta viſio: nō niſi ab ip̄ointellectu ⁊ deo. ergo ⁊cͣ. Reſpondeo ꝙ iſtaviſio cauſatur ab intellectu: ſed nō vt intellectus diſtinguitur ab obiecto: ſed quia intellectus eſt hic obiectū. ideo cauſat iſtu actū ſi nōcauſat aliquē actuꝫ: vt eſt in potētia diſtinctanec tamē eſt intētionis queſtionis. Utrum intellectus neceſſario concurrat cū obiecto aliquo diſtincto ab intellectu ad cauſandū actūintelligēdi reſpectu talis obiecti diſtincti: nōaūt rctū ſuijp̄iꝰ ī rōe obiecti. qꝛ ꝑ modū obiectiq̄cūqꝫ natura creata ꝙͣtūcūqꝫ imꝑfecta ē actīareſpectu ſue cognitionis ſicut natura prima ⁊reſpectus realis. propoſitio ergo prius allegata ſi habeat veritatē ītelligitur de formis velnaturis illis quibus nate ſunt cōpetere actiones. puta generare ſibi ſimile vel cōſimile. qͥain illis verū eſt ꝙ ꝙͣto natura eſt perfectior tāto ⁊cͣ. Et ideo de illis quibus nate ſunt talesactiones competere verū eſt. Ad aliud dico.ꝙ veruꝫ eſt ꝙ effectus ſufficiēter depēdet ⁊cͣ.Et ideo dico ꝙ intellectꝰ eſt cauſa intellectionis. ⁊ ſi nō cauſetur ab intellectu. quia eſt cauſa materialis. quatenus illa ītellectio recipit̉in eo. Unde propoſitio allegata. ꝙ effectꝰ ſufficiēter dependet ex cauſis eſſentialibus efficiētibus: tunc eſſet falſa. quia tunc ita eſſentialit̓dependet ab alijs cauſis quando habet aliascauſas ſicut a cauſa efficiēte. Ad alid dico. ꝙcōmentator ſcd̓o de aīa dicit ꝙ intelligere videre ⁊ huiuſmodi ſunt vere paſſiones: tamē ſignificāt ⁊ denomināt per moduꝫ actionū. qͥaꝙͣuis intellectus ſolū patiatur reſpectu taliū.
nifa
ixpen
ꝑetijpiū
Ad quartū.
Ad quintum.
DAd tertiū.