QueſtioXXIII
intellectiōem ⁊ hͦ intuitiuā vel abſtractiuā: ⁊abſtractiua eſt tā rei ſingularꝭ ꝙͣ vl̓is: ſic̄ ſupradcm̄ eſt ⁊ nullā aliā actōem hꝫ circa fātaſmata ſic̄ alij ymaginant̉: qꝛ nec depuratōeꝫ nec illumīatōeꝫ ⁊cͣ. ſic̄ dcm̄ eſt ſupra. cū gͦ rctū actusbtifici puta tā viſionis diuīe ꝙͣ fruitōis: deusſit cā totalis: ⁊ ītellectꝰ ⁊ volūtas ſe hēant pure paſſiue rctū illoꝝ actuū: ſic̄ ſupra dcm̄ eſt deobſtinatōe āgeloꝝ ſequit̉ ꝙ rctū illiꝰ viſionisītellectꝰ agēs nō hꝫ aliquā actiuitatē ⁊ hͦ ē ꝓpter nobilitatē actꝰ nō qꝛ idē nō p̄t eē actiuuꝫ⁊ paſſiuū rctū eiuſdē: ſꝫ rctū aliquoꝝ obiectoꝝquoꝝ cognitio nec nccͣrio ſequit̉ ad viſionē beatā nec repugͣt: tn̄ p̄t ītellectꝰ eē cā ꝑtialis invia: ſic̄ ſupra dcm̄ eſt. Ad aliud motiuū Io. depaſſionibꝰ entis puta vno bono ⁊c̄. patꝫ rn̄ſioꝑ cognitōeꝫ ī q̄ſtiōe de attributis. Ad primūpͥncipale dico ꝙ aliqn̄ oꝑatōes diſtīcte reqͥrūtdiſticta principia aliqn̄ nō: ſic̄ cognitio ītellectiua ⁊ ſenſitiua arguūt diſtīctōem iter ſenſū⁊ intellectū: ſꝫ qn̄ iſtud eſt ponendū: ⁊ qn̄ nonrecurrēdū eſt ad exꝑientiā vl̓ ad euidēte rōemſꝫ qꝛ ī ꝓpoſito neutrū eſt: iō ex pluralitate oꝑationū nō ē ponēda pluralitas pͥncipioꝝ. Adaliud dico ꝙ ph̓s ibi male ⁊ falſe allegat̉: qꝛ nōdicit ꝙ potētie diſtinguāt̉ ꝑ actꝰ: ſed eſt expomale exponētis ph̓ꝫ. vn̄ ph̓s nō dic̄ niſi ꝙ actꝰſunt pͥmi rctū obiectoꝝ .i. notiores: ⁊ iō dicit ꝙab illis eſt ꝓcedēdū ad noticiā potētiarū: ⁊ illud ſatis eſt ꝓ me: qꝛ aliqn̄ ex diſtinctōe oꝑationū pōt īferri diſtinctio potētiarū ⁊ aliqn̄ nō.Iō ad ſciēdū qn̄ ex diſtīctōe oꝑationū p̄t īferri diſtīctio potētiarū: ⁊ qn̄ no. ſciēdū ꝙ vl̓r qn̄oīa extrīſeca cogͦſcenti ſūt vniformia. puta qn̄obiectū ē eqͣliter pn̄s vl̓ plura obiecta mediuꝫeq̄liter diſpoſitū ⁊ oīa extrīſeca eqͣliter ſe hn̄treſpectu cogͦſcētis ſi tūc cogͦſcēs ⁊ appetenshn̄s potētiā poſſit hr̄e actū vnū circa vnū obiectu ⁊ nō aliū actū circa idē ſi natꝰ ſit hr̄i circa illud obiectū circa qd̓ natꝰ eſt hr̄i ita ꝙ nullo mō pōt hr̄e aliū actu ſiue vterqꝫ actꝰ ſit cognitiuꝰ ſiue appetitiuꝰ ſiue ſenſitiuꝰ ſiue ītellectiuꝰ. Tūc ex diſtīctōe taliū actuū nccͣrio ſeqͥt̉diſtinctio potētiarū: ſꝫ qn̄ cogͦſcēs ⁊ appetenshn̄s potētiā amoto oī īpedimēto exͣ cogͦſcenshꝫ vnū actū circa aliud obiectū ⁊ eoip̄o ſtantenatura ſua hr̄e pōt aliū actū circa idē obiectūvl̓ aliud. Ibi ex diſtinctiōe actuū nūꝙͣ ſeqͥturdiſtictio potētiarū. īmo ſequitur nccͣrio idētitas ⁊ vnitas potētie reſpectu illoꝝ actuū. Exēplu pͥmi. qꝛ em̄ pn̄tibꝰ eqͣliter oībꝰ obiectꝭ ſenſuū ꝑticulariū extrinſecoꝝ ip̄i ſentiēti: ⁊ oībusextrīſecis equalit̓ diſpoſitꝭ pōt cogͦſcēs ſic diſponi ꝙ pōt hr̄e vnū actū circa vnū obiectumſenſus puta circa colorē: ⁊ nullo mō pōt br̄e a-
liū actū puta auditōem circa colorē nec circaſonū cū tn̄ vterqꝫ ꝑpoſitū eqͣlit̓ eſt pn̄s puta ſicognoſcēs hēat claros oculos ⁊ bn̄ diſpoſitos⁊ cū hͦ ſit ſurdus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō hēat organū auditus bn̄ diſpoſitū: tūc pōt hre actū vidēdi circacolores ⁊ nactū audiēdi: nec reſpectu colorisnec rctū ſoni: iō nccͣrio ſeqͥt̉ ꝙ ſenſus viſus accipiēdo ꝓ oī eo qd̓ elicit actu vidēdi diſtīguit̉a ſenſu auditꝰ. Eodē mō pōt ꝓbari diſtinctiooīm ſenſuū ⁊ etiā diſtīctio ſenſus ⁊ intellectꝰ⁊ volūtatis. pōt em̄ cogͦſcēs ſic diſponi ꝙ pōthre oēs actꝰ ſenſitiuos: ⁊ tn̄ nullū actū intellectus nec volūtatꝭ puta ſi ſit furioſus: iō nccͣrioſequit̉ ex iſtis actibꝰ ꝙ potētie ſenſitiue diſtingunt̉ realit̓ ab intellectu ⁊ volūtate. Exēpluꝫſcd̓i. qꝛ nō eſt poſſibile naturalit̓ niſi deꝰ ſuſpedat actū appetitꝰ ꝙ potētia aliqͣ cognitiua ſiue ſenſitiua ſiue ītellectiua hēat actu circa qd̓cūqꝫ obiectū qͥn appetitꝰ ſeq̄ns cognitōem appetitiuā hēat talē actū circa illud obiectū: qͣlēnatꝰ eſt hr̄e ſic̄ qͥlibet experit̉ in ſe: ꝙ app̄heſoquocūqꝫ obiecto ſiue ꝑ ſenſum ſiue ꝑ ītellectūſtatī p̄t hr̄e actū appetitꝰ circa idē obiectū eoip̄o ꝙ app̄henditur: non dico ꝙ nccͣrio ſemꝑhꝫ de facto: ſꝫ ꝙ ex eo ipſo ſtatim pōt hr̄e: iō cognitiua ſenſitiua ⁊ appetitꝰ ſenſitiuus: nullomō diſtinguit̉ ex natura rei: nec intellectꝰ ⁊ volūtas: ⁊ hͦ loquendo de qͥd rei iſtarū potētiarūnō de qͥd noīs: ſic̄ prius dcm̄ eſt. Et ſi dicas ꝙpotētia cognitiua pōt cognoſcere malū: ⁊ appetitꝰ nō pōt appetere malū: nec volūtas velle malū: gͦ ſequit̉ diſtinctio inter potentiā cognitiuā ⁊ appetitiuā etiā ẜm doctrinā tuam.Rn̄deo. aſſumptū eſt falſum: tn̄ ſupponēdoꝙ ſit verū: dico ꝙ nullū obiectū nec bonū necmalū pōt cognoſci ab aliquo cognitōe ſenſitiua vel intellectiua qͥn appet itꝰ ſequēs talempotentiā poſſit hr̄e actu circa idem obiectū ſibonū app̄hendit̉ pōt hr̄e actū volēdi reſpectuillius obiecti ſi malū: tūc pōt hre actū nolendivel fugiendi: vel deteſtādi. Iō dixi ſupra ꝙ appetitus pōt hr̄e actū taleꝫ qualē natus eſt habere reſpectu talis obiecti ⁊ nō dixi ꝙ pōt habere actū appetēdi ⁊ nolendi ſemꝑ. Ex iſtis ſequunt̉ duo. Primū eſt ꝙ tot ſunt appetitusquot ſunt potentie cognitiue diſtincte: qͥa exquo cognitiua potentia ⁊ appetitiua ſua ſuntoīno idē ⁊ cognitiue diſtingunt̉ abinuicē: ergo ⁊ appetitiue. ⁊ ꝑ ꝯn̄s appetitus ſequēs potentiā viſiuā diſtinguit̉ ab appetitu ſequenteauditū ⁊cͣ. Scd̓m eſt ꝙ qn̄ ex diſtīctōe actuūnō infert̉ diſtinctio potētiarū: ſꝫ vnitas tūc illi eliciunt̉ neceſſario circa idē obiectū ptꝫ: qͥaidē obiectū eſt obiectū cognitiue ⁊ ſue appetitiue hͦ d̓ iſto. ⁊ ſic ē finis q̄ſtiōis. Queſtio. xxv.
Ad probatiōemjpt
ppprinci
U
X