ueſtioAXIII29

⁊ aliud nomē ſigͣt eādē materiā pͥncipal̓r. ⁊ cōnotat aliā forma puta bouis: ⁊ mat̓ia ſic ſigͣtatali voce vl̓ ꝯceptū d̓r potētia ad formā illa. ⁊ſic ꝑ diuerſas denoīatōes extrīſecas reſpectiuas pn̄t dici diuerſi reſpectꝰ ī materia: ⁊ aliterno ſic̄ al̓s dicet̉. Alia ē opinio ꝙ potētie ſunteedē int̓ ſe ⁊ ad eentiaꝫ aīe realit: ſꝫ differūt formalit̓ nō ſic̄ rctūs: ſꝫ ſic̄ abſoluta. ⁊ iſtud nō ponit ꝓpt̓ aliquā rōem: ſꝫ tm̄ ꝓpt̓ aucͣtes. ⁊ dic̄ ꝙpotētie ꝯtinēt̉ ꝟtualit̓ ī aīa: ſꝫ diſtīguit de ꝯtīnētia ꝟtuali. vno mō qn̄ ꝯtētū ē de eēntia cōtinētꝭ ſic̄ ſuꝑiora ꝯtinēt̉ ꝟtualit̓ ī īferioribꝰ. Aliomō qn̄ ꝯtētū nō eſt de een̄tia ꝯtinētꝭ: ⁊ ſic ſubiectū ꝯtinet ꝟ tualit̓ paſſionē. ⁊ ſic aīa ꝯtinet potētias. q̄re Io. Sꝫ ꝯ modū ſuū ponēdi d̓ duplici ꝯtinētia: qꝛ illa q̄ ſūt idē realit̓ vl̓ ſūt ꝑ ſe vnūī gn̓e: vl̓ ſūt ꝑs alicuiꝰ exn̄tis ꝑ ſe ī gnͣe: ſꝫ ſubiectū ⁊ paſſio aīe ⁊ potētia ſūt idē realit̓ ꝑ euꝫ: lꝫdiſtiguāt̉ formalit̓: gͦ vl̓ ſūt vnū exn̄s ꝑ ſe ī gnͣevl̓ ſūt ꝑs alicuiꝰ exn̄tꝭ ꝑ ſe ī gnͣe: ⁊ ſiue ſic ſiue ſicſꝑ ſūt de een̄tia illiꝰ qd̓ ē ꝑ ſe ign̄e: ſic̄ ꝑtes cōſtituētes ꝑ ſe aliqd̓ totuꝫ exn̄s ꝑ ſe ī gne ſūt decen̄tia illiꝰ totiꝰ. ⁊ iō vt ſic nō p̄t potētia plusponi paſſio aīe ꝙͣ dr̄a rctū gn̓is. ꝓbat̉: qꝛ vbicūqͣꝫ ē diſtīctō formalis ibi ſūt aliqͣ quoꝝ neutrūꝯtinet̉ ī alio: ſꝫ genꝰ ⁊ dr̄a ꝑ eū diſtīgunt̉ formalit̓: ſꝫ vbi vnū nō ꝯtinet̉ ī alio ibi vnū nō ē paſſio alteriꝰ ꝑ eū. gͦ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ genꝰ ⁊ dr̄a cōtinēt̉ ī tertio ita dicā ꝙ potētie aīe ꝯtinent̉ intertio. Iō dico tenēdo pͥmā ꝑtē opiniōis Io.lꝫ eā nō teneat ꝙ potētie aīe de qͥbꝰ loqͥmur inꝓpoſito ſcꝫ intellectꝰ ⁊ volūtas nō loq̄ndo depotētijs ſēſitiuis: nūc (qꝛ al̓s fiet ẜmo d̓ eis)ſunt idē realit̓ int̓ ſe ⁊ cū een̄tia aīe: ſꝫ diſtīguode potētia. nā potētia pͥmo mō accipit̉ ꝓ totadeſcriptōe expͥmēte qͥd noīs potētie. Alio mōꝓ illo qd̓ denoīat̉ ab illo noīe vl̓ cōceptū. Primo mō loq̄ndo de ītellectu ⁊ volūtate. Dico ꝙdiſtīgunt̉. nā diffinitio expͥmes qͥd noīs ītellectꝰ ē iſta ꝙ ītellectꝰ ē ſubſtātia aīe potēs ītelligere. ſꝫ deſcriptio volūtatꝭ eſt ꝙ ē ſubſtātia aīepotēs velle. Nūc aūt iſte deſcriptōes pn̄t accipi ꝓ vocibꝰ vl̓ ꝓ ꝯceptibꝰ vl̓ ꝓ rebꝰ. pͥmo mōdiſtigunt̉ realit̓ ſic̄ voces diſtigūt̉ realit̓. ſcd̓omo diſtīgunt̉ realit̓ ſic̄ ꝯceptꝰ. tertio mō diſtīgūt̉ realit̓ ſaltē ꝑtialit̓: qꝛ lꝫ eadē ſit ſubſtātianuero qͥ p̄t ītelligere ⁊ velle: tn̄ ītelligere ⁊ velle ſūt actꝰ diſtīcti realit̓. ⁊ iſto mō p̄t intelligiopinio gandēſis ꝙ potētie diſtinguūt̉ ꝑ reſpectus ītelligēdo ꝑ potētiā totū qͥd noīs: qd̓ nōtm̄ eſt eēntia aīe: ſꝫ ītelligere ⁊ velle. ⁊ ſi ſic ītelligat: tūc teneo cū eo aliter nō. ſꝫ loq̄ndo de intellectu ⁊ volūtatē. ſcd̓o mō ſic ītellectꝰ nō plꝰdiſtīguit̉ a volūtate ꝙͣ ab ītellectu: vl̓ ꝙͣ deꝰ adeo: vl̓ ſortes a ſorte. qꝛ nec diſtīguit̉ a volūta-

AXIIIte re nec rōne: ſꝫ ſic eſt vna ſubſtātia aīe potēshre diſtīctos actꝰ rōne rctū quoꝝ p̄t hre diuerſas denoīatōes: qꝛ vt elicit vl̓ elicere p̄t actuꝫītelligēdi d̓r̄ ītellectꝰ vt actū volēdi d̓r voluntas. Illud pꝫ ī diuinis. nā deꝰ hꝫ potētiā gub̓natiuā reꝑatiuā p̄deſtinatiuā ⁊ reprobatiuā q̄nullā diſtīctōeꝫ ponūt ī deo: ſꝫ qꝛ aliꝰ effectꝰ ſequit̉ potētiā dei creatiuā gub̓natiuā ⁊ p̄deſtinatiuā: ⁊ ꝓpt̓ diuerſos effectꝰ denoīat̉ deꝰ diuerſis d̓noīatōibꝰ: ⁊ hͦ denoīatōe extrīſeca: ſiceſt ī ml̓tis ſic̄ ſepe dcm̄ ē. ⁊ ſic eſt ī ꝓpoſito. Ꝙaūt ītellectꝰ ⁊ volūtas accipiēdo ꝓ illo qd̓ denoīat̉ ab iſtis ꝯceptibꝰ vl̓ noībꝰ ſit penitꝰ īdiſtīctū. ꝓbat̉: tū qꝛ fruſtra fit ꝑ plura qd̓ p̄t fieri ꝑ pauciora. tū qꝛ ſi diſtinguit̉ aūt hͦ erit rōneaut ex natura rei. Nō pͥmo mō: qꝛ tūc diſtīctōcauſat̉ ꝑ actū ītellectꝰ: ſꝫ iſte potētie p̄ceduntoēm actū ītellectꝰ. Nec ſcd̓o mō: qꝛ ſi ſic aut illa diſtīctio eēt ponēda ꝓpt̓ diuerſitatē actuūaūt ꝓpt̓ diuerſū modū ꝓducēdi obiectū. nō ꝓpter pͥmū: qꝛ tot eſſēt potētie ītellectiue diſticte quot eſſent actꝰ intelligēdi diſtīcti: ſꝫ ml̓tiſūt actꝰ intelligēdi ſpē diſtīcti vl̓ ẜm genꝰ ſubalternū. Exēplū pͥmi intellectio hoīs ⁊ intellectio aſini. Exēplū ſcd̓i. intellectio hoīs ⁊ intellectio lapidis: lꝫ nō ſꝑ ſit diſtīctio tāta īteractus ꝙͣta eſt int̓ obiecta: qꝛ obiecta pn̄t diſtīgui gn̓e gn̓aliſſimo: ⁊ tn̄ oēs actꝰ cogͦſcēdi ſūtin gne qͣlitatꝭ. gͦ ꝓpter diſtinctōem actuū nonoportet ponere diſtinctōeꝫ potētiarū. Nec ꝓpter ſcd̓m: qꝛ pͥncipia rōnis libere ⁊ nccrie reſpectu diuerſoꝝ nō opponunt̉: pꝫ de volūtatediuīa rctū ſpūſſancti ⁊ creature. Nā rctū ſpūſſcti eſt pͥncipiū nccͣriū: ⁊ rctū creature eſt pͥncipiū liberū ⁊ cōtingēs. In creaturꝭ etiā pꝫ: qꝛvolūtas etiā ẜꝫ eū eſt pͥncipiū ꝓduces ī ſe libere actū volēdi ⁊ cōtīgent̓: ⁊ rctū volitōis in alio qͣtenꝰ obiectū eſt pͥncipiū nccͣriū alit̓ em̄ ſieſſet pͥncipiū liberū ⁊ cōtingēs rctū volitiōisin alia volūtate poſſet tūc īpedire aliā volūtatē ne eā diligeret: qd̓ falſū eſt ⁊ ꝯͣ exꝑientiam.Ad illas gͦ aucͣtes q̄ dicūt ꝙ aīa ebullit potēttias ⁊ potentie eruput ab eentia aīe ⁊ fluūt: ⁊ſunt paſſiōes aīe ꝓpter qͣs Ioh̓. ponit diſtinctiōem formalē abſolutā inter potentias aīe.Dico ꝙ potentia pōt accipi ꝓ oī eo qd̓ ponit̉in deſcriptōe qͥd noīs potentie vl̓ ꝓ illo qd̓ denotat̉. primo vere ſunt auctoritates ille: qꝛ potentia intellectiua ſic accepta non tm̄ ſignificat eſſentiā aīe: ſꝫ cōnotat actū intelligendi: ⁊eodem modo volūtas. Nunc autē aīa ebul litactuꝫ ⁊ actus fluit ab anima. ⁊ erumpit: ſicuteffectus a ſua cauſa partiali et principali. Etſic intelliguntur omnes auctoritates ille. Exemplum hoc in euangelio dicit̉. virtus de illo

Igtia opinis.

prit puttpijs

Ad auctoritatestertie opinionis