Queſtio29A63
tomagis hoc poteſt voluntas. cōſequētia patet: qꝛ illud eſt perfectionis in parte ſenſitiuaergo nō eſt negandū ab appetitu intellectiuoIdeo ab alijs dicitur ꝙ vnus angelus poteſtvidere om̄e abſolutū ī cogitatōe noſtra ⁊ affectione: qꝛ cogitatio duo importat: ſcꝫ actū abſolutū ⁊ directōem in fineꝫ. ꝙͣtū ad primū pōtangelus cognoſcere affectiōes noſtras: ſed ꝙͣtu ad ſcd̓m non: qꝛ illa directio eſt qͥdam reſpectus ad finē qͥ nō poteſt cognoſci niſi cognitofundamento ⁊ termino: ſed finis nō poteſt cognoſci. ergo ⁊cͣ. Contra. impoſſibile eſt tranſire de cōtradictorio in cōtraditoriū ſine corruptione vel ꝓductione alicuius poſitiui: ſed pͥmo poteſt homo intelligere ⁊ non dirigere actū in finē ⁊ poſt poteſt tendere ⁊ dirigere infinē. ergo neceſſario in intellectu ꝓducit̉ aliquid de nouo ex quo trāſit de ꝯtradictorio incōtradictoriū: ſed non cauſat̉ de nouo aliquisſcd̓s. Tū qꝛ ad relatōem nō eſt per ſe mutatioTuꝫ qꝛ per eū non differt a fundamento. ergocauſatur in eo aliquis actus abſolutus. ⁊ percōſequens dirigere eſt actus abſolutus. Iteꝫvelle aliquid abſolute ⁊ velle illud ꝓpter fineſunt diſtincti actus abſoluti ſicut intelligereconcluſionē in ſe ⁊ per principiū ſunt diſtinctiactus. ergo ⁊cͣ. Item meritū noſtrū vel demeritū non cōſiſtit in vno reſpectu: ſed in aliquoabſoluto: ſed per hoc ꝙ actus voluntatis dirigitur in fine debitū vel nō dirigit̉: meremurvel demeremur. ergo ⁊cͣ. Ideo dico ſine aſſertione ꝙ angelus nature ſue derelictus poteſtvidere intuitiue cogitationes ⁊ affectōnes inangelo alio ⁊ in nobis ſimilit̓. qd̓ patet: qꝛ ſicut viſibile ad viſum: ſic intelligibile ad intellectū: ſed omē viſibile poteſt videri a potentiaviſiua perfecta ſi debito modo approximetur.ergo om̄e intelligibile tam abſolutū ꝙͣ reſpectiuū ſi diſtiguat̉ ab abſoluto poteſt videri abintellectu angelico qͥ eſt potētia intellectiuaperfecta. Itē om̄e actiuū totale vel partiale reſpectu alicuius paſſiui p̄t eſſe cauſa totalis vl̓partialis reſpectu cuiuſlibet eiuſdē rōnis: ſedvna intellectō angeli pōt eſſe cauſa partialisreſpectu alterius intellectionis eiuſdē angeliſicut actus reſpectus ꝑ quē intelligo aliqd̓ obiectuꝫ eſt cā partialis reſpectu actus reflexi ꝑque intelligo me intelligere ⁊ experior: qꝛ lꝫ ẜꝫauguſtinū de actibus exterioribus poſſuꝫ dubitare: nō tn̄ de actibus interioribꝰ: ergo illa ītellectio pōt eſſe cā partialis reſpectu intellectōis alterius angeli: ſi debito mō approximetur. Et eodē mō eſt de intellectione noſtra etaffectōe ſil̓i: ſꝫ de facto aliud eſt: qꝛ angelus nōpōt aliqͥd intelligere uiſi cōcurrente deo ſicut
A63cā partiali: ⁊ qꝛ de facto forte deus nō coagitintellectui angelico ad intelligēdū cogitationes nr̄as vel alterius angeli: iō de facto forrenō ītelligit illas. Sed dubiū eſt ſuppoſito ꝙvideat cogitationes ⁊ affectōnes nr̄as intuitiue vtrū videat obiectū intuitiue terminansPōt dici ꝙ de facto nō videt obiectū terminās actū niſi ī vl̓i ⁊ cōceptū cōi ſibi et alijs: qͥapoſito ꝙ diligā ſortē pōt angelus videre intuitiue dilectōeꝫ meā ſi ſit approximata ſibi: ⁊ videt ꝙ diligo hoīem ⁊ nō videt ꝙ diligo ſorteꝫ.Eodē mō eſt in ꝓpoſito ſi ītelligo ſortē pōt videre intuitiue intellectōem meā: ⁊ pōt videreꝙ intelligo hoīem: ſꝫ nō ꝙ intelligo iſtū vl̓ illū⁊ tota cā eſt: qꝛ obiectū actus nō pōt cognoſcia potentia cognoſcēte actū niſi ꝑ diſcurſum ⁊argumētatiue. Aliter em̄ ſi vidēs actū intuitiue ſemꝑ videret obiectū illius actus intuitiuecū angelus ⁊ intellectꝰ nr̄ ꝓ ſtatu iſto poſſentcognoſcere cogitatōem abſtractiuā ſimpliciter intuitiue: ſequit̉ ꝙ tunc videret obiectū illius actus intuitiue: qd̓ falſum eſt. qꝛ poſſuꝫ intelligere abſtractiue obiectū: qd̓ nihil eſt ī effectu. gͦ tm̄ cognoſco obiectū actus argumētatiue ⁊ diſcurſiue: ſꝫ ꝑ diſcurſum nō cognoſco aliqd̓ ſingulare determinatū illius actus: ſꝫ tm̄in cōceptu cōi. qꝛ illa cognitio equaliter aſſimilat̉ oībus indiuiduis eiuſdē rōnis: maximeſi illa indiuidua ſunt ſil̓ia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑ talē nō poteſt argui cognitio determinate vnius magisꝙͣ alterius. ergo ꝑ illā cognitōnem tm̄ cognoſcitur aliquid in conceptu cōi. Exemplū. vidēdo fumū cognoſco ꝑ diſcurſū ꝙ hic fuit ignisqꝛ cognoſco ꝙ fumꝰ nō pōt eſſe niſi ab igne: ſꝫnō cognoſco ꝙ ille fuit hic. ergo ⁊cͣ. Scd̓o videndū eſt qͥd vnus angelus poteſt facere circa aliū angeluꝫ. ⁊ hoc ꝓpter verba dyoniſij q̄ponit tres actus hierarchicos illuminare purgare ⁊ ꝑficere. Et dicitur ꝙ illuminare nō eſtniſi manifeſtatōem veritatis alteri tradere: ſꝫad illud faciendū cōcurrunt duo: ſcꝫ confortatio intellectus angelici ⁊ ſil̓itudo rei cognite:⁊ iō vnus angelus aliū illuminat cōfortandopotentiā eius intellectiuā: ſicut vnus confortat aliū ꝑ eius pn̄tiā ad agendū: illuminat etiam ꝑ ſil̓itudine: qꝛ angelus ſuperior illud qd̓ ītelligit in vniuerſali explicat particulatī ⁊ inparticulari inferiori: ſicut doctor explicat diſcipulis ſuis ī ſpāli qd̓ intelligit in vl̓i. Cōtraiſta q̄ro qͥd intelligit ꝑ ꝯfortatōem aūt intelligit ꝯſeruatōem ītellectꝰ āgelici aūt augmētatōeꝫ alicuiꝰ ī ītellectu puta luminis. Nō pͥmomō: qꝛ ſicut ītellectꝰ a ſolo deo cātur: ita a ſolodeo ꝯſeruat̉: qꝛ eiuſdē cāe eſt ꝓduce̓ īdiuiſibile⁊ cōſeruare. Nec ſcd̓o mō: tū qꝛ illud lumē per
Inecna
De ſcd̓o ē opinio
Reſpondetur.
Dubitatur