LibriSecundi

angelo cū cognitio rei per ſigna: eſt cognitiorei per effectus. cuiuſmodi cognitio nō poteſthaberi ſine diſcurſu: qꝛ per notū acquirit notitiā ignoti: ⁊ negant angelu errare: cū tn̄ deuspoſſet talia ſigna facere ſine ſignato: puta ſine actu interiori: ⁊ tunc ſi angelus credat ſiceſſe in aīa ſicut ſignū exterius oſtendit: tūc errat. ſed quomodo tūc poſſunt ītelligere cognitiones alioꝝ. dicitur ꝙ vnus angelus videt inintellectu alterius angeli ſpem ꝑ quā intelligit plura. ⁊ ſic poteſt intelligere obiectū ītellectu ab alio in vniuerſali: licet nō in particulari. ⁊ eodē modo videt conceptū alterius: ſedꝑ illū nō poteſt aliqd̓ obiectū videre in particulari: ſed ſolū in vniuerſali: ⁊ iō videt affectiones ⁊ cogitatōes per obiecta illarū. Non inparticulari: ſed ī vniuerſali: puta videt hoc ꝙintelligo aīal: ſed non hoc aīal. Contra iſta.qn̄ aliqua potentia videt: aliqͥd ītuitiue videtillud in particulari vt eſt hoc ⁊ nō illud: gͦ videt hoc vt terminatur ad vnū ⁊ non ad aliudcū ergo per te vnus angelus videt cognitōeꝫ⁊ affectōem alterius intuitiue: videt eas ī particulari: ⁊ vt terminat̉ ita ad vnū obiectum ꝙnō ad aliud. ergo nō tantū videt obiectū ī vniuerſali. Si dicas ꝙ vna poteſt eſſe intellectioreſpectu diuerſoꝝ: qꝛ per illā poſſum primo intelligere vnū ⁊ poſt aliud. ⁊ eodē modo poſſuꝫaffici ſucceſſiue ad aliquid ⁊ ad ſuū oppoſituꝫ⁊ ideo licet videat intellectōem ⁊ affectōnemnon tn̄ videt ad qͥd terminatur. Contra īpoſſibile eſt tranſire de cōtradictorio in ꝯtradictoriū ſine mutatōe: ⁊ accipio mutatōem ſicut accipit ipſam auguſtinꝰ ꝓ ꝓductiōe vel deſtructione alicuius poſitiui: ſed volūtas modo afficitur ad vnā re ⁊ nō ad eius oppoſitū cōtradictorie ⁊ poſt afficit̉ ad eius contradictoriuꝫ⁊ nō ad iſtā rem. ergo neceſſe eſt ponere ꝙ aliquid ꝓducitur in voluntate ꝑ qd̓ afficitur voluntas alicui cui prius nō afficiebat̉. hoc autēnō poteſt eſſe niſi noua ſit affectio: gͦ nō afficitur vterqꝫ oppoſitoꝝ ꝑ vnā affectōem. Cōfirmatur. qꝛ licet idē actus poſſet termīari ad obiectū primariū ⁊ ſcd̓ariū loquendo de affectione: nō tn̄ poteſt terminari ad aliqͥd ⁊ ſuū oppoſitū. Alia eſt opinio q̄ ponit ꝙ vnus angelusno pōt videre cognitōes ⁊ affectōes alteriusangeli: qꝛ oēs intellectōes ſunt eiuſdē ſpecieiinter ſe ⁊ affectiones inter ſe: ⁊ ideo nō poteſtcognoſcere vtrū habeat cognitōem affirmatiuā vel negatiuā: qꝛ ſi ſic: aut ergo habet ex ꝑteintellectus aut ex parte cognitiōis. nō primomodo: qꝛ intellectus eodeꝫ modo ſe habet advtrūqꝫ: nec ſcd̓o mō: qꝛ cū ſint eiuſdem ſpecicinō eſt differentia inter cogitatōes niſi ẜm in-

tenſum ⁊ remiſſum. ⁊ idē dicit̉ de affectionibꝰqꝛ ſequunt̉ actū ītellectus cōponentis ⁊ diuidentis: qͥ actus nō pōt cognoſci vt dictum eſtergo ⁊cͣ. Cōtra iſta. ⁊ primo ꝓbatur ꝙ intellectōes om̄s non ſunt eiuſdem ſpeciei: qꝛ ſi ſictunc habitus generati ex actibꝰ ſunt eiuſdemſpeciei. qꝛ habitus nō inclinēt ad actꝰ eiuſdeꝫſpeciei: niſi ſint eiuſdem ſpēi habitus: ſed ꝯn̄seſt falſum ẜm eos: qꝛ duo accidētia ẜꝫ eos eiuſdem ſpēi nō poſſunt eſſe ſimul in eodem ſubiecto ẜm eos: ſed duo habitus poſſunt eſſe ſiml̓in eodē intellectu ſicut methaphiſicalis ⁊ naturalis. ergo ⁊cͣ. Item qn̄ aliqua ſunt eiuſdemrationis qͥcquid repugnat vni ⁊ alteri. ſi gͦ oēshabitus ſunt eiuſdeꝫ rationis: tunc ſicut errormetaphiſicalis repugnat ſcientie methaphificali: ita repugnaret ſcientie naturali: ⁊ tuncvnus non poſſet ſcire vnā ꝯcluſionē niſi ſciretoēs nec errare circa vnā: niſi erraret circa oēsqd̓ eſt abſurdū. Et eodē mō arguo de actibusſi om̄s ſint eiuſdē rationis: qꝛ nullus pōt ſcirevnā ꝯcluſionē ⁊ errare circa aliam: qꝛ ſi cognitōes oīm rationū ſint eiuſdē ſpēi: tunc ſicut error alicuius ꝯcluſionis in actu ſcd̓o repugnatſcientie eiuſdē cōcluſionis in actu ſcd̓o: ita repugnaret actui ſciendi quālibet aliā cōcluſionē: qꝛ oēs ſunt eiuſdē ſpeciei. ergo ⁊cͣ. Ite oēscognitiones ſunt eiuſdē ſpeciet: ergo tunc intuitiua ⁊ abſtractiua eſſent eiuſdē ſpeciei. ꝯſeq̄ntia patet: ſꝫ falſitas ꝯſequētis ꝓbatur ſicutin ꝓlogo: qꝛ qn̄ aliqua ſunt eiuſdē ſpēi: ſi vnuꝫnō ſit tante virtutis ſicut aliud intantū pōt itendi ꝙ attīgat eūdē effectū ad quē aliud attigit ſicut ꝑuus calor p̄t ita intēdi ꝙ pōt in ita ꝑfectū effectū ſicut magnꝰ: ſꝫ ꝙͣtūcūqꝫ cognitioabſtractiua augmētet̉ in īfinitū nūꝙͣ attigetad effectū ad quē cognitio ītuitiua attigit: qͥaꝑ eā pōt intellectꝰ euidēter ſcire notitiā euidētē ꝯtigentē de pn̄ti. ꝑ abſtractiuā aūt nō: necde aliqͣ differētia ſi ſit pure abſtractiua: ſꝫ ꝑ notitia intuitiuā pōt: qꝛ ꝑ eā poſſum euidēter cognoſcere rē eſſe vel nō eſſe. ⁊ ꝑ idē argumentūpōt ꝓbari ꝙ ītuitiua ꝑfecta ⁊ imꝑfecta nō ſūteiuſdē ſpei: qꝛ ꝑ intuitiuā ꝑfectā poſſuꝫ cognoſcere veritate ꝯtingēte de pn̄ti: ſꝫ ꝑ imꝑfectaꝫnō ꝯuenit: ꝙͣtucūqꝫ augmētet̉: ſꝫ tm̄ cognoſcit̉ꝟitas conſeq̄ntis de p̄terito vl̓ de futuro. Itēcōtra hoc qd̓ ponit ꝙ actus voluntatis neceſſario ſequit̉ actū intellectus cōponētis ⁊ diuidentis: qꝛ nō minoris virtutis eſt volūtas ineliciēdo actu ſuū ꝙͣ appetitus ſenſitiuꝰ in eliciendo ſuū: ſꝫ appetitus ſenſitiuꝰ nō poteſt elicere ſuū circa obiectū nude oſtenſum ⁊ apprehenſum a ſenſu ſine om̄i compoſitōe ⁊ diuiſione intellectus vel ſenſus precedente. ergo ml̓-

Opinio ſcd̓a.

C

Cōtra opiniſcd̓am