QueſtioXVII
tatiua vel̓ debilitatiua organi: ⁊ illa eſt alterius rōnis ab obiecto extra ſicut illa in viſu: ⁊ ēalia generata per actū generandi q̄ nō eſt ſubiectiue in organo: vt diſtinguit̉ cōtra potētiāprecedens qualitatē: ſed eſt ſubiectiue in potentia: vt diſtinguit̉ cōtra organū ſicut ip̄e actus fantaſiandi: ⁊ illa qualitas ſcd̓a non eſtalicuius actus: ſꝫ eſt habitus generatꝰ ꝑ actuꝫfantaſiādi inclinās ſicut cā partialis ad actꝰcōſimiles ī abſentia rei ſenſibilis: ſicut poſuiprius in intellectu: ita ꝙ poſt primū actu ſi ipſum ſenſibile deſtruat̉ pōt potentia fātaſticacū illo habitu generato ex primo actu elicereactū fantaſiandi terminatū ad ideꝫ ſenſibilenumero qd̓ prius vidi. ſicut cognitio abſtractiua intellectus terminat̉ ad idē ſingulare numero qd̓ vidi intuitiue in intellectu: ⁊ nō terminat̉ ad aliquā ſimilitudine vel ymaginatōnē ſicut ymaginant̉ aliqͥ ⁊ falſe. qꝛ oīa illa quea ꝓphetis ſct̄īs ⁊ doctoribꝰ vocant̉ fantaſmata ſimulacra ydola ſunt ip̄am et ſenſibilia priꝰſenſata ⁊ poſt fantaſiata: ⁊ nō ſpēs ſenſibiliū.eundē em̄ hoīem quē prius vidi nūc ymagīor⁊ nō ſpēs hoīs. ⁊ iō de iſtis dicenduꝫ eſt ſicutdictū eſt in primo de ydeis: ſcꝫ ꝙ ſicut ydea ipſa eſt ip̄amet res ſingulariter cognita ⁊ nō aliqua ſpēs eius: ſꝫ ip̄amet res ſingularis q̄ nunceſt in effectu ⁊ ab eterno terminauit cognitionē diuinā. q̄re in primo. Eodē mō eſt in ꝓpoſito: qꝛ ip̄amet res ſingularis q̄ primo terminatactu videndi corporalē ip̄a oīno indiſtincta: ⁊terminat actū fantaſiandi ⁊ intelligendi abſtractiue: ⁊ nulla ſpēs terminat. ⁊ ſicut hoc nomen ydea vel ꝯceptus aliqn̄ ſignificat principaliter ip̄am rē ſingularē creatā ⁊conotat actū intelligendi diuinū. ſic hoc nomen fantaſma vel ꝯceptus eius ſignificat principalit̓ ipſam re ymaginatā conotando actū fantaſiandi. Et ẜm iſtud pꝫ ꝙ quot ſunt indiuidua fātaſtica ſiue ſint eiuſdē ſpēi ſiue alteriꝰ tot habetfantaſmata. ⁊ ſic cōe dcm̄ eſt falſum ꝙ ſpecieshabet tm̄ vnū fantaſma: qꝛ tot ſunt fantaſmata quot indiuidua. Si dicas ex quo ponis habitu gnari ex prīo actu fātaſiādi a quo cauſat̉pͥmus actꝰ fātaſiādi nō ab obiecto ſenſibili: qꝛtuc fātaſia eēt ī actu ſuo: qn̄ ſēſus exͣ eēt ī actu⁊ tuc potētia fantaſtica haberet cognitōnemintuitiuā: qꝛ cognitōem in pn̄tia rei ſicut potētia viſiua. qd̓ videtur falſum: nec ab illa qualitate debilitatiua vel cōſeruatiua: qꝛ illa per tenō eſt obiectū alicuiꝰ actus. tū qꝛ illa ſimul imprimit̉ cū actu fantaſiandi: nec in abſentia ſēſibilis remanet aliqͥd in ſenſu exteriori: particulari: vel cōi qd̓ poſſit cū potentia fantaſticaprimū actū fantaſiandi cauſare: qꝛ ille potētie
nō ſunt receptiue qualitatū acceptaruꝫ ſic abextrinſeco: ſꝫ tm̄ illius qualitatis corruptiue vl̓cōſeruatiue: a quo gͦ conſeruat̉ primus actusIfantaſiandi Rndeo vna cā partialis eſt viſiocorporalis: ⁊ alia eſt potentia fantaſtica. Iſtedue ſufficienter cauſant cū deo primum actuꝫfantaſiādi ⁊ obiectū ſenſibile extra non eſt cāillius actꝰ: ſꝫ tm̄ eſt cā cauſe. qꝛ ſi deꝰ deſtrueretſenſibile extra: ⁊ cōſeruaret in oculo cognitionē eius intuitiuā: adhuc poſſꝫ virtus fantaſtica in actū fantaſiādi ſenſibilis: ſꝫ ſi cognitio ītuitiua deſtruat̉ ſiue maneat ſenſibile ſiue nōimpoſſibile eſt primū actū fantaſiādi hr̄i naturaliter. nūc aūt ꝑ ꝓpoſitiōeꝫ freq̄nter acceptāqn̄ aliqͥd ſic ſe hꝫ ꝙ illo poſito pōt aliud poninaturalit̓: ⁊ illo nō poſito nō p̄t aliud poni naturalit̓ illud eſt cā illiꝰ: ſꝫ ſic eſt de cognitōe intuitiua ſenſus. ⁊ pͥmo actu fantaſiandi ⁊ nonde obiecto ſenſibili in actu fātaſiādi: gͦ cognitio ītuitiua ſenſus eſt cā partialis reſpectu primi actus fantaſiandi ⁊ nō ſenſibile extra. Exiſtis ſequit̉ ꝙ pͥmus actus fantaſiādi tūc ē qn̄ſenſus exterior eſt in actu elicito circa ſenſibile: qꝛ pͥmus nō pōt hr̄i nō exiſtente cognitōneintuitiua ſenſus: qꝛ tunc deficit vna cā partialis neceſſario reqͥſita: nec remanet aliqͥd ī potentia exteriori poſt actū qͥ eius vicē ſuppleatSed tūc eſt dubiū vtrū illa pͥma cognitō fātaſie ſit ītuitiua vel abſtractiua videt̉ ꝙ ītuitiua. tū qꝛ mediāte illa pōt potētia iudicatiuaiudicare rē eſſe qn̄ eſt: ⁊ nō eſſe qn̄ nō eſt ſtātecognitōe ſenſitiua: ⁊ tūc cognitio mediante qͣſic iudicat̉ eſt intuitiua ꝑ te. tū qꝛ oīs cognitioabſtractiua rei p̄ſupponit in eadē potētia cognitōem intuitiuā eiuſdē rei: ſꝫ potētia fātaſtica cognoſcit rē abſtractiue deſtructa cognition ſenſitiua: qꝛ mediāte habitu gn̓ato ex prīoactu. gͦ pͥus cognoſcit eādē rē ītuitiue. Rndeopluralitas nō ē ponēda ſine necte: ſꝫ nō apparet neceſſitas ponēdi talē cognitōeꝫ ītuitiuāin fātaſia. Iō dico ꝙ pͥma eiꝰ cognitio eſt abſtractiua: qꝛ ī vna forma q̄ ē pͥncipiū multaruꝫcognitionū ſufficit vna cognitio intuitiua reſpectu vniꝰ obiecti vniꝰ potentie illiꝰ forme: ſꝫtota forma ſenſitiua ī hoīe eſt vna forma: lꝫ habeat ꝑtes diuerſas extēſas ſub diuerſis ꝑtibꝰꝙͣtitatis: iō reſpectu vnius obiecti ſufficit cognitio ītuitiua vniꝰ potētie illiꝰ forme ⁊ reſpectu alteriꝰ ſuffic̄ ꝯgnitio ītuitīa alteriꝰ potētieeiuſdē forme nō ſolū eiuſdē potētie: ſic̄ pꝫ d̓ ſēſibilibꝰ qͥnqꝫ ſēſuū exterioꝝ: ⁊ iō cognitōes potētiarū ītellectiuarū eiuſd̓ forme ſūt abſtractiue. ⁊ ꝑꝑ rōeꝫ eādē qꝛ aīa ītellectia diſtīguit̉ inhoīe realit̓ a ſēſitiua: iō reqͥrit ip̄aꝫ cognitōemintuitiuā vel ſenſitiuā ⁊ ſil̓r intelligit̉ illud qd̓
OQueritur.Reſpondetur
E
P