LibriSecundi
contactus talis. Ad aliud cōcedo ꝯn̄s licetnō ſequat̉ ex ꝓbatōe ſua: qꝛ cū dicit ſubſtātiacreata nō agit niſi mediātibꝰ accidētibꝰ. dicoꝙ ph̓i poſuerūt tm̄ hͦ in iſtis corporibꝰ in qͥbusexꝑti fuerūt alteratōem p̄cedere gn̄atōnem: ſꝫin multis alijs in qͥbus hͦ nō habet̉ ꝑ experientiā pōt oppoſitū on̄di. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito. naꝫeſſentia vniꝰ angeli pōt agere in aliū angeluꝫſine oī accidente: gͦ in intellectu propriū. An̄sptꝫ. ꝯn̄a ꝓbat̉ ꝑ rōnem Ioh̓. qn̄ aliqua actiuaſunt eiuſdē rōis qͥcquid pōt eſſe paſſiuū reſpectu vniꝰ pōt eſſe paſſiuū reſpectu alteriꝰ: ſed ſiplures angeli eſſent in eadeꝫ ſpē ſicut reputoverū: tūc eſſentie illoꝝ āgeloꝝ eſſent eiuſdē rationis ⁊ intellectꝰ ſil̓r: ⁊ eſſentia vniꝰ pōt agere in ītellectū alteriꝰ: gͦ eodē mō in intellectuꝫꝓpriū. Ad aliud dico ꝙ illud qd̓ eſt mere paſſiuū nō hꝫ actōem ſuā in ptāte ſua: nec eſt ī poteſtate eiꝰ pati ab obiecto vel nō pati: ſꝫ in ꝓpoſito intellectꝰ angeli eſt cā ꝑtialis reſpectuintellectōis ſue ⁊ illā īpedire ⁊ ſuſpēdere volūtas ſua pōt: ⁊ illa nō agēte nō agit obiectū: etiō tota actio eſt in ſua ptāte. tn̄ hͨ rō equalitereſt ꝯͣ oēm opinione: qꝛ ſiue ponat̉ ſpēs in intellectu angeli ſiue habitꝰ ex quo differūt ab eēntia angeli: ſequit̉ cū efficiūt intellectōem ꝙ intellectio nō ſit in ptāte angeli. Ad aliud dico ꝙ hͦ eſt verū ꝓ ſtatu iſto: ſꝫ nō ꝓ ſtatu cōpetenti aīe intellectiue poſt ſeparatiōem. Quiaaīa ſeparata q̄ nō hꝫ fantaſiā pōt cognoſcererē intuitiue ⁊ reſpectu illiꝰ cognitōnis eſt resmaterialis ⁊ corꝑalis cāꝑtialis ſine fantaſia.gͦ eodē mō pōt agere in intellectū angelicū: lꝫnō habeat fantaſiā. Aliter pōt dici ꝙres materialis ⁊ corporalis ꝓ ſtatu iſto pōt agere ꝑtialiter ad cauſandū cognitōem intuitiuā in intellectu nr̄o: lꝫ nō cauſet aliquā cognitōem intuitiuā in fātaſia: nec forte aliquā abſtractiuā⁊ hͦ eſt verū ſi fantaſia nō ſit capax vniꝰ cognitiōis vel alteriꝰ. qꝛ ẜm Ioh̓. vnꝰ angelus pōtagere ⁊ loqͥ alio multū diſtincto: lꝫ non cauſetintellectōem: nec aliqͥd aliud in mediū: qꝛ mediū nō eſt capax alicuiꝰ effectꝰ talis. ⁊ ſi ita ſitin ꝓpoſito: tunc ꝯſimilit̓ pōt dici de vno ⁊ dealio. ſi aūt fantaſia ſit capax cognitōis intuitiue rei cognite tūc nō poſſꝫ age ī ītellectū nr̄ꝫ ꝓſtatu iſto niſi agat in fantaſiā cognitōem ītuitiuā. Ad aliud dico ꝙ corpus nō pōt agere īſpm̄ vt agens primariū ⁊ principale. tamen vtagens ſcd̓ariū. vl̓ aliter ꝙ nō pōt agere ī ſpiritu corrūpendo ⁊ deſtruendo eius naturā queadmodū ignis agit in aquā: pōt tn̄ agere ī ſpiritū ꝑtialiter alique effectu accidentaleꝫ qͥ nōeſt corruptiuꝰ ſubſtantie ſpūs. ſic eſt in ꝓpoſito. certū eſt em̄ ꝙ ignis infernalis vel purgato
rius ſic agit ⁊ affligit ſpm̄. Ad aliud dico ꝙde virtute ſermonis ꝓpo generaliter acceptaeſt falſa: qꝛ ignis pōt agere in aīam ſeparataꝫ⁊ in homīem et in multa q̄ ſunt ſimpl̓r nobiliora igne. ſil̓r aer poſſet ageret in ignem: cū tn̄ignis ſit nobilius elemētū ꝙͣ aer: io ſi ītelligat̉generaliter de oī agente partialiter falſa eſt.Si autē intelligat̉ de cā totali vera eſt gn̓alit̓qꝛ in oī actōe creata deus concurrit īmediatevt agēs partiale: ſꝫ ph̓s intelligit ꝙ roagētisvl̓r nobilior eſt ꝙͣ rō patientis. ⁊ hͦ eſt verū: qꝛrō agentis pōt cōpetere alicui agenti: qd̓ eſtnobiliꝰ oī paſſo puta deo. Ad aliud dico ⁊ adalia ſil̓ia ꝙ ph̓s intelligit ꝙ agens ⁊ patienscōicant in materia qn̄ ages ꝑ actōem ſuā pōtpaſſum corrūpere alterando ꝑ qͣlitates ſenſibiles ⁊ nō aliter. ſic eſt in ꝓpoſito. Ad aliudpatebit alias. Ad aliud dico ꝙ nō eſt gn̓aliterverū qͥn idē effectus ꝓductus a cā ſcd̓a: ꝓducat̉ neceſſario a cauſis diuerſe rōnis. puta calor ꝓductus ab igne ſole ⁊ deo: ⁊ alius eiuſdēronis pōt cauſari a ſolo deo: ⁊ ſi ſol ꝓduceretignē ⁊ calorē: ille ignis poſſet ꝓducere aliumignē ⁊ calorē. Eode mō in ꝓpoſito notitiā abſtractiua prima ſi ꝓducat̉ ab intuitiua ꝑtialit̓vt prius dcm̄ eſt: tūc neceſſario ꝓducit̉ a cā alterius rōnis ꝙͣ ſcd̓a abſtractiua. qꝛ prima cauſat̉ ab obiecto ⁊ a cognitōe intuitiua ⁊ ab intellectu: ⁊ hͦ ſi cognitio ītuitiua naturalit̓ cauſet̉. ſi aūt a ſolo deo: tunc nō cauſat̉ ab obiectoſꝫ a notitiā intuitiua: qꝛ illa notitia cauſata adeo nō neceſſario requirit obiectū exiſtere ſicut pͥma intuitiua naturaliter cauſata. Notitia aūt abſtractiua ſcd̓a cauſat̉ ab habitu ⁊ intellectu: ⁊ iō ſi naturalit̓ cauſent̉ requirūt cauſas alterius rōnis: nō obſtante ꝙ ſint effectuseiuſdē rōis. Si aut vtraqꝫ notitia abſtractiuacauſet̉ ſuꝑnalit̓ a ſolo deo: tūc ſeqͥt̉ ꝙ hn̄t cāmeiuſdē rōis. Ad alid̓ dico ꝙ āgelus p̄t diſcurrere: ⁊ ꝙ in pͥma ſui creatōe eſt imꝑfectꝰ: qꝛ caret accidentibꝰ multis q̄ poſtea pōt acqͥrere ⁊acquirit ⁊ nō ante: vt ſupra dc̄m eſt. Tn̄ perfectus eſt etiā in pͥma ſui creatōe ꝙͣtū ad omneꝫſubſtātialē ꝑfectōem. Ad rōem ſuperiꝰ dictāde effectibꝰ eiuſdē rōnis pōt dici ꝙ ſicut pͥmaˡabſtractiua neceſſario ⁊ naturalit̓ p̄ſupponitintiuitiuā tanꝙͣ cāꝫ eius partialē. ita ſcd̓a: tertia: qͣrta: quinta: ⁊ ſic deinceps poſito caſu neceſſario p̄ſupponit iutuitiua. Nā ſi habitꝰ derelicti a prima abſtractiua: ſcd̓a: tertia: ⁊ qͣrtacorrupunt̉ ꝑ obliuionē (ſicut eſt poſſibile) tn̄ad hͦ ꝙ qͥnta abſtractiua eliciat̉ naturalit̓ neceſſario p̄ſupponit intuitiuā tanꝙͣ cām eiꝰ partialē. qꝛ oē derelictū ab abſtractiuis prioribusꝑ poſitū eſt corruptū. ⁊ ſic nō neceſſario requi
QAd tertium
Ad quartum
Ad ſcd̓m
Ad quintum
R
Ad nonumtur ſolutio
Ad decimum
Ad octauun
Ad ſeptimū
Ad ſextum