LibriSecundi
diſcurrere ſcire aliqͣs ꝯcluſiōes pͥus ſibi ignotas virtute pͥncipioꝝ: ſꝫ angelus eſt hmōi. probat̉: qꝛ ſi no: tūc nō poſſet cognoſcere vnā premiſſam niſi cognoſceret om̄s ꝯcluſiones ſeq̄ntes ex tali pͥncipio. qd̓ falſum eſt gͦ. qꝛ ex vna p̄miſſa pn̄t ſeqͥ infinite ꝯcluſiōes. Et maxīe videt̉ falſum: qꝛ āgelus pōt aliqͣ mō ignorare etpoſtea ſcire: qꝛ nō hꝫ ſcīaꝫ oīm. Iō dico ꝙ notitia eſt duplex: q̄dā eſt incōplexa: q̄dā cōplexa: q̄dā eſt intuitiua: q̄dā abſtractiua: q̄daꝫ eſtintuitiua in ꝑticulari: q̄dā in vniuerſali. Tūcdico ꝙ angelus pōt naturalit̓ acciꝑe notitiaꝫintuitiuā a re materiali vl̓ īmateriali tanꝙͣ abobiectis q̄ ſunt cauſe ꝑtiales reſpectu illiꝰ cognitōis. qd̓ ꝓbat̉: qꝛ illud quo poſito pōt alid̓poni ⁊ quo nō poſito nō pōt aliud poni: hꝫ rōnem cauſe reſpectu illiꝰ: ſꝫ poſito vno āgelo p̄taliꝰ intuitiue eū videre. ⁊ poſita vna re materiali pōt etiā intuitiue āgelus videre ip̄aꝫ. gͦ resvtraqꝫ eſt cognitōnis āgelice cā. Scd̓o dicoꝙ pōt acciꝑe notitiā incōplexā abſtractiuā arebꝰ mediate intuitiua ſicut in pͥori q̄ſtione dictū eſt. ⁊ hͦ loq̄ndo de abſtractiua exn̄te cū intuitiua: qꝛ illa nō exiſtit niſi exiſtente ītuitiua⁊ reſpectu illiꝰ pͥus eſt cā res extra ꝙͣ cognitiointuitiua cā ꝑtialis cū intellectu cognitiōemac abſtractiuā manentē poſt ītuitiuā accipita re mediāte habitu: nō qͥdē ꝙ res ſit cā ꝑtialis reſpectu illiꝰ cognitōis. qꝛ pōt re nō exiſtente: ſꝫ qꝛ habitꝰ qͥ eſt partialis cā illiꝰ cognitōisgn̄atur ex actibꝰ qͥ īmediate accipiunt̉ a re: ſic̄a cā ꝑtiali: qꝛ a cognitōe abſtractiua manētetn̄ intuitiua. hͦ ꝓbat̉: qꝛ nō minoris ꝑfectōniseſt intellectꝰ angelicꝰ ꝙͣ hūanus: ſꝫ intellectꝰhoīs pōt iſtas cognitōes acciꝑe a rebꝰ ſic̄ dcm̄eſt in p̄cedenti q̄ſtione. gͦ ⁊ āgelus pōt hͦ facere in puris naturalibꝰ exiſtēs. Tertio dico ꝙpōt acciꝑe a rebus notitiā vniuerſaliū: qꝛ pōtabſtrahere vl̓ia a ſingularibꝰ. qd̓ ꝓbat̉: qꝛ qͥcqͥd eſt ꝑfectōis in ītellectu nr̄o hͦ attribuendūeſt intellectui āgelico: ſꝫ hmōi cōceptꝰ facere ⁊vl̓ia abſtrahere: eſt ꝑfectōis intellectui nr̄o: qꝛcōpetit ſibi. gͦ angelus pōt hͦ facere. ⁊ hͦ p̄t mediāte cognitōe intuitiua ſingulariū vl̓ abſtractiua incōplexa ſicut pōt intellectus nec apparet aliqͣ rō quare non. Quarto dico ꝙ pōtnaturaliter acciꝑe a rebus notitiā cōplexa ꝓpoſitionū ꝯtingentiū. qd̓ ꝓbat̉: qꝛ qͥ cognoſcitextrema alicuiꝰ cōplexi cōtingentis intuitiueſtatī pōt mediāte cognitōe intuitiua ⁊ abſtractiua eorundē q̄ ſil̓ eſt cū intuitiua formare cōplexū: ⁊ virtute illius cognitiōis aſſentire veldiſſentire. Iſtud ptꝫ: qꝛ nō eſt maioris īꝑfectionis formare cōplexū: ⁊ ſic aſſentire ꝙͣ cognoſcere intuitiue vel abſtractiue: ſꝫ angelus pōt
cognoſcere extrema alicuiꝰ cōplexi cōtīgētisintuitiue. puta iſtius paries eſt albꝰ. gͦ ⁊cͣ. Etſciendū eſt hic. ꝙ nunꝙͣ pōt āgelus vel intellectus noſter habere notitiā euidēte: vel euidēter aſſentire alicui cōplexo cōtingēti: niſi exiſtētibus extremis illiꝰ cōplexi ⁊ cognitōe eoꝝintuitiua. qꝛ ex iſta cognitiōe abſtractiua ⁊ coplexa nō p̄t generari habitꝰ. qꝛ nullus exꝑit̉ ſemagis inclinatū ad aſſentiēdū tali poſt notitiā intuitiuā re nō exiſtēte: vel notitia intuitiua nō exiſtēte extremoꝝ: ꝙͣ an oēꝫ notitiā ītuitiuā. Si em̄ āgelus ſimul intuitiue videat parietē et albedinē in eo euident̓ aſſentit iſti coplexo paries eſt albꝰ. ſꝫ deſtructa albedine velpariete: ⁊ exiſtēte cognitiōe ītuitiua pͥus hītanaturalit̓ modo ꝑ potētiā diuinā ꝯſeruatā ſtatim diſſentit iſti ꝯplexo paries eſt albus. qͥa hͦꝯplexū tūc eſt falſuꝫ. Si res exiſtit ⁊ cognitioītuitiua nō maneat ſed corrūpat̉: licet hoc cōplexuꝫ ſit nō tn̄ ītellectus illi euident̓ aſſentitꝓbat̉: qꝛ poſt cognitionē ītuitiuā nō habꝫ niſicognitionē abſtractiuā. Per illā autē nō iudicat rē eſſe: ſed ꝙ aliqn̄ fuit. ergo ad hoc ꝙ ītellectus āgelicus hēat cognitione euidentē dealiquo ꝯtingēti cōplexo affirmatiuo qua iudicat̉ hoc eſſe requirit̉ nccͣrio exntia extremorū⁊ notitia ītuitiua eoꝝ. ⁊ hoc dico naturalit̓ noloquēdo de potētia diuina. ſed ad habēdū notitiā euidente de aliquo cōplexo cōtingēti negatiuo quo negat̉ hoc eſſe. ad hoc vere ſufficitnotitia ītuitiua extremoꝝ: ⁊ illa nccrio reqͥrit̉naturalit̓ dico. ⁊ nō exn̄tia rei: qꝛ ip̄a exn̄te iaꝫintellectꝰ euident̉ diſſentiret p̄dicto cōplexonegatiuo. Quīto dico. ꝙ āgelus pōt acciꝑenotitiā a rebus ꝓpoſitionū nccriaruꝫ. qͥa pōtterminos taliū ꝓpoſitionū ītuitiue app̄hedere. ⁊ ip̄is appreheſis pōt euidēter aſſentire illis veritatibꝰ. tn̄ vtrū de facto accipiat a rebꝰnotitiā incōplexā vel ꝯplexā ꝙͣtūcūqꝫ ꝯtingētē vel neceſſariā neſcimus. Cuius rō eſt. qꝛ qn̄aliqͥd depēdet ex ſola volūtate diuina ꝯtingēter ⁊ libere cauſante qͥcqͥd cauſat extra ſe. illd̓nō p̄t certitudinalit̓ a viatore cognoſci ꝑ rōeꝫnec ꝑ exꝑientiā. Sꝫ ꝙ āgelus habeat vnā cognitione vel aliā ꝙͣcunqꝫ a deo. hoc ſolū depēdet ex volūtate diuina. gͦ ⁊c̄. Et iō tales ꝓpoſitiōes ſunt nobis neutre. qꝛ nec habemꝰ rōemnec certā exꝑientiā ad vnā ꝑtē vel ad aliā. Siautē ſint auctoritates ſctōꝝ q̄ magis ſonāt invnā ꝑtē ꝙͣ in aliā. illa ꝑs p̄t rōnabilit̓ teneri. ẜꝫpͥus dicta oīa de cognitione āgeloꝝ loquūturde poſſibili: ſi āgelus eſſet relictus in puris naturalibꝰ. Sexto dico. ꝙ āgelus pōt diſcurre 5re ⁊ ꝑ diſcurſuꝫ acqͥrere notitiā ꝓpoſitionū cotingētiū. ꝓbat̉: qͥa āgelus in puris naturalibꝰ
EGcd̓a concluffo
GPrima cōcluſioauctoris
Quarta cōcluſio
Tertia ꝯcluſio
5
MQuinta cōtiu
Sexra conci
L