ſiQueſtioXVI

tionē incōplexā paſſionis ſicut dictū eſt in ꝓlogo. tn̄ vna res extra aīam pōt cognoſci ꝑ rēin aīa. puta ꝑ habitū ſic ꝙ p̄t eſſe caꝑtialis reſpectu illius cognitiōis. Ad alia pꝫ per predicta ⁊ hec de queſtione. Queſtio. xvi.Truꝫ angelus accipiat cognitionē a rebus ſpiritualibus an a corporalibꝰ. Ꝙ nō a corporalibꝰ ꝓbat̉. qꝛ corpus nō agit in ſpiritū. vtdicit Auguſtinꝰ ſuꝑ geneſim ad lr̄am. Ad oppoſitū. ab illo accipit qͥs cognitionē ſine quonō pōt cognitionē hr̄e: ſed ſine corꝑalibus nōpōt āgelus cognitionē hr̄e. gͦ ⁊cͣ. Hic dicit̉ ꝙāgelus nullā cognitionē accipit a rebus. qꝛ intelligit oīa a ſe ꝑ ſpēs cōcreatas ⁊ ſibi īfluxasadeo. ⁊ iō nec cognitio nec ſpēs accipit̉ a reī bus. qd̓ ꝓbat̉ multiplicit̓. Prio ſic. Qualiseſt ordo corporū celeſtiuꝫ ad corꝑa inferiora ſetalis eſt ſubſtātiarū ſeꝑatarū ad inferiora ſe. ſꝫcorpora ſuꝑiora nō accipiūt aliquā ꝑfectionēab inferioribus: qm̄ celū nō pōt reciꝑe aliā formā ab illa quā habꝫ ꝓpter ſui ꝑfectione. ergoāgelus nō pōt reciꝑe aliquā formā ab inferioribus. ⁊ hoc ꝓpter ſui ꝑfectionē. Itē aīe ſuntforme corpoꝝ. ⁊ iō recipiūt cognitiōeꝫ a corꝑibus ⁊ mediatibus corꝑibus. ſed āgelus eſt ſine corꝑe. gͦ tm̄ intelligit ꝑ ſpēs influxas a deoItē ipoſſibile eſt ꝙ aliqͥd trāſeat de extremoin extremū ſine medio. ſed ymaginatio eſt media int̓ mere ſpirituale et corꝑale. ergo īpoſſibile ē ꝙ aliqͥd trāſeat de corꝑali ſiue materiali ſine ymaginatiōe ad angelū. cū ergo in āgelis nō ſit ymaginatio: īpoſſibile eſt eos acciꝑecognitionē a corporibꝰ. ꝙ aūt ymaginatio ſitmediū ꝓbat̉. qͥa ymaginatio licet non ſit ſinemateria. tn̄ eſt ſine cōditiōibus materialibusſenſus aūt corꝑalis nō. gͦ ⁊cͣ. Itē intellectusnoſter eſt agēs ⁊ patiēs reſpectu rerū cognitaruꝫ a nobis. eſt em̄ agēs ꝑ intellectu agentē irradiantē fantaſmata. ⁊ eſt patiēs: qꝛ recipit ītellectionē cauſatā a re ꝓpt̓ ſui depurationeꝫ⁊ oīa iſta fiūt mediātibus potētijs ſenſitiuis.ſed intellectꝰ āgeli nō eſt ſic agens ⁊ patiēs reſpectu īferioris. qꝛ nō habet ſenſuꝫ. Itē agēs⁊ paties ſunt eiuſdē generis. qꝛ actus ⁊ potētia ſunt eiuſdē generis. ſed res materialis ⁊ īmaterialis nō. qꝛ nō poſſunt fieri ex ſe mutuo.Scd̓o dicitur ꝙ āgelus nō diſcurrit de notojad ignotū. qd̓ probat̉: qꝛ intellectꝰ āgeli in prima ſui creatōe eſt ꝑfectus reſpectu oīs cognitiōis naturalis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s natural̓r nō p̄t diſcurrere de noto ad ignotū. Itē eūdeꝫ locū tenētageli int̓ ſpiritualia: quē tenent corꝑa celeſtiaint corꝑalia. ſꝫ corꝑa celeſtia nō p̄n̄t naturalit̓

perfici gͦ ⁊cͣ. Cōtra iſta. Primo cōtra primuꝫꝙ oīs res abſoluta q̄ nō pōt naturalit̓ exiſtereſine alia re abſoluta dependet ab ea in aliquogenere cāe naturali. qꝛ effectꝰ ſufficiēter depēdet ⁊cͣ. ſed cognitio intuitiua āgeli nō pōt naturalit̓ eſſe ſine exn̄tia rei cuiꝰ eſt. gͦ depēdet are ſicut effectꝰ a cā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s āgelus accipit cognitionē intuitiuā a rebꝰ. Si dicas ꝙ cū oīscognitio ſit ꝑaſſimilationē. ad hoc ꝙ āgeluscognoſcat re exiſtente. ſufficit ꝙ aſſimilet̉ ſibiabſqꝫ hoc ꝙ accipiat ſibi cognitionē a rebus.Nūc autē duplicit̓ aliqͥd aſſimilat̉ alteri: velꝑ motu ꝓpriū: vel ꝑ motū alteriꝰ. Exemplū pͥmi qn̄ aliqͥd mouet ad formā quaꝫ pͥus nō habuit. Exemplū ſcd̓i qn̄ aliqͥs mouet̉ ad formāquā pͥus habuit. Scd̓o mō aſſimilat̉ āgelꝰ reiexn̄ti virtute ſpeciei qn̄ ꝑuenit ad formā quaꝫāgelus habet. Cōtra. oīs effectꝰ ſufficient̓ depedet ex cauſis ſuis eſſentialibꝰ ⁊ approximatiōe ⁊ diſpoſitiōe earū. qꝛ alit̓ deſtrueret̉ omīsvia ad ꝓbādū aliqͥd eē cām alteriꝰ. ſed cognitio āgeli intuitiua naturalit̓ dependet a re cognita. qꝛ nō pōt naturaliter ītuitiue ītelligererem niſi res pͥus cognita ſit. et res cognita nōeſt diſpoſitio ītellectus āgelici. nec ſpecies reſpectu ītellectōis. nec approximatio reſpectucauſarū. ergo eſt cauſa. ſꝫ nō materialis formalis vel finalis. ergo efficiēs. Itē licet aliqͣ denoīatio noua cōueniat alicui ꝑ motū alteriusabſqꝫ hoc ꝙ res mota ſit cā alicuiꝰ exiſtētis inre quā denoīat. Exemplū. ꝑ mutationē creature dicit̉ deꝰ de nouo creator. ⁊ tn̄ res noua nonpōt aduenire alicui de nouo ꝑ motu alteriꝰ niſi illud motū ſit cā illius rei. ſed āgelus per mutationē rei a nō eſſe ad eſſe pōt mō rem intelligere: ⁊ pͥus nō potuit: ⁊ āgelus recipit in ſe nouā rem .ſ. intellectioneꝫ. ergo illa res q̄ mutat̉eſt cauſa iſtius ītellectiōis. Itē qn̄ aliqͥd pōtcognoſci ſiue aliud exiſtat ſiue nō: ⁊ aliud nonp̄t cognoſcere niſi ip̄o pͥmo exn̄te. ⁊ ip̄o exn̄tepōt illud ẜm illā rem cognoſcere. primū habꝫrōem cāe reſpectu cognitiōis ſcd̓i. ſed āgeluspōt ip̄aꝫ rem cognoſcere ip̄a re exn̄te: ⁊ nō p̄teā cognoſcere ip̄a nō exute. res aūt pōt cognoſci āgelo exn̄te vel nō exn̄te. gͦ res hꝫ rōem cāereſpectu cognitiōis āgelice. Itē āgelus aſſimilat̉ rei ſufficient̉ ſiue exiſtat ſiue no. gͦ mutatio rei a non eſſe ad eſſe ⁊ exn̄tia nihil facit adaſſimilationē. cū gͦ exn̄te re poſſit hr̄i cognitiode ea in ītellectu ageli et nō exn̄te nō poſſit. gͦex natura rei res eſt cā ītellectiōis āgeli. Cōtra ſcd̓m. qꝛ oīs intellectꝰ potēs pͥncipia app̄hendere ⁊ nō ꝯcluſiōes ⁊ nō ecōuerſo pōt diſcurrere ptꝫ. qꝛ oīs talis intellectus pōt virtute principioꝝ cognoſcere cōcluſiones. et hͦ eſt

F

aū ſcd̓mciū argum̄tū

veſſio XVI

vridū.

Inius

imui

imū pͥme opii tiguſſ

hari

ymētū pͥmū

Contra ſcd̓m

Oppuguatio

Euatio.

Cōtra primū dictū prīe opiniōis

E

D