Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

SecundiPri

Libriintellecta vel intellectū in ꝓotētia intellectūin actu. eſt cauſando ītell ectiōem p̄dicto. actio intellectꝰ agētis eſt facere intellectōem poſſibilis reciꝑe. Un̄ dicit intellectꝰ agēs ſemꝑ eſt in actu: poſſibilis aliqn̄ inpotētia aliqn̄ in actu. Et qn̄ dr̄ ẜꝫ cōmentatorē intellectꝰ agēs trāſfert res de ordīe ad ordinē. verū eſt qꝛ facit intelligi pͥus intelligebat̉. Dicit em̄ abſtrahere nihil aliudeſt ꝙͣ facere ītellectōes ymaginatas in actu ītellectas: poſtꝙͣ erāt in potētia intellecte. Intelligere aūt nihil aliud eſt ꝙͣ reciꝑe has intellectiōēs. em̄ dicit ibi inuenimꝰ idē ī ſuotrāſferri de ordine ad ordine ſcꝫ intellectōnesymaginatas dicimꝰ neceſſe eſt ſit aagēte recipiēte multa ibi de. Si dicas cōmentator vult actio intellectꝰ agentisſit pͥor actōe intellectꝰ poſſibilis. Dicit em̄intellectꝰ cuiꝰ eſt abſtrahere intellectū cauſare neceſſe ē vt p̄cedat in nobis intellectūcuiꝰ eſt reciꝑe. Rndeo ẜm. intellectꝰ agēs poſſibilis ſunt due ſubſtantie ſeparate qua vna eſt actiua alia paſſiua. nūc aūt actiuūeſt prius in ꝑfectōe paſſiuo: qꝛ ꝑfectiꝰ. tn̄ oportet intellectio ſit pͥus ab vno ꝙͣ recipiat̉ab reliquo. Et qn̄ dicit cōmentator ſi qͥdditates rerū eſſent abſtracte a materia ſicut poſuit plato: tūc indigeremꝰ intellectu agēte intellectꝰ agēs abſtrahit. Rn̄deo duplexeſt abſtractio intellectꝰ agentꝭ vna eſt cauſareintellectōem intuitiuā vel abſtractiuā partialiter obiecto vel habitu p̄dicto: intellectio eſt vere abſtracta a materia qꝛ īmaterialis eſt in ſe hꝫ eſſe ſubiectiue in immateriali.Alia eſt abſtractio quā ꝓducit vl̓e ſiue ꝯceptū rei vniuerſalē in eſſe obiectiuo ſicut al̓s dictū eſt. Quantū ad primā abſtractiōem ſi qͥdditates rerū eſſent abſtracte a materia ſic̄ poſuit plato adhuc indigeremꝰ intellectu agēteſi deberēt intelligi: qꝛ poſſent intuitiue intelligi nec abſtractiue ſine intellectu cauſante intellectōem: hmoi aūt eſt intellectꝰ agensSed ꝙͣtū ad ſcd̓am abſtractōem indigeremus intellectu agente. ſꝫ opinio platōnis eſſꝫvera: qꝛ ſi vniuerſalia eſſent in re ſeꝑata a ſingularibus ſicut poſuit plato: tūc intellectꝰꝓduceret ea in eſſe obiectiuo tm̄: qꝛ tūc haberet eſſe obiectiuū in re tm̄: tn̄ bene poſſet ea intelligere. Uel pōt dici ſupponēdo .ſ. impoſſibile eſt cognoſcere vniuerſalia niſi abſtractiue: qꝛ illud ſolū cognoſcit̉ intuitiue: qd̓ hꝫ eſſeſubiectiuū in re: qͣle eſſe habēt vniuerſaliavt ſupra on̄ſum eſt etiā ẜm opinionē ph̓imētatoris. Certū eſt aūt cognoſcimꝰ vniuerſalia aliqͣ cognitōe cauſata ab intellectu agē-

Secundite eſt ītuitiua. Poſita igit̉ opiniōe platonis poſſent vniuerſalia cognoſci intuitiue: qͥaeſſent ſubiectiue in re: oportet ponere intellectū aliud ad cognitōem vniuerſaliū eſtabſtractiua: qꝛ vna cognitōe ſufficiēter cognoſcunt̉. Un̄ ex dictis comentatoris ibi pꝫeſt ſpēs in ītellectū: qꝛ ibi enumerat ītellectūꝙͣtū ad oēs diſpoſitōes qͣs recipit. Un̄ enumerat ītellectu agentē materialē ſiue poſſibilē. ītellectū ſpeculatiuū ſpeculat̉. intellectuꝫ inhabitu ꝙͣtū ad habitu. intellectū adeptū quādo eſt in fine ꝑfectōis. Intellectū paſſibileaut noīat intellectuꝫ eſt ſpēs. Ex ptꝫ falſitas illiꝰ opinionis ponit intellectꝰ agēshꝫ actōem circa fantaſmata intellectū paſſibilē modū depuratōis illuſtratōis irradiationis remotōis abſtractōis ſeq̄ſtratōis: qꝛ talis remotio vel ſeq̄ſtratio aūt eſt ẜm eſſe ſubiectiuū aut obiectiuū. pͥmo: qꝛ tūc intellectus agens cauſando ſpēm amoueret aliqͥd afantaſmate vel aliqͥd poſitiuū cauſaret in fantaſmate quoꝝ vtrūqꝫ eſt falſum ẜm eos. nec ētſcd̓o: qꝛ eſſe obiectiuū cauſat̉ intellectuꝫpoſſibilē ẜm eos. Ad aliud dico ad pn̄tiaꝫobiecti ſufficit pn̄tia ſuijp̄ius vel in noticia intuitiua vel abſtractiua ſunt ꝑfecte ſil̓itudines obiecti vel habitus. Ad aliud dicocludit ꝯͣopinionē ponit. obiectum pōteſſe pn̄s intellectui niſi ſpēm potētias inferiores qd̓ eſt verū: qꝛ ip̄m obiectū in ſe debito approximatū eſt ſufficiēter pn̄s. nec impedit diſtātia dūmodo excedat virtutē cauſatiuā potētie obiecti: qꝛ ſi obiectum diſtaspōt eſſe īmediata ſpēi in ſenſu in intellectu ſaltē in ſenſu ẜm eos eodē pōt eſſe cauſa īmediata actu ſentiēdi intelligēdi ſineſpē: nec ē maior de vno ꝙͣ de alio. Ad alid̓dico aīa eſt quodāmodo oīa cognitōeꝫ. cognitōem intuitiuā eſt oīa intelligibiliacognitōem ſenſitiuā eſt oīa ſenſibilia vtraqꝫcognitio eſt ita ꝑfecta ſil̓itudo obiecti ꝑfectior ꝙͣ ſpēs: ſꝫ differētia eſt in ſenſus ēoīa ſenſibilia niſi cognitōem actualē: ſꝫ intellectus eſt oīa intelligibilia actualē ꝙͣ perhabitualē. Un̄ habitus ita perfecte eſt ſil̓itudo rei ſic̄ ſpēs vl̓ actꝰ. Ad alid̓ de ꝯgnoſcēte etcognito ⁊c. dico verū ē. Et qn̄ dic̄ obiectu eſt pn̄s in ſe. dico in cognitōe intuitiua ēpreſens in ſe: in abſtractiua eſt pn̄s in habitu.Ad pͥncipale pͥme q̄ſtionis dico angelꝰpōt intelligere alia a ſe eſſentiā ſuā ita eſſentia ſua ſit tota in rōne obiecti cōcurrente alia re: nec ī ſe nec in habitū: qꝛ vna res pōt intelligi aliā. qn̄ ꝓbat̉ ſubiectūpaſſionē. Dico ſubiectu inducit in ꝯgni-

UUReſpondetur.

Inſtatur

EX

AALAd orgumeprincipioprime.

Ad orgumprincipioprime.

5ſ

LL