Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

XIIII XVQueſtiones

ſpēs ſuꝑfluat. Itē ſpēs ponit̉ niſi ꝓpteraſſimilatōem vel ꝓpter cauſatōem intellectionis: vel ꝓpter repn̄tatōem obiecti: vl̓ ꝓpterdeterminatōem potētie: vel ꝓpter vnione mouentis moti. ꝓpter iſta maxime ponit̉ ſpēs:ſꝫ ꝓpter nullū iſtoꝝ opꝫ ponere. eſt ponēda. ꝓpter aſſimilatiōem: qꝛ illa aſſimilatioaut eſt in eſſentia natura intellectuali quāaſſimilat̉ obiecto cognito: aut eſt aſſimilatioeffectꝰ ad cām pͥmo: qꝛ ſi intellectꝰ ītelligat ſubſtantiā: tūc magꝭ aſſimilat̉ in naturaſua ꝓpria obiecto: qd̓ eſt ſubſtantia ꝙͣ ſpēm eſt accidēs: qꝛ minꝰ aſſimilat̉ accides ſubſtātie ꝙͣ ſubſtātia ſubſtantie. Nec ſcd̓o: qꝛ illaaſſimilatio paſſi ad agens eſt recipit aliquē effectū cauſatū ab agente: ſꝫ iſto aſſimilatur intellectus ſufficient̉ intellectōeꝫ cauſatā ab obiecto receptā in intellectu: requirit̉ ſpēs. Si dicas requirit̉ prima ſpēsad aſſimilandū ip̄m obiectū agēs ītellectiōeꝫip̄i paſſo ad ip̄am intellectiōem recipiat.Cōtra. eodē dicā ecōuerſo illa ſpēs recepta requirit aliā ſpēm preuiā ad aſſimilanduꝫintellectōem agenti ad recipiat iſtā ſpēꝫquā tu ponis: illa ſpēs adhuc requirit aliā.ſic in infinitū. Itē tanta aſſimilatio requirit̉ īnotitia intuitiua ꝙͣta in abſtractiua: ſꝫ in ītuitiua requirit̉ aliqͥd preuiū cognitōi aſſimilans. nec in abſtractiua. Itē ī ſenſu tactꝰoportet ponere aliquā ſpem preuiā ip̄i ſenſationi caloris ꝓpter aſſimilatōem. nec in intellectu. ꝯn̄a ptꝫ illud dcm̄ tertio de aīa. ſic̄ aīa ſenſum eſt oīa ſenſibilia: ita aīa intellectūeſt oīa intelligibilia. Si dicas in viſu ponit̉ſpēs. dico: ſic̄ poſtea patebit: nec dꝫ ſpēsponi ꝓpter repn̄tatōem: qꝛ in notitia ītuitiua requirit̉ aliqd̓ repn̄tatiuū vel repn̄tans aliud ab obiecto actu vt ſupra patuit. nec ī abſtractiua īmediate ſemꝑ ſequit̉ intuitiuā: requirit̉ aliud p̄ter obiectu actū. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ ſicut obiectū ſufficiēter repn̄tat ſe in vna cognitiōe: ita ī alia īmediate ſequit̉ intuitiuā. Itērepn̄tatū dꝫ eſſe prius cognitū aliter repn̄tāsnunꝙͣ duceret in cognitiōem repn̄tati tanꝙͣ īſimile. ſtatua em̄ herculis nunꝙͣ duceret mein cognitōem herculis niſi prius vidiſſem hercule. nec etiā ſcire poſſum vtrū ſtatua ſit ſibiſimilis aut. Scd̓m aūt ponentes ſpem: ſpecies eſt aliqͥd preuiū actui intelligēdi obiectu: ergo pōt poni ꝓpter repn̄tatōem obiecti. Ite ſi ponit̉ ꝓpter repn̄tatiōem obiecti: eſt niſi qꝛ diſtans poteſt agere in diſtāshoc autē eſt falſum ſicut poſtea patebit. Namſi obiectū diſtans poſſit agere in intellectūcauſando intellectōeꝫ niſi prius cauſaret ſpe-

XIIII XVciem: qꝛ oportet obiectū eſſe preſens paſſo inſe vel in alio. ergo eodē modo obiectū diſtans pōt cauſare ſpēm in intellectu niſi cauſando aliqͥd preuiū ſpēi: qd̓ obiectū eſt preſensintellectui ad cauſandū illā ſpēꝫ. Et ſimiliterante illā ſpēm oportet ponere aliā. ſic in infinitū. ergo obiectū diſtans: ſi pōt cauſare ſpeciē in intellectu ſine aliquo preuio qd̓ ſit preſens. eodē modo pōt cauſare īmediate intellectōem ſine aliqua ſpē p̄uia repn̄tante. Necdꝫ poni ſpēs ꝓpter cauſatōem intellectōis: qꝛẜm eos corporale materiale poſſunt agere in ſpūale. oportet ponere taleꝫ ſpēm inintellectu. Sed cōtra. ſicut corporale materiale pōt eſſe partialis immediata reſpectu intellectōis recipit̉ in ſpūali: qꝛ in intellectu poſſibili eſt ſpūalis qͣlitas: ita nec materiale pōt eſſe partialis in intellectu agēte ꝯcurrens ad ꝓducenduꝫ ſpēm eſt ſpūalisin intellectu poſſibili etiā eſt ſpūalis. ſicuttu ponis corporale pōt eſſe partialis adcauſandū ſpēm ī ſpūali: ita ego pono corporale eſt cauſa partialis ad cauſandū intellectionē in ſpūali. Si dicas natura intellectualis requirit materiale ad producēdū ſpēm: itadicā ego de intellectōe. Nec debet poni ſpecies ꝓpter determinatōem potentie: qꝛ omīspotētia paſſiua ſufficiēter determinat̉ agēsſufficiens maxime qn̄ ip̄amet potētia eſt actiua: ſed agens ſufficiēs eſt obiectū intellectꝰvt probatū eſt. ⁊cͣ. Nec debet poni ꝓptervnionē obiecti potētia tāꝙͣ mouetis moti: qꝛ tūc eodē modo arguerē ante illā ſpēmoporteret ponere aliaꝫ: qꝛ ad hoc obiectumpoſſit cauſare primā ſpēm in intellectu requiritur vniatur ſibi ſicut requit̉ vnio ad hoc cauſet intellectōem. hoc erit aliam ſpeciem. ſic in infinitū. Sic ergo patet habitus ſit ponendus ꝓpter experientiā ſpecies. His viſis dico ad primā queſtionem loquendo de cognitiōe intuitiua naturali an­ 4gelus intellectus noſter intelligūt alia a ſe per ſpecies eoꝝ: nec per eſſentiā propriamſed eſſentiā rerū intellectarū. hoc prout lyper dicit circūſtantiaꝫ cauſe efficientis. itaratio intelligendi vt diſtinguitur a potentiaeſt ip̄a eſſentia rei cognite. qd̓ ꝓbatur: qꝛ illudquo poſito pōt aliud poni circunſcripto quocūqꝫ alio quo poſito poteſt aliud poninaturaliter eſt cauſa illius: ſed poſita ip̄a reſente ip̄o intellectu angelico ſiue nr̄o ſineʳalio preuio ſiue habitu ſiue ſpē pōt intellectꝰillā ītuitiue cognoſcere: talis res eſt illius cognitōis: ſꝫ p̄t niſi efficiēs. ⁊cͣ.Loquendo vero de notitia abſtractiua: tunc

E v

nalo

yxperit

ꝑgnio ad pemtiqueſtionera.