Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriSecund

illius cognitiōis intellectꝰ poſſibilis eſt patiens ſufficiēs. ⁊cͣ. Ite nihil ponēdū eſt neceſſario reqͥri naturalit̓ ad alique effec niſi adillud inducat certa ꝓcedes ex ſe notis velexperiētia certa: ſꝫ neutrū iſtoꝝ inducit ad ponendū ſpēm. ⁊cͣ. aſſumptū ꝓbat̉: qꝛ experiētia inducit ad illa īcludat notitiā ītuitiuā: ſicut ſi qͥs experit̉ aliqͥd eſſe albū vel albedinē ſibi ineſſe: ſꝫ nullus videt ſpēm intuitiue. experiētia inducit ad. Si dicas inalijs potētijs ſenſitiuis a viſu interioribꝰ ꝙͣexterioribꝰ eſt cognitio experimētalis tn̄ ītuitiua. Rn̄deo in quolibet ſenſu aliquācognitōeꝫ hꝫ ꝟtute cuiꝰ p̄t cognoſce̓ re qn̄ ē re qn̄ ē: ē ꝯgnitō ītuitiua exꝑimētal̓qꝛ illa eſt cognitio ītuitiua quā ſcio re eſſe vl̓. ꝯcēdo ī ſēſu iteriori ꝙͣ exteriori ē cognitio intuitiua: ē talis cognitio ꝟtute cuiꝰ p̄t p̄dicto cognoſcere re vl̓lꝫ ſit cognitio intuitiua oculoꝝ. in decipiunt̉ multi: credūt em̄ nulla ſit cognitio intuitiua niſi oculoꝝ: qd̓ falſum eſt: nec etiācedēs ex ſe notis īducit ad hoc. nulla ropōt ꝓbare requirat̉ aliud niſi habeat efficientiā: qꝛ oīs effectꝰ ſufficient̉ depēdet ex cauſis ſuis eſſentialibꝰ ẜm Ioh̓. ſꝫ aliqͥd creatuꝫſit determinate efficiēs: pōt demōſtratiue ꝓbari: ſꝫ ſolū experientiā ſcꝫ ad eiuspn̄tiā ſequit̉ effectꝰ: ad eiꝰ abſentiā. Nūcaūt ſine ſpē ad pn̄tiā obiecti ītellectu ſequit̉ actus intelligendi ita bn̄ ſicut illa ſpē ⁊cͣ. Itē ſi ſpēs ponat̉ neceſſario reqͥri ad cognitōem intuitiuā ſicut efficiens: tūc illa ſpēs poſſit cōſeruari in abſentia obiecti poſſet cauſare naturalit̓ cognitōeꝫ intuitiuā ī abſentia rei: qd̓ eſt falſum: ꝯͣ experiētiā. Scd̓acōcluſio eſt ad habēdū notitiā abſtractiuāopꝫ neceſſario ponere aliqͥd primū preter obiectu intellectu. ꝓbatur: qm̄ oīs potētiānūc pōt in aliquē actū ī quē pͥus potuit manente obiecto: potētia equaliter nūc vt pͥushꝫ nūc aliqͥd qd̓ pͥus hūit: ſꝫ ītellectꝰ habesnotitiā intuitiuā pōt in cognitōem abſtracti hn̄s pōt manente obiecto equaliter in ſe poſt notitiā ītuitiuā ante. ergo habita cognitōe intuitiua aliqͥd relinquit̉ in intellectu rōne cuius pōt in cognitiōem abſtractiuā prius potuit. ergo p̄ter obiectumpotentiā neceſſario eſt ponere aliqͥd aliud adhabendū cognitōem abſtractiuā. Itē ẜꝫ ph̓mſcd̓o de aīa qn̄ aliqͥd eſt in potētia eſſentialiaccidentali aliqͥd hꝫ qn̄ eſt in potētia accidentali qd̓ habuit qn fuit in potentia eſſentiali. Hoc em̄ eſt verū etiā in potentia ſenſitiua. fātaſia poſt cognitōeꝫ ituitiuā ſenſus ꝑti-

cularis pōt in illd̓ ſenſatū ī abn̄tia rei ſēſibilisin quo potuit ante notitiā ſenſitiuā ſenſusparticularis. ꝯn̄s aliqͥd in virtute fantaſtica relinquit̉ mediante cognitōe intuitiua ſenſus particularis: qd̓ pͥus fuit: qꝛ aliter in abſentia rei ſenſibilis poſſꝫ fantaſia hr̄e actūcirca illud. eodē modo eſt de intellectu qꝛ ante cognitōem intuitiuā eſt in potētia eſſentiali ad cognitōem abſtractiuā. Sed ip̄a habitaeſt in potētia accidētali: ita pōt in cognitio abſtractiuam prius potuit. ⁊cͣ. hocetiā ptꝫ de aīa ſeparata poſt cognitiōem intuitiuā pōt in aliquā cognitōem abſtractiuaꝫin quā prius potuit. ꝓpter aliqͥd derelictū. eodē modo eſt de ītellectu nr̄o. Tertia Icōcluſio eſt illud derelictū eſt ſpēs ſꝫ habitus. ꝓbatur: qꝛ illud qd̓ dereliquit̉ ex actibus ſequit̉ actus: ſpēs aut ſequit̉ ſꝫ p̄cedit.ergo ⁊c. Itē qn̄ aliqͥd eſt in potētia accidentali reſpectu cognitōis non opꝫ ponere aliud ꝙͣillud qd̓ eſt in potentiā accidentali ad eliciendū actū: ſꝫ poſito habitu in intellectu inclinante ad aliquā cognitōem eſt intellectꝰ ī potentia accidentali. p̄ter habitū opꝫ aliudponere in intellectu. Aſſumptu ptꝫ ph̓m tertio de aīa vbi dicit aliter eſt intellectꝰ in potentia ante addiſcere vl̓ inuenire ꝙͣ poſt: quiaante eſt in potētia eſſentiali: poſt qn̄ actūalique derelinquit̉ aliqͥs habitus. tūc eſt in potentia accidētali ad aliū cōſimilē. intellectꝰ habitu generatū ex actu eſt in potētia accidētali. vn̄ nunꝙͣ experit̉ aliqͥs ſe eſſe in potentra accidentali reſpectu cognitōis niſi poſt intellectōeꝫ. ſi em̄ ponātur mille ſpēs p̄uie actuiintellectꝰ ſi nulluactū habeat intellectus nonplus eſt nec experit̉ ꝙͣ ſi nulla ſit ibi ſpēs. ſiponat̉ alia ſpes. tn̄ ſi actus intelligēdi ponatur ſtati intellectus intelligit experit̉ ſe eſſein potētia accidētali reſpectu alterius cognitōis: pōt eſſe niſi habituꝫ derelictu inintellectu ex pͥmo actu. Iteꝫ oīa illa poſſuntſaluari ſpēm poſſunt ſaluari habitu: habitus requirit̉ ſpēs ſuꝑfluit. aūt habitꝰneceſſario requirat̉ ad intelligendū aliqd̓ obiectu. ptꝫ: qꝛ ſi non requirat̉ ſꝫ ſufficiat tm̄ ſpes ſi ſpes corrūpat̉ poſt centū mille intellectones aliter poſſet intelligere illud obiectuꝫcuius eſt ſpēs ꝙͣ ante oēm intellectōem: qꝛ habitus ponit̉ ſpēs corrūpit̉. cōcluſio videt̉ abſurda. Si dicas multas cognitōesauget̉ ſpēs. Cōtra. tūc augmentatiōeꝫ ſpeiſemꝑ inclinat̉ intellectꝰ plus ad intelligēduꝫ ꝯn̄s ſuꝑflueret totaliter habitꝰ ab oībusponit̉. Et ſic vel ſpēs ſuꝑflue ponit̉ vel habitꝰſꝫ habitus ab oībus ponit̉ ſpēs. videtur

QScd̓a concluſio

Ohlectio

Reſponſio.

o Cponſio-

ATertia ꝯcluſio

6