LibriSecund
illius cognitiōis intellectꝰ poſſibilis eſt patiens ſufficiēs. gͦ ⁊cͣ. Ite nihil ponēdū eſt neceſſario reqͥri naturalit̓ ad alique effec tū niſi adillud inducat rō certa ꝓcedes ex ꝑ ſe notis velexperiētia certa: ſꝫ neutrū iſtoꝝ inducit ad ponendū ſpēm. gͦ ⁊cͣ. aſſumptū ꝓbat̉: qꝛ experiētia nō inducit ad hͦ ꝙ illa īcludat notitiā ītuitiuā: ſicut ſi qͥs experit̉ aliqͥd eſſe albū vel albedinē ſibi ineſſe: ſꝫ nullus videt ſpēm intuitiue.gͦ experiētia nō inducit ad hͦ. Si dicas ꝙ inalijs potētijs ſenſitiuis a viſu tā interioribꝰ ꝙͣexterioribꝰ eſt cognitio experimētalis nō tn̄ ītuitiua. Rn̄deo ꝙ in quolibet ſenſu qͥ aliquācognitōeꝫ hꝫ ꝟtute cuiꝰ p̄t cognoſce̓ re eē qn̄ ē⁊ re nō eē qn̄ nō ē: ē ꝯgnitō ītuitiua exꝑimētal̓qꝛ illa eſt cognitio ītuitiua ꝑ quā ſcio re eſſe vl̓nō eē. ⁊ iō ꝯcēdo ꝙ ī oī ſēſu tā iteriori ꝙͣ exteriori ē cognitio intuitiua: hͦ ē talis cognitio ꝟtute cuiꝰ p̄t p̄dicto mō cognoſcere re eē vl̓ nō eēlꝫ nō ſit cognitio intuitiua oculoꝝ. ⁊ in hͦ decipiunt̉ multi: credūt em̄ ꝙ nulla ſit cognitio intuitiua niſi oculoꝝ: qd̓ falſum eſt: nec etiā rō ꝓcedēs ex ꝑ ſe notis īducit ad hoc. Cū nulla ropōt ꝓbare ꝙ requirat̉ aliud niſi ꝙ habeat efficientiā: qꝛ oīs effectꝰ ſufficient̉ depēdet ex cauſis ſuis eſſentialibꝰ ẜm Ioh̓. ſꝫ ꝙ aliqͥd creatuꝫſit determinate cā efficiēs: nō pōt demōſtratiue ꝓbari: ſꝫ ſolū ꝑ experientiā ꝑ hͦ ſcꝫ ꝙ ad eiuspn̄tiā ſequit̉ effectꝰ: ⁊ ad eiꝰ abſentiā nō. Nūcaūt ſine oī ſpē ad pn̄tiā obiecti cū ītellectu ſequit̉ actus intelligendi ita bn̄ ſicut cū illa ſpēgͦ ⁊cͣ. Itē ſi ſpēs ponat̉ neceſſario reqͥri ad cognitōem intuitiuā ſicut cā efficiens: tūc cū illa ſpēs poſſit cōſeruari in abſentia obiecti poſſet cauſare naturalit̓ cognitōeꝫ intuitiuā ī abſentia rei: qd̓ eſt falſum: ⁊ ꝯͣ experiētiā. Scd̓acōcluſio eſt ꝙ ad habēdū notitiā abſtractiuāopꝫ neceſſario ponere aliqͥd primū preter obiectu ⁊ intellectu. ⁊ hͦ ꝓbatur: qm̄ oīs potētiā q̄nūc pōt in aliquē actū ī quē pͥus nō potuit manente obiecto: ⁊ potētia equaliter nūc vt pͥushꝫ nūc aliqͥd qd̓ pͥus nō hūit: ſꝫ ītellectꝰ habesnotitiā intuitiuā pōt in cognitōem abſtractiuā ⁊ nō hn̄s eā nō pōt manente obiecto equaliter in ſe poſt notitiā ītuitiuā ⁊ ante. ergo habita cognitōe intuitiua aliqͥd relinquit̉ in intellectu rōne cuius pōt in cognitiōem abſtractiuā ⁊ prius nō potuit. ergo p̄ter obiectum ⁊potentiā neceſſario eſt ponere aliqͥd aliud adhabendū cognitōem abſtractiuā. Itē ẜꝫ ph̓mſcd̓o de aīa qn̄ aliqͥd eſt in potētia eſſentiali ⁊accidentali aliqͥd hꝫ qn̄ eſt in potētia accidentali qd̓ nō habuit qn fuit in potentia eſſentiali. Hoc em̄ eſt verū etiā in potentia ſenſitiua.Nā fātaſia poſt cognitōeꝫ ituitiuā ſenſus ꝑti-
cularis pōt in illd̓ ſenſatū ī abn̄tia rei ſēſibilisin quo nō potuit ante notitiā ſenſitiuā ſenſusparticularis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s aliqͥd in virtute fantaſtica relinquit̉ mediante cognitōe intuitiua ſenſus particularis: qd̓ pͥus nō fuit: qꝛ aliter in abſentia rei ſenſibilis nō poſſꝫ fantaſia hr̄e actūcirca illud. gͦ eodē modo eſt de intellectu qꝛ ante cognitōem intuitiuā eſt in potētia eſſentiali ad cognitōem abſtractiuā. Sed ip̄a habitaeſt in potētia accidētali: ita ꝙ pōt in cognitionē abſtractiuam ⁊ prius nō potuit. gͦ ⁊cͣ. hocetiā ptꝫ de aīa ſeparata q̄ poſt cognitiōem intuitiuā pōt in aliquā cognitōem abſtractiuaꝫin quā prius nō potuit. ⁊ hͦ ꝓpter aliqͥd derelictū. gͦ eodē modo eſt de ītellectu nr̄o. Tertia Icōcluſio eſt ꝙ illud derelictū nō eſt ſpēs ſꝫ habitus. hͦ ꝓbatur: qꝛ illud qd̓ dereliquit̉ ex actibus ſequit̉ actus: ſpēs aut nō ſequit̉ ſꝫ p̄cedit.ergo ⁊c. Itē qn̄ aliqͥd eſt in potētia accidentali reſpectu cognitōis non opꝫ ponere aliud ꝙͣillud ꝑ qd̓ eſt in potentiā accidentali ad eliciendū actū: ſꝫ poſito habitu in intellectu inclinante ad aliquā cognitōem eſt intellectꝰ ī potentia accidentali. gͦ p̄ter habitū nō opꝫ aliudponere in intellectu. Aſſumptu ptꝫ ꝑ ph̓m tertio de aīa vbi dicit ꝙ aliter eſt intellectꝰ in potentia ante addiſcere vl̓ inuenire ꝙͣ poſt: quiaante eſt in potētia eſſentiali: ⁊ poſt qn̄ ꝑ actūalique derelinquit̉ aliqͥs habitus. tūc eſt in potentia accidētali ad aliū cōſimilē. gͦ intellectꝰꝑ habitu generatū ex actu eſt in potētia accidētali. vn̄ nunꝙͣ experit̉ aliqͥs ſe eſſe in potentra accidentali reſpectu cognitōis niſi poſt intellectōeꝫ. ſi em̄ ponātur mille ſpēs p̄uie actuiintellectꝰ ſi nulluactū habeat intellectus nonplus eſt nec experit̉ ꝙͣ ſi nulla ſit ibi ſpēs. ſi nōponat̉ alia ſpes. ⁊ tn̄ ſi actus intelligēdi ponatur ſtati intellectus intelligit ⁊ experit̉ ſe eſſein potētia accidētali reſpectu alterius cognitōis: ⁊ hͦ nō pōt eſſe niſi ꝑ habituꝫ derelictu inintellectu ex pͥmo actu. Iteꝫ oīa illa qͥ poſſuntſaluari ꝑ ſpēm poſſunt ſaluari ꝑ habitu: gͦ habitus requirit̉ ⁊ ſpēs ſuꝑfluit. Ꝙ aūt habitꝰneceſſario requirat̉ ad intelligendū aliqd̓ obiectu. ptꝫ: qꝛ ſi non requirat̉ ſꝫ ſufficiat tm̄ ſpesgͦ ſi ſpes corrūpat̉ poſt centū mille intellectones nō aliter poſſet intelligere illud obiectuꝫcuius eſt ſpēs ꝙͣ ante oēm intellectōem: qꝛ habitus nō ponit̉ ⁊ ſpēs corrūpit̉. hͨ cōcluſio videt̉ abſurda. Si dicas ꝙ ꝑ multas cognitōesauget̉ ſpēs. Cōtra. tūc ꝑ augmentatiōeꝫ ſpeiſemꝑ inclinat̉ intellectꝰ plus ad intelligēduꝫ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſuꝑflueret totaliter habitꝰ qͥ ab oībusponit̉. Et ſic vel ſpēs ſuꝑflue ponit̉ vel habitꝰſꝫ habitus ab oībus ponit̉ ⁊ nō ſpēs. gͦ videtur
QScd̓a concluſio
Ohlectio
Reſponſio.
o Cponſio-
ATertia ꝯcluſio
6