QueſtionesXIII ⁊ XV
inferioris: tūc eſſentia inferioris eſſet nobiliorꝙͣ ſuperioris: qd̓ eſt fl̓m. gͦ ⁊cͣ. Iteꝫ ſi ſic. tuncangelus intelliges eſſet in fra intellectū angeli vidētis ⁊ intelligentꝭ: ſꝫ hͦ nō pōt eſſe ꝑ cōtactū ptꝫ de ſe: nec ꝑ illapſum. qꝛ ſic ſolus deuseſt ī quolibet. Itē cōmētator. xij. metaphiſicecōmeto. xliiij. dicit ꝙ illud qd̓ intelligit vnusmotor de motore pͥmo eſt aliud ꝙͣ illud qd̓ ītelligit aliꝰ motor. Itē auctor de cauſis dicit ꝙinferior ītelligētia intelligit ꝑ modū ſubſtātieſue nō ꝑ modū ſubſtātie ſuperioris. Ite vnꝰ angelus nō aſſimilat̉ alteri ꝑ eſſentiā: ſꝫ ꝑ ſpēm. gͦ⁊cͣ. Quātū ad ſcd̓am q̄ſtionē ꝓbat̉ ꝙ āgelusſuꝑior ītelligit ꝑ pauciores ſpes ꝙͣ inferior: qͥadeus qͥ eſt infinite intelligentie ītelligit oīa ꝑvnū puta ꝑ eſſentiā ſuā ⁊ oīs natura ītellectualis p̄ter deū intelligit diuerſa ꝑ diuerſa: ſꝫ ꝙͣto natura eſt deo ꝓpinqͥor in ꝑfectōe: tanto ꝑpauciora intelligit. natura aūt āgeli ſuꝑiorismagꝭ appropīquat deo ꝙͣ natura inferioris. gͦ⁊cͣ. Et ponit̉ exēplū de audiētibꝰ quoꝝ aliquiſunt qͥ nō p̄nt ītelligere niſi ꝑ magnā explicatōem: aliqͥ ꝑ modica ẜm ꝙ magꝭ vel minus vigent ī naturalibꝰ. Cōfirmat̉: qꝛ architectonica īdiget paucioribꝰ ad operādū ꝙͣ ars īferiorꝓpter ſui ꝑfectōem. ſic eſt in ꝓpoſito. gͦ. Iſtaꝫopinionē ꝙͣtuꝫ ad primā q̄ſtionē tenet doctorſubtilis ⁊ ꝓbat ꝑ aliqͣs rōnes q̄re eas in ioh̓e.ſꝫ ſcd̓am ꝯcluſionē nō tenet. Iſta opinio ꝙͣtuꝫad primā ꝑtē nō pōt euidēter ꝓbari ꝑ rōes naturales. tn̄ videt̉ mihi ꝙ ꝑs oppoſita eſt ꝓba.bilior. ⁊ hͦ: qꝛ nō eſt ponēda pluralitas ſine neceſſitate: ſꝫ oīa pn̄t ſaluari ſine ſpē q̄ ſaluant̉ ꝑſpēm. gͦ nō eſt neceſſitas ponēdi eā. Iō circaiſtas qͣſtiones. pͥmo p̄mitto qͣſdā diſtīctōnes.vna eſt ꝙ q̄dā eſt cognitio intuitiua ⁊ q̄dā abſtractiua. Intuitiua eſt illa mediāte qͣ cognoſcit̉ res eſſe qn̄ eſt ⁊ nō eſſe qn̄ nō eſt. qꝛ qn̄ ꝑfecte app̄hendo aliqͣ extrema ītuitiue: ſtatī poſſum formare cōplexū: qꝛ ipſa extrema vniūturaut nō vniunt̉ ⁊ aſſentire vl̓ diſſentire: puta ſivideā intuitiue corpꝰ ⁊ albedinē ſtatī intellectus pōt formare hͦ cōplexū. corpus eſt albū ēvel corpꝰ eſt albū. ⁊ formatꝭ iſtis cōplexis ītellectꝰ ſtatī aſſentit: et hͦ virtute cognitōis ītuitiue quā hꝫ de extremis: ſic̄ ītellectꝰ app̄hēſisterminis alicuiꝰ pͥncipij: puta huiꝰ oē totū ⁊cͣ.⁊ formato cōplexo ꝑ ītellectū app̄henſiuū ſtatim ītellectꝰ aſſentit virtute app̄henſiōis termioꝝ. Sciēdū tn̄ ꝙ lꝫ ſtāte cognitōe ītuitiuata ſenſus ꝙͣ ītellectꝰ reſpectu aliquoꝝ incōplexoꝝ poſſit ītellectꝰ cōplexū ex illis incōplexisintuitiue cognitꝭ formare mō p̄dicto ⁊ tali cōplexo aſſentire: tn̄ nec formatio cōplexi nec actus aſſentiēdi cōplexo eſt cognitio intuitiua
XIIIIquia vtraqꝫ cognitio eſt cōplexa. ⁊ cognitio ītuitiua ē incōplexa. ⁊ tūc ſi iſta duo abſtractiuuꝫ ⁊ intuitiuū diuidāt oēm cognitionē tā cōplexā ꝙͣ incōplexā. tūc iſte cognitiōes dicerētur cognitiōes abſtractīe: ⁊ oīs cognitio conplexa diceret̉ abſtractiua: ſiue ſit ī p̄ſentia reiſtāte cognitiōe intuitiua extremoꝝ: ſiue in abſentia rei ⁊ nō ſtāte cognitiōe intuitiua. ⁊ tūcẜm iſtā viā pōt cōcedi ꝙ cognitio intuitia taꝫītellectꝰ ꝙͣ ſenſus eſt cā ꝑtialis cognitiōis abſtractiue q̄ p̄dicto mō habet̉. ⁊ hͦ qꝛ oīs effectꝰſufficient̉ depēdet ex ſuis cauſis eſſentialibꝰ qbus poſitis poſſet effectꝰ poni: ⁊ ip̄is nō poſit̓pōt nō poni naturalit̓ ⁊ a nullo alio dependetſic̄ frequēter dictū eſt: ſꝫ cognitio qͣ euident̓ aſſentio huic cōplexo. hoc corpꝰ eſt albū cuiꝰ extrema cognoſco ītuitiue nō pōt eſſe naturalit̓niſi ſtāte vtraqꝫ cognitiōe. qͥa ſi res abſens ſit⁊ cognitio ītuitiua corrūpat̉ ītellectꝰ nō aſſentit euident̓. qꝛ illud corpꝰ qd̓ pͥus vidit ſit albūqꝛ ignorat vtruꝫ ſit vel no. ſed reſpectu cognitiōis apprehēſiue ꝑ quā formo cōplexuꝫ nō eſtcognitio ītuitiua nec ſenſitiua nec ītellectiuacā ꝑtialis. qꝛ ſine ip̄is pōt formari oē cōplexūqd̓ pōt formari cū ip̄is. qꝛ ita in abſentia ſic̄ inpn̄tia. ſic gͦ ptꝫ. ꝙ ꝑ cognitionē ītuitiuā iudicamus rē eſſe qn̄ eſt. ⁊ hͦ gnͣalit̓: ſiue cognitio ītuitiua naturalit̓ cauſet̉: ſiue ſuꝑnaturalit̓ a ſolodeo. nā ſi natural̓r cauſet̉ tūc nō p̄t eſſe niſi obiectū exiſtat p̄ſens in debita approxiatiōe. qͥatāta pōt eſſe diſtātia int̓ obiectū ⁊ potētiā. ꝙnatural̓r nō pōt potētia tale obiectū ītueri. etqn̄ obiectū eſt ſic pn̄s iſto mō approximatū: p̄tītellectꝰ ꝑ actū aſſentiēdi iudicare rē eſſe modo p̄dcto. ſi aūt ſit ſuꝑnatural̓r. puta ſi deꝰ cauſaret in me cognitionē ītuitiuā de aliquo obiecto exn̄te rome ſtatī hīta cognitōe iſtiꝰ ītuitīapoſſuꝫ iudicare ꝙ illd̓ qd̓ ītuor ⁊ video eſt itabene: ſic̄ ſi illa cognitō haberet̉ natural̓r. Sidicas ꝙ obiectuꝫ nō ſic eſt pn̄s nec debito mōapproximatū. Rn̄deo. ꝙ lꝫ cognitio ītuitiuaInō poſſit naturalit̓ cauſari: niſi qn̄ obiectū eſtpn̄s in debita diſtātia. tn̄ ſuꝑnaturalit̓ poſſet.Et rō dr̄aruꝫ quas dat ioh̓es int̓ cognitionē ītuitiuā ⁊ abſtractiuā. qꝛ cognitio intuitiua eſtpn̄tis ⁊ exntis. vt pn̄s ⁊ exūs eſt: ⁊ ītelligit̉ decognitōe ītuitiua q̄ natural̓r cauſat̉: nō aūt qn̄ſuꝑnaturalit̓. Un̄ abſolute loquēdo nō reqͥrit̉necrio ad cognitōeꝫ ītuitiuā alia pn̄tia niſi ꝙpoſſit termīare actu ītuitiuū. ⁊ cū hͦ ſtat ꝙ obiectū ſit nihil. vel ꝙ ſit diſtās ꝑ maximā diſtātiā. ⁊ ꝙͣtūcūqꝫ diſtet obiectū cognitū ītuitiueſtatī ꝟtute eiꝰ poſſuꝫ iudicare illud eſſe: ſi ſit p̄dicto mō. ſꝫ tn̄ qꝛ cognitio intuitiua naturalitnō cauſat̉ nec ꝯſeruat̉ niſi obiectuꝫ ſit debito
E iij
Petunumcrca queſtioniha
℟xlimū
Eptum.
Petunum
lxi quefion
Reſpo ſo.
Reſpon fio.
Euaſio