Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtionesXIII XV

inferioris: tūc eſſentia inferioris eſſet nobiliorꝙͣ ſuperioris: qd̓ eſt fl̓m. ⁊cͣ. Iteꝫ ſi ſic. tuncangelus intelliges eſſet in fra intellectū angeli vidētis intelligentꝭ: ſꝫ pōt eſſe cōtactū ptꝫ de ſe: nec illapſum. qꝛ ſic ſolus deuseſt ī quolibet. Itē cōmētator. xij. metaphiſicecōmeto. xliiij. dicit illud qd̓ intelligit vnusmotor de motore pͥmo eſt aliud ꝙͣ illud qd̓ ītelligit aliꝰ motor. Itē auctor de cauſis dicitinferior ītelligētia intelligit modū ſubſtātieſue modū ſubſtātie ſuperioris. Ite vnꝰ angelus aſſimilat̉ alteri eſſentiā: ſꝫ ſpēm.⁊cͣ. Quātū ad ſcd̓am q̄ſtionē ꝓbat̉ āgelusſuꝑior ītelligit pauciores ſpes ꝙͣ inferior: qͥadeus eſt infinite intelligentie ītelligit oīavnū puta eſſentiā ſuā oīs natura ītellectualis p̄ter deū intelligit diuerſa diuerſa: ſꝫ ꝙͣto natura eſt deo ꝓpinqͥor in ꝑfectōe: tantopauciora intelligit. natura aūt āgeli ſuꝑiorismagꝭ appropīquat deo ꝙͣ natura inferioris.⁊cͣ. Et ponit̉ exēplū de audiētibꝰ quoꝝ aliquiſunt p̄nt ītelligere niſi magnā explicatōem: aliqͥ modica ẜm magꝭ vel minus vigent ī naturalibꝰ. Cōfirmat̉: qꝛ architectonica īdiget paucioribꝰ ad operādū ꝙͣ ars īferiorꝓpter ſui ꝑfectōem. ſic eſt in ꝓpoſito.. Iſtaꝫopinionē ꝙͣtuꝫ ad primā q̄ſtionē tenet doctorſubtilis ꝓbat aliqͣs rōnes q̄re eas in ioh̓e.ſꝫ ſcd̓am ꝯcluſionē tenet. Iſta opinio ꝙͣtuꝫad primā ꝑtē pōt euidēter ꝓbari rōes naturales. tn̄ videt̉ mihi ꝑs oppoſita eſt ꝓba.bilior.: qꝛ eſt ponēda pluralitas ſine neceſſitate: ſꝫ oīa pn̄t ſaluari ſine ſpē ſaluant̉ſpēm. eſt neceſſitas ponēdi. circaiſtas qͣſtiones. pͥmo p̄mitto qͣſdā diſtīctōnes.vna eſt q̄dā eſt cognitio intuitiua q̄dā abſtractiua. Intuitiua eſt illa mediāte cognoſcit̉ res eſſe qn̄ eſt eſſe qn̄ eſt. qꝛ qn̄ ꝑfecte app̄hendo aliqͣ extrema ītuitiue: ſtatī poſſum formare cōplexū: qꝛ ipſa extrema vniūturaut vniunt̉ aſſentire vl̓ diſſentire: puta ſivideā intuitiue corpꝰ albedinē ſtatī intellectus pōt formare cōplexū. corpus eſt albū ēvel corpꝰ eſt albū. formatꝭ iſtis cōplexis ītellectꝰ ſtatī aſſentit: et virtute cognitōis ītuitiue quā hꝫ de extremis: ſic̄ ītellectꝰ app̄hēſisterminis alicuiꝰ pͥncipij: puta huiꝰ totū ⁊cͣ. formato cōplexo ītellectū app̄henſiuū ſtatim ītellectꝰ aſſentit virtute app̄henſiōis termioꝝ. Sciēdū tn̄ lꝫ ſtāte cognitōe ītuitiuata ſenſus ꝙͣ ītellectꝰ reſpectu aliquoꝝ incōplexoꝝ poſſit ītellectꝰ cōplexū ex illis incōplexisintuitiue cognitꝭ formare p̄dicto taliplexo aſſentire: tn̄ nec formatio cōplexi nec actus aſſentiēdi cōplexo eſt cognitio intuitiua

XIIIIquia vtraqꝫ cognitio eſt cōplexa. cognitio ītuitiua ē incōplexa. tūc ſi iſta duo abſtractiuuꝫ intuitiuū diuidāt oēm cognitionēplexā ꝙͣ incōplexā. tūc iſte cognitiōes dicerētur cognitiōes abſtractīe: oīs cognitio conplexa diceret̉ abſtractiua: ſiue ſit ī p̄ſentia reiſtāte cognitiōe intuitiua extremoꝝ: ſiue in abſentia rei ſtāte cognitiōe intuitiua. tūcẜm iſtā viā pōt cōcedi cognitio intuitia taꝫītellectꝰ ꝙͣ ſenſus eſt ꝑtialis cognitiōis abſtractiue p̄dicto habet̉. qꝛ oīs effectꝰſufficient̉ depēdet ex ſuis cauſis eſſentialibꝰ qbus poſitis poſſet effectꝰ poni: ip̄is poſit̓pōt poni naturalit̓ a nullo alio dependetſic̄ frequēter dictū eſt: ſꝫ cognitio euident̓ aſſentio huic cōplexo. hoc corpꝰ eſt albū cuiꝰ extrema cognoſco ītuitiue pōt eſſe naturalit̓niſi ſtāte vtraqꝫ cognitiōe. qͥa ſi res abſens ſit cognitio ītuitiua corrūpat̉ ītellectꝰ aſſentit euident̓. qꝛ illud corpꝰ qd̓ pͥus vidit ſit albūqꝛ ignorat vtruꝫ ſit vel no. ſed reſpectu cognitiōis apprehēſiue quā formo cōplexuꝫ eſtcognitio ītuitiua nec ſenſitiua nec ītellectiua ꝑtialis. qꝛ ſine ip̄is pōt formari cōplexūqd̓ pōt formari ip̄is. qꝛ ita in abſentia ſic̄ inpn̄tia. ſic ptꝫ. cognitionē ītuitiuā iudicamus eſſe qn̄ eſt. gnͣalit̓: ſiue cognitio ītuitiua naturalit̓ cauſet̉: ſiue ſuꝑnaturalit̓ a ſolodeo. ſi natural̓r cauſet̉ tūc p̄t eſſe niſi obiectū exiſtat p̄ſens in debita approxiatiōe. qͥatāta pōt eſſe diſtātia int̓ obiectū potētiā.natural̓r pōt potētia tale obiectū ītueri. etqn̄ obiectū eſt ſic pn̄s iſto approximatū: p̄tītellectꝰ actū aſſentiēdi iudicare eſſe modo p̄dcto. ſi aūt ſit ſuꝑnatural̓r. puta ſi deꝰ cauſaret in me cognitionē ītuitiuā de aliquo obiecto exn̄te rome ſtatī hīta cognitōe iſtiꝰ ītuitīapoſſuꝫ iudicare illd̓ qd̓ ītuor video eſt itabene: ſic̄ ſi illa cognitō haberet̉ natural̓r. Sidicas obiectuꝫ ſic eſt pn̄s nec debitoapproximatū. Rn̄deo. lꝫ cognitio ītuitiuaI poſſit naturalit̓ cauſari: niſi qn̄ obiectū eſtpn̄s in debita diſtātia. tn̄ ſuꝑnaturalit̓ poſſet.Et dr̄aruꝫ quas dat ioh̓es int̓ cognitionē ītuitiuā abſtractiuā. qꝛ cognitio intuitiua eſtpn̄tis exntis. vt pn̄s exūs eſt: ītelligit̉ decognitōe ītuitiua natural̓r cauſat̉: aūt qn̄ſuꝑnaturalit̓. Un̄ abſolute loquēdo reqͥrit̉necrio ad cognitōeꝫ ītuitiuā alia pn̄tia niſipoſſit termīare actu ītuitiuū. ſtat obiectū ſit nihil. vel ſit diſtās maximā diſtātiā. ꝙͣtūcūqꝫ diſtet obiectū cognitū ītuitiueſtatī ꝟtute eiꝰ poſſuꝫ iudicare illud eſſe: ſi ſitdicto. ſꝫ tn̄ qꝛ cognitio intuitiua naturalit cauſat̉ nec ꝯſeruat̉ niſi obiectuꝫ ſit debito

E iij

Petunumcrca queſtioniha

℟xlimū

Eptum.

Petunum

lxi quefion

Reſpo ſo.

Reſpon fio.

Euaſio