QueſtioIXIII
Queſtioiſtā duratōem maiorem vl̓ minorē: nec qd̓ ducat nos ad cognitōem ꝙ vnus angelus plꝰ durauit vel durabit ⁊ aliꝰ minus: qꝛ hͨ ſoluꝫ hꝫ exbeneplacito diuino ⁊ totū eſt in dei ptāte ⁊ volūtate. gͦ euū totalit̓ ſuꝑfluit. Itē ꝙ euū nō dicit habitudineꝫ. ꝓbat̉: qꝛ oīs habitudo realisrequirit fundamentū ⁊ terminū realem diſtinctu a fundamento: ſꝫ iſta habitudo eſt realis ⁊fundat̉ ī eſſentia angeli: ⁊ nō hꝫ aliū terminūniſi ip̄mmet angelū. gͦ non eſt talis habitudo.Item ꝯͣ hͦ qd̓ dicit ꝙ euū eſt in gn̓e ſubſtātie ꝑreductōem nō ꝑ ſe: qꝛ euū eſt habitudo ⁊ relatio. Nūc aūt abſolutū ⁊ reſpectꝰ nō ſunt in eodē gn̄e: nec ꝑ ſe nec ꝑ reductōem. Iteꝫ qn̄ aliqͣẜm ſe tota differūt ⁊ vnū nō eſt pars alteriusnec eſſentiale alteri: nec alicuiꝰ exiſtētis ꝑ ſe īgn̄e. ſi vnū eſt ꝑ ſe in gn̓e ⁊ aliud: ſꝫ iſta habitudo ⁊ ſubſtātia angeli ſunt hmōi: qꝛ reſpectusnō eſt materia nec forma alicuiꝰ abſoluti. gͦ ſiangelus eſt ꝑ ſe in gnͣe ſubſtātie ẜm te. gͦ euuꝫerit ꝑ ſe in gne accidentꝭ. Itē qd̓ eſt in gne perreductōem eſt intrinſecū illi qd̓ eſt ꝑ ſe in gn̓eqd̓ ptꝫ ex p̄dictis: ſꝫ nullus reſpectꝰ eſt intrīſecus ſubſtātie angeli. gͦ ⁊cͣ. Itē habitudo fūdata in ꝙͣtitate eſt in alio gn̓e a ꝙͣtitate. gͦ eodeꝫmō fundata in ſubſtātia ⁊cͣ. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ eodeꝫmō. ⁊ tm̄ differt vna habitudo a ſuo fūdamento ſicut alia. an̄s ptꝫ: qꝛ ſunt in gn̓e relatōnis.Cōfirmat̉: qꝛ qͣ rōne habitudo fundata in ſubſtātia eſt in gn̓e ꝑ reductōem eadē rōne habitudo fūdata ī accidēte abſoluto. ⁊ ſic nō erūtniſi tria p̄dicamēta. Itē habitudo fundata inſubſtātia eſt accidēs verū. gͦ diſtinguit̉ realit̓a ſubſtātia. ans ꝓbat̉: qꝛ pōt aduenire ſubſtātie ⁊ recedere ip̄a eadē manēte: ptꝫ in vnioneforme cū materia: qn̄ pͥmo ſunt vnita ⁊ poſt ſeparata ꝑ potentiā diuinā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt ī gn̄eſubſtātie. hͦ ideꝫ ptꝫ de inherētia accidētis adſubiectū. Si dicas ꝙ iſta habitudo fundat̉ īmediate in ſubſtātia: iō nō differt. Contra eodē mō arguā ego de ꝙͣtitate q̄ īmediate eſt inad ſubſtātia: gͦ nō differta ſubſtātia. Ad rōneseius rn̄deo. Ad primā dico ꝙ aliq̄ ſunt ꝓprietates ⁊ cōceptus q̇ cōiter predicant̉ de deo ⁊angelis ſicut aliqͣ ſunt q̄ p̄dicant̉ de deo ⁊ deſubſtātijs corruptibilibꝰ: ⁊ iō pōt dici angelꝰmenſurari eternitate ſuo mō: ſic̄ deꝰ: ſꝫ alio mōdicit̉ eternꝰ: qꝛ angelus nō plus determinat ſibi eternitatē ex natura ſua ꝙͣ equꝰ: qꝛ ꝙ angelus ſit eternꝰ vl̓ ꝑpetuꝰ: hͦ hꝫ a ꝯſeruatōe diuina. ⁊ eodē mō poſſet equꝰ hr̄e ſi placeret deo: ⁊ideo rōne iſtiꝰ eternitatꝭ nō oꝑꝫ dare aliquammēſurā niſi cām dantē eſſe eternū vel ꝑpetuūangelis ⁊ nō alijs qͥbus tn̄ poſſꝫ dare eſſe eternū ſi vellet. Et qn̄ dicit. eſt triplex eſſe: ergo tri
plex mēſura. nego ꝯn̄am: cū tn̄ multa argumēta fiāt ſuꝑ hͦ. ꝙ ſi ſint centū eſſe vna mēſura ſufficit ꝓ oībꝰ: ⁊ iō nō ſunt plures mēſure durationis alicuiꝰ ꝙͣ eternitas ⁊ tp̄s: nec et̓nitas ꝓprie loq̄ndo eſt plus mēſura dei ꝙͣ īmortalitasQn̄ aūt ſct̄ī dicūt ꝙ deꝰ mēſuratur eternitatenō intelligūt ꝙ menſuret̉: qꝛ ip̄e eſt īmenſus: ſꝫintelligūt ꝙ ſicut ꝑ tp̄s ⁊ ꝑ partes tꝑis menſuramꝰ oīa tꝑa: ſic duratōem diuinā menſuramꝰtoto tꝑe in actu ⁊ in potētia: qꝛ deus coexiſtitoī tꝑi in actu ⁊ in potētia. Et qn̄ dicit ꝙ corruptibilia habēt eſſe ſucceſſiuū angeli aut non:aut intelligit ꝙ habēt aliqd̓ eſſe ſucceſſiuū diſtinctū a rebꝰ ꝑmanentibꝰ. ⁊ hͦ eſt falſum vt ꝓbatū eſt in q̄ſtione de motu. aut ītelligit ꝑ ſucceſſiuū illud qd̓ hꝫ eſſe coexiſtens tꝑi. ⁊ ſic āgelus hꝫ eſſe ſucceſſiuū: qꝛ eiꝰ eſſe coexiſtit ſucceſſioni eiꝰ: videlꝫ tꝑis. Ad aliud qd̓ accipitur īab Anſelmo. dico ꝙ male allegat̉: qꝛ nō loquitur de euo ad lr̄am ſꝫ tm̄ de eternitate ⁊ tꝑe. dicit em̄ ꝙ aliqͥd mēſurat̉ eternitate vt deus: aliqͥd tꝑe vt inferiora: aliqͥd ꝑticipat vtrunqꝫ: qꝛincipit in tꝑe ⁊ durat ineternū vt angelus: etille mēſurat tꝑe vt dcm̄ eſt. Et qn̄ dicit de medio qd̓ eſt inuariabile ⁊ variabile. dico ꝙ nonopꝫ ponere triplicē variatōem talē in mēſuraſicut in mēſurato: tn̄ poſito ꝙ ſic. dico tūc ꝙ āgelus hꝫ duas mēſuras: qꝛ em̄ eſt variabilis: iōmēſurat̉ tꝑe mō p̄dicto: ⁊ qꝛ īuariabilis: iō hꝫaliā menſurā ꝑfectiōis ⁊ illa eſt deus mō predicto. Ad alid̓ dico ꝙ anſelmꝰ qn̄ dicit ꝙ deꝰregnat in eternū ⁊ vltra oīa: intelligit ꝙ regͣvltra oēs creaturas: qꝛ nec hꝫ finē nec hr̄e pōtoēs aūt alie creature: lꝫ nō habent finē: tn̄ hr̄epoſſunt ⁊ qn̄ dicit ꝙ aliqͣ creatura hꝫ eſſe neceſſario: dico ꝙ nulla creatura magis neceſſario hꝫ eſſe ꝙͣ alia: niſi forte. qꝛ vna pōt corrūpia pluribꝰ cauſis: ⁊ alia a paucioribꝰ: qꝛ vna poteſt corrūpi ab agēte creato ⁊ increato: ⁊ aliaab increato ſolū. ⁊ illud nō ponit maiorem vl̓minorē neceſſitatē eſſendi hre. Ad aliud dico ꝙ non magꝭ ꝓtendit̉ eſſe angeli ꝙͣ eſſentia:nec ꝓprie dr̄ ꝓtendi: niſi qꝛ coexiſtit alicui motui vel actioni: ⁊ ſic eſſentia angeli ꝓtenditurnec plus ex diuerſitate eſſe arguit̉ diuerſitasmenſure ꝙͣ ex diuerſitate eſſentie. Nec etiā extriplici eſſe pōt argui triplex mēſura: ſicut prius patuit. Ad oīa argumēta q̄ ꝓbant ꝙ oīꝫangeloꝝ non ſit vnū euū: pōt rn̄deri concedēdo cōcluſionē ſuppoſito tn̄ ꝙ euū ſit menſuraangeloꝝ. rationes nō ꝓbant ꝙ nō ſit tm̄ vnuꝫeuū: qꝛ ſi euū ponat̉ in primo angelo nō ponit̉in eo ſicut menſura in meuſurato: ſꝫ ſicut accidens in ſubiecto. ſicut tp̄s eſt ī pͥmo motu: nōſicut menſura: ſꝫ ſicut accidēs ī ſubiecto. ⁊ tūc
E ij
ntipōdetur ad
Ad quintum
MAd quartum
Ad ſcd̓m
Ad tertium