LibriSecundi
tor ꝙͣ materia ⁊ forma ſūt nature notiora ꝙͣ cōpoſitū. ⁊ tn̄ ꝯpoſitū eſt ꝑfectius materia ⁊ forma. gͦ ex hoc ꝙ aliqͥd eſt nature notius ſi natura cognoſceret nō ſequit̉ ꝙ ſit ꝑfectius. gͦ ex hͦꝙ meſura eſt notior nature ip̄o mēſurato: nō ſequit̉ ꝙ mēſura ſit ꝑfectior mēſurato. qꝛ eſſe notius nature nō eſt niſi ꝙ intellectꝰ ꝑ illud pōtacqͥrere notitiā alteriꝰ: ⁊ nō ecōuerſo. ⁊ ſic ītelligūt cōmentator ⁊ ph̓s de notis nature. Adaliud dico. ꝙ in ꝙͣtitatibꝰ cōtinuis ⁊ in aliqͥbꝰdiſcretis mēſura ⁊ mēſuratū ſūt eiuſdē ſpeciei⁊ qn̄ dicis ꝙ menſuratū depēdet a mēſura ⁊cͣ.Dico ꝙ aliqͥd dicit̉ mēſura alteriꝰ. vel qꝛ eiusnotitia preſupponit̉ notitie rei cognoſcendeꝙͣtuꝫ ad ꝙͣtitatē. ⁊ illa eſt mēſura cognoſcēdiſolū in cognitionibꝰ. ſicut ptꝫ de ꝙͣtitatibus.Aliqͥd aūt dicitur menſura. nō qꝛ eiꝰ cognitiotm̄ p̄ſupponit̉ notitie rei cognoſcēde. ſed cū hͦeſt principiū cognoſcēdi reſpectu mēfurati. ⁊ſic materia ⁊ forma p̄nt dici menſura cōpoſitiqꝛ earū cognitio p̄ſupponit̉ cognitiōi ꝯpoſiti⁊ ſunt ꝑtes eēntiales cōpoſiti loquēdo de mēſura primo modo ſi loqͣmur ꝓprie de menſura.ſic mēſuratuꝫ nō depedet a mēſura in eſſe: ſꝫ incognitiōe ſolū. Sꝫ loquēdo ſcd̓o mō ſic mēſuratū depēdet a meſura in eſſe ⁊ in cognitōe. ⁊ſic loqͥ eſt īproprie loqͥ de mēſura. Et iſto ſcd̓omodo intelligēdo ſunt eadē principia eſſendi⁊ cognoſcēdi. ſꝫ general̓r loquēdo nō eſt veruꝫſicut ptꝫ in pͥmo exemplo. vbi videt̉ ꝙ mēſuraeſt principiū cognoſcēdi ⁊ nō eſſendi. Ad prīcipalia ptꝫ ex dictis: et poſtea latius patebit.Et hec de hac queſtione.Queſtio. xij.Truꝫ tempus habeat eſſe reale extra aīam a motu. ⁊a qualibꝫ re ꝑͥmanēte real̓r diſtīctūo Ꝙ ſic. ꝓbat̉ prīo ſic. Quia illa quoꝝ ꝑtes nōſunt nō faciūt vnū ꝑ ſe in gn̓e neqꝫ diſtingunt̉real̓r. ſꝫ motꝰ ⁊ tp̄s ſunt hmōi. gͦ ⁊c̄. Itē inſtāsreal̓r differt a tꝑe. ꝓbat̉: qꝛ inſtās eſt: tp̄s veronō. gͦ ⁊cͣ. Cōfirmat̉. qꝛ inſtās corrūpit̉. Iteꝫtp̄s hꝫ eſſe ſolū in aīa. motꝰ vero in re exͣ aīam.gͦ ⁊cͣ. Hic eſt opinio gādenſis. ꝙ tā motus ꝙͣtp̄s pn̄t ꝯſiderari tripl̓r. Uno mō vt ꝑtes ꝯtinuātur adinuicē ſine diſtinctiōe. vtrūqꝫ tn̄ hꝫeſſe in re exͣ. Alio mō vt ꝑtes diſtinguūtur int̓ſe. ⁊ ſic tm̄ hn̄t eē in aīa. Tertio mō vt ꝑtes cōtinuātur ⁊ diſtingunt̉. ⁊ ſic ſunt ꝑtī in re extra⁊ ꝑtiꝫ in aīa. q̄re gandenſem. Cōtra. motꝰ eſtfluxus: ſꝫ nō eſt ꝯtinuus fluxus in motu niſi ſita pͥori in poſteriꝰ. cū ergo īpoſſibile ſit hr̄e fluxu ꝯtinuū niſi ſit cōtinue a pͥori ī poſteriꝰ īpoſſibile eſt hr̄e motū ſine pͥori ⁊ poſteriori. ſꝫ vbi
Secundiimpoſſibile eſt hr̄e motū cōtinuū ſine diſtīctōon. gͦ dicere motū cōtinuū eſſe ſine diſtinctōne eſt dicere ꝯͣdictōem. Itē impoſſibile eſt p̄cipere motū ſine fluxū: qꝛ fluxus eſt de eſſentiaſucceſſiuoꝝ: ⁊ impoſſibile eſt ꝑcipere fluxū ſine priori ⁊ poſteriori. gͦ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ fluxusdiſtinguit̉ a motu. cōtra: ex hͦ ſequeret̉ ꝙ motus ſit qͥd ꝑmanens: qꝛ ſi circūſcribat̉ fluxus ⁊pͥus ⁊ poſteriꝰ a motu: qͥcquid remanebit eritꝑmanens. gͦ ⁊cͣ. Item ꝯͣ hͦ ꝙ ponit ꝙ motus ettp̄s tertio mō ꝯſiderata parti ſunt in aīa ⁊ partim in re extra. qꝛ ꝙͣtū ad formale ſunt in aīa ⁊ꝙͣtuꝫ ad materiale ſunt in re extra. qꝛ aūt ſuntꝙͣtū ad illud qd̓ ſunt ī aīa tm̄ obiectiue vl̓ ſubiectiue. ſi pͥmo mō gͣ tm̄ figmenta vel reſpectꝰrōnis. nō ſcd̓o modo ptꝫ diſcurrendo ꝑ ſingula q̄ ſunt ſubiectiue in aīa. gͦopꝫ ꝙ ſint in re extra ſubiectiue: ⁊ obiectiue ī aīa. ſi g in re ſit prius ⁊ poſteriꝰ q̄ ſunt formale in iſtis ſucceſſiuisſequit̉ ꝙ ſucceſſiua ſunt in re quo ad materiale ⁊ formale. Item ẜm illā opinioneꝫ tp̄s noneſt plus parti in aīa ⁊ partī in re extra ꝙͣ lineavel ſuꝑficies ⁊ corpꝰ. qꝛ poſſum ꝯſiderare in linea ꝯtinuatōem partiū ⁊ diſcretōem ⁊ vnā ꝑtem pͥorem ⁊ aliā poſteriorē ſicut tu ponis demotu ⁊ tꝑe. gͦ linea equalit̓ hꝫ eē in aīa parti ⁊parti in re extra: ſicut tp̄s vel motꝰ. Ad q̄ſtio 1nem igit̉ pͥmo ꝓbo ꝙ tp̄s nō eſt aliqͥd abſolutū diſtinctū realit̓ a rebꝰ ꝑmanentibꝰ ⁊ a motu. qꝛ ſi deꝰ faceret aliud celū nobiliꝰ iſto iā facto: cuiꝰ motus eſſet velocior: tūc tp̄s nō eſſetiſtiꝰ celi iā facti: ſꝫ potiꝰ illiꝰ celi nouit̉ creati ⁊iſtud celū iā factū nō ꝑderet aliqͥd abſolutū ꝑhͦ ꝙ aliud celū crearet̉ qꝛ eūdeꝫ motū quē pͥushabuit mō haberet ⁊ oīa abſoluta: vt ptꝫ. Itēom̄e abſolutū hn̄s diſtīctas ꝑtes a re ꝑmanēte ſi ſit accidens eſt in aliquo ſubiectiue ſi gͦ tēpus ſit hmōi q̄ro in quo hꝫ eſſe ſubiectiue nonin mobili: ꝓbat̉. qꝛ ſi ſic aut vna pars tꝑis eſtin vna ꝑte mobilis: ⁊ alia ī alia ꝑte aut pluresꝑtes tꝑis in vna ꝑte mobilis ⁊ alia ī alia. nō pͥmo mō. Tū qꝛ nō eſt maior rō qͣre vna ꝑs eēt invna ꝑte ⁊ alia ī alia ꝑteꝙͣ ecōuerſo: vt pꝫ. tū qꝛtp̄s eſſet totū ſil̓: qꝛ om̄s partes tꝑis eſſent ſil̓in oībꝰ partibꝰ mobilis. Nec ſcd̓o mō. tū quiaduo accidentia eſſent in eodeꝫ ſubiecto. tu qͥatūc tp̄s eſſet res ꝑmanens: qꝛ hr̄et plures partes actu exiſtentes. Si dicas ꝙ ꝑtes tꝑis lꝫ 5nō ſint ſil̓: tn̄ hn̄t eſſe ī quodā fieri ⁊ ordine qͣtenꝰ copulant̉ ad aliqd̓ inſtās. Cōtra. ſi vna Ipars totiꝰ nō eſt totū nō eſt. gͦ ml̓tomagꝭ ſi nulla pars totiꝰ eſt totū non eſt: ſꝫ nulla pars tꝑiseſt. gͦ ⁊cͣ. nec valet ſi dicat̉ ꝙ aīa facit tp̄s eſſequoddā totū: qꝛ aīa ꝑ ſuā ꝯſideratōem nō poſſet alicui dare eſſe reale extra animā. nec pōt
Queſtio XII
Confirmatio.TertioOpinio prima.
Secundo.
Ꝙ ſic ꝓbat̉ pͥmo
BCōtra opinionē
Ad quartum
Opinio prima.
Impugnatio.
Euaſio
Circa queſtio