Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ueſtioXII

poni tp̄s eſſe quoddā totū diſtinctū a rebꝰ permanētibꝰ ꝓpter ordinē partiū tꝑis: nec ꝓptercōtinuatōem ad inſtās. ꝓpter primū: qꝛ illud qd̓ eſt pōt hr̄e ordinē poſitiuū. ꝑtesaūt tꝑis p̄ter res ꝑmanētes ſunt. nec ſcd̓mꝓpter eandē rōnem: qꝛ partes tꝑis ſint pu nihil poſſunt poſitiue ꝯtinuari ad aliqd̓ens poſitiuum: qꝛ nihil pōt ꝯtinuari alicuienti: nec facere aliqd̓ totū nec vnū. Itē inſtās dicit aliqd̓ abſolutū diſtinctū realit̓ a rebꝰꝑmanētibꝰ. nec tp̄s. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ ſi indiuiſibile dicit aliqd̓ abſolutū poſitiuū a rebꝰ ꝑmanentibꝰ: nec diuiſibile. an̄s ꝓbat̉: qꝛ in gne abſoluto pōt poni. ptꝫ diſcurrēdo: qꝛ nec ī genere ꝙͣtitatis nec qͣlitatis: nec ſubſtātie necſe nec reductōnem. Itē ſi ſic. in quolibet tꝑeetiā minimo ſi poſſet dari eſſent infinita abſoluta inſtātia deſtructa. ſic deus poſſꝫ creare vnā partē tꝑis niſi deſtrueret infinita abſoluta: qꝛ infinita inſtātia ſunt in quolibꝫpore. nec poſſet deus de potētia ſua abſolutacōſeruare vnū ens abſolutū aliqd̓ tp̄s ſicutnec aliqd̓ inſtās. nec duo abſoluta ſil̓ oīa ſūtabſurda. Itē duo abſoluta ſine ꝯͣdictōne poſſunt ſil̓ manere ſaltē ī rerū natura: lꝫ ī eodēſubiecto: ſꝫ duo inſtantia. ⁊cͣ. Ideo dicoꝙͣtū ad iſtū articulum nec tp̄s nec aliqd̓ ſucceſſiuū dicit aliquā abſolutā vel reſpectiuādiſtictā a rebꝰ ꝑmanētibꝰ. eſt intentio ph̓iqͣrto phiſicoꝝ capl̓o de tꝑe. vbi ꝓbat tp̄s inſtās ſunt. ꝯcludūt rōnes ſue verū ꝙͣ ꝓbāt: ſcꝫ dicunt aliqͥd poſitiuū diſtinctu a rebꝰ ꝑmanētibꝰ: qꝛ ẜꝫ cuiꝰ ꝑtes ſūtip̄m totū eſt: ſꝫ tp̄s eſt hmōi: qꝛ partes tꝑisvltra res ꝑmanētes ſunt aliqͥd poſitiuū: ſꝫpure negatōes nihil. ſil̓r de inſtanti dicit ens poſitiuū pōt durare tp̄s: ſꝫ inſtans vtdiffert a re ꝑmanente pōt. ⁊cͣ. Scd̓o videndū eſt qͥd eſt tp̄s vbi ſciendum ẜm ph̓mqͣrto phiſicoꝝ tp̄s eſt numerꝰ motꝰ ẜm priuspoſteriꝰ. ad ſciendū qͥd eſt tp̄s quo eſt meſura: opꝫ ſcire quō numerꝰ menſurat̉ vnitateCirca qd̓ notandū eſt vnitas accipit̉ triplicit̓. vno eo qd̓ denoīat̉ vnū ab vnitate. Alio accipit̉ illo qd̓ denoīat aliqͥd eſſe vnū modo quo dicimꝰ equꝰ eſt vnus canis eſt vnꝰ. primo accipit̉ ꝓvnitarereali eſt pars nūeri numerati. ſic nulla vnitas vna menſurat numerū: qꝛ eſt maior roquare vna vnitas talis mēſuret nūerū ꝙͣ aliaꝫ ad menſurandū numerū qͣttuor equoꝝ ſufficit acciꝑe vnū equū poſt aliū. ſic vltra quouſqꝫ deuenit̉ ad vltimū equū. tūc ex oībꝰ vnitatibꝰ habet̉ nūerus qͣternariꝰ. ſic mēſurat̉ numerꝰ vnitatē eſt pars numeri denoīatur

ab vnitate determīata: puta acciꝑe vnūequū applicare alteri: poſt eūdē applicaretertio qͣrto. ſic deīceps: qꝛ ē neceſſe: ſꝫpoſſet ſic fieri. Scd̓o accipit̉ vnitas illoqd̓ denoīat aliqͥd eſſe vnū modo p̄dicto. iſtavnitas eſt tm̄ qͥdā ꝯceptus inaīa habēs tm̄obiectiue nullo ſubiectiue. iſta vnitaspōt mēſurare oēs numeros pōt de quolibet vno p̄dicari qd̓libet vnū denoīare. ſicut dicit̉ de vnitate ita dicendū eſt de nūero:qꝛ q̄dam numerꝰ eſt denoīatꝰ a numero dr̄ aph̓o qͣrto phiſicoꝝ numerꝰ nūeratus. alius eſtnumerꝰ denoīans numerū numeratū. dr abeodē numerꝰ quo numeramꝰ. pͥmus numeruseſt in re extra: qꝛ eſt ip̄e res numerate. ſcd̓s eſttantū obiectiue in aīa: ſicut qͥdā ꝯceptus abſtractꝰ a rebus nūeratis. Ex iſtis ſequit̉ vnaꝯcluſio alio modo eſt aliqͥd mēſura multitudinis magnitudinis. illud qd̓ eſt menſura multitudinis oꝑꝫ ſit aliqͥd diſtīctū aboībus ꝑtibus multitudinis: qꝛ vnūqd̓qꝫ mēſurans multitudineꝫ eſt vnū qd̓ eſt pars multitudinis: vnū determinatū. ſꝫ accipiendovnū poſt alid̓ quouſqꝫ deuenit̉ ad totā aggregatōem numeri vel multitudīs: ſꝫ magnitudoaliqn̄ menſurat̉ vnū diſtinctū realiter a totamagnitudine ab oībꝰ eius partibꝰ. Exēpluꝫqn̄ vlnā menſurat̉ pānus quo ad ꝙͣtitatē. aliqn̄ aūt mēſurat̉ tota magnitudo magnitudinē ſiue vnā partē determinata magnitudinis. ſic diſtinguit̉ a tota magnitudine. ſic̄pars integralis a toto. qn̄ ꝙtitas partiseſt notior ꝙͣtitate totiꝰ. Ulteriꝰ notādū eſtẜm cōmentatorē qͣrto phiſicoꝝ cōmento. l.tp̄s: motꝰ om̄e ꝯtinuū ꝑmanēs ꝙͣ ſucceſſi pōt dici cōtinuū diſcretū in re cōtinuatio diſcretio aliquoꝝ ſiue ſint ꝑmanentia ſiue ſucceſſiua: ſit aliqͥd abſolutū vel reſpectiuū a partibꝰ cōtinuatꝭ diſcretis diſtinctūſꝫ ꝯtinuatio diſcretio ſint cōceptꝰ vel voces ſignificātes partes ꝯtinuatas diſcretasconotando diuerſas negatōes. continuatio ſignificat ip̄as partes ꝯtinuatas cōnotando negatōes medij inter partes continuatasqꝛ ille partes ſunt cōtinuate inter quas eſtaliqd̓ mediū interceptū. Sed diſcretio ſignificat eaſdē partes negatōe vniꝰ ab alia: puta partes diſcrete ſic ſe habent vna noneſt alia. eſt verū in ſucceſſiuis ꝙͣ in ꝑmanētibꝰ. Sꝫ differētia ē īter ꝯtinuatōeꝫ ſucceſſiuoꝝ ꝑmanentiū: qꝛ in ꝑmanētibꝰ ꝑtes ꝯtinuate rōe qͣrū eſt ꝯtinuatio faciūt ſe vnū ſedin ſucceſſiuis faciūt ſe vnū poſitiuū: qꝛ inillis eſt ꝯtinuatio rōe affirmatōis negatōis faciūt ſe vnū ſcꝫ duo ꝯͣdictoria ex

D iiij

toris

Concius.

I

H

R