ueſtioXII
poni tp̄s eſſe quoddā totū diſtinctū a rebꝰ permanētibꝰ ꝓpter ordinē partiū tꝑis: nec ꝓptercōtinuatōem ad inſtās. nō ꝓpter primū: qꝛ illud qd̓ nō eſt nō pōt hr̄e ordinē poſitiuū. ꝑtesaūt tꝑis p̄ter res ꝑmanētes nō ſunt. nec ſcd̓mꝓpter eandē rōnem: qꝛ cū partes tꝑis ſint purū nihil nō poſſunt poſitiue ꝯtinuari ad aliqd̓ens poſitiuum: qꝛ nihil nō pōt ꝯtinuari alicuienti: nec facere aliqd̓ totū nec vnū. Itē inſtāsnō dicit aliqd̓ abſolutū diſtinctū realit̓ a rebꝰꝑmanētibꝰ. gͦ nec tp̄s. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ ſi indiuiſibile nō dicit aliqd̓ abſolutū poſitiuū a rebꝰ ꝑmanentibꝰ: nec diuiſibile. an̄s ꝓbat̉: qꝛ in gne abſoluto nō pōt poni. ptꝫ diſcurrēdo: qꝛ nec ī genere ꝙͣtitatis nec qͣlitatis: nec ſubſtātie nec ꝑſe nec ꝑ reductōnem. Itē ſi ſic. in quolibet tꝑeetiā minimo ſi poſſet dari eſſent infinita abſoluta inſtātia deſtructa. ⁊ ſic deus nō poſſꝫ creare vnā partē tꝑis niſi deſtrueret infinita abſoluta: qꝛ infinita inſtātia q̄ ſunt in quolibꝫ tēpore. nec poſſet deus de potētia ſua abſolutacōſeruare vnū ens abſolutū ꝑ aliqd̓ tp̄s ſicutnec aliqd̓ inſtās. nec duo abſoluta ſil̓ qͥ oīa ſūtabſurda. Itē duo abſoluta ſine ꝯͣdictōne poſſunt ſil̓ manere ſaltē ī rerū natura: lꝫ nō ī eodēſubiecto: ſꝫ duo inſtantia nō. gͦ ⁊cͣ. Ideo dicoꝙͣtū ad iſtū articulum ꝙ nec tp̄s nec aliqd̓ ſucceſſiuū dicit aliquā rē abſolutā vel reſpectiuādiſtictā a rebꝰ ꝑmanētibꝰ. ⁊ hͨ eſt intentio ph̓iqͣrto phiſicoꝝ capl̓o de tꝑe. vbi ꝓbat ꝙ tā tp̄sꝙ inſtās nō ſunt. ⁊ ꝯcludūt rōnes ſue verū ꝙͣtū ꝓbāt: ſcꝫ ꝙ nō dicunt aliqͥd poſitiuū diſtinctu a rebꝰ ꝑmanētibꝰ: qꝛ ẜꝫ eū cuiꝰ ꝑtes nō ſūtip̄m totū nō eſt: ſꝫ tp̄s eſt hmōi: qꝛ partes tꝑisvltra res ꝑmanētes nō ſunt aliqͥd poſitiuū: ſꝫpure negatōes ⁊ nihil. ſil̓r de inſtanti dicit ꝙoē ens poſitiuū pōt durare ꝑ tp̄s: ſꝫ inſtans vtdiffert a re ꝑmanente nō pōt. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o videndū eſt qͥd eſt tp̄s vbi ſciendum ꝙ ẜm ph̓mqͣrto phiſicoꝝ tp̄s eſt numerꝰ motꝰ ẜm prius ⁊poſteriꝰ. iō ad ſciendū qͥd eſt tp̄s ⁊ quo eſt meſura: opꝫ ſcire quō numerꝰ menſurat̉ ꝑ vnitateCirca qd̓ notandū eſt ꝙ vnitas accipit̉ triplicit̓. vno mō ꝓ oī eo qd̓ denoīat̉ vnū ab vnitate. Alio mō accipit̉ ꝓ oī illo qd̓ denoīat aliqͥd eſſe vnū modo quo dicimꝰ ꝙ equꝰ eſt vnus⁊ ꝙ canis eſt vnꝰ. primo mō accipit̉ ꝓvnitarereali q̄ eſt pars nūeri numerati. ⁊ ſic nulla vnitas vna menſurat numerū: qꝛ nō eſt maior roquare vna vnitas talis mēſuret nūerū ꝙͣ aliaꝫ⁊ ad menſurandū numerū qͣttuor equoꝝ ſufficit acciꝑe vnū equū poſt aliū. ⁊ ſic vltra quouſqꝫ deuenit̉ ad vltimū equū. ⁊ tūc ex oībꝰ vnitatibꝰ habet̉ nūerus qͣternariꝰ. ⁊ ſic mēſurat̉ numerꝰ ꝑ vnitatē q̄ eſt pars numeri ⁊ denoīatur
ab vnitate nō determīata: puta ꝑ acciꝑe vnūequū ⁊ applicare alteri: ⁊ poſt eūdē applicaretertio ⁊ qͣrto. ⁊ ſic deīceps: qꝛ hͦ nō ē neceſſe: ſꝫpoſſet ſic fieri. Scd̓o mō accipit̉ vnitas ꝓ illoqd̓ denoīat aliqͥd eſſe vnū modo p̄dicto. ⁊ iſtavnitas eſt tm̄ qͥdā ꝯceptus inaīa habēs tm̄ eēobiectiue ⁊ nullo mō ſubiectiue. ⁊ iſta vnitaspōt mēſurare oēs numeros ꝑ hͦ ꝙ pōt de quolibet vno p̄dicari ⁊ qd̓libet vnū denoīare. ⁊ ſicut dicit̉ de vnitate ita dicendū eſt de nūero:qꝛ q̄dam numerꝰ eſt denoīatꝰ a numero ⁊ dr̄ aph̓o qͣrto phiſicoꝝ numerꝰ nūeratus. alius eſtnumerꝰ denoīans numerū numeratū. ⁊ dr abeodē numerꝰ quo numeramꝰ. pͥmus numeruseſt in re extra: qꝛ eſt ip̄e res numerate. ſcd̓s eſttantū obiectiue in aīa: ſicut qͥdā ꝯceptus abſtractꝰ a rebus nūeratis. Ex iſtis ſequit̉ vnaꝯcluſio ꝙ alio modo eſt aliqͥd mēſura multitudinis ⁊ magnitudinis. nā illud qd̓ eſt menſura multitudinis nō oꝑꝫ ꝙ ſit aliqͥd diſtīctū aboībus ꝑtibus multitudinis: qꝛ vnūqd̓qꝫ mēſurans multitudineꝫ eſt vnū qd̓ eſt pars multitudinis: ⁊ nō vnū determinatū. ſꝫ accipiendovnū poſt alid̓ quouſqꝫ deuenit̉ ad totā aggregatōem numeri vel multitudīs: ſꝫ magnitudoaliqn̄ menſurat̉ ꝑ vnū diſtinctū realiter a totamagnitudine ⁊ ab oībꝰ eius partibꝰ. Exēpluꝫqn̄ ꝑ vlnā menſurat̉ pānus quo ad ꝙͣtitatē. aliqn̄ aūt mēſurat̉ tota magnitudo ꝑ magnitudinē ſiue ꝑ vnā partē determinata magnitudinis. ⁊ ſic diſtinguit̉ a tota magnitudine. ſic̄pars integralis a toto. ⁊ hͦ qn̄ ꝙtitas partiseſt notior ꝙͣtitate totiꝰ. Ulteriꝰ notādū eſtẜm cōmentatorē qͣrto phiſicoꝝ cōmento. l. ꝙtp̄s: motꝰ ⁊ om̄e ꝯtinuū tā ꝑmanēs ꝙͣ ſucceſſiuū pōt dici cōtinuū ⁊ diſcretū nō ꝙ in re cōtinuatio ⁊ diſcretio aliquoꝝ ſiue ſint ꝑmanentia ſiue ſucceſſiua: ſit aliqͥd abſolutū vel reſpectiuū a partibꝰ cōtinuatꝭ ⁊ diſcretis diſtinctūſꝫ ꝙ ꝯtinuatio ⁊ diſcretio ſint cōceptꝰ vel voces ſignificātes partes ꝯtinuatas ⁊ diſcretasconotando diuerſas negatōes. Nā continuatio ſignificat ip̄as partes ꝯtinuatas cōnotando negatōes medij inter partes continuatasqꝛ ille partes ſunt cōtinuate inter quas nō eſtaliqd̓ mediū interceptū. Sed diſcretio ſignificat eaſdē partes cū negatōe vniꝰ ab alia: puta ꝙ partes diſcrete ſic ſe habent ꝙ vna noneſt alia. ⁊ hͦ eſt verū tā in ſucceſſiuis ꝙͣ in ꝑmanētibꝰ. Sꝫ differētia ē īter ꝯtinuatōeꝫ ſucceſſiuoꝝ ⁊ ꝑmanentiū: qꝛ in ꝑmanētibꝰ ꝑtes ꝯtinuate rōe qͣrū eſt ꝯtinuatio faciūt ꝑ ſe vnū ſedin ſucceſſiuis nō faciūt ꝑ ſe vnū poſitiuū: qꝛ inillis eſt ꝯtinuatio rōe affirmatōis ⁊ negatōisq̄ nō faciūt ꝑ ſe vnū ꝑ hͦ ſcꝫ ꝙ duo ꝯͣdictoria ex
D iiij
toris
Concius.
I
H
R