QueſtioXI
A1
ſcibile eſt mēſura ſciētie: ⁊ tn̄ opꝫ prius cognoſcere ſcientiā ꝙͣ ſcibile ⁊ obiectu ad extra mēſurat actū aſſentiendi. gͦ ⁊cͣ. Itē ſi ſic ꝙͣtitasrei differret ab eſſentiā: qꝛ idē realiter nō pōteſſe notū ⁊ ignotū: ſꝫ eſſentia mēſurati eſt pͥusnota ꝙͣ menſura ⁊ ꝙͣtitas nō. gͦ. Itē eſt notiorgͦ nobilior. an̄s ptꝫ ꝑ ph̓m: qꝛ ſicut vnūqd̓qꝫſe hꝫ ad cognitōem: ita ad entitatē. ꝯn̄a ptꝫ ꝑcōmentatorē pͥmo phiſicoꝝ ꝙͣto aliqͣ ſunt notiora nature ſunt ꝑfectiora. lꝫ non ita ſit de nobis notis: verūtamē mēſura notior eſt mēſurato quo ad naturā. igit̉ ⁊cͣ. Cōfirmat̉ ꝑ cōmētatorē qͣrto metaphiſice qͥ dicit ꝙ menſura eſtprius in eſſe ⁊ cognitōe. gͦ eſt notior. Item ꝙmēſura ⁊ mēſuratū nō ſunt eiuſdē ſpei. ꝓbat:qꝛ menſuratū dependet a mēſura nō tm̄ ꝯgnitōe ſꝫ etiā in eſſentia. ꝓbat̉: qꝛ eadē ſunt pͥncipia eſſendi ⁊ cognoſcēdi: ſꝫ inter media eiuſdēſpēi nō eſt talis dependētia. gͦ. Ad primū dico ꝙ poſſibile eſt ꝙ ſit eadē cognitio qͣ cognoſcit̉ eſſentia rei: ⁊ qͥ certificat̉ intellectꝰ de ꝙͣtitate rei: nō tn̄ repugnat ꝙ ſint diuerſe cognitiones quarū vna cognoſcit̉ eſſentia rei: ⁊ aliacognoſcit̉ ꝙͣtitas rei. ⁊ ſi ſic eſſet: tūc cognitioqua cognoſcit̉ eſſentia rei p̄cederet cognitionē qua cognoſcit̉ ꝙͣtitas. ſaltē vna eſt prior alia naturaliter. Tuc ad ph̓m ⁊ cōmentatoreꝫdico ꝙ res extra nō eſt meſura actꝰ intelligendi: ſꝫ veritas in intellectu mēſurat̉ veritate q̄ ēin re: qꝛ in eo ꝙ res eſt vl̓ nō eſt ⁊cͣ. ⁊ nō eſt resmenſura actus aſſentiendi ẜm ſubſtantiā ſuāſꝫ ſolū ẜm qd̓ denoīat̉ a veritate cui aſſentit: ⁊veritas in re diſtinguit̉ a veritate in ītellectuſicut res a rōne. ⁊ veritas ſil̓r in intellectu (dico cōplexa) diſtinguit̉ ab actu intelligēdi. etpōt dici meſura actꝰ aſſentiēdi veritas in re:qͣtenꝰ certificat de veritate actꝰ intelligendi:qꝛ ex hͦ ꝙ cognoſco ſic eſſe in re: ex hͦ cognoſcoꝙ actꝰ ꝑ que rei aſſentimꝰ eſt verus. vn̄ ſcibileeſt menſura ſcientie: vl̓ qꝛ ſcibile eſt cāꝑtialisſcie: vl̓ qꝛ veritas in ſcibili eſt cā veritatis ī ſcientia. ⁊ aliter nō eſt mēſura. qꝛ ꝑ veritatē in reducor in cognitōem veritatis in ſcīa. ⁊ nō habet̉ a ph̓o ꝙ ſcibile ſit ꝓprie mēſura ſcīe. Si dicas ꝙ ph̓s ⁊ cōmētator qͥnto metaphiſice capitulo de relatōe dicūt. ꝙ ſcīa refert̉ ad ſcibile ſicut mēſuratū ad mēſurā. dico ꝙ nō habet̉hͦ a ph̓o ⁊ cōmētatore: ſꝫ tm̄ intendit ibi dicerequot ſunt q̄ referunt̉ ꝑ tertiū modū relatōis. ⁊ponit ibi tria exēpla tertij modi quoꝝ primuꝫeſt de mēſura ⁊ mēſurato. aliud de intellectu ⁊intelligibili. ⁊tertiū de ſenſu ⁊ ſenſibili. ⁊ intēdit tūc dicere ꝙ aliqͥd refert̉ ꝑ tertiū modū relatōis: qꝛ aliud refert̉ ad ip̄m. nō qꝛ ip̄mmet refert̉. ⁊ ponit exēplū de p̄dictis tribꝰ: ſcꝫ ꝙ mē-
A1ſura refert̉ ad mēſuratū: qꝛ menſura refert̉ adip̄m ⁊ nō ꝑ relatōem in mēſura. ⁊ ſil̓r ſenſatuꝫrefert̉ ad actū ſentiēdi: qꝛ actꝰ ſentiēdi refert̉ad ſenſatū: ⁊ ſil̓r ſcibile refert̉ ad ſcientiā ꝑ relatōeꝫ in ſcibili: ſꝫ qꝛ ſcīa refert̉ ad ip̄m. vn̄ iſtaſunt tria exēpla eiuſdeꝫ mōi: nō ꝙ in oībꝰ iſtisexēplis ſit relatio ꝑ modū meſure qꝛ hͦ nll̓o mōhr̄ ꝑ cōmētatorē vl̓ ph̓ꝫ: ſꝫ ī oībꝰ iſtis vnū refert̉ad alid̓: qꝛ alid̓ refert̉ ad ip̄ꝫ. ſi tn̄ oīno ibi velimꝰ pone̓ rōem mēſure poterimꝰ ſaluare mō p̄dicto. Ad aliud dico ꝙ lꝫ de eadē re ſimplicioīno indiſtīcta nō poſſunt formari diſtīcti cōceptꝰ tn̄ de re habete ꝑtes eiuſdeꝫ rōnis rōnepartiū bene p̄n̄t formari diuerſi ꝯceptꝰ. Tn̄ dico ꝙ oēꝫ ꝯceptū īcōplexū quē habeo de mēſurato poſt meſuratōem habeo an mēſuratōem.qꝛ ante mēſutatōem dicit̉ tā mēſura ꝙͣ menſuratū cognoſci mēſuratū ẜm eſſentiā ⁊ nō ẜmꝙͣtitate. Menſura aūt vtroqꝫ modo. Et ſic ꝑꝙͣ titatē menſure cognoſcit̉ ꝙͣtitas menſuratiNō ꝙ in re ꝙͣta ſit aliqͥd cognitū ⁊ aliqͥd ignotū qd̓ ꝑ menſurā cognoſcit̉: qꝛ poſſum cognoſcere totā magnitudinē ⁊ oēs ꝑtes eiꝰ intuitiue. ⁊ tn̄ ignorare cuius ꝙͣtitatꝭ eſt. ⁊ ſil̓r poſſuꝫcognoſcere vnūquēqꝫ bouē in decē: ⁊ tn̄ neſcire numerū: vt ptꝫ ad ſenſum. ⁊ ex hoc videt̉ ꝙoēꝫ cognitōeꝫ incōplexā quā hēo poſt mēſuratōem habeo ante: ſꝫ ꝑ menſurā habeo cognitōnē cōplexā de mēſurato. puta ꝙ tot ſunt ꝑteshuius magnitudinis ⁊ tot ſunt boues. vn̄ permenſurā ducor in cognitōem vniꝰ ꝯceptꝰ abſtrahibilis ab iſtis decē vl̓ ab illis partibꝰ magnitudinis: puta in ꝯceptū numeri denarij: etin cōceptū tot partiū magnitudīs: puta qͥnqꝫvel ſex. ⁊ ille ꝯceptꝰ ſupponit ꝓ rebꝰ: ⁊ p̄dicādo ꝯceptū illū de magnitudine vel de bobushabeo quādā cognitōem cōplexā: puta p̄dicādo numerū ſenariū de ꝑtibꝰ magnitudinis habeo iſtā cognitōem ꝑ menſurā: qꝛ hec magnitudo hꝫ ſex ꝑtes tante ꝙͣtitatꝭ. In p̄dicādo numerū denariū de bobꝰ cognoſco ꝙ ſunt deceꝫboues: ⁊ iſta cognitio cōplexa fuit mihi priusignota: ſꝫ ꝑ mēſurā eſt mihi nota. Ad alid̓ di-co ꝙ menſura pōt eſſe innobilior menſurato ⁊tn̄ notior. ⁊ ad ph̓m dico ꝙ ſicut entitas rei ēꝑfectior: ita hꝫ ꝑfectiorē cognitōem ceterꝭ ꝑibus: ſꝫ menſura ꝓprie loq̄ndo nō hꝫ ꝑfectiorēnec nobiliorē cognitōem ꝙͣ menſuratū. Et qn̄dicis de notis nature. dico ꝙ cōmētator pͥmophiſicoꝝ dicit ꝙ ſi nos faceremꝰ naturalia cōpoſita ſicut facimꝰ artificiata: tunc eſſent eadem nobis ⁊ nature nota. qꝛ tūc materia ⁊ forma eſſent nobis notiores ꝙͣ compoſitū naturale. ſicut ꝑtes rerū artificialiū ſūt nobis magis note ꝙͣ res artificiales. gͦ intēdit comētaD iij
D iij
Ri pōdetur ad
Intio.
Prano
ſumfirmatur
pſ
Ad tertium
Ad ſcom.