Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

VIIIQueſtioE

duratōe ꝓpter repugnantiā formalē. conueniūt talia oppoſita pͥus duratōne: ſꝫ ſi ſint oppoſita quoꝝ vnū eſt negatiuū aliud poſitiuuꝫ cōueniāt alicui ordine nature oportetnegatiuū ſibi realiter cōueniat: ſꝫ cōueniret ſibi realiter ſi preueniret̉ per agens extrinſecūꝓducens alterū extremū poſitiuū: ſic eſſecōuenit naturaliter creature: qꝛ ex ip̄a non eſteffectiue ens: ſꝫ per deū. opꝫ talia oppoſita cōueniāt in re ordine duratōis: ſic̄ conueniūt oppoſita poſitiua: nec eſſet ſimul duratio tota eſt qꝛ opꝫ negatiuū extremūcōueniat realit̓ illi rei: nec ꝯuenit ſibi priꝰduratōe: nec ſil̓ duratōe oppoſito poſitiuoIn alio etiaꝫ deficit qd̓ ponit: qꝛ neceſſe eſtcreatio ꝯſeruatio diſtinguant̉ circa quālibꝫcreatōem: qꝛ poneret mundū fuiſſe ab et̓nodiceret mūdꝰ nūꝙͣ fuiſſꝫ creatꝰ: ſic̄ xp̄iani loquūt̉ creatōe: qꝛ ꝯnotat ad negatōeꝫ īmediate p̄cedētē eſſe rei qͣlis p̄ceſſio negatōis a parte rei fuiſſet nec ſuū fieri aliquo diſtingueret̉ a ſuo facto eſſe: ſꝫ ſuū creari eſſet ſuū coſeruari: ſuū fieri eſſet ſuū factū eſſe: ſemꝑ adeo habuiſſet ſuū factū eſſe cōſeruatū nunꝙͣ fieri vel creari diſtinctū a cōſeruatōe. Sidicas ſi mundus fuit ab eterno: tn̄ fuit ꝓductus a deo aūt creatōem habet̉ ꝓpoſitū tūc illa creatio eſſet ī mēſura īdiuiſibili aut abſolutā mutatōem qd̓ eſt dicēdū. Preterea adhuc mūdus trāſiſſet de ꝯͣdictorio ītradictoriū: qꝛ de eſſe in eſſe qd̓ pōt fieriſine mutatōe pōt ſine mēſura. Rn̄deoad primū eqͥuocatio eſt de creatōe. ſi em̄ accipiat̉ ꝓductōe totali alicuiꝰ de aliquo effectiuo ſic mūdus fuiſſet creatꝰ etiā ſi fuiſſet abeterno. ſic tu es modo creatus a deo: taliscreatio hꝫ aliquā mēſurā diuiſibilē vl̓ indiuiſibilē. ſic creatio differt a ꝯſeruatōe: qꝛſemꝑ dicit̉ res creari: ſic ꝙͣdiu ꝯſeruat̉. ꝯſeques ſi mūdus fuiſſet ab eterno: ab et̓no fuiſſꝫſic creatꝰ ꝯſeruatꝰ. Alio accipit̉ creatiovt ſignificat ꝓductā ꝯnotādo negatōem illius rei p̄cedere realit̓. ſic xp̄iani loquunturde creatōe. ſic diſtinguit̉ a ꝯſeruatōe: vt ptꝫEt creatio ſic accepta hꝫ mēſurā diuiſibilē vl̓indiuiſibilē: pōt vtrūqꝫ hr̄e actualit̓ vel potētialit̓ ẜm qd̓ res pōt creari in īſtāti vl̓ in tꝑe ſic loq̄ndo diſtinguit̉ fieri creature a ſuo facto eſſe ſicut creatio a ꝯſeruatōne: ſꝫ ſi mūdusfuiſſet ab eter fuiſſet ſic creatꝰ tali creatiōe. argumētū ꝓcedit. Ad aliud ſimūdus fuiſſet ab eterno fuiſſet totalit̓ terminꝰ trāſitꝰ de ꝯͣdictorio in ꝯͣdictoriū: qꝛ nūqͣfuiſſet ſub nōeſſe realit̓: ſꝫ ſemꝑ fuiſſet ſub eſſeqꝛ ſemꝑ fuiſſet ens nunꝙͣ noens: ibi

fuiſſet aliqͣ mutatio mēſurata qͣcunqꝫ mēſuradiuiſibili vel īdiuiſibili: quia talis mutatioꝙͣ eſt niſi qn̄ aliqͥd pͥmo eſt poſtea eſt: ſic eſt in ꝓpoſito poſita ypotheſi. Ad aliudptꝫ ex p̄dictis quo eſſe ꝯuenit creature ẜmnatura ſuā: qꝛ tales affirmatiuas creatura ēnōens intelligit negatiuas: ſcꝫ creaturaeſt ens ẜm ſe. ſi mundus fuiſſet ab eterno:tūc nūqͣ fuiſſet noens. iſta ꝯͣdictoria eſſe eſſe ſibi ꝯuenirēt realit̓ ī eodē inſtāti:nec alio: ſꝫ vnū ſemꝑ ſibi ꝯueniret: ſcꝫ eſſe: aliud nunꝙͣ ſcꝫ eſſe. Ad aliud dico illapoſitio. qd̓ eſt qn̄ eſt neceſſe eſt eſſe: male allegat̉: qꝛ eſt dem ph̓i pͥmo pyarmenias: ſedph̓s dicit iſta ꝓpoſitio eſt neceſſaria qd̓eſt qn̄ eſt neceſſario eſt eſſe: qꝛ pōt eſſe falſa. ſil̓r hec ꝓpoſitio eſt neceſſaria. qd̓ fuitfuit qn̄ fuit: ſil̓r qd̓ erit erit qn̄ erit. Undeiſta ꝓpoſitio ſic intellecta ſicut cōiter intelligit̉ eſt falſa: qꝛ q̄libet ſingularis eſt falſa excepto deo. hec em̄ eſt falſa ſortē qn̄ eſt neceſſe eſteſſe: qꝛ ad tꝑalis ſit vera vel neceſſaria requirit̉ vtraqꝫ ſit vera vel neceſſaria eodētꝑe. Ubi ſciēdū eſt differētia eſt iter ꝓpoſitōem ꝯditionalē tꝑalē cauſalē. ad veritatē ꝯditionalis requirit̉ antecedēs poſſit eſſe: nec ſit verū ſine ꝯſequēte: ſꝫ requirit̉ ans vel ꝯn̄s ſit verū de facto: ꝯditionalis eſt vera ſi ſortes eſt ſortes eſt ſiue ſit ſiue: qꝛ denotat̉ niſi habitudo īter an̄s ꝯn̄sAd veritatē aūt cauſalis ſolū requirit̉ talis habitudo ans poſſet eſſe verū ſineſeq̄nte: ſꝫ vtraqꝫ ꝑs ſit vera de facto ansſit ꝯſeq̄ntis. ſꝫ ad veritatē tꝑalis requiriturveritas vtriuſqꝫ ꝑtis de facto eodē tꝑe proquo tꝑalis dicit̉ vera aliter eſt vera.ſi altera ꝑs ſit falſa tꝑalis eſt falſa ꝓpter falſāimplicatōem. Ad ꝓpoſitū tꝑalis. ſorteꝫ qn̄eſt vel eſt neceſſe eſt eſſe hꝫ alterā ꝑtē falſāſcꝫ hāc neceſſe eſt ſortē eſſe ſiue ſit ſiue no. tꝑalis eſt falſa ſorteꝫ qn̄ eſt ⁊cͣ. ſꝫ de deo ēporalis vera neceſſario ſic dicēdo deū qn̄ ē neceſſe eſt eſſe: qꝛ eſt vera deꝰ eſt ſil̓r eodeꝫtꝑe neceſſe eſt deū eſſe. Si dicas eſt vera qd̓ eſt qn̄ eſt neceſſe eſt eſſe. Rn̄deo illud eſt logice dcm̄ qꝛ eſt plus ꝓpoſito neceſſaria neceſſitate ꝯditionata ꝙͣ neceſſitate cathegorica: qꝛ oīs ꝓpoſitio eſt neceſſaria ē neceſſaria abſolute. Sꝫ recte ītelligētes intelligūt ſic illa ꝓpoſitio eſt neceſſaria eſt ꝯditionalis vel tꝑalis: alia eſt ncc̄ia ē ſimpl̓r cathegorica: ꝯditionalis nec tꝑalis. Exemplū pͥmi ꝓpoſitio ꝯditionalis eſt neceſſariaſi ſortes eſt ſortes eſt: ſi ſortes currit ſortes mouet̉. Exēplū ſcd̓i cathegorica eſt neceſſaria.

C ij

Hſtantia prīa.

Secunda.

Ad primam

Ad ſcd̓am

Ad ſcd̓am gaufredi.

Ad tertiam

Notandum

M