QueſtioVIII
qͣcunqꝫ reuolutōe accepta ab ea diſtat alia ininfintū: ⁊ hec eſt vl̓is cuiꝰ q̄libet ſingularis eſtvera: gͦ a reuolutōe hodierna diſtat alia in īfinitū: gͦ aliqͣ reuolutio diſtat in infinitū a reuolutiōe hodierna ⁊ facio argumētū ſicut priusde reuolutōe īmediate ſequēte. Rn̄deo idē argumētū ē de partibꝰ ꝯtinui. vn̄ oī ꝑte ꝯtinui ēalia pars minor. hͨ eſt vl̓is cuiꝰ q̄libet ſingularis eſt vera. Nā iſta ꝑte ꝯtinui eſt alia ꝑs mīor⁊ alia: ⁊ ſic de ſingulis. gͦ eſt alia pars minor qͣlibet ꝑte ꝯtinui. De illa q̄ro vtrum ſit minimavtrū vero alia ſit minor. ſi ſit minima: gͦ ip̄a eſtindiuiſibilis. ſi ſit alia minor: gͦ iſta ꝑs data noeſt minor qͣcunqꝫ ꝑte ꝯtinui: iō dico ꝙ ī vtroqꝫargumēto eſt fallacia figure dictionis: qꝛ mutat modus ſupponēdi: ſcꝫ terminꝰ cōfuſe ſupponēs tm̄ ſub quo nō ꝯtingit deſcēdere in terminū ſupponētē determīate ſub quo cōtingitdeſcēdere. ⁊ ſil̓r mutat̉ terminꝰ ſupponēs ꝯfuſe ⁊ diſtributiue ī terminū ſupponentē cōfuſetm̄. nā in iſta ꝓpoſitōe a qͣcūqꝫ reuolutōe accepta diſtat alia in īfinitū. hic ly alia reuolutioa ꝑte p̄dicati ſtat ꝯfuſe tm̄: ſꝫ in ꝯſequēte qn̄ infert̉. gͦ aliqͣ reuolutio diſtat in infinitū a qͣcūqꝫreuolutōe accepta. h̓ reuolutō ſupponit determinate ꝓ iſta vel ꝓ iſta: ⁊ iō ſub illa ſic ſupponēte ꝯtingit deſcēdere: ſic dicendo. gͦ hͨ reuolutio diſtat in infinitū a qͣcunqꝫ reuolutōe accepta hec vel illa. ⁊ ſic eſt fallacia figure dictionis ꝓpter diuerſum modū ſupponēdi eiuſdeꝫtermini a ꝑte p̄dicati in pͥma ꝓpoſitōe ⁊ a ꝑteſubiecti in alia. eodē mō in pͥma ꝓpoſitōne lyreuolutio accepta a ꝑte ſubiecti qn̄ ſic dicit̉ aqͣcūqꝫ reuolutōe accepta diſtat alia ī infinitūſupponit ꝯfuſe ⁊ diſtributiue ꝓpter ſignū vl̓eſibi additu a ꝑte ſubiecti: ⁊ iō ſub ea ꝯtigit deſcēdere. ſꝫ in ꝯſequēte ſtat ꝯfuſe tm̄ qn̄ ſic dicit̉gͦ aliqͣ reuolutio diſtat in infinitū a qͣcūqꝫ reuolutōe accepta: ⁊ iō ſub eo nō ꝯtingit deſcēdere. ⁊ iō in oībus talibꝰ eſt fallacia figure dictionis penes quartū modū. Et ſi q̄ras vtrū iſteꝓpoſitōes debēt ꝯcēdi aliqͣ reuolutio diſtat īinfinitū a reuolutōe hodierna. A reuolutionehodierna diſtat alia in infinitū. dico ꝙ pͥma ēſimpliciter negāda: qꝛ lyreuolutio a ꝑte ſubiecti ſupponit determīate ꝓ iſta reuolutiōe velꝓ illa. ⁊ iō eſt ſimpliciter falſa: qꝛ nec iſta neciſta diſtat in infinitū a reuolutiōe hodierna: ſꝫſcd̓a eſt ſimpliciter ꝯcedēda: qꝛ ly reuolutio aparte p̄dicati ſupponit ꝯſuſe tm̄: ⁊ nō deterīate ꝓ illa reuolutōne vel illa. Et ſi dicas ꝙ hͨ ſitvera a reuolutōne hodierna diſtat alia in infitu accipio illā ⁊ facio argumentū primū. Dicoꝙ nō potes acciꝑe eā: qꝛ ſub ly aliq̄ poſito a ꝑte p̄dicati nō ꝯuenit deſcendere. Eodē mō ſol
uēda ſunt argumēta cōſil̓ia de ꝑtibus ꝯtinui.Alit̓ pōt dici et melius ꝙ nūꝙͣ terminꝰ cōis aꝑte p̄dicati poſitus ſupponit ꝯfuſe: niſi qn̄ ponit̉ ſignū vniuerſale a ꝑte ſubiecti. vel aliquisterminꝰ rōe cuiꝰ ſubiectū ſupponit cōfuſe ⁊ diſtributiue. ⁊ iō forte vtraqꝫ iſtarū eſt falſa aliqͣreuolutio diſtat ī infinitū a reuolutiōe hodierna: ⁊ a reuolutiōe hodierna diſtat alia in infinitū. qꝛ ī iſtis tā a ꝑte p̄dicati ꝙͣ a ꝑte ſubiectiſupponit reuolutio determīate pro iſta vl̓ proilla reuolutiōe. nō ſic aūt eſt in iſtis aliqua reuolutio diſtat in infinitū a reuolutōe qͣlibꝫ. Aqualibꝫ reuolutiōe diſtat aliqͣ in infinituꝫ. Etſi dicat̉ iuxta p̄dicta in quolibꝫ cōtinuo ſunt īfinite ꝑtes in actu: quarū q̄libet includit ꝑfectione ꝓpriā. gͦ qd̓libet cōtinuū eſt infinite ꝑfectiōis intēſiue. Pōt dici ꝙ ſi in ꝯtinuo eētinfinite ꝑtes in actu: quarū nulla eſſet ꝑs alterius. ita ꝙ eēt dare pͥmā. ſcd̓aꝫ. ⁊ tertiā. actualiter diſtinctas: tūc cōcluderet argumētū. ſꝫ incōtinuo nō eſt ſic: qꝛ ſemꝑ ibi ꝑtes duoꝝ diuiſoꝝ ſunt ꝑtes pͥmoꝝ diuiſoꝝ: ⁊ ſic ſemꝑ. ⁊ noneſt dare primā ꝑtē in cōtinuo: q̄n ſit alia prior.qꝛ q̄cunqꝫ ꝑs det̉ adhuc eſt diuiſibilis in pͥorēꝑte. iō nō cōcludit argumentū. Sꝫ adhuc videt̉ ſtare argumentū. qꝛ cōtinuū pōt diuidi induas medietates: ⁊ vna medietas in alias ſecūdas medietates. ⁊ ſic in infinitū ⁊ medietates int̓ ſe diuiſe diſtīguūtur realit̓ ⁊ totaliter.ita ꝙ nulla eſt ꝑs alteriꝰ. Cū ergo tales medietates infinite actu ſint in cōtinuo ꝑ te. ergo īcōtinuo ſunt infinite ꝑtes: quarū nulla eſt ꝑsalteriꝰ. ⁊ ſic erūt infinite. Ideo dico. licꝫ ī quolibet cōtinuo ſint actual̓r infinite ꝑtes: ⁊ infinite ꝑfectiōes: quarū nulla eſt alia mō p̄dicto.qꝛ tn̄ oēs iſte ꝑfectiōes ſunt nate facere vnā ꝑfectionē finita. iō nō ſequit̉ ꝙ cōtinuū ſit ꝑfectiōis infinite: nō plus ꝙͣ ſequit̉ cōtinuū hꝫ ꝑtes qͣntitatiuas infinitas. gͦ eſt infinite ꝙͣtitatis. Et ſi q̄ras quō p̄t ītelligi ꝙ infinite ꝑtes⁊ ꝑfectiōes ſunt in aliquo. ⁊ tn̄ ꝙ illud cōpoſitu nō ſit infinite ꝑfectōis. Rn̄deo ꝙ ī quocūqꝫſunt infinite ꝑtes eiuſdē ꝙͣtitatis. ita ꝙ ſit ibidare pͥmā ꝑte: q̄ nō p̄t eſſe ſcd̓a nec tertia. ⁊ eodē modo ſit dare ſcd̓aꝫ ⁊ tertiā: ibi ex infinitate taliū ꝑtiū pōt cōpoſitū argui infinite perfectiōis. ſꝫ vbi ſolū ſunt infinite ẜm ꝓportionēſiue eiuſdē ꝓportōnis ꝙͣtitatis. quarū ſcd̓a ſꝑeſt ꝑs pͥme. nec eſt ibi dare aliquā ꝑtē q̄ ex natura ſua ſit magis pͥma ꝙͣ ſcd̓a: nec econuerſo.ibi ex infinitate taliū ꝑtiū nō ꝯuenit arguerecōpoſitū ex illis: eſſe infinitū. nec ē alia cauſaq̄renda: niſi quia natura rei talis eſt hicinde.Et ſi dicas ꝙ ẜm ph̓m ꝑtes in cōtinuo ſunt īpotētia nō in actu. Pretea ſi mūdus fuiſſet
E
Inſtantia primaSecunda.
E