QueſtioVII
VII
obiectū eſt cauſa partialis ſine aliqua intellectōe ⁊ volitōe p̄uia. Itē agere extra ſe (cū ſitꝑfectōis) pōt cōpete āgelo ſine accidēte medio. Ite illd̓ qd̓ dic̄ ꝙ abſtractius a materiaeſt ꝑfectiꝰ: videt̉ falſuꝫ. Ꝙ celū ẜm eū eſt magis abſtractū a materia ꝙͣ aīa ītellectiua: ⁊ tn̄nō eſt ꝑfectiꝰ. qꝛ nō viuū nō eſt ꝑfectiꝰ viuo ẜꝫeū. Itē ꝙ dic̄ accidēs nō eſſe pͥncipiū ſubſtātie qꝛ ē īꝑfectiꝰ: nō videt̉ verū. qꝛ ẜm eū cā partialis pōt eſſe īꝑfectior effectu. ptꝫ de obiectoqd̓ eſt iꝑfectiꝰ actu intelligendi puta albedo.Et in gn̓atōe vermis ꝑ putrefactōem: vbi cauſe multe cōcurrentes ſunt nō aīate: ⁊ ꝓductūeſt aīatū. Cū igit̉ cā imꝑfecta pōt ꝯcurrere cūcā ꝑfecta ad ꝓducendū effectu ꝑfectiorē: ſeqͥt̉ꝙ creatura pōt cū deo cōcurrere ad ꝓducēdūaliā cāꝫ. Et ſic nō ꝓbat qͥn īꝑfectiꝰ pōt creareꝑfectius partialit: lꝫ nō totalit̓. Et hoc patetin gn̓atōne vniuoca: qꝛ multi parui ignes p̄ntgn̓are ꝑfectiorē ignē aliquo illoꝝ. Itē qualitates prime vident̉ eſſe pͥncipiū ꝓducendi ſubſtantiā: qꝛ videmꝰ ꝑ experientiā ꝙ ſb̓a cū aliqͦbus accidentibꝰ ꝓducit ſubſtātiaꝫ. Patet deigne generāte ignē. et cū accidēs ꝓducat ſubſtantiaꝫ: accidētia ſunt cauſe ꝑtiales reſpectuſubſtātie. Cōfirmat̉: qꝛ effectꝰ depēdet ſufficiēter a ſuis cauſis eſſentialibꝰ. cūg ignis nō poteſt naturalit̓ generare ignē ſine qͣlitatibꝰ: igitur qͣlitates ſunt cauſe partiales reſpectu ſubſtātie. Si dicas ꝙ agūt in virtute ſubſtātie: hͦnihil eſt: qꝛ ita īmediate pn̄t cōcurrere ad cauſandū ſubſtātiā ſicut ſb̓a: ⁊ ecōuerſo. Itē ꝯtrahoc qd̓ dicit ꝙ terminus formalis nō pōt eſſeabſolutior pͥncipio: qꝛ tā materia ꝙͣ forma materialis ſubſtātialis ⁊ accidentalis pōt eſſe cāpartialis reſpectu cognitōis intuitiue angelivel alterius: ⁊ illa cognitio eſt abſolutior ⁊ abſtractior a materia ꝙͣ aliqd̓ alioꝝ. gͦ ⁊cͣ. Et ſicillud eſt falſum ꝙ pͥncipiū nō eſt abſolutiꝰ tā īꝓducendo ꝙͣ in eſſendo. Itē ꝯͣ hoc ꝙ ponit ꝙcreatura nō pōt cauſare ⁊ ꝯſeruare formā ſinemateria ad quam inclinat̉: qꝛ creatura ꝯcurritad ꝯſeruandū accidēs in euchariſtia ſine ſubiecto. gͦ videt̉ ꝙ nō ſit aliqͣ rō quare non ꝯcurrat cū deo ad cauſandū illud de nouo ſine ſubiecto. gͦ eodē mō pōt eſſe de forma ſubſtantialiNec inclinatio oppoſita ad materiā aliqͥd facit: qꝛ agens naturale pōt ꝯſeruare graue ſurſum ꝯͣ ſuā inclinatiōem. Itē nō ꝓbat ꝙ formaſit neceſſario poſterior materia. Quia lꝫ ſit itade facto: tn̄ deus pōt facere formā ꝑ ſe ſine materia. Et hoc priuſꝙͣ informet materiā: gͦ ꝯcurrente cauſa naturali partialiter cū deo poteſtis. fieri forma per ſe. Ideo dico ꝙ iſta concluſionō poteſt demoſtrari: tamen ꝑſuadeo eam licꝫ
non poſſit demōſtrari contra ph̓m. Primo ꝓbo ꝙ creatura nō poteſt eſſe cauſa totalis naturalis creature ſic. Quia principiū totale naturale equaliter ſe habens ad plura eiuſdē rationis vel ꝓducit oīa vel nihil: ſed ſi creaturapoteſt creare aliqd̓ indiuiduū eiuſdē rationisqua ratione vnū ⁊ infinita. qꝛ ex quo eſt agesnaturale equaliter reſpicit oīa. ergo crearꝫ defacto infinita indiuidua: hoc falſum eſt. gͦ ⁊cͣ.Scd̓o ꝓbo ꝙ nō poteſt eſſe cauſa naturalispartialis creature: qꝛ tunc ꝑ eandem ratiōemqͥ prius poſſꝫ eſſe cauſa naturalis partialis reſpectu infinitoꝝ: qd̓ eſt incōueniens. Qd̓ ptꝫqꝛ non eſt veriſil̓e ꝙ creatio crature ſemper ſuſpendat̉ ab actione ſua. gͦ ſi non ſuſpendatur:poteſt ſaltē partialiter producere infinita: qd̓falſum eſt. Tertio ꝓbo ꝙ nō poteſt eſſe cauſalibere creans: qꝛ nō poteſt eſſe libera niſi p velle: ſed volūtas poteſt velle infinita: gͦ ſi eſſet libera poſſet ꝓducere infinita: qd̓ falſum eſt ſicut prius. Si dicas ꝙ nō poteſt velle infinitaſingularia: ſaltē poteſt velle aliqd̓ vniuerſaleqd̓ reſpicit infinita vel nullū. Sil̓r lꝫ ꝑ vnā volitione nō poſſit velle infinita: tamen ꝑ infinitas volitiones pōt velle infinita ſucceſſiue: gͦpoteſt infinita totaliter vel partialiter creareqd̓ eſt incōueniens. Sed cōtra iſta arguit̉quia creatura poteſt ꝓducere calorē/ ſine ſubiecto: ⁊ ſi deus produceret calorē ſine ſubiectoetiā poſſet ꝯſeruare calorē ſine ſubiecto. quiaequaliter differunt a ſubiecto: ergo iſte calorcauſatur per calefactionē: qꝛ vtrunqꝫ producitur a creatura ſine ſubiecto. Si dicat ꝙ calefactio dicit reſpectu ad ſubiectu ⁊ paſſum: etille reſpectus nō poteſt eſſe nec denoīare niſiſit in ſubiecto ſicut calor. Cōtra. deus poteſtcalorē facere cū reſpectu ad cauſam ꝓductiuāſine reſpectu ad ſubiectū vel paſſum: ⁊ ille reſpectus ſufficit ad hoc ꝙ ſit calefactio. Si dicas ꝙ reſpectus nō tantū dependet a fundamento ⁊ termino: ſed etiā a ſubiecto. Cōtraſi ſcd̓m poteſt eſſe ſine primo: ⁊ tertiū poteſt. ſꝫfundamentū reſpectus poteſt eſſe ſine ſubiecto. ergo ⁊ reſpectus poteſt eſſe. Item reſpectus dependet ad ſubiectū mediante fundamento: ergo remanente fundamento ⁊ termino remanebit reſpectus. Itē quādo aliquidhabet duas dependentias quarū vna eſt prioralia: vna poteſt eſſe ſine alia: et tunc forma poteſt eſſe cū prima dependētia ſine ſecūda: ſedcalor dependet ad agens ⁊ ad ſubiectū: et depēdentia ad agens eſt prior ꝙ depēdentia adſubiectū: ergo pōt fieri cū depēdētiā ad agēsſine depēdētia ad ſubiectū: qꝛ pͥus p̄t fieri ſinepoſteriori. Itē qd̓ poteſt ꝯſeruare aliqͥd ſine
Rn̄ſio aipiis
Tertio
Secundo
Corti
Inſtantia
Reſiſtentis
Reprehenſio.
Euaſio
Contra iſtaArguitur primo.
E