Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriSecundi

ſed deo non ꝯuenit diffinitio cauſe efficientisqꝛ qͥnto phiſicoꝝ alibi freq̄nter dicit ph̓scauſa efficiēs eſt vn̄ principiū motus: ſꝫ iſtaꝓducunt̉ motū. ⁊cͣ. Itē primo phiſicoꝝ:ex nihilo nihil fit: intelligentie fiūt ex nihilo. Itē ex tp̄e pōt fieri aliqͥd ex nihilo ẜꝫ1ph̓m: ergo nec ab eterno. Cōtra. ẜm licetintelligentie cauſant̉ a deo effectiue: tamēdependēt ab eo ẜm ph̓m. Quero de iſtā depēdentia: aut dependent in genere cauſe efficiētis: aut finalis. ſi primo modo habet̉ ꝓpoſitū.ſi ſcd̓o modo adhuc habet̉ ꝓpoſitum. qꝛ reſpectu cuiuſcunqꝫ cauſe finalis eſt aliqua efficiens: ergo ſi dependēt a deo tanꝙͣ a finalioportet ab aliquo ſint effectiue: qꝛ cauſalitas cauſe finalis eſt niſi mouere efficiēs adcauſandū: ſꝫ non poſſunt effici ab alio ꝙͣ a deo:gpatet ⁊c̄. Dico ergo ẜm intentōnem ph̓ideus eſt cauſa oīm: hoc pōt probari ratōeꝫprecedentē: ſꝫ poteſt ꝓbari ſit oīm denouo. Quia tūc poſſet ꝓbari eſſet cauſatingens de nouo ꝯtingenter creās: cuius oppoſitū eſt dc̄m. Quia qn̄ aliqd̓ agens impedibile in ſua actione equaliter reſpicit plura.ſi ꝓducat vnū aliud: hoc eſſet liberetingenter. quare ⁊cͣ. Sed iſta eſt demonſtratiua vni infideli: qꝛ diceret deus imdiate equaliter reſpicit oīa ꝓducibilia: ſꝫducit primā intelligentiā neceſſario: mediāte ea ꝓducit alias. vel ip̄a prima intelligentia ꝓducit alias. ſic ꝯſequenter. Si ergo poſſet ꝓbari rationē naturaleꝫ deus ꝓducit2de nouo ꝓducit vnū aliud: ſequeretur pōt probari ꝯtingentia in deo. Ad primaꝫrationē in oppoſitū dico aliqͥd eſſe in potentia ad eſſe: pōt intelligi dupliciter. vno modo poſitiue: quō cōpoſituꝫ ex materia formaeſt in potentia ad eſſe ꝓpter materiā priuatiōem. Et qd̓ ſic eſt in potētia ad eſſe nopōt eſſe neceſſario: ſic eſt in ꝓpoſito. Aliomodo intelligitur negatiue: ſic ſcꝫ circūſcripto alio: cuius tamē circūſcriptio eſt impoſſibilis: habet eſſe. Et qd̓ ſic eſt in potentiaad eſſe pōt eſſe neceſſariū ex ſe. Exemplū. filius dei ſic eſt in potentia ẜm eos ad non eſſe:qꝛ circūſcripto patre īpoſſibile eſſet: tn̄eſt neceſſariū ex ſe. Sic eſt in ꝓpoſito de ſubſtātia ſeparata: de deo vn̄ eſt neceſſaria ex ſeqꝛ hꝫ cām extrinſecā ſue corruptōis: qualeꝫhabēt generabilia corruptibilia: eſt in potētia ad eſſe: qꝛ circūſcripto deo īpoſſibibile hꝫ eſſe. Ad aliud de motu dico alit̓eſt de motu de ſubſtātijs ſeparatis: qꝛ motꝰſic eſt in potētia ad eſſe adueniēte parteforme eſt de eſſentia motus alia corrūpit̉. Et

hoc eſt verū de motu deꝑditiuo: ſꝫ ſi ſit tm̄ motus acqͥſitiuꝰ ſaltē ſic corrupunt̉ negatōnesetiā ſunt de eſſentia motꝰ: tn̄ motꝰ ẜm ſuumtotū pōt ꝯtinuari ab aliquo neceſſario mouēte. Sic eſt de ſubſtantia ſeparata: vt ptꝫde ſe. Ad aliud dico nullū ꝑpetuū eſt corruptibile poſitiue cām extrinſecaꝫ: ſꝫ negatiuebene pōt eſſe corruptibile ſicut prius dcm̄ eſt.Ad aliud dico ph̓s aliqn̄ accipit cām eoqd̓ extrahit formā de potentia ſubiectiua. ſicnihil cauſat̉ niſi qd̓ extrahit̉. Aliqn̄ autē accipit cām illo ad cuiꝰ eſſe ſequit̉ aliud eſſe: etſic pōt aliqͥd cauſari: lꝫ extrahat̉. ſic eſt inꝓpoſito. Ad aliud dico lyex qn̄ dicit̉ eſtneceſſariū ex ſe: dicit negatōeꝫ cauſe formalisqꝛ hn̄t aliquā cām quā ſint neceſſaria: ſedſolū ip̄am eſſentiā. nec dicit circūſtātiā cauſe naturalis formalis nec materialis nec efficiētis: ſꝫ tm̄ negatōem cauſe formalis. Quō dicimꝰ homo eſt albus ex ſe: ſꝫ albedineminherentē: dicit̉ neceſſariū ſic ſit ſibi ſufficiēs vt ſit. qꝛ ſi ſic: tūc poſſet eſſe deo non exiſtente. Intētio ph̓i eſt. deus vt īmediata totalis oīꝫ ſubſtātiarū ſeparatarū: ſꝫ gn̄abiliū corruptibiliū (ẜm) eſt īmediata nec totalis nec partialis: ſꝫ tm̄ modo mediata. ſcꝫ cāt intelligētias corpora celeſtiaīcorruptibilia: ꝯſeruat ea: illa cauſant iſtainferiora gn̓abilia: ſic eſt alio ẜꝫ ph̓m iſtoꝝ inferioꝝ ꝙͣ reſpectu mali: qꝛ cām malicauſat ꝯſeruat: ſic eſt ꝓprie: qꝛ remota. Ꝙꝛ ſi intelligētie corpora celeſtia poſſentꝯſeruari ſine deo: adhuc cauſarent ẜm ſicutnūc faciūt. Scd̓m tn̄ veritatē eſt imediatacuiuſlibꝫ rei factibilis totalis vl̓ partialis: itaīmediate ꝯcurrens ſicut aliqͣ cauſa ſcd̓a: ſicutſupra dictū eſt. Cauſa aūt qͣre ph̓s dicit noneſt īmediata generabiliū corruptibiliū ē:qꝛ tūc poſſet ꝓbari naturalit̓ eēt de nouooīm inferioꝝ. Et ſic poſſꝫ ꝓbari ī eo ꝯtigētia: ꝯtīgent res ad exͣ ꝓduceret. Queſtio. vij.Tru cōueniat crevature hr̄e potētiā creandi. ſic.bat̉: qꝛ creatura pōt ānihilare: ergo creare. ꝯn̄a ptꝫ. ans ꝓbat̉: qꝛ calor maximuspōt ānihilare frigꝰ minimū. ⁊cͣ. Ad oppoſitu. creatura pōt ſuꝑ diſtātiā īfinitā: ſꝫ a nihilo ad aliqͥd eſt diſtātia īfinita. ⁊cͣ. OpinioIoh̓. eſt: ꝓpt̓ rōnes qͣs ponit ī qͣrto q̄ſtioᵉne pͥma. qͣre ibi. Contra iſta arguit̉. Prio ꝯͣ 1 angelus pōt aliqͥd creare niſi volēdo in 1itelligēdo: qꝛ vnꝰ pōt aliū intuitiue videre intelligere. angelus viſus pōt eſſe partialiscognitiōis intuitiue volitionis alteriꝰ: ſicut

1Ad primū in oppoſitum.

Ad ſcd̓m

Rn̄ſio autoris

SextoIn oppoſitum

SextoIn oppoſit

Quinte

Opinio primaeſt ſcoti.Cōtra opiniorſcoti.

Cōtra opiniorſcoti.

Opinio prieſt ſcoti.

Probat̉ no-

uoProbauur ꝙſi

Queito vProbatur ſi

Ad quintun

Ad quartum

Ad texxiu