QueſtioII
ſed qua rōe iſtud argumētuꝫ pͥme diuerſitatisvel ip̄a pͥma diuerſitas relationē diuerſitatꝭ realit̓ diſtinctā reſpectu vniꝰ hꝫ eadē rōe reſpectu cuiuſcūqꝫ. igit̉ talia ſunt infinita a qͥbꝰ p̄n̄trelatiōes ſic differre. qꝛ pͥma relatio diuerſitatis differt realit̓ a ſuo fundamēto: qꝛ fundamētū pōt eſſe ſine ea: ⁊ differt ab alia re extrīſecarealit̓: qꝛ pōt eſſe ſine illa. igit̉ ꝑ relationē tertiā. ⁊ ſic eēt ꝓceſſus in infinitū. exempluꝫ iſtiꝰptꝫ in albedine ⁊ ſil̓itudine. Applica ad ꝓpoſitū. Itē in nullo finito pn̄t eſſe īfinite res: qͣruꝫ vna nō ſit ꝑs alteriꝰ: nec oēs ſint ꝑtes alterius. qd̓ dico ꝓpt̓ ꝯtinuū: qd̓ eſt infinitū in potētia ꝓpt̓ īfinitas ꝑtes: q̄ tn̄ faciūt vnū totū: ſꝫhͦ accideret ſi relatio ⁊c̄. Aſſumptū ptꝫ. nā angelꝰ qͥ eſt ſimplicit̓ ſimplex hꝫ relatione diuerſitatis ad quālibet ꝑte cōtinui: gͦ ſi in cōtinuoſunt infinite ꝑtes: erūt īfinite relatōes in āgelo. Si dicas ꝙ ꝑtes cōtinui ſunt in potentiaCōtra. nō maior actualitas reqͥrit̉ ī aliquo adterminādū diuerſas relatōes: ꝙͣ ad hͦ ꝙ ſit pͥncipiū elicitiuū alicuiꝰ oꝑationis: ſed vna parsꝯtinue diſtinguit̉ ab alia. etiā in toto pōt eſſeprincipiū elicitiuū alicuiꝰ oꝑationis. Probat̉qꝛ accipiēdo vnū magnū ignē: vna pars ip̄iuspōt calefacere lignū approximatū alia ꝑte diſtāte nō calefaciēte: ſicut videmꝰ ad ſenſum. gͦmulto magis quelꝫ pars videt̉ termīare relationē diuerſitatis fundatā in natura ſimpliciergo cū ille ſint infinite in actu: ita ꝙ non totqͥn plures. ſequit̉ ꝙ angelꝰ habet infinitos reſpectꝰ reſpectu taliū ꝑtiū: qꝛ habet relationeꝫdiuerſitatis reſpectu oīm qͥ poſſunt aſſignariin cōtinuo. Itē ẜm eū oē abſolutū pͥus diſtīctu realit̓ a poſteriori pōt ſeparari ab eo: ⁊ hoceſt verū de vno fundamēto ⁊ eiꝰ relatiōe. eodēmodo eſt de duobꝰ reſpectibꝰ ī eis fundatis: ⁊ex hoc ſequit̉ ꝙ duo alba poſſunt eſſe ſine ſil̓itudine q̄ eſt relatio. ⁊ ſic illa qͥ ſunt ſimilia circūſcripta omī relatione nō ſunt ſimilia ꝑ relationē: ſꝫ duo alba ſunt hmōi: qꝛ cōtradictio eſtꝙ ſint duo alba niſi ſint ſimilia. igit̉ nō ſunt ſimilia per relationē. Hoc ꝯfirmat̉: qꝛ cauſa p̄tvere dici cauſa: ⁊ effectus pōt vere dici effectꝰſine aliqua relatiōe media. Antecedēs ꝓbat̉.qꝛ abſoluta in cā ⁊ effectu ſunt pͥora ip̄is reſpectibꝰ fundatis in eis ꝑ eū in illo priori ẜm ſuuꝫmodū loquēdi abſolutū in cauſa dicit̉ vere cā⁊ abſolutū in effectu: dicit̉ vere effectꝰ. Alit̓ ſideus cōſeruaret abſolutū in vtroqꝫ ſine reſpectu nunꝙͣ vnū diceret̉ vere cā: ⁊ aliud vere effectꝰ: qd̓ videt̉ abſurdū: cū abſolutū in effectunō habeat eſſentiā niſi in efficiētia cauſe tuncſic. Aut in illo priori denoīatur denoīatiōibꝰiſtis cauſa ⁊ effectus ſine relatione: aut ꝑ rela
tiones medias. ſi primū detur habetur propoſitū. ſi ſcd̓m ergo illa abſoluta non ſunt prioraillis reſpectibus qd̓ negas. Item nullus reſpectus videtur neceſſario requiri ad hͦ vt deno cauſa fiat cauſa. ⁊ ad hoc ꝙ ſequat̉ effectusniſi reſpectus approximatōis: ſꝫ facta approximatōe pōt cauſa durare ꝑ tēpus anteꝙͣ agat:qꝛ deus pōt ſuſpēdere actōem cauſe ſic approximate. igitur ſi poſt illud tp̄s agat hͦ erit ſinerelatōe media: ⁊ ꝑ cōſequens erit aliud cauſatū ſine relatōe p̄cedentē ip̄m ꝓductū: ſcꝫ abſolutū. nā nihil ꝓcedit niſi approximatio: vt primo oſtenſum eſt: ſꝫ approximatio pōt ſaluari ſine oī reſpectu: qꝛ ꝑ motu localē acqͥrit̉ ip̄i cauſe negatio medioꝝ: ita ꝙ qn̄ approximat̉ nihilpoſitiuū hꝫ tūc qd̓ prius nō huit: ſꝫ tantu negationē: ſcꝫ ꝙ nō ſunt tot media inter cauſaꝫ approximatā ⁊ paſſum quot inter cām nō approximatā ⁊ paſſū: ⁊ ſic relatio nō eſt reſpectus ꝑquē cā denoīatur formalit̓ cā: nec ꝓductu formaliter cauſatū. Confirmat̉: qꝛ ſi aliquis effectus in creaturis requirit duas cauſas partiales quarū vna ſit approximata paſſo ⁊ alia no:nūꝙͣ approximatio iſta cauſabit effectum niſialia cōcurrat: ⁊ alia ꝯcurrente ſequit̉ effectusſine oī relatōe preuiā alia ab approximatōne.Itē poſita creatura in effectu ſtatim ſine oī reſpectu denoīatur agens ⁊ creans ſine oī reſpectu. ⁊ hoc indiffereter ſiue agat mediāte cauſa ſcd̓a: ſiue īmediate totaliter ꝓducat effectuigit̉ ꝓpter tales denoīatiōes non opꝫ poneretales relationes q̄ eque poſſent fieri ſine illis:ſicut cū illis. Itē deus pōt facere oē abſolutūſine alio quocunqꝫ poſitiuo facto in illo vel inquocūqꝫ alio: ſꝫ non pōt ꝓducere duo alba niſiſint ſil̓ia: gͦ ſil̓itudo nō eſt aliquid poſitiuū additū albedini. Itē nō videt̉ rationabile ꝙ cuꝫvnū albū fiat rome ꝙ in albo exiſtēte h̓ fiat aliqd̓ poſitiuū cū in oī actione naturali requirat̉debita approximatio. Itē oē poſitiuū diſtinctu a quocūqꝫ pōt intelligi nō intellecto alio.hͦ ptꝫ qꝛ nō eſt maior ſeparabilitas rerū in intellectu ꝙͣ in effectu: īmo minor: qꝛ intellectꝰpōt cōiuncta in re diuidere ⁊ vnū ſine alio ſeorſum intelligere ẜm ph̓m tertio de aīa. ſꝫ relatōeſt aliqd̓ poſitiuū p̄ter fundamentū ꝑ te: ⁊ pōtfundamētū exiſtere ſine relatōe. igit pōt relatio intelligi ſine fundamentis ⁊ extremis: qd̓falſum eſt cū eius diffinitio ⁊ cognitio dependeat ex diffinitōe extremoꝝ. igit̉ nihil eſt p̄terextrema. Preterea aliter ſequeret̉ ꝙ in motudigiti mei de nouo replerē totū vniuerſum accidētibus: ſcꝫ celū ⁊ terrā: qꝛ qn̄ moueo digitūhabet digitus aliū ſitū ꝙͣ prius reſpectu cuiuſlibet partis celi. igitur ſi ſitus eſſet reſpectus
A iiij
Eraſio.ypugnatio.
S