Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

neſtioI

1Otōeꝫ relatiuā ſine relatōe reali: dico appellatōeꝫ realē ita aliqͥs pōt habere appellatiōeꝫrelatiuā rōnis ſine reſpectu rōnis: oīaargumēta ꝓbāt ibi ē relatio rōnis deꝰ ēgubernator ꝯſeruator dn̄s creator ⁊cͣ. taliacedo deꝰ dicit̉ talibꝰ noībꝰ ẜꝫ appellatōemrelatiuaꝫ rōnis: ē ſic ītelligēdū deꝰ eſt denoīabilis ab iſtis noībꝰ ſignificāt pͥncipalit̓deū cōnotāt exiſtētiā creature in effectu veldāt ītelligere: vocat̉ appellatio relatiua:qꝛ qn̄ ītelligo creatōeꝫ ītelligo tm̄ deū: ſedaliud puta cōnotatū: non oꝑꝫ ponere ꝓpt̓alique reſpectū realē vel rōnis: tn̄ talis appellatio pōt cōpetere ſine noīe ſignificāte vnūꝯnotādo aliud. Ad pͥmū tūc dico nomē vl̓ꝯceptꝰ creatōis ē ad aliud: ſignificet alique reſpectū: ſꝫ qꝛ ip̄ꝫ nomē īportat p̄ciſe vnūſꝫ qd̓ ſignificat vnū ꝯnotat aliud: īter illa ſignificata ſiue īportata illud nomē ē diſtīctio abſolutoꝝ ſicut relatiuoꝝ. Ad aliuddico deꝰ dicit̉ refugiū: ꝓpt̓ relatōeꝫ rea vel rōnis ẜm appellatōeꝫ relatiuā: ē: qͥaꝯceptꝰ refugij vel vox ſignificat pͥncipal̓r deūaliqͥd ꝯnotādo ſine cōparatōe: hꝫ voxex natura ſua: ſꝫ ex īpoſitōe īſtituētis: cuiꝰ ē:qꝛ tales voces ſūt ſignificatiue aīalibꝰ diſciplinabilibꝰ puta cani ſymee alijs: tn̄ eētverū ſi vox ſignificaret ex natura ſua. Ad alid̓dico creator dicit̉ ad ſe: qꝛ ẜꝫ qd̓ nomēſibi ꝯuēit tm̄ ſignificat vnū: ſꝫ plura: lꝫ vnūpͥncipalit̓ aliud ꝯnotādo. Ad aliud dicoꝓductio dei ad extra ſigͣt eſſētiā diuinā ꝯnotat creaturā exiſtere. Ad aliud de ſubiectop̄dicato gn̄e differētia dico vl̓r nullꝰ reſpectꝰ rōis eſt ponēdꝰ ī deo nec ī creatura: niſi ſitꝓpt̓ iſtas ītētiōes ſcd̓as genꝰ ſpēs ſubiectūp̄dicatū: vel nullibi ſūt ponede vel ponūt̉ibi ſolū. igit̉ nec relatōes de gn̓e relatōis diſtīcte ab extremis ſūt ibi ponēde: ſꝫ ncc̄e ē poner̄aliquos reſpectꝰ extrīſecos formalit̓ ꝑtinent ad aliqd̓ genꝰ cuiꝰ eſt: qꝛ īpoſſibile ēaliqͣ extrema ꝯdictiōis ſucceſſiue verificēt̉ dealiquo niſi ꝓpt̓ mutatōeꝫ alicuiꝰ poſitiui abſoluti vel reſpectiui. dico ī eo de quo ꝯͣdictoriaverificant̉ vel ī alio ſi nullꝰ modꝰ grāmatical̓vel logicalis īpediat: ſꝫ ſi deꝰ hr̄et naturā aſſūptā poſt dimitteret: tūc diceret̉ filiusdei vnitꝰ nature pͥus eēt vnitꝰ: ſil̓r de natura aſſūpta: tn̄ abſolutū qd̓ nūc eſt ſpirituale ꝙͣ corꝑale facta vniōe adhuc erit natura dimiſſa: ſaltē eſt poſſibile potentiā diuina: gͦopꝫ nccͣio vnio dicat aliquē reſpectuꝫmo acqͥſitū de nouo fuit pͥus āte vnione.eodē de materia forma ſubſtātiali de ſb̓a accidēte: ſi pͥmo fuerīt ſeꝑata potētiā diui

poſtea vniant̉ dicūt̉ iſte ꝑtes vniri pͥus: tn̄ oīa abſoluta nūc ſunt ī cōpoſito priꝰfuerūt qn̄ ꝑtes fuerūt ſeꝑate: ꝯn̄s nccͣio oꝫponere reſpectū inheſiōis inheretie diſtīctū afundamētꝭ a termīs: eodē de approxīatiōe: qꝛ ignis multū diſtās ab aqͣ pōt agereſꝫ approxīatꝰ pōt hꝫ abſolutū qd̓ priꝰ hūit nihil plus. igit̉ ncc̄io approxīatio erit reſpectꝰ realis: ſe hn̄t ꝑtes ad totū ſiue ſinteſſētiales ſiue ītegrales: nec iſta pōt qͥs euadē modos grāmaticales logicales: qꝛ ſi nullꝰītellectꝰ eēt nec aliqͥs modꝰ grāmaticalis vellogicalis adhuc poſſent extrema ꝯͣdictōis ſucceſſiue verificari de aliquo: vt pꝫ in exēplispoſitꝭ ꝓpter oppm̄ iſtiꝰ opꝫ aliquā relatō ponere de gne relatōis diſtīctā a fūdamētꝭ termis: qꝛ ſtatī poſitꝭ fūdam̄tis ſeqͥt̉ denoīatio relatiua. Exēpluꝫ de duobꝰ albis que nonpoſſūt potētiā dei qͥn ſint ſil̓ia habeantiſtā denoīatōem ſiue alba ſint approximata ſiue: nec eſt trāſitꝰ de ꝯͣdictorio in ꝯͣdictoriūſine acqͥſitōe vel deꝑditiōe alicuiꝰ poſitiui: vl̓ī eo de quo dicūt̉ ꝯͣdictoria ſucceſſiue vel ī alioqꝛ vnū albū ſil̓e pōt fieri ſil̓e: niſi generet̉ nouū albū: ꝯn̄s acqͥrit̉ aliqd̓ abſolu. Et tota iſtiꝰ eſt: qꝛ ſil̓itudo ſil̓ ſignificatduo alba īmediate ſine relatōe media vel vnūpͥncipalit̓ aliud ꝯnotatiue: non pōt dicide aliquo niſi qn̄ iſta alba coexiſtunt: ita vl̓rſil̓itudo vniꝰ extremi ad aliud vl̓ ſignificat ipſa extrema eq̄ pͥmo: vel pͥncipalit̓ vnū cōnotatiue reliquū. vt ſil̓itudo albedīs ad albedi ſigͣt duo alba: nigredinis ad nigredinē ſigͣtduo nigra: ſic de alijs. Et ſi dicas eademrōne opꝫ ponere aliquos reſpectꝰ extrinſecos: qꝛ vnio partiū ſigͣt ip̄as ꝑtes aᵍ ſoluteſꝫ vt ſunt ī toto: eodē inheretia accidentis ſigͣt ip̄m accidēs abſolute: ſꝫ vt eſt in ſubiecto: qn̄ eſt ī ſubiecto pōt de eo ꝓbari: qn̄ eſt: ſine reſpectu medio Contraq̄ro qn̄ dicit̉ inherētia ſigͣt accidēs vt in ſubiecto: aut inherentia ſigͣt p̄ciſe aliqd̓ abſolutumaut ſigͣt accidēs abſolutū: aut ſigͣt accūs ꝯnotādo ſubiectū: aut ſigͣt rctūꝫ aliquē pͥmo monec ſcd̓o: qꝛ vt ſic qͥncunqꝫ exiſteret accidēs abſolutū ſubiectū p̄dicaret̉ inherentia de accidēte ſicut eſt in alijs de ſil̓itudine qd̓ eſt manifeſte falſū: ſicut ſi deꝰ ſeꝑaret accides a ſubiecto vtrūqꝫ ꝯſeruaret. igitur relinquitur tertiū. ſic hetur ꝓpoſitū. eodē modo ſi ſignificet accidēs abſolutū vt ī ſubiecto. qͥd addit accidēs in ſubiecto ſuꝑ accidēs abſolutū aut nihil: aut aliqͥd: aut abſolutū: aut reſpectiuuꝫ. eteſt arguēdu vt pͥus. Sic pꝫ opꝫ ponerealiqua relatōeꝫ ī gn̄e relatōis diſtincta a fun-

A ij

pton

Adteriam

Id quartam

Ad ſcd̓am

Ad primam

Impugnatur

Euaſio

L