neſtioI
1Otōeꝫ relatiuā ſine relatōe reali: ⁊ hͦ dico appellatōeꝫ realē ita aliqͥs pōt habere appellatiōeꝫrelatiuā rōnis ſine oī reſpectu rōnis: ⁊ iō oīaargumēta q̄ ꝓbāt ꝙ ibi ē relatio rōnis ꝙ deꝰ ēgubernator ꝯſeruator dn̄s creator ⁊cͣ. talia cōcedo ꝙ deꝰ dicit̉ talibꝰ noībꝰ ẜꝫ appellatōemrelatiuaꝫ rōnis: ⁊ ē ſic ītelligēdū ꝙ deꝰ eſt denoīabilis ab iſtis noībꝰ q̄ ſignificāt pͥncipalit̓deū ⁊ cōnotāt exiſtētiā creature in effectu veldāt ītelligere: ⁊ iō vocat̉ appellatio relatiua:qꝛ qn̄ ītelligo creatōeꝫ nō ītelligo tm̄ deū: ſedaliud puta cōnotatū: ⁊ non oꝑꝫ ponere ꝓpt̓ hͦalique reſpectū realē vel rōnis: tn̄ talis appellatio n̄ pōt cōpetere ſine noīe ſignificāte vnūꝯnotādo aliud. Ad pͥmū tūc dico ꝙ nomē vl̓ꝯceptꝰ creatōis ē ad aliud: nō ꝙ ſignificet alique reſpectū: ſꝫ qꝛ ip̄ꝫ nomē n̄ īportat p̄ciſe vnūſꝫ cū hͦ qd̓ ſignificat vnū ꝯnotat aliud: ⁊ īter illa ſignificata ſiue īportata ꝑ illud nomē ē diſtīctio abſolutoꝝ nō ſicut relatiuoꝝ. Ad aliuddico ꝙ deꝰ dicit̉ refugiū: nō ꝓpt̓ relatōeꝫ realē vel rōnis ẜm appellatōeꝫ relatiuā: ⁊ hͦ ē: qͥaꝯceptꝰ refugij vel vox ſignificat pͥncipal̓r deūaliqͥd ꝯnotādo ſine oī cōparatōe: ⁊ hͦ nō hꝫ voxex natura ſua: ſꝫ ex īpoſitōe īſtituētis: cuiꝰ rō ē:qꝛ tales voces ſūt ſignificatiue aīalibꝰ diſciplinabilibꝰ puta cani ſymee ⁊ nō alijs: ⁊ tn̄ nō eētverū ſi vox ſignificaret ex natura ſua. Ad alid̓dico ꝙ creator nō dicit̉ ad ſe: qꝛ ẜꝫ qd̓ hͦ nomēſibi ꝯuēit nō tm̄ ſignificat vnū: ſꝫ plura: lꝫ vnūpͥncipalit̓ ⁊ aliud ꝯnotādo. Ad aliud dico ꝙꝓductio dei ad extra ſigͣt eſſētiā diuinā ⁊ ꝯnotat creaturā exiſtere. Ad aliud de ſubiecto ⁊p̄dicato gn̄e ⁊ differētia dico vl̓r ꝙ nullꝰ reſpectꝰ rōis eſt ponēdꝰ ī deo nec ī creatura: niſi ſitꝓpt̓ iſtas ītētiōes ſcd̓as genꝰ ſpēs ſubiectū ⁊p̄dicatū: ⁊ iō vel nullibi ſūt ponede vel ponūt̉ibi ſolū. igit̉ nec relatōes de gn̓e relatōis diſtīcte ab extremis ſūt ibi ponēde: ſꝫ ncc̄e ē poner̄aliquos reſpectꝰ extrīſecos qͥ formalit̓ nō ꝑtinent ad aliqd̓ genꝰ cuiꝰ rō eſt: qꝛ īpoſſibile ē ꝙaliqͣ extrema ꝯdictiōis ſucceſſiue verificēt̉ dealiquo niſi ꝓpt̓ mutatōeꝫ alicuiꝰ poſitiui abſoluti vel reſpectiui. hͦ dico ī eo de quo ꝯͣdictoriaverificant̉ vel ī alio ſi nullꝰ modꝰ grāmatical̓vel logicalis īpediat: ſꝫ ſi deꝰ hr̄et naturā aſſūptā ⁊ poſt dimitteret eā: tūc nō diceret̉ filiusdei vnitꝰ nature cū pͥus eēt vnitꝰ: ⁊ ſil̓r de natura aſſūpta: ⁊ tn̄ oē abſolutū qd̓ nūc eſt tā ſpirituale ꝙͣ corꝑale facta vniōe adhuc erit natura dimiſſa: ſaltē hͦ eſt poſſibile ꝑ potentiā diuina: gͦopꝫ nccͣio ꝙ vnio dicat aliquē reſpectuꝫmo acqͥſitū de nouo qͥ nō fuit pͥus āte vnione.eodē mō de materia ⁊ forma ſubſtātiali de ſb̓a⁊ accidēte: ſi pͥmo fuerīt ſeꝑata ꝑ potētiā diui
nā ⁊ poſtea vniant̉ dicūt̉ iſte ꝑtes vniri ⁊ pͥusnō: ⁊ tn̄ oīa abſoluta q̄ nūc ſunt ī cōpoſito priꝰfuerūt qn̄ ꝑtes fuerūt ſeꝑate: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nccͣio oꝫponere reſpectū inheſiōis inheretie diſtīctū afundamētꝭ ⁊ a termīs: ⁊ eodē mō de approxīatiōe: qꝛ ignis multū diſtās ab aqͣ nō pōt agereſꝫ approxīatꝰ pōt ⁊ hꝫ oē abſolutū qd̓ priꝰ hūit⁊ nihil plus. igit̉ ncc̄io approxīatio erit reſpectꝰ realis: ⁊ hͦ mō ſe hn̄t ꝑtes ad totū ſiue ſinteſſētiales ſiue ītegrales: nec iſta pōt qͥs euadēꝑ modos grāmaticales ⁊ logicales: qꝛ ſi nullꝰītellectꝰ eēt nec aliqͥs modꝰ grāmaticalis vellogicalis adhuc poſſent extrema ꝯͣdictōis ſucceſſiue verificari de aliquo: vt pꝫ in exēplis iāpoſitꝭ ⁊ ꝓpter oppm̄ iſtiꝰ nō opꝫ aliquā relatōnē ponere de gne relatōis diſtīctā a fūdamētꝭ⁊ termis: qꝛ ſtatī poſitꝭ fūdam̄tis ſeqͥt̉ denoīatio relatiua. Exēpluꝫ de duobꝰ albis que nonpoſſūt eē ꝑ potētiā dei qͥn ſint ſil̓ia ⁊ habeantiſtā denoīatōem ſiue alba ſint approximata ſiue nō: nec eſt trāſitꝰ de ꝯͣdictorio in ꝯͣdictoriūſine acqͥſitōe vel deꝑditiōe alicuiꝰ poſitiui: vl̓ī eo de quo dicūt̉ ꝯͣdictoria ſucceſſiue vel ī alioqꝛ vnū albū mō nō ſil̓e nō pōt fieri ſil̓e: niſi generet̉ nouū albū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s acqͥrit̉ aliqd̓ abſolutū. Et tota rō iſtiꝰ eſt: qꝛ ſil̓itudo ſil̓ ſignificatduo alba īmediate ſine relatōe media vel vnūpͥncipalit̓ ⁊ aliud ꝯnotatiue: ⁊ iō non pōt dicide aliquo niſi qn̄ iſta alba coexiſtunt: ita ꝙ vl̓rſil̓itudo vniꝰ extremi ad aliud vl̓ ſignificat ipſa extrema eq̄ pͥmo: vel pͥncipalit̓ vnū ⁊ cōnotatiue reliquū. vt ſil̓itudo albedīs ad albedinē ſigͣt duo alba: nigredinis ad nigredinē ſigͣtduo nigra: ⁊ ſic de alijs. Et ſi dicas ꝙ eademrōne nō opꝫ ponere aliquos reſpectꝰ extrinſecos: qꝛ vnio partiū nō ſigͣt ip̄as ꝑtes aᵍ ſoluteſꝫ vt ſunt ī toto: eodē mō inheretia accidentisnō ſigͣt ip̄m accidēs abſolute: ſꝫ vt eſt in ſubiecto: ⁊ iō qn̄ eſt ī ſubiecto pōt de eo ꝓbari: ⁊ qn̄nō eſt nō: ⁊ hͦ ſine oī reſpectu medio Contraq̄ro qn̄ dicit̉ inherētia ſigͣt accidēs vt in ſubiecto: aut inherentia ſigͣt p̄ciſe aliqd̓ abſolutumaut ſigͣt accidēs abſolutū: aut ſigͣt accūs ꝯnotādo ſubiectū: aut ſigͣt rctūꝫ aliquē n̄ pͥmo monec ſcd̓o: qꝛ vt ſic qͥncunqꝫ exiſteret accidēs abſolutū ⁊ ſubiectū p̄dicaret̉ inherentia de accidēte ſicut eſt in alijs de ſil̓itudine qd̓ eſt manifeſte falſū: ſicut ſi deꝰ ſeꝑaret accides a ſubiecto ⁊ vtrūqꝫ ꝯſeruaret. igitur relinquitur tertiū. ⁊ ſic hetur ꝓpoſitū. ⁊ eodē modo ſi ſignificet accidēs abſolutū vt ī ſubiecto. qͥd addit accidēs in ſubiecto ſuꝑ accidēs abſolutū aut nihil: aut aliqͥd: aut abſolutū: aut reſpectiuuꝫ. eteſt arguēdu vt pͥus. Sic gͦ pꝫ ꝙ nō opꝫ ponerealiqua relatōeꝫ ī gn̄e relatōis diſtincta a fun-
A ij
pton
Adteriam
Id quartam
Ad ſcd̓am
Ad primam
Impugnatur
Euaſio
L