Viſt. XLV¶ Queſtio IDiſt. XVI¶ Queſtio

Viſt. XLV¶ Queſtio I⁊ male. et ꝑ ꝯn̄s ille actꝰ ē malꝰ. ⁊ ita vult malum. id eſt vult aliquem actum qui eſt malus.Ꝙ aūt de virtute ſermōis talis ꝓpō ſit cōcedēda. pōt perſuaderi ſic. volo ꝙ aliqͦs det elemoſynā ꝓpt̓ vanā gl̓iam. tūc ſic. illud dare elemoſynā ē a deo. ſꝫ illud dare elemoſynā ē malū gͦ malū eſt a deo ⁊ vltra. gͦ deus facit maluꝫPrimus diſcurſus ptꝫ. qꝛ eſt ſyllogiſmꝰ expoſitoriꝰ. vltima ꝯn̄a ptꝫ ꝑ cōuerſione. vel ꝑ cōſimilē modū arguēdi. Et ſi dicat̉ ꝙ in pͥmo diſcurſu ē fallaciā accidentis. vl̓ fallacia figuredictionis. Cōtra ptꝫ ꝙ om̄ino idē modus arguendi eſt ſicut h̓ ſortes eſt hō. ſortes ē albusgͦalbū eſt hō. nec pōt aliqua variatio terminivel cōmutatio vniꝰ p̄dicamēti in alid̓. nec aliqͥs alius defectꝰ plꝰ aſſignari in vno diſcurſuꝙͣ in alio. nec plꝰ in illo diſcurſu ꝙͣ in iſto. diligere deū fit a deo. diligere deū eſt bonū. gͦ bonū fit a deo. Diceret gͦ aliqͥs ꝙ de virtute ẜmonis eſt hec cōcedēda. malū fit a deo. qꝛ ibi malū ſupponit ꝓ aliquo actu qͥ eſt in rei veritatemalus. qͦ actus fit a deo. ⁊ iō d̓r malꝰ actꝰ fieria deo. ſicut albū dr̄ eē hō. qꝛ albuꝫ ſupponit ꝓaliquo qͥ eſt hō. vn̄ ſicut bonū ſupponit ꝓ aliquo actu qͦ eſt a deo. ⁊ iō d̓r bonuꝫ fieri a deo.ita etiā malū ſupponit ꝓlactu aliquo qui eſt adeo. qn̄ dico ſic. malū ē a deo. ⁊ ꝓpt̓ hoc erit hͨjvera. malū ē a deo Et ſi dicat ꝙ qͥcūqꝫ facitmalū ē malꝰ ſicut qͥcūqꝫ facit bonū eſt bonꝰ. gͣſi deꝰ facit malū. deꝰ eſt malꝰ. ꝯn̄s īpoſſibile. gͦ⁊ an̄s. Pret̓ea nō plꝰ depēdet actꝰ ab agete creato. puta ab hoīe ꝙͣ a deo. gͦ nō plꝰ dicet̉actꝰ malꝰ. qꝛ fit ab hōie malo. ꝙͣ diceret̉ bonꝰqꝛ fit a deo bono. gͦ qͣ rōne ille actꝰ erit maluseadē rōne erit bonꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s idē actꝰ erit bonꝰ⁊ malus. qd̓ eſt īpoſſibile. Ad pͥmū iſtoꝝ dicerēt qͥ vellēt opi. p̄dictā tenere. ꝙ iſta nō eſtꝟa. qͥcūqꝫ facit malū ē malꝰ. nec iſta. qͥcūqꝫ facit bonū eſt bonus. ſicut nec iſta. quicunqꝫ facit actū meritoriū meret̉. vn̄ ſicut ẜm ph̓m. ij.ethi. nō qͥcūqꝫ facit oꝑa iuſta ē iuſtus ſꝫ qͥ facitiuſte oꝑa iuſta eſt iuſtus. ita qͥ facit malū male ē malus. vn̄ deꝰ ꝙͣuis facit illud qd̓ ē malū.⁊ ꝑ ꝯn̄s facit malū. qꝛ illi duo termini cōuertūtur. malū ⁊ id qd̓ ē malū. eo ꝙ om̄e malū eſt idqd̓ eſt malū. ⁊ om̄e id qd̓ eſt malū ē malū. ſꝫ tn̄deus nō facit male malū. qꝛ nō facit qd̓ tenet̉nō facere. ⁊ eodē mō nō vult male malū. ⁊ iō n̄ē malꝰ ꝙͣuis velit malū. Ad ſcd̓m concederēt iſti ꝙ ideꝫ actꝰ ē bonꝰ ⁊ malꝰ. ſicut idē actꝰē iuſtus qꝛ fit ab vno iuſte. ⁊ ē īiuſtus qꝛ fit abalio īiuſte. vn̄ ſi ab aliquo ſuꝑiore ideꝫ p̄cipiat̉vni ſubdito ⁊ alteri ꝓhibeat̉ ne fiat. ſi vterqꝫilloꝝ faciat illud idē opus. idē erit iuſtū. quiaſit ab vno obediēte p̄cepto ſuꝑoris ⁊ erit īiu-

i. XLIII QLEILIOſtū. qꝛ fit ab alio tranſgrediente p̄ceptū ſuꝑioris. ⁊ ita idē total̓r pōt fieri ab vno iuſte ⁊ abalio īiuſte. Et ſic̄ idē total̓r pōt fieri ab vno iuſte ⁊ ab alio īiuſte. ita idē actꝰ totalit̓ fit ab homine male ⁊ a deo bene ⁊ iuſte. ⁊ iō idē actꝰ illo mō quo actꝰ ē bonꝰ vel malꝰ erit tā bonꝰ ꝙͣmalꝰ. qꝛ actū eē malū nō ē aliud ꝙͣ fieri ab aliquo male. ⁊ actū eē bonū nō ē aliud ꝙͣ fieri abaliquo bene. ⁊ cū idē actꝰ fiat ab hoīe male eta deo bene. idē actꝰ erit bonꝰ ⁊ malꝰ. nec vr̄ hͦplꝰ incōueniēs ꝙͣ dicere ꝙ idē hō ē pat̓ vel filius. ſi milis ⁊ diſſimilis reſpectu diuerſorum.Hec om̄ia dico tm̄ recitatiue recitādo opi-nionē q̄ poſſet eē aliquoꝝ ſiue ſit vera ſiue falſa ſiue erronea ſiue catholica ſiue heretica.Sꝫ ſiue p̄dicta opi. ſit catholica ſiue heretica dico ꝙ ẜm intentionē ſanctoꝝ nō ē cōcedendū ꝙͣ deus vultꝭ malū. nec ꝙ deꝰ facit malū. qꝛ ſiue de virtute ſermonis ſiue nō. ꝑ talesꝓpones intelligūt iſtas. deꝰ vult aliquid male et iiuſte. deus facit aliquid male et īiuſte. q̄nullū intellectū pn̄t habere bonū. qꝛ tunc deꝰfaceret aliquid vel vellet cuiꝰ oppoſitū teneret̉ facere. vel velle. quod eſt omino abſurduꝫCirca ſcd̓m dicerēt illi qͥ vellēt tenere primā opi. iā dictā. ꝙ deus pōt p̄cipere malū nōtn̄ male. ⁊ pōt p̄cipere iuſtū nō tn̄ īiuſte Alijdicerent ꝙ ſicut hec eſt impoſſibilis. deus precipit aliquid īiuſte ſiue male. ita hec ē impoſſibilis. deus p̄cipit iniuſtū ſiue malū. ⁊ iō loquedo deberet dicere ꝙ deꝰ nō pōt p̄cipere malūꝓpter quod illa diſtinctio q̄ ponit ꝙ deꝰ pōtp̄cipere malū nō manēs malū. ẜ nō pōt p̄cipere malū manēs malū. vt ī vno ſenſu ſit hec ꝟadeus pōt precipere malū. ⁊ in alio ſenſu falſanō eſt ẜm artē logice. de qua tn̄ pertranſeo. qꝛalibi tactū eſt de cōſimilibꝰ. Ad pͥmū prin­ 1cipale patꝫ ꝙ ſpoliare egiptios. nō fuit malū ꝑſed bonū. et ideo deꝰ precipiendo ſpoliare egiptios non precepit malū. nec filij iſrael peccauerunt ſpoliando niſi illi qui malo aīo. nō preciſe obediendo diuino precepto ſpoliauerūt.Ad ſcd̓ꝫ pꝫ ꝑ p̄dcā Diſ. xlviij. Queſtio vnicaIrca diſtinctionē quadrageſimam/Coctauam quero. Utrū equelibet voluntas creata teneatur ſe conformare diuine velūtati. Ꝙnon. quia nullus tenetur ad illud quod nō eſtin poteſtate ſua. ſed conformare ſe voluntatidiuine non eſt cuiuſlibet voluntatis. quia voluntas dānati nō habꝫ in poteſtate ſua cōformare ſe volūtati diuine. gͦ ad hoc nō tenetur,

im

no

Diſt. 42III

GAd primūpale

Diſt.

GAd primū princi

DQueſtio.

Circa ſcd̓m

Ꝙ non primo

Reſolutio

ſio ad. ꝗ.

Rn̄ſio ad. q.

V VIII