MDiſtinctionis Xiiueſtio

DDieſſet ſenſus iſte in aliquo pͥori agit. hoc ē ī aliqͣcā pͥori agit. qd̓ nihil ē dictū ſic̄ nihil e dictuꝫ.cā agit ī cā ⁊ tūc equal̓r diceret̉ ꝙ cā ſcd̓a ageret ī cā poſteriori. qd̓ nihil ē. Et iō tal̓ ymaginatio inſtātiū nature vel originis cāt ſmultoserrores ⁊ īpropͥos modos loquēdi. ſic̄ ſi argueret̉ ſic. totū ē pͥus ſua ꝑte. qꝛ ē ꝑfectiꝰ ea. gͦ totūē ī aliquo īſtāti ī quo nō ē ꝑs ſua. gͦ totū ē ſineſua ꝑte. qd̓ ē abſurdū. ⁊ iō pꝫ ꝙ tal̓ modus arguēdi ē abſurdus Ex p̄dictis ptꝫ ꝙ ꝓpt̓ talēꝓpͥetatē nō negauerūt ph̓i deū eē caꝫ omniūSꝫ nūqͣ negauerūt ph̓i deū eē cām īmediatāoīꝫ effectuū. ꝙͣuis nō totalē. Quātū ad iſtd̓ q̄fuit ītētio ph̓i ī hac. qōe patebit īferiꝰ. Uerutn̄ q̄cūqꝫ ſit ītētio ph̓i. Dico ꝙ ꝑ nullā rōneefficace vel multū apparēte pōt ꝓbari deū nōeē cām īmediate cōcurrētē ad ꝓducēdū om̄sleffectꝰ. Sꝫ de hͦ patebit ī ſcd̓o. Circa ſcd̓marticulū vr̄ poſſe ꝓbabilit̓ teneri. ꝙ deꝰ ē cā cuiuſſibet effectꝰ. ⁊ ꝙ pōt ſe ſolo oēm effectū poſſibilē ꝓduci cāre. Neutra ꝑs iſtius ꝯdictiōispōt rōne naturali ſufficiēter ꝓbari. Uerūtn̄ hic ſunt aliqua dubia ⁊ difficilia ꝯp̄dictasopi. Unū de actu volūtatis quo odit deum.Tūc ſequeret̉ ꝙ aliqͥs poſſet ſine demerito. īmo meritorie odire deū. Allud ē de reſpectui efficiētie vel actionis qua ignis agit. De pͥmo patebit alias De ſcd̓o dico ꝙ nō ē talis reſpectꝰ agētis. ad paſſū vl̓ ꝓductū ſicut hōiescōiter ymagināt̉ ſꝫ p̄ter cām ē ibi abſolutū ꝓductū tm̄ mō. ⁊ illud pōt deꝰ facere ſine oī cāſcd̓a cōcauſante. Ad argumētū pͥncipale.nego iſtā ꝯn̄aꝫ. deus nō pōt peccare ⁊cͣ. ⁊ iſtaſunt poſſibilia. gͦ nō pōt facere oīa poſſibilia.ſicut iſta ꝯn̄a nō valet. deus pōt facere omnēactū abſolutū ⁊ poſitiuū ſe ſolo. ſꝫ actꝰ meritorius ē hmoi actus. gͦ deꝰ ſe ſolo pōt facere meritoriū. ſꝫ ī om̄ibꝰ talibꝰ ē fallacia figure dictionis. qꝛ in pͥma ꝓpone accipit̉ vnū ſimpl̓r abſolutū. ⁊ in minore ſubaccipit̉ vnū conotatiuū⁊ ī talibꝰ ē fallacia figure dictionis. Ita ē ī ꝓpoſito. qꝛ peccare nō tm̄ īportat illā rē q̄ ꝓducit̉. ſꝫ etiā īportat aliqd̓ eē obligatū ad oppoſitū illiꝰ qd̓ facit vel omittit. Eodē mō mori nōīportat p̄ciſe deſtructionē alicuiꝰ rei. ſꝫ importat deſtructionē illiꝰ rei q̄ d̓r mori. ⁊ ita lꝫ poſſit deſtruere omnē aliā re. tn̄ nō pōt ip̄e mori.Diſtinctionis. xliij. Queſtio primaIrca diſtinctionē quadrageſimamtertiaꝫ quero. Utrumdeus poſſit facere aliqͣqn̄ fecit nec faciet Ꝙ nō

dita non poteſt facere niſi quod facit vel faciet. ſꝫ deꝰ eſt cā naturalis agēs de neceſſitatenature. ⁊ eſt nō īpedibilis. gͦ ⁊cͣ. Haior videtur manifeſta. Hinor ꝓbat̉ ꝙͣtuꝫ ad primā ꝑtē. qꝛ ſicut intelligēdo ſe ītelligit alia. Ita volēdo ſe vult alia. ſꝫ qꝛ deꝰ intelligēdo ſe intelligit. gͦ nccͣrio intelligit alia. Ita deꝰ volēdo ſevult neceſſario. iō neceſſario vult alia. ſꝫ ſi neceſſario vult alia. neceſſario ꝓducit alia. gͦ eſtagens de neceſſitate nature. Scd̓o ꝓbat̉ ea.de ꝑs minoris ſic. qꝛ nulla ꝑfectio ſimplicit̓ repugnat alteri quin ſe cōpatiatur in eodeꝫ. ſedpoſſe cauſare eſt ꝑfectio ſimplicit̓. ⁊ ſimilit̓ neceſſariū eſt ꝑfectio ſimplicit̓. gͦ cōpatiūtur ſe īeodeꝫ. gͦ aliquid eſt qd̓ pōt neceſſario cauſare.ſꝫ nihil eſt tale niſi ſolꝰ deꝰ. qꝛ om̄e agēs creatūpōt īpediri a cauſatiōe ſua. gͦ ſolus deꝰ pōt neceſſario cauſare. gͦ nccͣrio cauſat. qͥa ī ꝑpetuisnō differt eſſe a poſſe. Pret̓ea. deꝰ nō pōt facere niſi qd̓ rectu eſt fieri ab eo. ſed nihil eſt rectū ſiue iuſtū fieri ab eo niſi qd̓ facit. gͦ nihil p̄tfacere niſi qd̓ facit. Ad oppoſitū ē magiſterin littera oſtendens ꝙ deꝰ pōt facere aliqͣ quenō facit. Circa iſtā q̄ſtionē pͥmo ſupponēduꝫeſt ꝙ deꝰ eſt cauſa effectiua rerū. Scd̓o inqͥrendū eſt. an rōe naturali poſſit ꝓbari deū eē cāmeffectiuā liberā ⁊ nō naturale. Tertio an hͦ ſitẜm veritatē fidei tenendū. Quarto ex hijs dicendū eſt ad q̄ſtionē. Circa primū dicūt aliqͥꝙ ſic. Et nitunt̉ aliqͥ ꝓbare ꝙ deꝰ ſit cā libera.Primo ſic. vniuerſum habet aliquē finē: ſꝫ inillū finē ordinat̉ pͥmo a natura. qꝛ natura nō ītendit aliqͥd niſi quātuꝫ dirigit̉ a cognoſcēte.gͦ in illū finē ordinant̉ ꝑ voluntatē. ⁊ nō niſi ꝑvoluntatē diuinā. gͦ deꝰ ꝑ volūtatē ordinat rotū vniuerſuꝫ in fine ſuū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓducit creaturas. Secūdo ſic. natura eſt det̓minata advnū. ⁊ iō natura ſemꝑ facit ſibi eqͣle. niſi ſit ꝓpter defectū virtutis actiue vel receptiue ſiuepaſſiue. ſꝫ ptās diuina nō ē defectiua cū ſit infinita. gͦ naturalit̓ nō ꝓducit niſi vnū ſibi eqͣle. Tertio ſic. cū om̄e agens agat ſibi ſil̓e. aliquomō oꝫ ꝙ effectꝰ in ſua cā aliqual̓r p̄exiſtat.ſꝫoē illud qd̓ eſt in aliquo eſt in ip̄o ꝑ modū eiꝰſꝫ deꝰ eſt intellectꝰ. gͦ creature p̄exiſtūt in ip̄o ītellectu. ſꝫ qd̓ eſt ī ītellectu nō ꝓducit̉ niſi mediāte volūtate. gͦ creature ꝓcedūt a deo ꝑ voluntatē. Quarto ſic. ẜm ph̓m. iiij. metha. duplex eſt actio. quedā cōſiſtit in ip̄o agēte. ⁊ eſtꝑfectio ⁊ actio agētis. vt ītelligere velle ⁊ huiuſmoi. q̄dā q̄ ꝓgredit̉ ab agēte ī paſſuꝫ extrīſecū. ⁊ eſt ꝑfectio ⁊ actio patiētꝭ. ſic̄ calere mouere ⁊ hmoi. ſꝫ actio dei nō pōt ītelligi ad modū ſcd̓e actōis. eo ꝙ cū ſua actio ſit ſua eēntianō egredit̉ exͣ ip̄am. gͦ oꝫ ꝙ ītelligat̉ admoduꝫ

b b ij

Diſtin. XLIII

Quopis

Queſtio

Queſtio

QueſtioꝘ nō pͥmo

Ad pͥncipale

prtundiritera liipiſ

xliſiſomea Ipiſ

prim

Dubia

Concluuo

Circa ſcd̓m arti.

Tertia.

Quarta

Setundo

Circa primū

Priy ratio

Prima ratio

Tertio

ECirca queſtioneꝫquattuor fiunt.

Secundo.