diſtctionis XXXVIIIAneſtio4
ad oppoſita obiecta ſine ſucceſſiōe nō magisꝙͣ ad oppoſitos actꝰ: īmo ꝑ idē argumentū ꝓbari pōt potētia ad oppoſitos actꝰ volūtatiscreate ſine ſucceſſione ⁊ ad oppoſita obiecta.Nec rō ſua cōcludit. qꝛ cōcedēdū ē ꝙ volūtasqn̄ cauſat ꝯtingēter cauſat. ſꝫ iſta pōt habereduas cauſas veritatis. Uel qꝛ poſſibile ē ꝙ ineodē inſtāti ſit verū dicere ꝙ nō cauſat ⁊ hͦ eſtipoſſibile. qꝛ poſito ꝙ ī aliquo īſtāti ſit cauſāsīpoſſibile ē ꝙ ī eodē inſtāti ſit nō cauſans. Ul̓dr̄ cāre ꝯtīget. qꝛ libere ſine oī variatiōe aduēniente ſibi vl̓ alteri. ⁊ nō ꝑ ceſſationē alteriuscāe pōt ceſſare ab actu ī alio inſtanti. ita ꝙ inalio inſtāti ſit nō cauſans. nō ꝙ in eodē inſtāti ſit nō cauſans. ⁊ i ſto mō volūtas cāt cōtingēter. Nō ſic aūt ē cā natural̓. qꝛ cā naturalit̓agens ſemꝑ agit niſi ip̄a mutet̉ vel aliqͣ nouitas fiat circa ip̄aꝫ. vl̓ qꝛ aliqͣ cā ceſſat care. vl̓ꝑ aliquē aliū modū ſine quo om̄i pōt volūtasſola ſua libertate ceſſare ab actu. Ad formā gͦ argumēti dico ꝙ in illo inſtāti ī quo cātcōtingēter cauſat. nec tūc neceſſario cāt. ſꝫ exhͦ nō ſeqͥt̉ ꝙ hͨ potētia cāe ad oppoſituꝫ ſit adnō cāre ⁊ ad eiꝰ oppoſitū ſine ſucceſſione. qꝛ īpoſſibile ē ꝙ ꝑ ꝙͣcūqꝫ potētiā reducatur ad actū ſine ſucceſſione. ſꝫ ē potētia ad eiꝰ oppoſitum q̄ potētia pōt reduci ad actū ꝑ ſucceſſione nōtn̄ illo mō quo p̄ciſe potētia cāe naturalis ad nō cauſandū pōt reduci ad actū. Nā accipio calorē calefaciētē lignū. iſte calor pōt n̄calefacere. ⁊ hͨ potētia pōt reduci ad actū velꝑ deſtructionē caloris agētis vel ꝑ amotionēpaſſi. vel ꝑ īpedimētū īterpoſitū vel ꝑ ſubſtractionē cāe coagētis. puta qꝛ deus nō vult ſibicoagere vel ꝑ ꝑfectionē termini ꝓductiui. qͥaſcꝫ ita ꝑfectꝰ calor ē ꝓductꝰ ꝙ ab iſto calore n̄pōt ꝓduci ꝑfectior. Pret̓ iſtos modos adhucē vnꝰ modus quo pōt voluntas creata ceſſareab actu cauſandi. ſcꝫ ſe ſola ꝙͣtūcūqꝫ nullū p̄dictoꝝ deſit. ſꝫ oīa ſint poſita ⁊ hͦ ē. ⁊ nō aliudvolūtatē cōtingēter cāre. Ex iſto pꝫ ꝙ nonē cōueniēter dictū ꝙ volūtas diuina vt priornaturalit̓ ita ponit ſuū effectuꝫ ī eē in a ꝙ pōteū nō ponere in eſſe in eodē inſtāti. qꝛ nō ſunttalia inſtātia nature. ſic̄ iſte ymaginat̉. nec ē īpͥmo inſtāti nature ral̓ indifferētia ad ponendū. ſꝫ ſi ī aliquo inſtāti ponit effectū ſuū ī eē. īpoſſibile ē ꝑ quācūqꝫ potētiā ꝙ ſit illud īſtās.⁊ ꝙ ī illo nō ſit. ſic̄ ē īpoſſibile ꝙ ꝑ ꝙͣcūqꝫ potētiā ꝯͣdictoria ſint ſiml̓ ꝟa. Ideo dico ꝙ vl̓r nūꝙ e potētia illa ꝙ oppoſita verificent̉ ſine ſucceſſione. īmo īpoſſibile ē ꝙ deꝰ reſpiceret obiectu ⁊ nō reſpiceret illud niſi eēt aliqͣ ſucceſſioſalte in actu vel coexiſteret. ⁊ tūc foret in alioquocunqꝫ mutatio Pret̓ea ꝯͣ illud qd̓ dicit
LLde det̓minatiōe volūtatis diuine pōt argui pͥmo. ꝙ ꝯcluſio pͥncipalis nō ſit ꝟa. qꝛ qn̄ aliqͥddeterminat̉ cōtingēter ita ꝙ poſſibile ē ꝙ nūꝙͣ fuiſſet det̓minatū ꝑ talē determinationē. n̄pōt haberi euidētia certa ⁊ infallibilis ẜ volūtas diuina ita determinat̉ ꝙ adhuc poſſibileē nūqͣ fuiſſe eā determinata. gͦ euidentia certa ⁊ infallibilis nō pōt haberi ꝑ talē determinationē. ex quo ſimplicit̓ pōt nūꝙͣ fuiſſe. ⁊ itavidet̉ ꝙ determinatio volūtatis diuine ſi eſſꝫparū faceret. Pret̓ea ꝙͣtūcūqꝫ poſſet ſaluaricertitudo ſcīe ꝑ determinatione volūtatis reſpectu oīꝫ effectuū ꝓductoꝝ a volūtate. ⁊ etiāreſpectu oīm effectuū cārū naturaliū. qͥbꝰ volūtas diuina coagit. et tn̄ nō videt̉ ꝙ certitudo actuuꝫ futuroꝝ ipſiꝰ volūtatꝭ create poſſitꝑ p̄dictā det̓minationē ſaluari. qꝛ ſi reſpectuoīm ē volūtas diuina determinata. q̄ro. Autillā determinationē neceſſario ſequit̉ det̓minatio vel ꝓductio volūtatꝭ create. vel nō. Siſic. gͦ ita naturalit̓ agit volūtas creata ſic̄ q̄cūqꝫ cā natural̓. qꝛ ſic̄ volūtate diuina exn̄te det̓mīata ad vnū oppoſitoꝝ. nō ē ptāte cāe naturalis cuiuſcūqꝫ nō coagere. ⁊ etiā ip̄a non det̓minata nō coagit cā natural̓. ita volūtate diuina exn̄te det̓minata. volūtās creata coageret nec haberet in ptāte ſua nō coagere. ⁊ perꝯn̄s nullꝰ actꝰ volūtatis create eēt ibi īputādus. Si aūt det̓minationeꝫ volūtatis diuinenō neceſſario ſeqͥt̉ det̓minatio volūtatis create. gͦ ad ſciēdū vtrū effectꝰ poneret̉ vl̓ nō poneret̉ nō ſufficit det̓minatio voluntatis diuine.Pret̓ea ꝙͣtūcūqꝫ volūtas creata ſit det̓mīata ad alterā ꝑtē. ⁊ ꝙͣtūcūqꝫ ītellectꝰ videat illā det̓minationē. qꝛ tn̄ volūtas nr̄a pōt ab illa det̓minatiōe ceſſare ⁊ nō det̓minari. ītellectus nō hꝫ certā notitiā de illa ꝑte. gͦ viſio determinatōis volūtatis q̄ volūtas pōt nō det̓minari ad illā ꝑtē nō ſufficit ad notitiā certāilliꝰ ꝑtis. Pret̓ea qd̓ dicit ꝙ i pͥmo inſtāti ītellectꝰ diuinꝰ offert ſimplicia. ⁊ poſt volūtasdiuina eligit vnā ꝑtē. ⁊ poſt hͦ ītellectꝰ euidēt̓cognoſcit illā ꝑtē. Illud nō vr̄ eē verū. qꝛ nō ētal̓ ꝓceſſus nec tal̓ ꝓpͥetas nec tal̓ ꝯͣdictio indeo. ꝙ ītellectꝰ diuinꝰ ꝓ aliquo īſtāti nō cogͦſcat futura ꝯtīgētia euidēt̓. ⁊ ꝓ aliquo cognoſcat. Hoc em̄ eēt īꝑfectiōis ponere ꝙ ītellectꝰdiuinꝰ qͣcūqꝫ ꝑfectionē reciꝑet ab alio. Iō Idico ad. q. ꝙ idubitāt̉ ē tenedū ꝙ deꝰ certitudinalit̓ ⁊ euidēt̓ ſciti oīa futura cōtingētia. ſꝫ hͦeuident̓ declarare. ⁊ modū quo ſcit oīa futuracōtigētia expͥmere ē īpoſſibile oī intellectui ꝓſtatu iſto. Et dico ꝙ ph̓s diceret ꝙ deꝰ nō ſcit Ieuidēt̓ ⁊ certitudinalit̓ aliqͣ futura ꝯtīgētia. ⁊hͦ ꝓpter iſtā rōnē. qꝛ illud qd̓ nō eſt in ſe veruꝫ
id formā argu-
Ratio ph̓iM
LRn̄det ad. q.
R