Queſtiodiſtinctionis XXXVI

alio mō īnotuiſſe ꝙͣ illo mō quo ea nouit vt faceret. apd̓ quē nō ē trāſmutatio nec viciſſitudinis obūbratio. Iſta eſt auc. augꝭ. allegata amagiſtro. Ex qͣ īfert mgr̄ dicēs. Ecce hes ꝙ hͨviſibilia an̄qͣ fierēt ī dei ſcīa erāt. Ex hͦ gͦ ſē ſuoīa dicūt̉ eē ī deo. ⁊ om̄e qd̓ factū ē d̓r̄ eē vita īip̄o. nō iō qꝛ creator ſit creatura vl̓ qꝛ iſta tꝑalia eſſential̓r ſūt ī deo. ſꝫ qꝛ ī eiꝰ ſꝑ ſūt ſcīa: q̄ vita ē. Ecce h̓ hr̄ exp̄ſſe ꝙ creature nō ſūt in deoeſſētial̓r. ſꝫ ſūt ī deo ſic̄ obiecta cognita ⁊ ꝙ ipſa nō ſūt vitā ī deo. ſꝫ ꝙ ſcīa ī qͣ fuerūt tāꝙͣ obiecta cognita ē ī deo vita. Per idē ad ſcd̓ꝫ deaug. dico ꝙ ip̄e deꝰ ē qͥ ē oīa q̄ h̓ varie q̄ris. cālit̓ nō real̓r ꝑ realē idētitatē Hoc ē. deꝰ ē cā oīꝫnō tn̄ ē aliqͥd alid̓ a ſe nec ē aliqͣ creatura quāh̓ q̄ris. Et ꝙ hͦ ſit ītētio ſua pꝫ per eūdē ī eadēauc. qꝛ dic̄. ī creaturis aliqͥd de eſt qd̓ laudemꝰī creatore nihil deeſſe pōt. qd̓ qꝛ īuenis ī creatura a creatore artifice ꝓceſſit. Et iō idē ītelligēdū ē apd̓ augꝭ. ī ꝓpoſito. id qd̓ īuenis ī creatura eē ī deo ⁊ ꝓcedere a deo. Et eodē mō qn̄dic̄. laudēt gͦ creatorē eiꝰ. totū ibi ē qd̓ h̓ ex ſingulis ꝑtibꝰ īuenit̉. dꝫ ītelligi ꝙ totū ibi ē cālit̓hͦ ē. ibi ē cā eiꝰ. qd̓ h̓ ex ꝑtibꝰ ſingul̓ īuenit̉. ⁊ ipſe ſolꝰ ſufficiēs ē ſine omi creatura. Et maxīeꝓ tāto dicūt ſācti talia ꝟba frequēt̓. vt aliosalliciāt ad dei laudē. etiā vt ī nullo alio a deoq̄rāt delectationē vl̓ ꝯſolationē ſiue auxiliū ſiue qd̓cūqꝫ aliud a deo. qͥ ē cā oīm cārū. ⁊ oīꝫ delectabiliū ⁊ vtiliū. ⁊ oīm effectuꝫ eoꝝ poterisexpectare ⁊ acciꝑe. qꝛ ip̄e oīa ē. hͦ ē. ip̄e cā īmediate tribuēs ora. ⁊ etia ſi ſibi placꝫ nullo aliocōcurrēte. Per idē ad aliā aucͣ. dico ꝙ augꝭꝰloquēs ī ꝑſona dei ait. ego ero oīa q̄cūqꝫ honeſte ab hoībꝰ deſiderāt̉. ita cālit̓ .ſ. oīa tribuēs.⁊ iō dic̄ vita .ſ. ero tribuēs vitā pacē ſalutē. ꝟtutē gloriā ⁊ honorē. ⁊ etiā ero tribuēs oīa bona q̄ honeſte deſiderari pn̄t. Ad alid̓ ꝑ idēdicēte dn̄o moyſi. oſtēdaꝫ tibi oē bonū. voluitdare ītelligere ꝙ fuit oſtēſurꝰ ſibi cām oīs boni. ⁊ qͥ pōt ī omnē effectū ī quē pōt qd̓cūqꝫ bonū: ⁊ iō ē ī eo oīs boni plenitudo. nō ꝙ om̄e bonū ſit idē real̓r cū deo ſꝫ qꝛ deꝰ ē cā omīs boni.Ad aliud dico ꝙ ẜꝫ itetionē dioniſij oīꝫ rerū ꝑfectiōes vnitiue cōtinēt̉ in deo. qꝛ ꝑ hͦ nōaliud ītelligit niſi ꝙ deꝰ ꝑvnicā ꝑfectionē ſimpliciſſimā .ſ. ip̄am deitate ē ꝑfectior oībꝰ alijs⁊ ꝑ eādē oīa alia cognoſcit ꝑ quā etiā oīꝫ ꝓductoꝝ ē cā. Et ꝓ iſta ītētiōe ſūt exēpla dioniſij.qꝛ numeri nō ſūt ī monade real̓r ſꝫ iō dicūt̉ eē īmonādē. qꝛ ē pͥncipiū oīs nūeri. Ita dicūt̉ creature eē ī deo nō qͥdē real̓r ⁊ eſſētial̓r tāꝙͣ eedēreal̓r cū deo. ſꝫ dicūt̉ eē ī deo. qꝛ ē pͥncipiū oīmꝓductoꝝ. Sil̓r linee vniūtur ī cetro. nō qꝛ ſūtibi ſꝫ qꝛ cetrū ē pͥncipiū vl̓ t̓minꝰ oīm earū. ita

dicūtur alia eſſe in deo. quia eſt principiū oīmalioꝝ. Ad aliud qd̓ dioniſius vult ꝙ deus eſtvita viuētiuꝫ cauſalit̓. hoc eſt deꝰ eſt cā vite viuētium. ⁊ hoc manifeſte inſinuat exponēdo ſeꝑ illud qd̓ ſubdit. dn̄s oīs vite ſubſtātie prīcipiū ⁊ cā ſupplet ip̄ius in eſſe adductiuā ⁊ ꝯtētiuā bonitatē. innuēs ꝙ qꝛ deꝰ habet bonitatēꝯtentiuā ſicut cā. ⁊ adductiuā entiū ad eſſe extra ꝓpt̓ hoc eſt oīs vite principiū ⁊ cā. ⁊ ꝓ tāto dicit̉ ꝙ eſt viuentiū vita. Ad anſelmū. di­ īco ꝙ ip̄e ⁊ alij ſancti frequenter loquūtur methaphorice ⁊ īproprie. ⁊ hoc ꝓpt̓ diuerſas cauſas. ⁊ ſic fecit anẜ. in ꝓpoſito. Und̓ de virtuteſermonis iſta nō eſt ꝯcedēda. ꝙ creatura ī deoeſt creatrix eſſentia. qꝛ creatura in deo eſt creatura q̄ nullo mō eſt creatrix eēntia. Et iō dicoꝙ anẜ. ītelligit ⁊ accipit ꝑ creaturā ī deo cauſaꝫ ꝓductiuā creature. ⁊ illa nō ē niſi creatrixeſſentia. ſꝫ illa nō eſt creatura nec ꝑfectio creature: niſi qꝛ efficit vel cauſat ꝑfectionē creature. Un̄ ſicut ſancti dicūt ꝙ deꝰ eſt leo. ignis lapis. terra. ⁊ ſic de alijs. q̄ tn̄ nō ſunt ꝓpe dictaẜm beatū Auguſtinū. ita dicūt ꝙ deꝰ eſt creatura in deo. ⁊ ꝙ eſt oē bonū. ⁊ ſic de alijs. qͥ nōſunt intelligēda ſicut ſonāt. qꝛ hoc eſt ꝯtradicere mēti dicentiū. ſꝫ debēt intelligi ẜm mēteꝫſanctoꝝ qui nō intelligūt niſi ꝙ deꝰ eſt cauſaoīm alioꝝ. op̄s. om̄ia ꝓſpiciēs. ⁊ cognoſcēs. etoībus alijs in infinitu ꝑfectius ⁊ eminētius. aquo eſt om bonū. ⁊ ſine quo factuꝫ eſt nihil. ⁊iſto modo intelligēde ſunt auctoritates ſctōꝝde iſta materia. ⁊ ſicut ptꝫ intuēti ſic eas exponit mgr̄ ſenten. li. i. diſ. xxxv. ⁊. xxxvi. Et qd̓ dicit̉ poſtea ꝙ eſſe rep̄ſentatiuū creature eſt idēcū forma rep̄ſentāte. ⁊ eſſe cognitū eſt idē realit̓ cū cognitiōe. Uerū nō eſt. ⁊ huiꝰ rō eſt. nā h̓eſſe cognitū creature. ly eſſe ibi nō pōt ſtare ſicut ſtat in dicto ꝓpōis. qꝛ nō pōt aſſignari ꝓpoſitio cuiꝰ pōt eſſe dictu. ⁊ iō opꝫ ꝙ ſtet ꝓ eēexiſtere. vel pro eē cui nō repugnat eē in reruꝫnatura. ſed ſiue ſic ſiue ſic. oēs tales ſunt falſe.Nā ſi ī iſta eē rep̄ſentatū creature ē idē cū deoly eē ſtet pro eē exiſtere. oꝫ ꝙ ad veritatē illiusꝓpōnis oēs ille ſint vere. ꝙ eē creature ſit rep̄ſentatiuū. ꝙ eē creature ſit idē real̓rcū deo. etꝙ rep̄ſentatū ſit idē real̓r cū deo. ſic̄ ad veritate illiꝰ. aīa ītellectīa ſortis ē forma: requirunt̉oēs iſte .ſ. ꝙ aīa ſit forma. ꝙ aīa ſit intellectiua⁊ ꝙ aliqd̓ ītellectiuū ſit forma. ⁊ hͦ ꝓpt̓ implicatione īportatā ꝑ talē ꝓpōem. cuiꝰ extremuꝫꝯponit̉ ex tali det̓minatiōe vel det̓minatōibꝰ⁊ det̓mīabili. ⁊ eſt manifeſte notū exercitatisin logica. Sꝫ ī ꝓpoſito hͨ eſt fl̓a. eē exiſtere creature ē idē real̓r cū deo ab et̓no. tū qꝛ non fuitab et̓no. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō fuit deꝰ ab et̓no. Tū qꝛ eſſe

gg ij

uartā

auci

uintam

I tertiam

EAd ſeptimā

nAd ſextā