Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ctionis XXXvIQueſtioI

Diſtinoꝙͣuis oꝑꝫ ſit iꝑatꝰ Et ſi adhuc arguat̉ oīs habitꝰ cuiꝰ finis ē praxis ē practicꝰ. ſedſpeculatio pōt finis ſcīe ſpeculatie. ſi. ſpeculatio ē praxis ſcīa ſpeculatiua erit practicaAd illud ptꝫ dicta ī ꝓlogo. vbi dictū ēidē pōt finis ē finalis ꝓpͥe ſcīe ſpeculatiue practice. ita praxis vere pōt eſſe finisſcie ſpeculatiue. hec ē falſa oīs ſcīa cuiꝰfinis ē praxis ē practica ſꝫ ſolū illa ſcīa ē practica cuiꝰ obiectū ſaltē ꝑtiale ē praxis. vel aliqͥdoꝑabile ab hn̄te praxim. et ē verū de ſcīaſpeculatiua qꝛ ſciētia ſpeculatiua hꝫ aliqd̓tale obiecto ꝑtiali. vel ſalteꝫ ē directiuamagis ꝙͣ notitia īcōplexa tal̓ oꝑabilis vel praxis. Si dicat̉ ẜꝫ ph̓m .ij. metha. finis ſpeculatiue ē veritas. practice aut opus. opus ē finis ſpeculatiue. ꝯn̄s nec praxis ē finis ſpeculatiue. Dicēdū finis ſpeculatīeꝓpt̓ quē ẜm rectā rōnē ꝓcedit addiſcēs ſciaꝫexeritas. aliqd̓ opꝰ habētis ſcīam tāꝙͣ cognitū a ſciētie ẜm rectā rōnē. ſꝫ ẜm rectā rōnēacqͥrēs ſcīam practicā dꝫ intēdere opꝰ tāꝙͣ fi tāꝙͣ obiectū illiꝰ ſcīe. ita ꝓcedētibꝰ etintēdētibꝰ debitū finē ip̄ius ſpeculatiue veritas ē finis. ē aliqd̓ opꝰ vel praxis obiectūſꝫ practice idē ē finis obiectū. ita praxisſit finis obiectū ſaltē ꝑtiale. Ad argumē pͥncipale pꝫ qūo idea ē practica. qꝛ ꝓpͥeloquēdo ſꝫ īpropͥe. Ad argumētū ī oppoſituꝫ ītellectꝰ diuinꝰ ē tm̄ ſpeculatiuꝰ. ſꝫ etiaꝫpracticꝰ. Et qn̄ dr̄ pōt dirigere actū volūtatis dico pōt dirigere volūtatē ī actu ītrinſeco tn̄ ī ꝓducēdo aliqͥd ad exͣ pōt dirigere. qꝛ volūtas poſſit errare. ſꝫ qꝛ volūtastingēter pōt efficere qͥcqͥd efficit extra. et etiāſeip̄m dirigit in dirigendo voluntatem.Diſtinctionis. xxxvi. Queſtio vnica.Irca diſtinctionē. xxxvi. q̄ro. Utrūꝑfectiōes creaturaruꝫ indeo cōtēte ab et̓no diſtīguāt̉ int̓ ſe real̓r a diuina eſſentia. ſic. qͥavna ꝑfectio vniꝰ creature nūqͣ fuit real̓r alia. ab et̓no fuit diſtincta real̓r. An̄s pꝫ. qꝛ īpoſſibile ē vna res fiat alia ẜꝫ ph̓m .i. phi. ꝙͣuisvna res poſſit fieri ex alia. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ idē et diuerſuꝫ diuidūt om̄e ens. om̄e ens om̄i enti ēidē vel diſtīctū. Pret̓ea ꝑfectiones creaturarū ab et̓no habuerūt aliqd̓. hūeruntidē eſſe reale. aliud aliud. ꝯn̄s realit̓ diſtinguebātur ab eterno. maior ꝓbat̉. qꝛ abeterno fuerūt ītellecte a deo. ſed qd̓ nihil ēpōt terminare actū ītelligēdi. qꝛ qd̓ purū

nihil ē ī nullo genere eſt. ſꝫ creature ab eternofuerūt in diſtīctis generibꝰ. qꝛ fuerunt abeterno diffinibiles purū nihil diffiniri p̄tminor vr̄ māifeſta. qꝛ illa nullo pn̄t idēreal̓r. qn̄ ſunt actual̓r nullū reale hn̄t idē. ſꝫꝑfectio hōis aſini qn̄ ſunt actu nullo ſūtidē real̓r. nullū reale habēt idē. ꝯn̄s ſivtrūqꝫ hꝫ reale: hn̄t diſtīcta realia. perꝯn̄s ſunt diſtīcta real̓r. Ad oppoſituꝫ illudqd̓ nihil ē ī ſe a nullo diſtīguit̉ real̓r. ſꝫ ꝑfectiohoīs ab eterno nihil fuit ī ſe reale. a nullo diſtinguebat̉ real̓r. Ad. q. dicūt cōiter doctores ꝑfectiones creaturarū ī deo ꝯtinēt̉ ꝑfectionalit̓. eminēt̓. exēplarit̓. ītelligibiliteretiā virtual̓r. cāliter. Sꝫ illud dictū a diuerſis diuerſimode exponit̉ Dicunt em̄ aliqͥꝑfectiōes creaturarū vt cōtinēt̉ ī deo ꝑfectionaliter diſtīguūt̉ iter ſe nec a diuina eſſentia. nec etiā ẜm ītelligibile vl̓ rep̄ſentatiuūdiſtinguūt̉ a diuina eſſentia. Sꝫ vt cōtinēt̉ī deo virtual̓r ẜm ꝑfectionē cōtēta diſtinguūt̉a deo real̓r formal̓r. Sꝫ ꝑfectiōes creatura ẜm cōtinēt̉ ī deo virtual̓r ẜm ꝑfectioneꝫdei cōtinētis ſic nec diſtinguūt̉ a deo nec īterſe ex natura rei. Pro iſtis adducūt̉ multenes qͣs ꝓpt̓ breuitatē omitto. qꝛ quātū vr̄ mihi difficultas magis ꝯſiſtit ī voce ꝙͣ ī re. vnaveritate logica dicta euidēter ſoluunt̉. Uerūtn̄ aliqͣs aucͣ. ſanctoꝝ adducā. vidēt̉ ponere creature cōtēte ī deo ſint ip̄e deꝰ. Iohā..i. qd̓ factū ē. ī ip̄o vita erat. creature erāt vita in deo. ẜꝫ niſi vita diuina. Itē auguſtinus ſuꝑ iohā. ome. iij. de verbis dn̄i ſermoneiiij hic varia q̄ris ip̄e tibi vnꝰ oīa erit. In creaturis autē deeſt qd̓ laudamꝰ. ī creatore nihildeeſſe pōt. qꝛ qd̓ īuenis in creatura a creatoreartifice ꝓceſſit. laudēt creatorē eiꝰ. totū eſtibi qd̓ ex ꝑtibꝰ ſingulis īuenit̉. Itē ī fine deciuitate dei. in ꝑſona dei loquēs ſic dicit Egoero q̄cūqꝫ ab hoībꝰ honeſte deſiderant̉. vitapax. ſalus virtus. gloria honor et om̄ia bona. Itē moyſe petēte a deo vt oſtēderet ſibi ſeip̄m reſpōdit deꝰ exodi. xxxiij. Ego oſtēdātibi om̄e bonū. Sed oſtēdendo ſeip̄m oſtēderet omne bonū ſibi. niſi ip̄e eſſet om̄is boniplenitudo. Itē in eſſentia diuina omniūrerū ꝑfectiōes vnitiue cōtineātur oſtēdit dioniſius de diuinis nominibꝰ. c. v. ꝑte. vi. multa exempla ſcꝫ monadis in quo vniūtur om̄esnumeri. centri in quo vniūtur om̄es diametri. nature generalis in qua vniūtur diuerſeoperationes. Item dioni. de diui. no. c. i.. gij. dicit de deo. ipſe ē viuentiū vita ſubſtantiūqꝫ ſubſtātia vite oīs et ſubſtātie pͥncipiū.propter ipſius in eſſe adiectiuam bonitatem.

ale

Iritur primo

icatur

iff. XXXVIxſſit

pltaſ

Prīa auctoritas

Seꝝta

Quinta

Ouarta

Prīa auctorit

In oppoſitum

Tertia

Prima expoſitio

Secunda

Opinio prima