Libri primi
Libri primiꝙ idea nō haberet aliter eē ab eterno ꝙͣ lapisextra exiſtens. et ꝑ ꝯn̄s idea nō ē eterna: qd̓ ēcōtra beatū auguſtinū ⁊ ſenecā vbi ſupra. vbidicit ſic. exēplaria oīm intra ſe deꝰ hꝫ nūerosvniuerſoꝝ q̄ agēda ſunt ⁊ modos mēte cōplexus plenus hijs figuris quas pl̓o ideas appellat īmortales īmobiles īfactibiles. ſꝫ creatureſūt mortales mutabiles ⁊ factibiles. Pret̓ea neqꝫ oriunt̉ neqꝫ ītereūt ẜm eos. tn̄ formaridicit̉ om̄e qd̓ oriri ⁊ īterire pōt. ⁊ ome qd̓ orit̉interit ẜm auguſtinum vbi ſupra. ſꝫ īpoſſibileē idē oriri ⁊ nō oriri. īterire ⁊ nō īterire. gͦ creature q̄ oriūt̉ ⁊ ītereūt nō ſunt idee q̄ neqꝫ oriūt̉neqꝫ intereūt. Tertiū dubiuꝫ ē. qꝛ nō videt̉ꝙ idee tm̄ ſunt ſingulariū. qꝛ pl̓o ponit ideasſpērū ⁊ nō ſingulariū. ſꝫ beatꝰ augꝭ. approbatſnīam platōnis. gͦ ip̄oꝝ ſingulariū nō ſūt ideepͥmo. Quartū dubiū. qꝛ videt̉ ꝙ p̄ter ideasillas q̄ ponūt̉ eē res ſingl̓ares ſint aliq̄ alie ponēde. qꝛ tāte efficiētie ē deꝰ ī ꝓducēdo ſic̄ qͥcūqꝫ artifex creatꝰ ſꝫ artifex creatꝰ habēdo cognitionē vl̓em de domo pōt domū particulare ꝓducere ꝑ ideā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄a domꝰ ꝑticularis noeſt idea ſꝫ aliqͥd aliud a domo particulari. gͦ cūdeꝰ nō tm̄ habeat notitiā rerū ꝑticulariū ſꝫ etvniuerſaliū. nō tm̄ res particulares erunt ſibiidee ſꝫ etiā ip̄a vl̓ia qꝛ ita aſpicit ad vl̓ia ī ꝓducendo ſicut ad ꝑticularia Ad pͥmū iſtoꝝ dico ꝙ idee non ſunt in deo realit̓ ⁊ ſubiectiue ſꝫtm̄ obiectiue. ſicut om̄s creature ab eterno fuerūt in deo. qꝛ ab eterno fuerūt cognite a deo.⁊ ideo nūqͣ īuenit̉ ꝙ auguſtinꝰ alicubi ponatideas niſi in diuina intelligētia. nō ī eſſentia.ꝑ hoc inuens ꝙ nō ſūt in deo niſi ſicut cognita ⁊ nō ſicut ibidē realit̓ exiſtentia. Un̄ dicit.vbi eas arbitrandū ē eē niſi in mēte creatoris⁊ ſuperiꝰ dixit eas diuina intelligentia cōtineri. Ad auctoritates auguſtini dico ꝙ eternū dupliciter accipit̉. Uno modo ꝓprie ꝓ eoqd̓ vere ⁊ ꝓpͥe ⁊ realit̓ ē actualiter exiſtens et̓naliter. Alit̓ ꝓ illo qd̓ ē eternalit̓ īmutabilit̓ ītellectū vel cognitū. ⁊ hoc ē īproprie accipereeternū ⁊ extenſiue. Primo mō dico ꝙ ideē noſūt et̓ne. ſꝫ ſolꝰ deꝰ ſic ē eternꝰ. Scd̓o mō ideeſūt eterne. hoc ē. eternalit̓ ⁊ īmutabilit̓ cognite. ⁊ ſic loqͥt̉ beatꝰ auguſtinꝰ ⁊ alij ſancti ⁊ ph̓iqn̄ dicūt ideas eē et̓nas ⁊ īmortales ⁊ infactibiles. hoc eſt ꝙ ſūt eternalit̓ īmortalit̓ īmutabilit̓ infactibilit̓ intellecte. Et oīa talia verbadicūt ſolū vt inſinuēt dram in mēte diuina. etin mēte cuiuſcūqꝫ artificis creati. qꝛ idee ī mēte diuina ſūt et̓ne hͦ ē ſūt ab ip̄o eternal̓r ⁊ īcōmutabilit̓ ītellecte Et qn̄ d̓r ꝙ creature nonſūt et̓ne. Dico ꝙ creature nō ſūt et̓ne pͥmo mōaccipiēdo et̓nū. ſꝫ ſcd̓o mō accipiēdo et̓nū nō
Sententiarumē īcōueniēs. qꝛ hͦ nō ē aliud ꝙͣ dicere ꝙ creature ſūt et̓nalit̓ ītellecte Uerūtn̄ qꝛ hͦ nomē ideaex ſua īpoſitiōe cōnotat cognitionē q̄ cognoſcit̉. nō ſic autē creature vel nomē lapidis velhōis ⁊ ſic de alijs. iō a ſanctis frequēt̓ cōcedit̉ꝙ idee ſūt et̓ne magꝭ ꝙͣ ꝙ creature ſūt et̓ne. ꝙͣuis ſiue dicāt vnū ſiue dicāt reliquū īpropͥe etlarge loquēt̉ de et̓no. Et ſi dicāt̉ ꝙ in eadēaucͣ. dicit ꝙ vere ſūt. qꝛ eterne ſunt. gͦ vere fuerūt ab et̓uo et nō tm̄ ītellecte. Sil̓r in eadēaucͣ. dr̄. ꝙ idee ſunt pͥncipales forme vl̓ rōnesrerū ſtabiles ⁊c̄. Ex iſta auc. arguit̉. qꝛ pͥncipale dr̄ reſpectu minꝰ pͥncipal̓. gͦ p̄ter ideas ſuntaliq̄ forme vel rōnes nō pͥncipales. gͦ ſunt aliq̄ res q̄ nō ſūt idee. gͦ nō oīs res eſt idea. Adpͥmū illoꝝ dr̄ ꝙ īpropͥe accipit beatꝰ auguſtinus qn̄ dicit ꝙ vere ſunt. ſcꝫ ꝓ illis q̄ vere ītelligūtur. Un̄ dicunt aliqͥ ꝙ creature fuerūt abeterno in dei potentia ⁊ nō erāt in ſui natura⁊ dicunt ꝙ erāt ⁊ nō erāt. Iſta nō pn̄t intelligi ſicut verba ſonant. qꝛ implicaret̉ ꝯͣdictio. ⁊opꝫ ꝙ ſic ītelligant̉. erāt in dei potentia. hͦ eſtpotuerūt a deo ꝓduci qͥ vere erat ab eterno. ⁊tn̄ ſimpl̓r nō erat ī actu. Sic dico ī ꝓpoſito ꝙqn̄ auguſtinꝰ dicit ꝙ idee vere ſūt. debet intelligi ſic. vere ſunt ītellecte a deo ab eterno. quiab et̓no vere ē. Et ſi dicat̉ ꝙ eodē mō poſſetcōcedi ꝙ hō ab eterno vere ē. qꝛ ab eterno ꝟe ītelligit̉ ⁊c̄. Dico ꝙ ſi vſitatꝰ modus loquendiſanctoꝝ ſic intelligeret. poſſet cōcedi vnū ſic̄reliquū. ſꝫ nō eſt ita. cuiꝰ cā tacta ē pͥus. Adſcd̓ꝫ dico: ꝙ nō eſt intentio beati auguſtini ꝙpret̓ ideas ſint aliq̄ res minꝰ pͥncipales q̄ nonſūt idee. ſꝫ iō dicit ideas eſſe formas pͥncipalesqꝛ res ille pͥus natura ⁊ duratiōe fuerūt idee.ꝙͣ erāt extra deū actualit̓ exiſtētes. ⁊ neceſſario ſūt idee nō tn̄ neceſſario ſūt exiſtētes actualiter ſꝫ contingenter. Unde neceſſario ſūt intellecte a deo. et ita neceſſario ſunt idee nō tn̄neceſſario ſūt exiſtētes in rerū natura. Uerūtn h̓ poſſet eē vna difficultas vocalis. vtrūſcꝫ ideā dicat̉ reſpectu ideati vl̓ reſpectu ideabilis. hͦ eſt. vtrū preciſe debeat vocari idea qn̄deꝰ ẜm eā ꝓducit actual̓r an etiā ſiue nō ꝓducat ẜm eaꝫ. dū tn̄ poſſit ẜm eā ꝓducere. Et ᵍquātū ad hoc pōt dici ꝙ eſt magis de vſu ſanctorū vocari ideā etiā ꝙͣuis deꝰ nō ꝓducat ẜꝫeā actualiter. ⁊ ideo ab eterno res fuerūt ideeſed nō ab eterno fuerunt actualiter exiſtētesEt ſi dicatur ꝙ hoc eſt impoſſibile. qꝛ ẜꝫ ſenecā vbi prius. idea eſt cauſa quinta pret̓ cauſas quatuor poſitas ab ariſtotele. ſed nihil eſtcauſa ſuijp̄iꝰ. gͦ illa res q̄ pͥmo ē idea nō ē poſtea ideatū vel cauſatum. Similiter ſancti cuꝫattribuūt aliquā cauſalitatē idee. attribuunt
Ad auguſtinū
Quarto
Tertiū dubiā
Ad pͥmū dubiu
Quartū dubiū.
Solutio
Ebijcitur
Ad ſcd̓am
MDifficultas
Ad pͥmā
Secunda
Replica p
Tealca..