Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primi

Libri primi idea haberet aliter ab eterno ꝙͣ lapisextra exiſtens. et ꝯn̄s idea ē eterna: qd̓ ēcōtra beatū auguſtinū ſenecā vbi ſupra. vbidicit ſic. exēplaria oīm intra ſe deꝰ hꝫ nūerosvniuerſoꝝ agēda ſunt modos mēte cōplexus plenus hijs figuris quas pl̓o ideas appellat īmortales īmobiles īfactibiles. ſꝫ creatureſūt mortales mutabiles factibiles. Pret̓ea neqꝫ oriunt̉ neqꝫ ītereūt ẜm eos. tn̄ formaridicit̉ om̄e qd̓ oriri īterire pōt. ome qd̓ orit̉interit ẜm auguſtinum vbi ſupra. ſꝫ īpoſſibileē idē oriri oriri. īterire īterire. creature oriūt̉ ītereūt ſunt idee neqꝫ oriūt̉neqꝫ intereūt. Tertiū dubiuꝫ ē. qꝛ videt̉ idee tm̄ ſunt ſingulariū. qꝛ pl̓o ponit ideasſpērū ſingulariū. ſꝫ beatꝰ augꝭ. approbatſnīam platōnis. ip̄oꝝ ſingulariū ſūt ideepͥmo. Quartū dubiū. qꝛ videt̉ p̄ter ideasillas ponūt̉ res ſingl̓ares ſint aliq̄ alie ponēde. qꝛ tāte efficiētie ē deꝰ ī ꝓducēdo ſic̄ qͥcūqꝫ artifex creatꝰ ſꝫ artifex creatꝰ habēdo cognitionē vl̓em de domo pōt domū particulareducere ideā. ꝯn̄s ip̄a domꝰ ꝑticularis noeſt idea ſꝫ aliqͥd aliud a domo particulari.deꝰ tm̄ habeat notitiā rerū ꝑticulariū ſꝫ etvniuerſaliū. tm̄ res particulares erunt ſibiidee ſꝫ etiā ip̄a vl̓ia qꝛ ita aſpicit ad vl̓ia ī ꝓducendo ſicut ad ꝑticularia Ad pͥmū iſtoꝝ dico idee non ſunt in deo realit̓ ſubiectiue ſꝫtm̄ obiectiue. ſicut om̄s creature ab eterno fuerūt in deo. qꝛ ab eterno fuerūt cognite a deo. ideo nūqͣ īuenit̉ auguſtinꝰ alicubi ponatideas niſi in diuina intelligētia. ī eſſentia. hoc inuens ſūt in deo niſi ſicut cognita ſicut ibidē realit̓ exiſtentia. Un̄ dicit.vbi eas arbitrandū ē niſi in mēte creatoris ſuperiꝰ dixit eas diuina intelligentia cōtineri. Ad auctoritates auguſtini dico eter dupliciter accipit̉. Uno modo ꝓprie eoqd̓ vere ꝓpͥe realit̓ ē actualiter exiſtens et̓naliter. Alit̓ illo qd̓ ē eternalit̓ īmutabilit̓ ītellectū vel cognitū. hoc ē īproprie accipereeternū extenſiue. Primo dico ideē noſūt et̓ne. ſꝫ ſolꝰ deꝰ ſic ē eternꝰ. Scd̓o ideeſūt eterne. hoc ē. eternalit̓ īmutabilit̓ cognite. ſic loqͥt̉ beatꝰ auguſtinꝰ alij ſancti ph̓iqn̄ dicūt ideas et̓nas īmortales infactibiles. hoc eſt ſūt eternalit̓ īmortalit̓ īmutabilit̓ infactibilit̓ intellecte. Et oīa talia verbadicūt ſolū vt inſinuēt dram in mēte diuina. etin mēte cuiuſcūqꝫ artificis creati. qꝛ idee īte diuina ſūt et̓ne ē ſūt ab ip̄o eternal̓r īcōmutabilit̓ ītellecte Et qn̄ d̓r creature nonſūt et̓ne. Dico creature ſūt et̓ne pͥmoaccipiēdo et̓nū. ſꝫ ſcd̓o accipiēdo et̓nū

Sententiarumē īcōueniēs. qꝛ ē aliud ꝙͣ dicere creature ſūt et̓nalit̓ ītellecte Uerūtn̄ qꝛ nomē ideaex ſua īpoſitiōe cōnotat cognitionē cognoſcit̉. ſic autē creature vel nomē lapidis velhōis ſic de alijs. a ſanctis frequēt̓ cōcedit̉ idee ſūt et̓ne magꝭ ꝙͣ creature ſūt et̓ne. ꝙͣuis ſiue dicāt vnū ſiue dicāt reliquū īpropͥe etlarge loquēt̉ de et̓no. Et ſi dicāt̉ in eadēaucͣ. dicit vere ſūt. qꝛ eterne ſunt. vere fuerūt ab et̓uo et tm̄ ītellecte. Sil̓r in eadēaucͣ. dr̄. idee ſunt pͥncipales forme vl̓ rōnesrerū ſtabiles ⁊c̄. Ex iſta auc. arguit̉. qꝛ pͥncipale dr̄ reſpectu minꝰ pͥncipal̓. p̄ter ideas ſuntaliq̄ forme vel rōnes pͥncipales. ſunt ali res ſūt idee. oīs res eſt idea. Adpͥmū illoꝝ dr̄ īpropͥe accipit beatꝰ auguſtinus qn̄ dicit vere ſunt. ſcꝫ illis vere ītelligūtur. Un̄ dicunt aliqͥ creature fuerūt abeterno in dei potentia erāt in ſui natura dicunt erāt erāt. Iſta pn̄t intelligi ſicut verba ſonant. qꝛ implicaret̉ ꝯͣdictio.opꝫ ſic ītelligant̉. erāt in dei potentia. eſtpotuerūt a deo ꝓduci vere erat ab eterno.tn̄ ſimpl̓r erat ī actu. Sic dico ī ꝓpoſitoqn̄ auguſtinꝰ dicit idee vere ſūt. debet intelligi ſic. vere ſunt ītellecte a deo ab eterno. quiab et̓no vere ē. Et ſi dicat̉ eodē poſſetcōcedi ab eterno vere ē. qꝛ ab eterno ꝟe ītelligit̉ ⁊c̄. Dico ſi vſitatꝰ modus loquendiſanctoꝝ ſic intelligeret. poſſet cōcedi vnū ſic̄reliquū. ſꝫ eſt ita. cuiꝰ tacta ē pͥus. Adſcd̓ꝫ dico: eſt intentio beati auguſtinipret̓ ideas ſint aliq̄ res minꝰ pͥncipales nonſūt idee. ſꝫ dicit ideas eſſe formas pͥncipalesqꝛ res ille pͥus natura duratiōe fuerūt idee.ꝙͣ erāt extra deū actualit̓ exiſtētes. neceſſario ſūt idee tn̄ neceſſario ſūt exiſtētes actualiter ſꝫ contingenter. Unde neceſſario ſūt intellecte a deo. et ita neceſſario ſunt idee tn̄neceſſario ſūt exiſtētes in rerū natura. Uerūtn poſſet vna difficultas vocalis. vtrūſcꝫ ideā dicat̉ reſpectu ideati vl̓ reſpectu ideabilis. eſt. vtrū preciſe debeat vocari idea qn̄deꝰ ẜm ꝓducit actual̓r an etiā ſiue ꝓducat ẜm eaꝫ. tn̄ poſſit ẜm ꝓducere. Etquātū ad hoc pōt dici eſt magis de vſu ſanctorū vocari ideā etiā ꝙͣuis deꝰ ꝓducat ẜꝫ actualiter. ideo ab eterno res fuerūt ideeſed ab eterno fuerunt actualiter exiſtētesEt ſi dicatur hoc eſt impoſſibile. qꝛ ẜꝫ ſenecā vbi prius. idea eſt cauſa quinta pret̓ cauſas quatuor poſitas ab ariſtotele. ſed nihil eſtcauſa ſuijp̄iꝰ. illa res pͥmo ē idea ē poſtea ideatū vel cauſatum. Similiter ſancti cuꝫattribuūt aliquā cauſalitatē idee. attribuunt

Ad auguſtinū

Quarto

Tertiū dubiā

Ad pͥmū dubiu

Quartū dubiū.

Solutio

Ebijcitur

Ad ſcd̓am

MDifficultas

Ad pͥmā

Secunda

Replica p

Tealca..