IQueſtioDiſtinctionis XXXV

I

etiā exēplari. Unde dicit̉ eſſe cauſa exēplaris33Ad illud dico ꝙ ꝓpͥe loquēdo nihil ē cā niſi ſit cauſa aliquo quatuor modoꝝ poſitoꝝ abariſtotele. ⁊ iō idea vel exēplar nō ē ꝓpͥe cā. extendendo tn̄ nomē cauſe ad ome illud cuiꝰ cognitio p̄ſupponit̉ ꝓductioni alicuius. ſic pōtidea vel exēplar eē cā. ⁊ ſic extenſiue loquiturſene. de cauſa ⁊ ſil̓r alij ſancti. ⁊ iſto mō nō ē īcōueniēs ꝙ idē ſit cauſa ſuijp̄ius. ſicut nō ē incōueniēs ꝙ neceſſario illud qd̓ dꝫ ꝓduci debꝫp̄cognoſci. qꝛ nō eſt aliud eē cauſaꝫ ſic loquendo de cā: ꝙͣ p̄cognoſci vt ẜm ip̄m fiat ip̄mmetvel aliud ſimile qd̓ ſit ꝓpriū illi ⁊ nō alteri factibili. ⁊ ſic dicit beatꝰ auguſtinꝰ ꝙ ſingula ꝓprijs ſunt cauſata rōnibꝰ. Ad ſcd̓m dico: ꝙaīa ſit nō beata viſione idearū niſi beatitudine quadā accidētali. qꝛ viſio beata ē magna ꝑiuꝫ fectio aīe rōnalis. Ad ſcd̓m dubiū dico ẜmp̄dicta ꝙ ip̄emet creature ſunt idee. ſicut ipſeſunt intellecte a deo. Ad primū in contrariū dico ꝙ intueri accipit̉ aliqn̄ ſtricte ꝓ actuītuitiuo. Aliqn̄ large ꝓ certa ⁊ euidēti cognitione. vel ſaltē ꝓ veridica cognitiōe. Primomō pōt itueri ideas aīa nō ſancta. ſaltē aliqͣs⁊ aliquas ſolū aīa ſancta pōt ītueri. ſic̄ ſubſtātias ſeꝑatas ⁊ beatas ſolū aīa ſancta ⁊ beataintueri pōt. Scd̓o mō ītueri ideas ē de eis aliquas veritates cognoſcere certa cognitiōe. ⁊iſto mō pōt ītueri ideas aīa nō ſancta ꝙͣtū adaliquas veritates. ⁊ ꝙͣtū ad aliquas veritatesnō pōt. quarū tn̄ aliquas pōt aīa ſancta ītueri⁊ hoc tā in via ꝙͣ ī patria. ſicut multa ſunt cognoſcibilia a ſāctis. q̄ ab alijs ꝓpt̓ defectū exercitij ⁊ experiētie cognoſci nō pn̄t. ⁊ ſic forteloqͥt̉ beatꝰ auguſtinꝰ. Dico gͦ ꝙ beatꝰ auguſtinus loqͥt̉ vel de aīa ſancta beata. q̄ multas veritates pōt d̓ eis cognoſcere qͣs nō pōt cognoſcere aīa nō ſancta. hoc ē nō beata. Uel ītelligit ꝙ multas ꝟitates pōt de eis habere aīa ſācta etiā ī via vl̓ ꝑ īfuſionē a deo vel ꝑ exercitiū⁊ experientiā. quas nō hꝫ aīa nō ſancta. ⁊ hocmaxime aīa infidel̓. ſic̄ aīa ſancta ſcit ꝙ omēsidee ſūt ī mēte diuina. hoc ē eternalit̓ cognite⁊ ꝙ omniū rerū ſūt idee in deo. hoc ē ꝙ deꝰ eſtomniū cā effectiua. ⁊ hmōi q̄ vel multe earumab infidelibꝰ ignorāt̉. Et ſi dicat̉ ꝙ beatꝰ auguſtinꝰ ī p̄dicta aucͣt. dicit ideas eē res. ſꝫ creature ab eterno nō erāt res. gͦ nō fuerunt idee.Dico ꝙ hͦ ē ad oppoſitū. qꝛ ſi idee ſint res ſuntpl̓es res. ſꝫ i deo nō ſūt niſi tres res. gͦ ſi ſint indeo real̓r ⁊ ſubiectiue nō ſūt pl̓es ꝙ tres ideeqd̓ ē manifeſte falſū. qꝛ dic̄ beatꝰ auguſtinꝰ ꝙſingula ꝓprijs rōnibꝰ ſūt creata. Ad ſcd̓mpꝫ pͥmo ꝙ aliqͥd pōt eē exēplar ſuijp̄ius. Un̄ ſicut vna domꝰ exͣ cognita pōt eſſe exēplar alte

rius domꝰ fiēde qꝛ ē illud ad qd̓ artifex aſpicitvt cōſimilē domū ꝓducat. ita ſi artifex ip̄amdomū fiendā cognoſceret ī ꝑticulari. ita ꝙ nihil aliud cōcurreret qd̓ eēt ſimile domui fiende. poſſet ip̄am domū fiendā in ꝑticulari cogͦſcendo ita ꝑfecte vel ꝑfectiꝰ ꝓducere ſic̄ ſi cognoſceret vnā aliā domū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄amet domus p̄cognita eēt exēplar ſuupius. Et ſic ē dedeo. qꝛ deꝰ ip̄aſmet res cognoſcit quas poſteaproducit. ⁊ illas aſpicit ī ꝓducēdo et qꝛ illasaſpicit ī ꝓducēdo io d̓r rōnabilit̓ oꝑans. qꝛ ꝑfecte ſcit nō tm̄ in vl̓i ſꝫ etiā ī ꝑticulari ⁊ diſtīctiſſime qͥd oꝑat̉. Ad aliud ptꝫ ꝙ de virtute ſermōis poſſꝫ ꝯcedi. ꝙ nō alit̓ habuit ideaeē ab eterno ꝙͣ lapis qͥ fuit ꝓductꝰ ī tꝑe ab et̓no fuit idea ſic̄ ab eterno fuit cognitus a deo.Uerū tn̄ ẜm vſuꝫ ſanctoꝝ cōcedit̉ ꝙ idee ſuntab eterno. hͦ ē ſūt eternalit̓ ītellecte a deo Nōaūt ꝯcedit̉ ab eis ꝙ lapis exiſtēs fuit ab et̓no⁊ iō ẜm modū loquēdi ſanctorū nō ita fuit lapis exiſtens ab eterno ſicut idea. hͦ ē nō cōcedūt ꝙ lapis exͣ exiſtēs fuit ab et̓no: ꝙͣuis cōcedāt ꝙ idee fuerūt ab eterno. Ad ſenecā dico ꝙ ītelligit ſicut beatꝰ auguſtinꝰ ꝙ deꝰ ītraſe hꝫ numeros ⁊cͣ. ita ſicut obiecta cognita. etiō exponit ſe dicēs. mēte complexus. inuēs ꝙnō hꝫ ea niſi ſicut obiecta cognita. ⁊ ſūt īmortales ⁊cͣ. ſic̄ expoſitū ē pͥus. Ad aliud dico:ꝙ de ꝟtute ẜmōis dꝫ cōcedi ꝙ ideeoriūtur ⁊ ītereūt. qꝛ idee ſūt ip̄emet creature q̄oriūt̉ ⁊ intereūt. tn̄ ẜm ītellectū beati auguſtini neqꝫ intereūt neqꝫ oriūt̉. hͦ ē. neqꝫ de nouo incipiūt intelligi a deo. neqꝫ deſinut intelligi a deo. ſꝫ ſēꝑet eternalit̓ ītelligūt̉. ad dram idearū in mētecuiuſcūqꝫ artificis creati ī cuiꝰ mēte de nouooriūt̉ idee. hͦ ē. ceſſant ab eo ītelligi. Ad tertiū dubiū dico ꝙ idee p̄ciſe ſūt ſingulariū. qꝛ p̄ciſe ſingularia ſunt factibilia. ⁊ ſi pl̓o dicat ꝙidee ſūt ſpērū ⁊ nō ſingulariū. ītelligēdū ē ꝙ hͦdixerit qꝛ forte fuit illiꝰ opi. ꝙ deꝰ nō ītelligatſingularia. ſꝫ tm̄ ſpēs ſingulariū ⁊ tunc voluitdicere ꝙ ideē nō ſūt ſingulariū. hͦ ē nō ſūt ꝑ ipſa ſingularia ītellecta ẜm eū. ſꝫ ſūt ſpērū. hͦ eſt.ſpēs ſingl̓ariū ſūt idee. ſꝫ ī hͦ errauit ſi hͦ poſuitnec ī hͦ ip̄ꝫ ſeqͥt̉ beatꝰ auguſtinꝰ. ſꝫ ī alijs ī qͥbꝰnō errauit Ad vltimuꝫ dico ꝙ deꝰ ꝙͣuis ſitmaioris efficacie in agendo. qꝛ tn̄ eſt in infinitum maioris intelligentie. iō deus de fiendisab eo non habet tm̄ cognitionē de vniuerſalibus ſicut habet artifex creatus de fiendis abipſo. ſed etiā habꝫ cognitionē diſtinctā ⁊ particularē de quolibet particulari fiendo. gͦ ſibiip̄mmet particulare eſt idea: ꝙͣuis cognoſcatqͥcqͥd cogſcit̉ ab agēte creato ⁊ ita p̄ter ideasq̄ ſunt res ꝑticl̓ares ē ponere alia q̄ ſunt rctū

Feſpondetor

Alſcimar.

Ad ſcd̓m dubiu

Ad ſcd̓m dubiu

Ad primū ar.

ltenor

Ad Senecā

QAd tertiū dubiū

Ad tertium ar.

RAd quartū du.

Ad quartū ar.