iſtinctionis X4.227Queſtio
qꝫ effici vl̓ cāri. Nec pōt dari ſcd̓m. qꝛ cognitōdei ē eadem reſpectu omniū creaturarū nullomō plurificabilis. ſꝫ p̄ciſe ē pluralitas ī cognitis ⁊ nullo mō ī cognitiōe. nec ẜm rē nec ẜꝫ rōnē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cū idee ſūt plures ẜꝫ oēs nullo mōſunt rōnes cognoſcēdi. accipiendo illo mō rōnē cognoſcēdi Nec pōt dici tertiū. qꝛ ītellectꝰdiuinꝰ nullo mō ē receptiuꝰ cognitiōis. ſꝫ ē ipſamet cognitio formal̓r ⁊ oībꝰ modis a ꝑte reiSil̓r ītellectꝰ diuinꝰ nullo mō ē plurificabil̓.gnullo mō ē pl̓es idee. Nec p̄t dari quartū. qꝛtalia ſi diſtinguerēt̉ a creaturis eſſent tm̄ ētiarōis. qꝛ ẜꝫ oēs preter deū ⁊ creaturas nullū p̄tponi ens reale. ſꝫ nulla ētia rōis nccͣrio reqͥrūt̉ad cognoſcēdū entia realia nō plus ꝙͣ ētia realia requirūt̉ ad cognoſcendū entia rōis. īmocōuenientiꝰ poneret̉ ꝙ entia realia eſſent rōnes cognoſcēdi entiū rōnis ꝙͣ ecōuerſo. Secūdo dico ꝙ nō ſūt idee ponēde tāꝙͣ ſimilitudines rep̄ſentātes intellectui diuino ip̄as creaturas. qꝛ ille ſimilitudines nō pn̄t eē diuinaeſſentia. cū illa ſit oīno implur ificabilis. Necoꝫ ꝙ ſint entia rōnis. qꝛ nullū tale reqͥrit̉. necad ꝓducendū nec ad cognoſcendū. Ideo dico ꝙ idee ſunt ponēde p̄ciſe vt ſint exēplariaq̄dā. ad q̄ ītellectꝰ diuinꝰ aſpiciēs ꝓducat creaturas. cuiꝰ rō eſt. qꝛ ẜm beatū auguſtinū vbiſupra ꝓpter hͦ p̄ciſe ponēde ſūt idee ī deo. qͥadeꝰ eſt rōnabilit̓ operās. Un̄ dicit beatꝰ augꝭ.qͥs audeat dicere deū oīa irrationabiliter cōdidiſſe. quaſi ad rōnabilit̓ operātē nō ſolū requiratur virtꝰ ꝓductiua ⁊ operatiua. ſꝫ etiā exemplar ad qd̓ aſpiciat in operando. ⁊ idee nōſunt ip̄a virtꝰ ꝓductiua vel cauſatiua ꝓducētis. gͦ ſunt ip̄a exēplaria. et ita vt ſint exēplaria ſunt ponēde. Circa quartū ē ſciendū ꝙex predictis ſequūt̉ multe cōcluſiones de qͥbꝰio fiunt diuerſe q̄ſtiōes. Primo ſequit̉ ꝙ ideenō ſunt in deo ſubiectiue ⁊ real̓r. ſꝫ tm̄ ſunt inip̄o obiectiue tanꝙͣ q̄dā cognita ab ip̄o. qꝛ ip̄eidee ſunt ip̄emet res a deo ꝓducibiles. Secūda cōcluſio ē iſta. ꝙ oīm rerū factibiliū ſūtdiſtincte idee. ſicut ip̄e res īter ſe ſūt diſtīcte.Alia cōcluſio ſeqͥt̉ ꝙ materie ⁊ forme ⁊ vl̓rpartiū eſſentialiū ⁊ ītegraliū oīm ſūt diſtīcteo idee. Quarto ſeqͥt̉ ꝙ idee ſūt pͥmo ſingulariū ⁊ nō ſūt ſpecierū. qꝛ ip̄a ſingularia ſola ſūtextra ꝓducibilia. ⁊ nulla alia. Quīto ſeqͥt̉:ꝙ generis ⁊ dr̄e ⁊ alioꝝ vl̓ium nō ſūt idee. niſiponeret̉ ꝙ vl̓ia eēt q̄dā res ſubiectiue exiſtētes ī aīa ⁊ ſolū cōia rebꝰ extra ꝑ p̄dicationemSexto ſeqͥt̉ ꝙ negationū. pͥuationū. mali.culpe ⁊ hmōi q̄ nō ſunt res diſtīcte ab alijs rebus nō ſūt idee. Septimo ſeqͥt̉ ꝙ deꝰ hꝫ īfinitas ideas ſic̄ ab eo ſūt infinite res ꝓducibi-
Queſtioles. Per p̄dicta rn̄deo ad formā. q. qn̄ q̄rit̉:vtrū deꝰ intelligat oīa alia a ſe per ideas eoꝝ.Ꝙ lyꝑ pōt dicere circūſtantiā cauſe motiueſicut dicimꝰ ꝙ aīa intelligit per habitū tanꝙͣper cauſam motiuā vel effectiuam. vel pōt dicere circūſtantiā potentie intellectiue. ſicutdicimus ꝙ homo intelligit per intellectū. velpōt dicere circūſtantiā obiecti medij. ſicut dicimus ꝙ intelligimus deū in via per quendāconceptū propriū ſibi. vel pōt dicere circūſtātiā obiecti terminantis. ſicut dicimus ꝙ videbimus deū per eſſentiā ſuā. qꝛ ipſamet eſſentia diuina ī ſe erit viſa. Primis tribus modisnon intelligit deus aliqua a ſe per ideas eoꝝ.qꝛ ideē nec mouēt intellectū diuinuꝫ nec ſuntintellectus ipſe. nec obiectū mediū inter deūet alia a ſe cognita. Sed quarto modo pōt cōcedi. qͥa ipſe idee ſunt ipſamet cognita a deoalia ab eo. Sed cōtra predicta ſunt aliqua.dubia. Primū qꝛ videtur ꝙ ideē ſunt realiter bet ſubiectiue in deo. qd̓ probat̉ multipliciter.primo ſic. illud quod eternū eſt realiter in deoqꝛ aliter aliquid aliud a deo eſſet eternum ſedidee ſunt eterne ꝑ beatū Augꝭ. lxxxiij. q. q̄ſtiōexlvi. dicētē. Sūt nāqꝫ idee pͥncipales q̄dā forme. vl̓ rōnes rerū ſtabiles atqꝫ īcōmutabilesq̄ ip̄e formate nō ſūt ac ꝑ hͦ et̓ne. ⁊ ſic ſemꝑ eode mō ſe hn̄tes. Sil̓r ibi poſtea ſubdit. ꝙ ſi heoīꝫ rerū creādarū creatarū ve rōes diuina mēte cōtinēt̉ neqꝫ ī diuina mēte qͥcꝙͣ niſi eternūac īcōmutabile pōt eē. atqꝫ has rōes rerū pͥn.cipales ideas appellat plato. nō ſolū ideē ſūtſꝫ ip̄e ꝟe ſūt. qꝛ eterne ſūt ⁊ eiuſmōi atqꝫ īcōmutabiles manēt. Ex hijs auc. ptꝫ ꝙ ideē ſūt forme pͥncipales. ⁊ ꝙ vere ſūt. ⁊ ꝙ et̓ne ſūt. q̄ oīanon poſſunt cōpetere niſi illis q̄ ſunt realit̓ indeo. Preterea illa quoꝝ viſione fit aīa beata ⁊ſunt realit̓ ⁊ ſubiectiue in deo. ſꝫ idee ſūt hmōiꝑ beatū Auguſtinū vbi ſupra. dicentē ꝙ earūviſione ſit aīa beatiſſima. Secūdū dubiuꝫeſt. qꝛ nō videt̉ ꝙ ip̄emet creature ſūt idee. qͥa Iilla q̄ nō poſſunt intueri niſi aīa ſancta nō ſūtcreature. cū creaturas ita pōt ītueri aīa nō ſācta ſicut aīa ſctā. ſꝫ ideas ſolū aīa ſācta ītueripōt per Auguſtinuꝫ dicentem. vbi ſupra ipſarationalis anima non om̄is et quelibet ſꝫ queſancta ⁊ pura fuerit. hic aſſerit ꝙ oportet oculum illi viſioni ſupple idearū eſſe ſimilem. queillum purum oculum quo videntur ſanum etſincerum et ſerenum et ſimilem hijs rebusquas videre intendit habent. Preterea ni Sehil poteſt eſſe exemplar ſuijpſius. cum interexemplar et exemplatum ſit diſtinctio. ergoipſamet res diſtincta non eſt idea. Preter Terea. ſi ipſamet res creata eſſet idea ſequeretur
ff x
juin
⁊ cōclu
fōclu
d̓a ꝯcluſio
juin
luſio
prima concluſio
a cōcluſio
Ita concluſio
veptia cōcluſio
Tertio
Secundo
Secundo
cd̓m dubiuꝫProbatur pͥmo.
Sextū ponit dub iaPrimuꝫ.Probatur pͥmo
Sextū ponit du-
Primuꝫ.Probatur pͥmo
Ad formaꝫ. q. etqͥntū hic on̄dēdū