XententiariLibri primi

effecit nihil ad rem ꝑtinet vtruꝫ foris habeatexēplar ad qd̓ referat oculꝰ an intus qd̓ ip̄e cōcepit. Ex iſta auctoritate patet. ꝙ ideē ſunt cognita quedā exēpla. et ad illas reſpiciēdo pōtcognoſcēs aliqͥd ꝓducere in eſſe reali. Circaſcd̓m dico. ꝙ iſta deſcriptio nō cōuenit ipſi diuine eſſentie nec alicui reſpectui rōnis: ſꝫ ipſimet creature. Primū ptꝫ pͥmo. qꝛ ẜm oēs plures ſunt idee. Un̄ dicit Auguſtinus vbi ſupra.alia rōne cōditus eſt ho. ⁊ alia rōe cōditus eſtequus. ⁊ accepit lyrone pro idea. ſed eſſentiadiuīa eſt vnica nullo mō plurificabilis. gͦ ipſanō eſt idea. Si dicat̉. ꝙͣuis ip̄a eēntia nō eſtrealit̓ plurificabilis. tn̄ ẜm ꝙ pōt ad diuerſascreaturas cōparari pōt eſſe alia ⁊ alia idea. etẜm hoc erūt plures idee: nō quidē realit̓ differētes. ſꝫ ſola rōe. Sed iſta ⁊ ꝯſil̓ia ſuꝑius ſufficiēter improbant̉. vbi on̄ditur ꝙ īpoſſibile eſtaliqͣ idē eſſe realit̓. ⁊ tn̄ differre rōe. Similit̓ ſidiuina eēntia eſſet realit̓ plures idee. q̄ro. autidea eſt p̄ciſe diuina eēntia. aut eſt diuina eēntia ⁊ aliqͥd aliud .ſ. reſpectꝰ rōis ẜm iſtos. ſi primum. gͦ eēntia diuina eſt plures eēntie diuineſi ſint plures idee. Si det̉ ſcd̓m. gͦ diuina eſſentia nō eſt idea. Scd̓o oſtēdo ꝙ eēntia diuinanō eſt idea. qꝛ q̄ro. aut idee ſunt in mēte diuīaſubiectiue. aut obiectiue. nō ſubiectiue. qꝛ tūceēt ibi plura ſubiectiue. qd̓ eſt manifeſte falſuꝫ. gͦ ſunt ibi tm̄ obiectiue. ſꝫ eēntia diuina nōeſt tm̄ obiectiue. gͦ nō eſt idea. Secundū oſtēdo. ſcꝫ ꝙ reſpectꝰ nō eſt idea qꝛ ſi ſic. aut reſpectus realis aut rōnis. Nō realis. qꝛ ẜm p̄dictāopinionē dei ad creaturā nō eſt relatio realis.Nec reſpectꝰ rōnis. tū qꝛ nullꝰ talis eſt dei adcreaturā qui poſſit īportari ꝑ nomē idee. tū qꝛille nō pōt eſſe exēplar creature. ſicut nec ensrōnis pōt eſſe exemplar entis realis. Tertiooſtēdo ꝙ ip̄a creatura eſt idea pͥmo: qͥa ſibi cōpetūt oēs ꝑticule p̄dicte deſcriptiōis. Nā ip̄aeſt cognita ab intellectu actiuo ⁊ deꝰ ad ip̄amaſpicit vt rōaliter ꝓducat. Nā ꝙͣtūcunqꝫ deꝰcognoſceret eſſentiā ſuā. ſi nō cognoſceret ſuūꝓducibile. ignorāter ꝓduceret ⁊ nō rōnabilit̓⁊ ꝑ ꝯn̄s non ꝑ ideā. gͦ ip̄e in creaturā vere aſpicit. ⁊ ip̄aꝫ aſpiciēdo pōt eā ꝓducere. Pret̓eaillud quo p̄cognito pōt cognoſcēs rōabilit̓ ꝓducere. ⁊ oī alio ꝑ īpoſſibile nō precognito. etquo nō precognito ⁊ quocūqꝫ alio cognito nōpōt rōnabilit̓ ꝓducere eſt vere idea ⁊ exēplar.Sꝫ poſito ꝑ īpoſſibile ꝙ deꝰ cognoſceret creaturā ꝓducibilē. ⁊ nō cognoſceret ſuā eſſentiāſi haberet potentiā ꝓductiuā. poſſet vere rōabilit̓ ꝓducere. ⁊ ꝙͣtucūqꝫ deꝰ cognoſceret eēntiā ſuā. niſi cognoſceret creatura. non diceret̉rōnab. lit̓ ꝓducere ꝙͣtūcunqꝫ ꝓduceret. gͦ ip̄a

arucreatura eſt idea. Pret̓ea idee ꝓportionabiliter ſunt ponēde in artifice creato ⁊ increatoſꝫ ſi artifex creatus p̄ciſe cognoſceret̉ illud artificiatū quod ꝓduceret. ita vere ageret pexemplar. ⁊ ꝑ ꝯn̄s per ideā. ſicut cū cognoſceretvnū cuiꝰ ſil̓e debet ꝓducere. gͦ reſpectu artificis creati ip̄mmet ꝓducibile eſſet vere idea ⁊exēplar. qꝛ idē intelligūt autores ꝑ ideas ⁊ exemplaria. gͦ cū deꝰ ip̄ammet creaturā ꝓducibile p̄cognoſcit. ip̄amet vere ē idea. hoc etiāptꝫ ꝑ ſignū. qꝛ Plato cuiꝰ ſnīam tenet beatꝰAugꝭ. ideas hoīs dixit eſſe hōiem. vel qͥdditatē hoīs. vel vl̓em hōiem. Hoc idē etiā īponitph̓s platōni ꝙ ponat ideas eē quaſdā res realiter diſtinctas. ſicut iſta ꝓducta ſunt diſtīctaſpē. gͦ intentio ſua fuit. nō ꝙ diuina eſſentia eſſet idea. ſꝫ ꝙ aliqua alia cognita a deo q̄ eſſentexemplaria. ⁊ ad q̄ deꝰ aſpiceret in ꝓducendoſꝫ inter oīa cognita nihil meliꝰ pōt poni a theologo eē idea ꝙͣ ip̄amet creatura. ſicut magisdeclarabitur in ſolutione dubioꝝ. gͦ ⁊cͣ. Ex 1p̄dictis ptꝫ qͥd eſt idea. qꝛ nō eſt niſi aliqd̓ cognitū ad qd̓ agens aſpicit in ꝓducendo. vt ẜꝫip̄m aliqd̓ ſil̓e vel ip̄mmet ꝓducat in eſſe reali. ſic̄ vna domꝰ pōt vere eē idea ⁊ exemplar alterius domꝰ. qꝛ ſcꝫ aliqͥs artifex illā domū cognoſcendo pōt ꝑ hoc aliquā cōſimilē fabricare. ⁊ eodē modo ſi ip̄amet domus in particulari eſſet ab artifice precognita. ⁊ virtute illiuspoſſet domū eandē ꝓducere in eē reali. eēt ſuimet idea. Un̄ idea importat ip̄ammet creaturā in recto. ⁊ etiā ip̄ammet in obliquo. et pret̓hͦ importat ip̄aꝫ diuinā cognitione vel cognoſcentē ī obliquo. ⁊ iō de ip̄amet creatura ē p̄dicabil̓ vt ip̄a ſit idea. ſꝫ nō ē p̄dicabil̓ de agente cognoſcente vel cognitiōe. qꝛ nec cognitionec cognoſcēs ē idea ſic̄ nec exēplar. Circa 4tertiū dico ꝙ idee nō ſūt ponēde vt ſint rōescognoſcendi ip̄as creaturas ab eis dr̄ntes. qꝛp̄ter ip̄am diuinā eſſentiā q̄ ē oībꝰ modis ip̄acognito nō ſūt alia q̄ pn̄ti eē rō cognoſcēdi creaturas ⁊ iō nō ſūt plures rōes cognoſcēdi creaturas. hͦ ptꝫ. qꝛ q̄ro. qͥd ītelligit̉ ꝑ rōem cogͦſcēdi creaturā aūt illud qd̓ ē aliquo mō cognitionis creature qͣſi mouēs effectiue intellectūdiuinū ad cognoſcēdū creaturas. aut eſt ip̄amet cognitio qͣ cognoſcit̉ creatura. aut eſt aliqͥd qd̓ qͣſi recipit ip̄am cognitioneꝫ creature.aut ē aliqͥd neceſſario reqͥſitū ad cognoſcēdūcreaturas. Primū nō pōt dari. qꝛ ip̄a cognitōcreature cū ip̄a diuina eſſentia ē cōis tribꝰ ꝑſonis ē oīno īcauſabilis. īmo etiā oīno īproducibil̓. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ītellectꝰ diuinꝰ a nullo penitꝰ eſtmobil̓. īmo oīno ſibi repugnat a quocūqꝫ moueri. ſicut diuine cognitiōi repugnat a quocū

Secundū

Tertiū

Quid ides