Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ibri primintentiarūX

ſcd̓o acceptā pōt vocari realis qꝛ ē poſſibile extrema maneāt. ꝓpt̓ ſolū actu ītellectus vel volūtatis vtrūqꝫ extremū ſit tale vel tale quale denotat̉ nomē relatiuū. Etſi dicat̉ tūc deꝰ real̓r refert̉ ad creaturā. Dico ē magis īcōueniēs deū referri ad creaturā. ꝙͣ vnū albū realit̓ referri ad aliud albū.qꝛ vnū albū realit̓ referri ad aliud albū. eſtaliud ꝙͣ vnū albū eſſe realit̓ ſimile alteri albo.Et ego dico ita realit̓ ē deꝰ creans creaturā ita realit̓ cōſeruās. ita realit̓ intelligēs. ſic̄ſol ē realit̓ cauſans calorē. ita real̓r refert̉Et ſi dicat̉ tūc ſeq̄ret̉ relatio real̓ ē ī deoDico ſicut pͥus. ſicut ē ī ſole relatio. nec īalbo ſicut ptꝫ pͥus. ita etiā relatio ē ī deo. ē qꝛ relatōes ſūt tales res. ſicut alij ymagināt̉. Nec etiā relatōes nec reales nec rōniscauſant̉ illo quo ymaginat̉. ſꝫ p̄ter ipſa ſigna ſunt ī ſe abſoluta q̄dā ip̄a ſignata abſoluta eſt aliqͥd. Et relatio etiā rōnis. vl̓eſt ip̄a abſoluta vel ē ſignū aliqd̓ abſolutū ī ſe tn̄ dicit̉ relatiuū qꝛ īportat aliqͥd conotādoaliud vel aliquo modo alio. Ad pͥmū pͥncicipale dico eſt ꝓprie dictū eſſentia diuina rep̄ſentat oīa alia a ſe. ſed eſt melius dictū eſſentiā diuina ītelligit oīa alia a ſe. ſi tn̄cederet̉: argumētū cōcluderet. qꝛ ſicuteſt incōueniēs idē ſub eadē rōne agere plura.ita ſi poneret̉ tale repreſentatiuū eēt incōueniens idē ſub eadeꝫ rōne rep̄ſentare plura.Ad ph̓m dico loquit̉ de cauſa naturali. illa ſemꝑ facit vnū vno tēpore. et aliud alterius rōis alio tēpore ſi cetera ſunt paria. īmoſi facit vno tēpore centū. alio tēpore facietſimilia centū ſi cetera ſūt paria. ita eēt dicē de repreſentatiuo Ad ſcd̓m dico ēpoſſibile idē ſub eadē rōne aſſimilari pluribꝰalterius rōis ꝑfecta aſſimilatiōe. illo quovnū albū eēt ſimillimū alteri albo. Imperfecta tn̄ ſimilatiōe pōt idē idē aſſimilari diſtīctis. ita ē ī ꝓpoſito. Unde illud argumentūꝓbaret in deo eſſent plura diſtincta ex natura rei aſſimilaret̉ diſtīctis. qꝛ per ensnis ſumme diſtet ab ente reali non poteritaſſimilari enti reali. ſi per aliqͥd ꝓpriū debꝫaſſimilari opꝫ illud ꝓpriū ſit aliqd̓ reale. etita per plura realia deus aſſimilaret̉ pluribuset diſtinctis. quod eſt impoſſibile. Ad tertium dico poſſe in aliquid determinate pōtītelligi dupliciter. Uns modo perfecte ferri in illud vel ferri in illud ita in aliudſꝫ aliud excludendo. Primo modo ē maior falſa accipiēdo indeterminatū cōmuni. qꝛmune pōt determinate hoc ē perfecte ī aliud.cui tn̄ debet appropͥari. ſꝫ debꝫ ſemꝑ cōe

ntentiarūſicut pͥus. Scd̓o modo vera eſt. ſed iſto modoeſſentia diuina pōt det̓minate in aliqͥd. qͥanunꝙͣ poteſt appropriari: ſed debet eſſe cōis.Queſtio quinta.Uinto quero.Utrū intelligat oīa alia a ſe per(ideas eoꝝ. ſic. qͥa idea eſtcognoſcēdi. ſꝫ eſt cognoſcēdi diuinā eēntiaꝫ. ergo eſt cognoſcēdi aliud a ſe. Adoppoſitū deus cognoſcit eſſentiā ſuaꝫ oīa.no ideas. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ nec deus nec eſſentia diuina eſt idea. qꝛ ſi ſic tūc ſicut ſunt plures ideeita eſſentie qd̓ eſt īpoſſibile. Circa iſtā q̄ſtio eſt ſic ꝓcedendū. Primo vidēdū eſt qͥd ſitidea. Scd̓o ſit neceſſitas ponēdi ideā. Tertio ex hijs ad queſtionē. Circa primuꝫ cōcordant multi doctores fere oēs in vna ꝯcluſione cōi. ſcꝫ idea eſt realit̓ diuina eēntia: et tn̄differt rōe ab ea. Un̄ dicūt aliqui deꝰtum cognoſcit creaturā ẜm illud qd̓ eſt idē realiter deo. ſꝫ etiā cognoſcit ẜm eſt aliaa ſe. Un̄ ipſa eſſentia eſt forma exēplariseoꝝ. vt forma cauſa pͥncipiū formale exēplatoꝝ eſt cognoſcēdi. Iſta aūt ī diuinaeſſentia ẜm quā ſua eſſentia eſt qua cognoſcit alia a ſe: nihil aliud eſt ꝙͣ imitabilitas quaab alijs intelligit̉ quā vocamꝰ ideā que ē talisratio ſiue reſpectus in diuina eſſentia ex ſevt eēntia eſt ẜm ſe abſolute niſi in virtuteqͣſi in potētia ſed vt eſt iam cognita obiectūprimū intellectꝰ diuini ẜm actu. ẜm actūhabet illa eſſe in eſſentia ex ꝯſideratiōe intellectus circa eam in cōprehendendo ſubrōe imitabilis. Et ẜm hoc idea nihil aliud eſtde rōe ſua formali ꝙͣ reſpectꝰ imitabilitatis exꝯſideratōe intellectꝰ in ip̄a diuina eēntia.tra. iſtā ꝯcluſione cōem oſtendo. idea eſtrealit̓ diuina eēntia. qꝛ q̄ro. aut idea dicit p̄ciſe diuinā eēntiā. aut p̄ciſe reſpectū. aut aggregatū ex eſſentia reſpectu. qꝛ dicat eēntiaꝫ aliqͥd abſolutū. aut p̄ciſe aliqͥd abſolutuꝫter eſſentiā. nulli iſtoꝝ dicunt. Si detur primuꝫ. ſicut eſt tm̄ vna eſſentia. ita erit tantuꝫvna idea. qd̓ nulli iſtoꝝ dicūt. Si det̉ ſecundūaut ille reſpectꝰ eſt realis aut rōnis. ſi realis.eſſet pat̓nitas vel filiatio vel ſpiratio. quoruꝫqd̓libet eſt falſuꝫ ſecundū iſtos. Sil̓r ẜm iſtosdei ad creaturā nulla eſt relatō realis. Si aūtſit reſpectꝰ rōis. habet̉ ꝓpoſitū. qꝛ īpoſſile eſtens rōis eſſe idē realit̓ ente reali. qꝛ om̄e qd̓eſt idē realit̓ ente reali eſt vere ens reale. et ꝯn̄s eſt ens rōnis. et vltra. ſi idea dicattantū reſpectū rōnis eſt realit̓ diuina eēntia. Si detur tertiū. ergo eſt eēntia diuina

Ad primū prin.

RAd ſecūdum

Ad tertium

Primū.

Queſtio

Circa. q. tria fa