ibri primintentiarūX
ſcd̓o mō acceptā pōt vocari realis qꝛ nō ē poſſibile ꝙ extrema maneāt. ꝓpt̓ ſolū actu ītellectus vel volūtatis vtrūqꝫ extremū ſit tale velnō tale quale denotat̉ eē ꝑ nomē relatiuū. Etſi dicat̉ ꝙ tūc deꝰ real̓r refert̉ ad creaturā. Dico ꝙ nō ē magis īcōueniēs deū referri ad creaturā. ꝙͣ vnū albū realit̓ referri ad aliud albū.qꝛ vnū albū realit̓ referri ad aliud albū. nō eſtaliud ꝙͣ vnū albū eſſe realit̓ ſimile alteri albo.Et ego dico ꝙ ita realit̓ ē deꝰ creans creaturā⁊ ita realit̓ cōſeruās. ⁊ ita realit̓ intelligēs. ſic̄ſol ē realit̓ cauſans calorē. ⁊ iō ita real̓r refert̉Et ſi dicat̉ ꝙ tūc ſeq̄ret̉ ꝙ relatio real̓ ē ī deoDico ſicut pͥus. ꝙ ſicut nō ē ī ſole relatio. nec īalbo ſicut ptꝫ pͥus. ita etiā relatio nō ē ī deo. ⁊rō ē qꝛ relatōes nō ſūt tales res. ſicut alij ymagināt̉. Nec etiā relatōes nec reales nec rōniscauſant̉ illo mō quo ymaginat̉. ſꝫ p̄ter ipſa ſigna q̄ ſunt ī ſe abſoluta q̄dā ⁊ ip̄a ſignata abſoluta nō eſt aliqͥd. Et iō relatio etiā rōnis. vl̓eſt ip̄a abſoluta vel ē ſignū aliqd̓ abſolutū ī ſe⁊ tn̄ dicit̉ relatiuū qꝛ īportat aliqͥd conotādoaliud vel aliquo modo alio. Ad pͥmū pͥncicipale dico ꝙ nō eſt ꝓprie dictū ꝙ eſſentia diuina rep̄ſentat oīa alia a ſe. ſed eſt melius dictūꝙ eſſentiā diuina ītelligit oīa alia a ſe. ſi tn̄ cōcederet̉: argumētū nō cōcluderet. qꝛ ſicut nōeſt incōueniēs idē ſub eadē rōne agere plura.ita ſi poneret̉ tale repreſentatiuū nō eēt incōueniens idē ſub eadeꝫ rōne rep̄ſentare plura.Ad ph̓m dico ꝙ loquit̉ de cauſa naturali. ꝙ illa ſemꝑ facit vnū vno tēpore. et nō aliud alterius rōis alio tēpore ſi cetera ſunt paria. īmoſi facit vno tēpore centū. alio tēpore faciet cōſimilia centū ſi cetera ſūt paria. ⁊ ita eēt dicēdū de repreſentatiuo Ad ſcd̓m dico ꝙ nō ēpoſſibile idē ſub eadē rōne aſſimilari pluribꝰalterius rōis ꝑfecta aſſimilatiōe. illo mō quovnū albū eēt ſimillimū alteri albo. Imperfecta tn̄ ſimilatiōe pōt idē ꝑ idē aſſimilari diſtīctis. ⁊ ita ē ī ꝓpoſito. Unde illud argumentūꝓbaret ꝙ in deo eſſent plura diſtincta ex natura rei ꝑ q̄ aſſimilaret̉ diſtīctis. qꝛ per ens rōnis cū ſumme diſtet ab ente reali non poteritaſſimilari enti reali. gͦ ſi per aliqͥd ꝓpriū debꝫaſſimilari opꝫ ꝙ illud ꝓpriū ſit aliqd̓ reale. etita per plura realia deus aſſimilaret̉ pluribuset diſtinctis. quod eſt impoſſibile. Ad tertium dico ꝙ poſſe in aliquid determinate pōtītelligi dupliciter. Uns modo ꝓ perfecte ferri in illud vel ꝓ ferri in illud ita ꝙ nō in aliudſꝫ aliud excludendo. Primo modo ē maior falſa accipiēdo indeterminatū ꝓ cōmuni. qꝛ cōmune pōt determinate hoc ē perfecte ī aliud.cui tn̄ nō debet appropͥari. ſꝫ debꝫ ſemꝑ eē cōe
ntentiarūſicut pͥus. Scd̓o modo vera eſt. ſed iſto modoeſſentia diuina nō pōt det̓minate in aliqͥd. qͥanunꝙͣ poteſt appropriari: ſed debet eſſe cōis.Queſtio quinta.Uinto quero.Utrū intelligat oīa alia a ſe per(ideas eoꝝ. Ꝙ ſic. qͥa idea eſt rōcognoſcēdi. ſꝫ nō eſt rō cognoſcēdi diuinā eēntiaꝫ. ergo nō eſt rō cognoſcēdi aliud a ſe. Adoppoſitū deus cognoſcit ꝑ eſſentiā ſuaꝫ oīa. gͦno ꝑ ideas. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ nec deus nec eſſentia diuina eſt idea. qꝛ ſi ſic tūc ſicut ſunt plures ideeita eſſentie qd̓ eſt īpoſſibile. Circa iſtā q̄ſtionē eſt ſic ꝓcedendū. Primo vidēdū eſt qͥd ſitidea. Scd̓o q̄ ſit neceſſitas ponēdi ideā. Tertio ex hijs ad queſtionē. Circa primuꝫ cōcordant multi doctores ⁊ fere oēs in vna ꝯcluſione cōi. ſcꝫ ꝙ idea eſt realit̓ diuina eēntia: et tn̄differt rōe ab ea. Un̄ dicūt aliqui ꝙ deꝰ nō tātum cognoſcit creaturā ẜm illud qd̓ eſt idē realiter cū deo. ſꝫ etiā cognoſcit eā ẜm ꝙ eſt aliaa ſe. Un̄ ipſa eſſentia eſt rō ⁊ forma exēplariseoꝝ. ⁊ vt forma ⁊ cauſa ⁊ pͥncipiū formale exēplatoꝝ eſt rō cognoſcēdi. Iſta aūt rō ī diuinaeſſentia ẜm quā ſua eſſentia eſt rō qua cognoſcit alia a ſe: nihil aliud eſt ꝙͣ imitabilitas quaab alijs intelligit̉ quā vocamꝰ ideā que ē talisratio ſiue reſpectus in diuina eſſentia nō ex ſevt eēntia eſt ẜm ſe ⁊ abſolute niſi in virtute ⁊qͣſi in potētia ſed vt eſt iam cognita ⁊ obiectūprimū intellectꝰ diuini ẜm actu. ⁊ ꝑ hͦ ẜm actūhabet rō illa eſſe in eſſentia ex ꝯſideratiōe intellectus circa eam in cōprehendendo eā ſubrōe imitabilis. Et ẜm hoc idea nihil aliud eſtde rōe ſua formali ꝙͣ reſpectꝰ imitabilitatis exꝯſideratōe intellectꝰ in ip̄a diuina eēntia. Cōtra. iſtā ꝯcluſione cōem oſtendo. ꝙ idea nō eſtrealit̓ diuina eēntia. qꝛ q̄ro. aut idea dicit p̄ciſe diuinā eēntiā. aut p̄ciſe reſpectū. aut aggregatū ex eſſentia ⁊ reſpectu. qꝛ ꝙ dicat eēntiaꝫ⁊ aliqͥd abſolutū. aut p̄ciſe aliqͥd abſolutuꝫ p̄ter eſſentiā. nulli iſtoꝝ dicunt. Si detur primuꝫ. gͦ ſicut eſt tm̄ vna eſſentia. ita erit tantuꝫvna idea. qd̓ nulli iſtoꝝ dicūt. Si det̉ ſecundūaut ille reſpectꝰ eſt realis aut rōnis. ſi realis. gͦeſſet pat̓nitas vel filiatio vel ſpiratio. quoruꝫqd̓libet eſt falſuꝫ ſecundū iſtos. Sil̓r ẜm iſtosdei ad creaturā nulla eſt relatō realis. Si aūtſit reſpectꝰ rōis. habet̉ ꝓpoſitū. qꝛ īpoſſile eſtens rōis eſſe idē realit̓ cū ente reali. qꝛ om̄e qd̓eſt idē realit̓ cū ente reali eſt vere ens reale. etꝑ ꝯn̄s nō eſt ens rōnis. et vltra. gͦ ſi idea dicattantū reſpectū rōnis nō eſt realit̓ diuina eēntia. Si detur tertiū. ergo nō eſt eēntia diuina
Ad primū prin.
RAd ſecūdum
Ad tertium
Primū.
Queſtio
Circa. q. tria fa