Libri primiententiarū
ſunt idē cū deo. ſꝫ magis ẜm ꝙ ſunt ꝓpͥa obiecta. cuiꝰ tn̄ oppoſitū dicit ſcd̓a ꝓpōͣ. Pret̓eaex hͦ ip̄o ꝙ ē poſt eſſentiā nō ē ip̄a eſſentia. gͦ ſiintelligat̉ vt poſt eſſentiaꝫ ſuā. nō ītelligit̉ vtidē eſſētie ſue. Pret̓ea pͥma ꝓpo nō tm̄ repugnat ſcd̓e ſꝫ etiā ē ī ſe falſa. qꝛ nihil ē cā ꝙ deꝰ ītelligat alia a ſe. qꝛ nihil ē ī deo cauſatū. et iōnō plꝰ cātur ītellectio creat̉e ꝙͣ ītellectio dei.Et qn̄ īnuit̉ ꝙ ſi nō intelligeret alia a ſe ẜm ꝙſūt idē ſibi. ītellectꝰ intelligeret recipiēdo abeis cognitionē. illa ꝯn̄a nō valet. nō plꝰ ꝙͣ qn̄ ītelligit cōꝑando eſſentiā ſuā ad alia a ſe. Cōtra predictā opi. facit etiā qͥdā doctor alias rōnes ſatis ſufficiētes. iō eas hic omitto ꝓpterquas dic̄ al̓r ad. q. Dicēdo ꝙ ſūt relationeseterne ī deo ad cognita ſꝫ nō ſūt pͥores naturaliter ip̄is cognitis ī rōne obiectoꝝ. Un̄ ponitꝙ deꝰ ī pͥmo inſtāti ītelligit eſſentiā ſub rōneabſoluta. ī ſcd̓o inſtāti ꝓducit lapidē ī eē ītelligibili ⁊ ītelligit lapide. ita ꝙ ibi ē relatio inlapide de ītellectu ad īte llectionē diuinā. ſednulla adhuc ītellectiōe diuina ad lapidē. ſꝫ intellectio dei terminat lapidē ītellectū ad ipſaꝫ. In tertio inſtāti forte ītellectꝰ diuinꝰ pōtcōꝑare ſuā ītellectione ad qd̓cūqꝫ ītelligibilead qd̓ nos poſſumꝰ cōꝑare. et tūc cōꝑando ſead lapidē ītellectū pōt cāre in ſe relationē rōnis. ⁊ ī quarto inſtāti pōt quaſi reflecti ſuperiſtā relationē cātā in tertio inſtāti. ⁊ tunc illarelatiō ē cognita. Sic gͦ nō ē relatio rōnis neceſſaria ad intelligēdū lapidē tāꝙͣ pͥor lapidevt obiectū. īmo ip̄a vt cāta ē poſterior ī tertioinſtāti. ⁊ adhuc ip̄a ē poſterior vt cognita qꝛ īequarto inſtāti. Circa iſtā opi. poſſet arguiꝑdicta pͥus vbi oſtēſuꝫ ē vt mihi videt̉ ſufficienter. qꝛ talia īſtātia nō ſūt ponēda. ⁊ ita īpoſſibile ē dari pͥmo aliqd̓ iſtās ī quo pͥus intelligat̉ eſſentia ꝙͣ creatura. Pret̓ea ſi deꝰ ī pͥmoiſtāti ītelligit eſſentiā diuinā ⁊ ī ſcd̓o inſtāti ītelligit lapidē. q̄ro. aut hͦ ē ꝓpt̓ ordinē obiectiad obiectū ſcꝫ eſſentie diuine ad lapidē aūt ꝓpter ordinē ītellectiōis lapidis ad ītellectionē eſſentie. Nō ꝓpt̓ pͥmū. qꝛ tūc eadē rōne haberꝫ dicere ꝙ pͥus natura ītelligit eſſētiā ſuāꝙͣ lapidē. qꝛ eſſentia diuina tā poritatē nature ꝙͣ duratiōis ꝙͣ etiā ꝑfectiōis hꝫ reſpectu lapidis. ⁊ ita deberet dici ꝙ ī pͥmo iſtāti durati.onis deꝰ ītelligeret eſſentiā ſuā. ⁊ ī ſcd̓o iuſtāti duratiōis ītelligeret lapidē. Si dicat̉ ꝙ hͦſit ꝓpt̓ ordine ītellectiōis. Cōtra. ītellectio ēoīno īdiſtīcta ex natura rei. gͦ vna nullo mō ēpoſterior alia. nec pōt dici ꝙ ille intellectiōesdiſtinguāt̉ formal̓r. qꝛ ī nobis vnicꝰ actꝰ ītellectus ē quo ītelligimꝰ totū cōplexū. et per ꝯn̄splures terminos. gͦ multo fortiꝰ deꝰ intelligit
ententiarūomīa quecūqꝫ ītelligit vnico actu indiſtinctoSil̓r eadē rōe poſſet dici ꝙ ītellectio hoīs diſtinguit̉ formalit̓ ab intellectione aſini. et abintellectione bouis. et ſic de alijs. qd̓ eſt abſurdū. Si dicat̉ ꝙ intellectio lapidis ⁊ eſſentiediſtingunt̉ rōne. ⁊ iō ẜm rōem intellectio eēntie eſt prior intellectiōe lapidis. hoc nō valet.qꝛ cōſideratio intellectꝰ nihil facit ad hͦ ꝙ resſit pͥor vel poſterior. tūc em̄ poſſet facere ꝙ intellectio lapidis eſſet pͥor intellectiōe eēntie.ſicut ecōuerſo. Pret̓ea. qd̓ dicit ꝙ i deo ſuntrelatōes eterne ad cognita. q̄ro aut relatio talis eſt vna res extra aīam aut non. ſi ſic. gͦ vereeſt realis. ⁊ ita realit̓ refert̉. ad creaturā. quodiſte negat. ſi nō ſit vna res: tūc nō eſt in deo niſi tm̄ obiectiue. hoc eſt qꝛ eſt cognita. et ꝑ ꝯn̄snō eſt in tertio inftāti. ⁊ poſtea erit cognita inquarto inſtāti. īmo qͥncunqꝫ erit erit cognita.Cōfirmat̉. qꝛ etiā ꝑ iſtos. oē imaginabile: velhabet eſſe reale ⁊ ſubiectiuū. vel obiectiuū. ſiſubiectiuū. gͦ tūc eſt real̓r. ſi obiectiuuꝫ. gͦ tunceſt cognita vel volita. et ſiue ſic. ſiue ſic ſequit̉ꝙ eſt cognita. gͦ in tertio inſtanti eſt cognita.Ideo dico alit̓ ad. q. et ꝯn̄ter ad dicta priusCirca quā pͥmo videndū eſt qͥd ſit relatio rōis ᵈſcd̓o ex hoc ad queſtionē Circa pͥmuꝫ dico ꝙrelatio rōis dupl̓r accipit̉. Uno mō ꝓ iſta vo tice vel ꝯceptū importāte aliqͥd vel aliqͣ. Scd̓opro ip̄is ſignificatis. et ſiue iſta diſtīctio ſit ẜꝫartē logice ſiue nō. non multū curo ad pn̄s. tn̄neceſſaria eſt ꝓpt̓ modū loquēdi multoꝝ. Sipͥmo modo dico ꝙ talia ſunt relatiōes. preciūſignū ⁊ hmoi. Si ſcd̓o mō dico. ꝙ talia nomīare latiua ⁊ ꝯceptꝰ relatiui nihil penitꝰ imaginabile importāt qd̓ nō ſit abſolutū: ⁊ ẜm eſſe ſubiectiuū in actu vel in potētia. vel ſaltē eſſe obiectiuū ẜm vnā opinionē pͥus frequēter tactāſed talia relatiua importāt abſoluta ſimul cuꝫactu intellectꝰ ⁊ volūtatis. ſicut hāc voceꝫ hoſignificare hoīes nihil aliud eſt: nec īportat niſi vocē ⁊ hoīes ⁊ actū volūtatis pn̄tem vel p̄teritū quo volumꝰ hac voce vti ꝓ hoībus. itaſignū nihil aliud importat. ⁊ ita nihil ꝯſequit̉iſtos actꝰ nec iſtas voces a ꝑte rei nec alibi. ſꝫpoſtea p̄t reciꝑe p̄dicatione vocū abſolutarūvel ꝯceptuū q̄ nō vere p̄dicarent̉ niſi ip̄is preſuppoſitis. Un̄ niſi inſtituēs vellet ꝙ ip̄e ⁊ qͦlibꝫ aliꝰ vteret̉ hac voce ſortes ꝓ illo hoīe nūqͣdiceret̉ ꝙ hec vox ſortes ſignificat hūc hoīem⁊ ita nō cōſequit̉ aliqͥd abſolutū vel relatiuū.ſꝫ vere hoc eſt ſignū ⁊ illud aliud ſignificatuꝫ.ꝙͣuis ſine talibꝰ vocibꝰ relatiuis nō poſſet hocexprimi. et ita talia relatiua nō ſignificāt aliqͣalia ab ip̄is abſolutis. ſꝫ ſignificāt vel ꝯnotātip̄a abſoluta. ⁊ nihil aliud imaginabile. ita cū
Opinio ſcd̓s
Obūcit̉ cōtra ſecūdā opi-
Ruſo eueuduo diſcutitPrimū quid vpa ponoris
Primū quid vpa ponoris
Ruſo eueuduo diſcutit