Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiententiarū

ſunt idē deo. ſꝫ magis ẜm ſunt ꝓpͥa obiecta. cuiꝰ tn̄ oppoſitū dicit ſcd̓a ꝓpōͣ. Pret̓eaex ip̄o ē poſt eſſentiā ē ip̄a eſſentia. ſiintelligat̉ vt poſt eſſentiaꝫ ſuā. ītelligit̉ vtidē eſſētie ſue. Pret̓ea pͥma ꝓpo tm̄ repugnat ſcd̓e ſꝫ etiā ē ī ſe falſa. qꝛ nihil ē deꝰ ītelligat alia a ſe. qꝛ nihil ē ī deo cauſatū. et plꝰ cātur ītellectio creat̉e ꝙͣ ītellectio dei.Et qn̄ īnuit̉ ſi intelligeret alia a ſe ẜmſūt idē ſibi. ītellectꝰ intelligeret recipiēdo abeis cognitionē. illa ꝯn̄a valet. plꝰ ꝙͣ qn̄ ītelligit cōꝑando eſſentiā ſuā ad alia a ſe.tra predictā opi. facit etiā qͥdā doctor aliasnes ſatis ſufficiētes. eas hic omitto ꝓpterquas dic̄ al̓r ad. q. Dicēdo ſūt relationeseterne ī deo ad cognita ſꝫ ſūt pͥores naturaliter ip̄is cognitis ī rōne obiectoꝝ. Un̄ ponit deꝰ ī pͥmo inſtāti ītelligit eſſentiā ſub rōneabſoluta. ī ſcd̓o inſtāti ꝓducit lapidē ī ītelligibili ītelligit lapide. ita ibi ē relatio inlapide de ītellectu ad īte llectionē diuinā. ſednulla adhuc ītellectiōe diuina ad lapidē. ſꝫ intellectio dei terminat lapidē ītellectū ad ipſaꝫ. In tertio inſtāti forte ītellectꝰ diuinꝰ pōtcōꝑare ſuā ītellectione ad qd̓cūqꝫ ītelligibilead qd̓ nos poſſumꝰ cōꝑare. et tūc cōꝑando ſead lapidē ītellectū pōt cāre in ſe relationēnis. ī quarto inſtāti pōt quaſi reflecti ſuperiſtā relationē cātā in tertio inſtāti. tunc illarelatiō ē cognita. Sic ē relatio rōnis neceſſaria ad intelligēdū lapidē tāꝙͣ pͥor lapidevt obiectū. īmo ip̄a vt cāta ē poſterior ī tertioinſtāti. adhuc ip̄a ē poſterior vt cognita qꝛ īequarto inſtāti. Circa iſtā opi. poſſet arguiꝑdicta pͥus vbi oſtēſuꝫ ē vt mihi videt̉ ſufficienter. qꝛ talia īſtātia ſūt ponēda. ita īpoſſibile ē dari pͥmo aliqd̓ iſtās ī quo pͥus intelligat̉ eſſentia ꝙͣ creatura. Pret̓ea ſi deꝰ ī pͥmoiſtāti ītelligit eſſentiā diuinā ī ſcd̓o inſtāti ītelligit lapidē. q̄ro. aut ē ꝓpt̓ ordinē obiectiad obiectū ſcꝫ eſſentie diuine ad lapidē aūtpter ordinē ītellectiōis lapidis ad ītellectio eſſentie. ꝓpt̓ pͥmū. qꝛ tūc eadē rōne haberꝫ dicere pͥus natura ītelligit eſſētiā ſuāꝙͣ lapidē. qꝛ eſſentia diuina poritatē nature ꝙͣ duratiōis ꝙͣ etiā ꝑfectiōis hꝫ reſpectu lapidis. ita deberet dici ī pͥmo iſtāti durati.onis deꝰ ītelligeret eſſentiā ſuā. ī ſcd̓o iuſtāti duratiōis ītelligeret lapidē. Si dicat̉ſit ꝓpt̓ ordine ītellectiōis. Cōtra. ītellectio ēoīno īdiſtīcta ex natura rei. vna nullo ēpoſterior alia. nec pōt dici ille intellectiōesdiſtinguāt̉ formal̓r. qꝛ ī nobis vnicꝰ actꝰ ītellectus ē quo ītelligimꝰ totū cōplexū. et per ꝯn̄splures terminos. multo fortiꝰ deꝰ intelligit

ententiarūomīa quecūqꝫ ītelligit vnico actu indiſtinctoSil̓r eadē rōe poſſet dici ītellectio hoīs diſtinguit̉ formalit̓ ab intellectione aſini. et abintellectione bouis. et ſic de alijs. qd̓ eſt abſur. Si dicat̉ intellectio lapidis eſſentiediſtingunt̉ rōne. ẜm rōem intellectio eēntie eſt prior intellectiōe lapidis. hoc valet.qꝛ cōſideratio intellectꝰ nihil facit ad resſit pͥor vel poſterior. tūc em̄ poſſet facere intellectio lapidis eſſet pͥor intellectiōe eēntie.ſicut ecōuerſo. Pret̓ea. qd̓ dicit i deo ſuntrelatōes eterne ad cognita. q̄ro aut relatio talis eſt vna res extra aīam aut non. ſi ſic. vereeſt realis. ita realit̓ refert̉. ad creaturā. quodiſte negat. ſi ſit vna res: tūc eſt in deo niſi tm̄ obiectiue. hoc eſt qꝛ eſt cognita. et ꝯn̄s eſt in tertio inftāti. poſtea erit cognita inquarto inſtāti. īmo qͥncunqꝫ erit erit cognita.Cōfirmat̉. qꝛ etiā iſtos. imaginabile: velhabet eſſe reale ſubiectiuū. vel obiectiuū. ſiſubiectiuū. tūc eſt real̓r. ſi obiectiuuꝫ. tunceſt cognita vel volita. et ſiue ſic. ſiue ſic ſequit̉ eſt cognita. in tertio inſtanti eſt cognita.Ideo dico alit̓ ad. q. et ꝯn̄ter ad dicta priusCirca quā pͥmo videndū eſt qͥd ſit relatio rōisſcd̓o ex hoc ad queſtionē Circa pͥmuꝫ dicorelatio rōis dupl̓r accipit̉. Uno iſta vo­ tice vel ꝯceptū importāte aliqͥd vel aliqͣ. Scd̓opro ip̄is ſignificatis. et ſiue iſta diſtīctio ſit ẜꝫartē logice ſiue. non multū curo ad pn̄s. tn̄neceſſaria eſt ꝓpt̓ modū loquēdi multoꝝ. Sipͥmo modo dico talia ſunt relatiōes. preciūſignū hmoi. Si ſcd̓o dico. talia nomīare latiua ꝯceptꝰ relatiui nihil penitꝰ imaginabile importāt qd̓ ſit abſolutū: ẜm eſſe ſubiectiuū in actu vel in potētia. vel ſaltē eſſe obiectiuū ẜm vnā opinionē pͥus frequēter tactāſed talia relatiua importāt abſoluta ſimul cuꝫactu intellectꝰ volūtatis. ſicut hāc voceꝫ hoſignificare hoīes nihil aliud eſt: nec īportat niſi vocē hoīes actū volūtatis pn̄tem velteritū quo volumꝰ hac voce vti hoībus. itaſignū nihil aliud importat. ita nihil ꝯſequit̉iſtos actꝰ nec iſtas voces a ꝑte rei nec alibi. ſꝫpoſtea p̄t reciꝑe p̄dicatione vocū abſolutarūvel ꝯceptuū vere p̄dicarent̉ niſi ip̄is preſuppoſitis. Un̄ niſi inſtituēs vellet ip̄elibꝫ aliꝰ vteret̉ hac voce ſortes illo hoīe nūqͣdiceret̉ hec vox ſortes ſignificat hūc hoīem ita cōſequit̉ aliqͥd abſolutū vel relatiuū.ſꝫ vere hoc eſt ſignū illud aliud ſignificatuꝫ.ꝙͣuis ſine talibꝰ vocibꝰ relatiuis poſſet hocexprimi. et ita talia relatiua ſignificāt aliqͣalia ab ip̄is abſolutis. ſꝫ ſignificāt vel ꝯnotātip̄a abſoluta. nihil aliud imaginabile. ita

Opinio ſcd̓s

Obūcit̉ cōtra ſecūdā opi-

Ruſo eueuduo diſcutitPrimū quid vpa ponoris

Primū quid vpa ponoris

Ruſo eueuduo diſcutit