Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiSententiarum2

Libri primiDicit̉ ſub rōne alicuiꝰ ꝑſonal̓ vel noytionalis. qꝛ nullū formalit̓ infinitū eſt obiectū adequatū ītellectiōis formalit̓ infinite. qꝛtūc formalit̓ infinitū depēderet a formal̓rinfinito ſꝫ intellectio diuina ē formal̓r īfinita. nullū ꝑſonale aut notionale ē formal̓r īfini. ſub rōne alicuiꝰ eſſential̓ ē pͥmū obiectuꝫadequatū. Et ſi q̄rat̉ de eſſentialibꝰ ſub cuiꝰrōne ē aliqd̓ obiectū adequātū. Dicit̉ niſiſub rōne eſſentie. qꝛ ſub illa rōne ē aliqd̓ obiectū potētie ſub qua rōne cōtinet virtualit̓ velformalit̓ alia obijciūtur illi potētie. nihil em̄obijcit̉ alicui potētie ſe: niſi cōtineat̉ formaliter vel virtualit̓ in obiecto pͥmo adequato illius potētie. Exēplū de cōtinentia formali. vtcolor cōtinet ſub ſe ſpeciēs ſuas. Exemplū decōtinētia virtuali. ſicut ſubiectū ꝯtinet paſſionē ſuā. Nulla aūt ꝑfectio eſſentialis cōtinetalias formalit̓ qꝛ ſunt eq̄ cōes. eadē em̄ rōneformaliter cōtinēt̉ ſub ſapiētia. eadē rōe cōtinētur ſub bonitate. qꝛ q̄libꝫ earū ē cōis formaliter. Sꝫ ē tm̄ cōtinētia virtualis. nihil aūttinet aliqua virtualit̓ niſi eſſentia. qꝛ q̄cūqꝫ poneret̉ cōtinere alia virtualit̓ includeret̉ ī eſſētia. eſt pͥmū in ꝑfectione. ſꝫ cōtinentia virtuniꝰ alis ē circularis. ⁊cͣ. Iſta opi. dic̄ multa intelligo Primū eſſentia diuina eſtpͥmū inter oīa in deo ꝑfectiōe origine. Secūdū oīa quaſi fluūt ab ea. Tertiū eſſētia diuina ē pͥmū pͥmitate edeqͣtionis. illoquo triangulꝰ ē pͥmū obiectū reſpectu haberetres. illo quo loquit̉ ph̓s primo poſterioꝝ.Quartū qd̓ īnuit: ſemꝑ obiectū adequa mouet potētiā Quintū ꝓbat nul ꝑſonale ſit obiectū adequatū. Sextū qd̓ponit eſſentia eſt obiectū adequatū ſapiētia. Septimū quod dicit de duplici ꝯtinēire tia obiecti. virtuali formali. Cōtra pͥmuꝫarguo ſic. vbicūqꝫ ē pͥus ꝑfectiōe ibi correſpōdet poſteriꝰ ꝑfectiōe. ſꝫ nihil ē in deo poſteriꝰꝑfectiōe. nihil ē pͥus ꝑfectiōe. maior ē manifeſta. qꝛ ſic̄ ē īpoſſibile pͥus niſi correſpōdeat poſteriꝰ. ita īpoſſibile ē aliqd̓ ſit pͥus ꝑfectione. qͥn etiā aliqd̓ ſit poſteriꝰ ꝑfectōe. mino ꝓbo. qꝛ om̄e poſteriꝰ ꝑfectiōe ē īꝑfectiꝰ. ſic̄omē pͥus ꝑfectōe ē ꝑfectiꝰ. ſꝫ nihil in deo real̓rē imꝑfectiꝰ quocūqꝫ. tūc em̄ aliqͥd īꝑfectioniseēt ī deo. nihil ē ibi poſteriꝰ ꝑfectiōe.firmat̉. qꝛ ſic̄ īpoſſibile ē hr̄e ordinē originis ſine origināte originato. ordinē tꝑis ſineore poſteriore. ita īpoſſibile ē ordineꝫ ꝑfectionis ſine ꝑfectiori et īꝑfectiori. ſꝫ i deo ēꝑfectiꝰ imꝑfectiꝰ. in deo ē ordo ꝑfectionis. Ex hoc ptꝫ ſua cōcludit. qꝛ maiorſua quā accipit e ſimpl̓r fl̓a .ſ. quēcunqꝫ ordinē

haberēt aliqua ſi eſſent diſtīcta real̓r eūdē ordinē hn̄t vbicūqꝫ ſūt quocūqꝫ diſtīcta. qꝛ ſieſſentia relatio eſſent diſtīcta realit̓. ſic ordinarētur eſſentia eēt ſimpl̓r ꝑfectior. relatio īꝑfectior. eſſentia relatio ſic ordinabunt̉ eſſentia eſt ꝑfectior relatio īꝑfectiorSi dicat̉ relatio ē īꝑfectior ẜm rōnē. Contra nihil ī diuinis ē imꝑfectiꝰ nec ẜm re nec ẜꝫronē niſi ẜꝫ rōnē falſaꝫ om̄ino abijciēda eſt. nihil ē dicere relatio ē īꝑfectior ẜm rōneꝫPret̓ea formal̓r īfinitū nullo nec ẜꝫ resnec ẜm rōnē ē īꝑfectiꝰ aliquo. ſꝫ iſtos ſapientia diuina ē formal̓r īfinita. nullo ē iꝑfectior eſſentia diuina. īter eſſētiā diuinā ſapiētiā nullus ē ordo īꝑfectione Pret̓ea iſte aalibi hꝫ īcōueniēti et merito ponere in deopotētiā vel quaſi potētiā. multo fortiꝰ dꝫ habere īcōueniēti ponere ī deo ꝑfectionē vl̓ſi imꝑfectionē. ī deo nullꝰ ē ponēdus ordofectōis. Pretea qd̓ dr̄ eſſentia diuina eſt &pͥor origine. vr̄ verū. qꝛ ſapiētia diuina nullo ē originata. nec eſſētia dīna ē originās.Ex ꝯͣ ſcd̓ꝫ. qꝛ mnō ē bn̄ dictū oīa qͣſi fluāt C.a diuina eſſētia qꝛ nihil ē ī pr̄e quomocūqꝫ flu guens ab alio. ſꝫ ſapiētia bonitas pat̓nitas ſpiratio ſūt in pre. nullo fluūt. Preterea goſtēſuꝫ ē pͥus ſapiētia diuina nullo diſtīguit̉ ab eſſētia. nullo fluit ab ip̄a.tra tertiū arguo ſic. om̄e obiectū adequatū alicuiꝰ potētie pͥmū pͥmitate illa de loqͥt̉ ph̓spͥmo poſte. ꝟe p̄dicat̉ vel ſe vel accides. ſiē in cōcreto vl̓ ī abſtracto de app̄hēſo ab illa potētia. ſic̄ om̄e viſibile vel ē color vel coloratū vel coloratio. ſi color ſit obiectū adequa viſus. ſꝫ diuina eſſentia nec ī cōcreto nec inabſtracto p̄dicat̉ vere de om̄i intelligibili ab ītellectu diuino. ē obiectū adequatū pri tali pͥmitate. maior pꝫ inductiue. qꝛ ſꝑ ſubiectū pͥmū adequarū p̄dicatū ſūt conuertibilia. de quocūqꝫ p̄dicat̉ vnū cōuertibiliū etreliquū. Ptꝫ etiā coloratū p̄dicat̉ de apprehēſo accidēs. multo fortiꝰ de app̄hēſo ſe tm̄ accides p̄dicatur. minor ptꝫ. qꝛ vtraqꝫ iſtarū ē falſa. ē diuina eſſentia. ē deus tn̄ app̄hendit̉ ab intellectu diuino. Etſi dicat̉ app̄hendit̉ ſe ſed alid̓. Cōtraaut app̄hendit̉ ſe. qꝛ tm̄ app̄hendit̉ accidēs. aut qꝛ app̄hendit̉ ſub obiecto pͥmo.ſi pͥmū det̉. plꝰ app̄hēdūt̉ creata a deo ꝙͣaīa app̄hēdit̉ a viſu corꝑali. qd̓ ē īcōueniens.Si det̉ ſcd̓m. Cōtra. ita ꝑfecte ita diſtincteapp̄hēdit̉ ab ītellectu diuino ſic̄ app̄hēdit̉ albēdo a ſenſu. ꝯn̄s obiectū de quo p̄dicat̉paſſio. app̄hēſibile ab ītellectu dei. ē ſe ſuꝑius ad hoc ītelligibile demōſtrato alio a deo.

Circa opi. examºnātur ſeptemPrimuꝫ.SecundūTertiū

QuartūQuintūSexti

SeptimūCōtra primū arguitur primo

Confirmat̉

Reſpondetur

Scd̓o

Contra ſcd̓mquitur primo

Quarto

Cōrrteri

Tertio

Scd̓o

Contra ſcd̓mquitur primo