Libri primiSententiarum2
Libri primiDicit̉ ꝙ nō ſub rōne alicuiꝰ ꝑſonal̓ vel noytionalis. qꝛ nullū nō formalit̓ infinitū eſt obiectū adequatū ītellectiōis formalit̓ infinite. qꝛtūc formalit̓ infinitū depēderet a nō formal̓rinfinito ſꝫ intellectio diuina ē formal̓r īfinita.⁊ nullū ꝑſonale aut notionale ē formal̓r īfinitū. gͦ ſub rōne alicuiꝰ eſſential̓ ē pͥmū obiectuꝫadequatū. Et ſi q̄rat̉ de eſſentialibꝰ ſub cuiꝰrōne ē aliqd̓ obiectū adequātū. Dicit̉ ꝙ n̄ niſiſub rōne eſſentie. qꝛ ſub illa rōne ē aliqd̓ obiectū potētie ſub qua rōne cōtinet virtualit̓ velformalit̓ alia q̄ obijciūtur illi potētie. nihil em̄obijcit̉ alicui potētie ꝑ ſe: niſi cōtineat̉ formaliter vel virtualit̓ in obiecto pͥmo adequato illius potētie. Exēplū de cōtinentia formali. vtcolor cōtinet ſub ſe ſpeciēs ſuas. Exemplū decōtinētia virtuali. ſicut ſubiectū ꝯtinet paſſionē ſuā. Nulla aūt ꝑfectio eſſentialis cōtinetalias formalit̓ qꝛ ſunt eq̄ cōes. eadē em̄ rōne qͣformaliter cōtinēt̉ ſub ſapiētia. eadē rōe cōtinētur ſub bonitate. qꝛ q̄libꝫ earū ē cōis formaliter. Sꝫ ē tm̄ cōtinētia virtualis. nihil aūt cōtinet aliqua virtualit̓ niſi eſſentia. qꝛ q̄cūqꝫ poneret̉ cōtinere alia virtualit̓ includeret̉ ī eſſētia. q̄ eſt pͥmū in ꝑfectione. ſꝫ cōtinentia virtuniꝰ alis nō ē circularis. gͦ ⁊cͣ. Iſta opi. dic̄ multa q̄ nō intelligo Primū ꝙ eſſentia diuina eſtpͥmū inter oīa in deo ꝑfectiōe ⁊ origine. Secūdū ꝙ oīa quaſi fluūt ab ea. Tertiū ꝙ eſſētia diuina ē pͥmū pͥmitate edeqͣtionis. illo mōquo triangulꝰ ē pͥmū obiectū reſpectu haberetres. illo mō quo loquit̉ ph̓s primo poſterioꝝ.Quartū qd̓ īnuit: ꝙ ſemꝑ obiectū adequatū mouet potētiā Quintū rō qͣ ꝓbat ꝙ nullū ꝑſonale ſit obiectū adequatū. Sextū qd̓ponit ꝙ eſſentia eſt obiectū adequatū ⁊ nō ſapiētia. Septimū quod dicit de duplici ꝯtinēire tia obiecti. virtuali ⁊ formali. Cōtra pͥmuꝫarguo ſic. vbicūqꝫ ē pͥus ꝑfectiōe ibi correſpōdet poſteriꝰ ꝑfectiōe. ſꝫ nihil ē in deo poſteriꝰꝑfectiōe. gͦ nihil ē pͥus ꝑfectiōe. maior ē manifeſta. qꝛ ſic̄ ē īpoſſibile eē pͥus niſi correſpōdeat poſteriꝰ. ita īpoſſibile ē ꝙ aliqd̓ ſit pͥus ꝑfectione. qͥn etiā aliqd̓ ſit poſteriꝰ ꝑfectōe. minorē ꝓbo. qꝛ om̄e poſteriꝰ ꝑfectiōe ē īꝑfectiꝰ. ſic̄omē pͥus ꝑfectōe ē ꝑfectiꝰ. ſꝫ nihil in deo real̓rē imꝑfectiꝰ quocūqꝫ. tūc em̄ aliqͥd īꝑfectioniseēt ī deo. gͦ nihil ē ibi poſteriꝰ ꝑfectiōe. Cōfirmat̉. qꝛ ſic̄ īpoſſibile ē hr̄e ordinē originis ſine origināte ⁊ originato. ⁊ ordinē tꝑis ſine pͥore ⁊ poſteriore. ita īpoſſibile ē eē ordineꝫ ꝑfectionis ſine ꝑfectiori et īꝑfectiori. ſꝫ i deo nō ēꝑfectiꝰ ⁊ imꝑfectiꝰ. gͦ in deo nō ē ordo ꝑfectionis. Ex hoc ptꝫ ꝙ rō ſua nō cōcludit. qꝛ maiorſua quā accipit e ſimpl̓r fl̓a .ſ. quēcunqꝫ ordinē
haberēt aliqua ſi eſſent diſtīcta real̓r eūdē ordinē hn̄t vbicūqꝫ ſūt quocūqꝫ mō diſtīcta. qꝛ ſieſſentia ⁊ relatio eſſent diſtīcta realit̓. ſic ordinarētur ꝙ eſſentia eēt ſimpl̓r ꝑfectior. ⁊ relatio īꝑfectior. gͦ mō eſſentia ⁊ relatio ſic ordinabunt̉ ꝙ eſſentia eſt ꝑfectior ⁊ relatio īꝑfectiorSi dicat̉ ꝙ relatio ē īꝑfectior ẜm rōnē. Contra nihil ī diuinis ē imꝑfectiꝰ nec ẜm re nec ẜꝫronē niſi ẜꝫ rōnē falſaꝫ q̄ om̄ino abijciēda eſt.gͦ nihil ē dicere ꝙ relatio ē īꝑfectior ẜm rōneꝫPret̓ea formal̓r īfinitū nullo mō nec ẜꝫ resnec ẜm rōnē ē īꝑfectiꝰ aliquo. ſꝫ ꝑ iſtos ſapientia diuina ē formal̓r īfinita. gͦ nullo mō ē iꝑfectior eſſentia diuina. gͦ īter eſſētiā diuinā ⁊ ſapiētiā nullus ē ordo īꝑfectione Pret̓ea iſte aalibi hꝫ ꝓ īcōueniēti et merito ponere in deopotētiā vel quaſi potētiā. gͦ multo fortiꝰ dꝫ habere ꝓ īcōueniēti ponere ī deo ꝑfectionē vl̓ qͣſi imꝑfectionē. gͦ ī deo nullꝰ ē ponēdus ordo ꝑfectōis. Pretea qd̓ dr̄ ꝙ eſſentia diuina eſt &pͥor origine. nō vr̄ verū. qꝛ ſapiētia diuina nullo mō ē originata. nec eſſētia dīna ē originās.Ex hͦ ꝯͣ ſcd̓ꝫ. qꝛ mnō ē bn̄ dictū ꝙ oīa qͣſi fluāt C.a diuina eſſētia qꝛ nihil ē ī pr̄e quomocūqꝫ flu guens ab alio. ſꝫ ſapiētia bonitas pat̓nitas ⁊ ſpiratio ſūt in pre. gͦ nullo mō fluūt. Preterea goſtēſuꝫ ē pͥus ꝙ ſapiētia diuina nullo mō diſtīguit̉ ab eſſētia. gͦ nullo mō fluit ab ip̄a. Cō Cōtra tertiū arguo ſic. om̄e obiectū adequatū alicuiꝰ potētie ⁊ pͥmū pͥmitate illa de qͣ loqͥt̉ ph̓spͥmo poſte. ꝟe p̄dicat̉ vel ꝑ ſe vel ꝑ accides. ſiē in cōcreto vl̓ ī abſtracto de oī app̄hēſo ab illa potētia. ſic̄ om̄e viſibile vel ē color vel coloratū vel coloratio. ſi color ſit obiectū adequatū viſus. ſꝫ diuina eſſentia nec ī cōcreto nec inabſtracto p̄dicat̉ vere de om̄i intelligibili ab ītellectu diuino. gͦ nō ē obiectū adequatū ⁊ primū tali pͥmitate. maior pꝫ inductiue. qꝛ ſꝑ ſubiectū pͥmū ⁊ adequarū ⁊ p̄dicatū ſūt conuertibilia. ⁊ de quocūqꝫ p̄dicat̉ vnū cōuertibiliū etreliquū. Ptꝫ etiā ꝙ coloratū p̄dicat̉ de apprehēſo ꝑ accidēs. gͦ multo fortiꝰ de app̄hēſo ꝑ ſe⁊ nō tm̄ ꝑ accides p̄dicatur. minor ptꝫ. qꝛ vtraqꝫ iſtarū ē falſa. hō ē diuina eſſentia. hō ē deus⁊ tn̄ hō app̄hendit̉ ab intellectu diuino. Etſi dicat̉ ꝙ nō app̄hendit̉ ꝑ ſe ſed ꝑ alid̓. Cōtraaut nō app̄hendit̉ ꝑ ſe. qꝛ tm̄ app̄hendit̉ ꝑ accidēs. aut qꝛ nō app̄hendit̉ ſub obiecto pͥmo.ſi pͥmū det̉. gͦ nō plꝰ app̄hēdūt̉ creata a deo ꝙͣaīa app̄hēdit̉ a viſu corꝑali. qd̓ ē īcōueniens.Si det̉ ſcd̓m. Cōtra. ita ꝑfecte ⁊ ita diſtincteapp̄hēdit̉ ab ītellectu diuino ſic̄ app̄hēdit̉ albēdo a ſenſu. ⁊ ꝑ ꝯn̄s obiectū de quo p̄dicat̉ hͦpaſſio. app̄hēſibile ab ītellectu dei. ē ꝑ ſe ſuꝑius ad hoc ītelligibile demōſtrato alio a deo.
Circa opi. examºnātur ſeptemPrimuꝫ.SecundūTertiū
QuartūQuintūSexti
SeptimūCōtra primū arguitur primo
Confirmat̉
Reſpondetur
Scd̓o
Contra ſcd̓mquitur primo
Quarto
Cōrrteri
Tertio
Scd̓o
Contra ſcd̓mquitur primo