bri primiGententiarur

deꝰ nō intelligit vilia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nihil aliud a ſe.Pret̓ea ꝑ ph̓m. iij. de aia. In ſeꝑatis a materia ītellectꝰ ⁊ ītellectū ſūt idē. ſꝫ deꝰ ē maxīeſeꝑatꝰ a materia. gͦ ī eo ītellectꝰ ⁊ ītellectū ſūtidē. gͦ nō ītelligit aliud a ſe. Pret̓ea ſi ītelligit res alias a ſe. aūt hꝫ de ip̄is ſcīaꝫ vl̓em autꝑticularē. Nō vl̓em. qꝛ tal̓ ē ī potētia cogͦſcēsſꝫ deꝰ nullo mō ē ī potētia Nec ꝑticulare. qꝛ ꝑticularia ſūt īfinita. ⁊ īfinita nullo mō det̓mināt̉ ꝑ ſcīaꝫ. gͦ nullā ſcīam hꝫ. Iſta opi. ē mai.nifeſte falſa ⁊ ꝯͣ aucͣ. ſacre ſcripture. ſic̄ pꝫ ī loqͥīnumerabilibꝰ Aliqͥ tn̄ nitūtur hͦ ꝓbare rōibꝰoUn̄ arguūt aliqͥ ſic. qn̄ aliqͥd ꝑfecte cogͦſcit̉virtꝰ eiꝰ ꝑfecte cogſcit̉. ſꝫ virtꝰ alicuiꝰ rei nō cognoſcit̉ ꝑfecte niſi cognoſcāt̉ ad q̄ virtꝰ ſe extēdat ſꝫ virtꝰ diuiua ſe extēdit ad oīa ⁊ deꝰ ꝑfe16cte cogͦſcit ſeip̄m. gͦ ⁊ alia Sꝫ illa rō ꝓpterduo ē īſufficiēs. Primo. qꝛ nō ſufficiēter ꝓbat̉ꝙ qͥ ꝑfecte cogͦſcit aliquā virtutē ꝑfecte cogͦſcit oīa ad q̄ illa virtꝰ ſe extēdit. qꝛ ꝓbatū ē p̄us ꝙ illud qd̓ ē cā pōt ꝑfecte cogſci nullo effectu cognito. qꝛ ꝓbatu ē ꝙ ex notitia īcōplexavniꝰ rei nō hr̄ ſufficiēt̓ notitia īcōplexa alteriꝰrei. Ptꝫ etiā de ſenſu ꝙ ꝑfecte cogͦſcit ſuū obiectu. ⁊ ꝑ ꝯn̄s virtute eiꝰ. qꝛ ſuū obiectū ⁊ virtꝰilliꝰ obiecti nullo mō dr̄n̄i. ⁊ tn̄ nō oꝫ ſenſū cognoſcere aliqͥd ad qd̓ ſe extēdit illa virtꝰ. ⁊ ſecūdo ē īſufficiēs. qꝛ nō ē ſufficiēt̓ ꝓbatū ꝙ deꝰē cā oīm. nec pōt ſufficiēt̓ ꝓbari. maxime ꝙ ſitcā efficiēs. Alit̓ ꝓbāt alij ſic. Primū ages ēꝑ ſe agēs. qꝛ oī cā ꝑ accidēs pͥorē aliqͣ cā ꝑ ſe. ijphi. ſꝫ om̄e agēs ꝑ ſe agit ꝓpt̓ finē. Ex hͦ arguitur dupl̓r. Primo ſic. ome agēs naturale p̄ciſe cōſideratum ex neceſſitate ⁊ eq̄ ageret ſi adnullū ageret ſic̄ ſi eēt īdepēdēter ages. gͦ ſi nōagit niſi ꝓpt̓ finē. hͦ ē qꝛ depēdꝫ ab agēte amāte finē. tale aūt a quo depedet tota natura inagēdo nō vr̄ eē niſi pͥncipiū efficiēs. gͦ. Preterea. ſi pͥmū agēs agit ꝓpt̓ finē. aut gͦ finis ille mouet efficies vt amatꝰ actu volūtatis. autvt tm̄ natural̓r amatꝰ. ſi vt amatꝰ actu volūtatis hr̄ ꝓpoſitū. ſi tm̄ amatꝰ natural̓r. hͦ ē falſuꝫqꝛ nō natural̓r amat aliū finē a ſe vt gͣue cētrū⁊ materia formā. tūc .n. eēt aliqͦ mō ad finē. qꝛīclinatꝰ ad ip̄ꝫ. Si aūt tm̄ natural̓r amat finēē ip̄e. hͦ nihil ē niſi ip̄m eē ip̄m. hͦ em̄ nō ē ſaluare rōnē cāe ī ip̄o. Iſte pͥmū efficiēs dirigit effectū ſuū ad fine. gͦ vl̓ natural̓r dirigit vl̓ cogͦſcēdo ⁊ amando finē illū. Nō natural̓r. qꝛ nō cogſcēs nihil dirigit niſi ī ꝟtute cogͦſcētis. ſapiētꝭem̄ ē pͥma ordinatio .i. metha. ſꝫ pͥmuꝫ efficiēs īnulliꝰ ꝟtute dirigit. ſic̄ nec cauſat. tūc em̄ noneēt pͥmū. gͦ ⁊cͣ. Tertio ſic. aliqͥd cātur ꝯtīgēter. gͦ pͥma cā ꝯtīgēt̓ cāt. gͦ volēs. ꝓbatio pͥmecōſequētie. qͣlibet cā ſcd̓a cāt inꝙͣtū mouet̉ a

pͥma. gͦ ſi pͥma neceſſario mouet q̄libet alia neceſſario mouet̉ ⁊ q̄libet neceſſario cāt. gͦ ſi aliqͣſcd̓a ꝯtingēt̓ mouet ⁊ pͥma cōtingēt̓ meuebatqꝛ nō cāt cā ſcd̓a niſi īꝟtute cāe pͥme īqͣtū mouet̉ ab ip̄a. ꝓbatio ſcd̓e cōſequētie. nullū ē pͥncipiū cōtiget̉ oꝑandi niſi volūtas vl̓ aliqͥd cōcomitās volūtatē. qꝛ qd̓ libet aliud agit ex neceſſitate nature. ⁊ ita nō cōtigēt̓. Iſte rōesſūt ꝓbabiles p̄ter tertiā. Tn̄ q̄ vellꝫ tenere cōtrariū poſſet reſpōdere eis. Un̄ ī iſtis rōibusſupponūt̉ aliqͣ q̄ oporteret ꝓbare. Primū ē ꝙpͥmū efficiēs ē ſimpl̓r pͥmū ens. Scd̓o oporteret ꝓbare ꝙ pͥmū efficiēs ꝓducit ꝑ cognitionē illiꝰ qd̓ ꝓducit. ⁊ ꝙ cognitio ſua ꝓpͥa n̄ ſufficit Uerutn pͥmū ꝓbāt ſic. qꝛ pͥmū efficiēs nōē vniuocū reſpectu naturarū effectarū ſꝫ eqͥuocū. gͦ eminētiꝰ ⁊ nobiliꝰ ens eis. gͦ pͥmū efficiēsē eminētiſſimū. Sꝫ iſta rō nō vr̄ cōcludere ſufficiēt̓. qꝛ ꝙͣuis ꝓbet̉ ꝙ pͥmū efficiēs ē nobiliusoī effectu. tn̄ nō ꝓbat̉ ꝙ ē nobiliꝰ oī alio ēte. qꝛnō ꝓbat̉ ſufficiet̉ ꝙ omē ens ē efficiēs vel effectus alicuiꝰ efficiētis. Un̄ ad pͥmā rōnē dicerēt ip̄i. vel ꝙ pͥmū efficiēs nō ē deꝰ. vel ꝙ agitꝓpt̓ finē et iō cognoſcit finē ꝓpt̓ quē agit. ſꝫn̄opꝫ ꝙ cognoſcat illud qd̓ facit Et hͦ poſſꝫ cofirmari. qꝛ ſicut ages naturale nō cognoſcit fine nec ip̄ꝫ qd̓ agit ꝓpt̓ finē. nec effectū quē ꝓducit ita poſſet aliqͥs dicere ꝙ pͥmū efficiēs dr̄agere ꝓpt̓ fine. nō qꝛ cognoſcit effectū que ꝓducit. ſꝫ qꝛ cognoſcit ip̄ꝫ finē. Sꝫ iſtd̓ nō ē multū ꝓbabile. Ideo ꝓbabiliꝰ poſſet dici ꝙ rō nōſufficiēt̓ cōcludit. qꝛ nō ſufficiēt̓ ꝓbat̉ ꝙ deꝰ ſitpͥmū efficiēs. Et eodē mō poſſet reſpōderi adſcd̓m argumētū. Sꝫ tertiū argumētū nō valꝫqꝛ ſi argumētū cōcluderet poſſent ph̓i cōuinci ꝙ oporteret eos ponere pͥmā cām cōtingēt̓cauſare qd̓ nō credo eē verū Nec credo ꝙ ꝑ ronē poſſet hoc ꝓbari ꝙ pͥma cā cōtigēt̓ cat. Sꝫde hoc patebit poſtea magis. Ideo ꝙͣtū ad Deiſtū articulū dico ꝙ nullo mō pōt ꝑ rōne ꝓba triari ꝙ deꝰ nihil aliud a ſe ītelligat. Scd̓o ꝙ necpōt ꝓbari ꝑ rōnē ꝙ ītelligat oīa alia a ſe. Tertio ꝙ pōt ꝓbabilit̓ ꝓbari ꝙ ītelligit aliquodaliud a ſe. ꝙͣꝙͣ ꝯͣ ꝓteruiētē nō ſufficiēt̓. Pri Prmū oſtēdo ſic. Si poſſet ꝓbari ꝙ deꝰ nō ītelligit aliud a ſe. hͦ nō eēt niſi ꝓpt̓ ſummā nobilitatē ⁊ exceſſuꝫ ī nobilitate reſpectu cuiuſcūqꝫalteriꝰ. ſꝫ ꝑ hͦ nō pōt ꝓbari. qꝛ nō ē de rōe ītellectiōis nec ꝙ ſit ꝑfectior nec īꝑfectior nec eqͣlis obiecto. gͦ cū maxima nobilitate ītellectionis ſtat ignobilitas obiecti. ergo quantūcunqꝫ intellectio diuina ſit nobiliſſima poterit eſſe reſpectu obiecti ignobilis. Si dicatur: ꝙde ratione intellectionis eſt dependere a ſuolubiecto. ſed omnis depēdētia repugnat deo

Tertio

Scd̓o ꝑhatur

Secundo

Improbatur

Ee ptima

Primo

Sexta

Improbat̉ opi-

Probat̉ ꝯͣria o.

Primū

Deciſio auctotria probet

Cica rōn