ieſtio57518OIIiſtinctionis 799VI

II

Diſtieſt aīal humanū. qꝛ ſortes ē aīal qd̓ eſt homo.Et tūc poſſet dici ꝙ albedo ē qͣlitas colorata.qꝛ ē qͣlitas q̄ ē color. et multa abſurda deberētcōcedi. Reſpōdeo. ꝙ multa exvi vtētiū cōcedūt̉. ⁊ tn̄ cōſil̓ia ī alijs terminis nō cōcedūt̉ſic̄ cōcedit̉ ꝙ hic ē cōſtructio intrāſitiua. creatura ſal̓. hͦ ē creatura q̄ eſt ſal. ⁊ talia. ⁊ tn̄ iſta.ſortes ē creatura hōis nō cōcedit̉ ⁊ ita de multis ē ex vſu vtētiū ꝙ ꝓpt̓ aliquā cōmoditateꝫvel neceſſitatē cōcedit̉ aliqͣ determinata conſtructio īter aliquos terminos. ⁊ tn̄ īter aliosterminos cōformit̉ ſe habētes nō cōcedit̉ conſtructio cōſil̓is. Un̄ dicimꝰ ꝙ aliqͥs hꝫ albū colorē ⁊ nigrū colorē. ſil̓r ꝙ aliqͥd hꝫ amarū ſaporē ⁊ aliqͥd hꝫ dulceꝫ ſaporē. ⁊ tn̄ ꝙ aliqͥs habeat habitū ſcientē vel habitū ignorāte nō dicimus. ⁊ tn̄ ſcia ē ꝑ ſe īferiꝰ ad habitū ſic̄ albedo⁊ nigredo ad colorem. ⁊ amaritudo ⁊ dulcedoad ſaporē. Sil̓r dicimꝰ ꝙ iſte hꝫ habitū ſciētievel habitū erroris. ⁊ tn̄ ꝙ aliqͥd habeat colorēalbedinis vel nigredinis nō dicimꝰ. ⁊ ita ē demultis talibꝰ ꝙ aliqͣ cōſtructio cōcedit̉ int̓ aliqua. ⁊ tn̄ int̓ alia cōſil̓ia nō cōcedit̉. Nec ē hicaliqͣ cā q̄renda niſi volūtas vtētiū. tn̄ alij frequēter ex aliqͣ cōmoditate vel neceſſitate mouetur. Que tn̄ ſit illa ī diuerſis exemplis nō ēdiſcutiēdū. Et ita ē ꝓpoſito ꝙ cōcedimꝰ ꝙ deus ē ſb̓a ītellectual̓ vel vital̓ vel ſapiēs vel cognoſcēs volēs ⁊cͣ. hoc ē ſb̓a q̄ ē ītellectꝰ vita.ſapiētia. cognitō. volitio. ⁊ tn̄ ꝙ hō ſit aīal humanū nō cōcedimꝰ. Sil̓r etiā dicimꝰ ꝙ deꝰ eſtſapiēs. ⁊ tn̄ ꝙ ſortes ē humanꝰ nō ꝯcedimꝰ. niſi eqͥuoce loquēdo de humanꝰ. Ad ſcd̓m dico ꝙ iſta ꝓpō vl̓r accepta ē falſa. īmo dico ꝙī creaturis ē vl̓r falſa. qꝛ ex hͦ ip̄o ꝙ ponūt̉ ideꝫreal̓r nullū ordinē habēt. nec ẜm re nec ẜm rōnē. In deo aūt falſa ē. qꝛ certe eſſentia dīna eteſſentia diuina ſi diſtīguerēt̉ real̓r haberēt ordinē. ⁊ tn̄ eſſentia et eſſentia nullū hn̄t ordinēint̓ ſe. Sil̓r dico ꝙ eſſentia ⁊ ītellectꝰ ⁊ ſcīa q̄ſūt real̓r deꝰ nullꝰ ordinē hn̄t. ꝙͣtūcūqꝫ hrentordinē ſi diſtinguerēt̉ real̓r. tn̄ int̓ iſta noīa p̄taliqͥs ordo poni ꝙͣuis nō oīs tal̓ qͣlis eēt int̓ illas res real̓r diſtīctas. Sꝫ de ordine iſtoꝝ nominū vel etiā ꝯceptuū correſpōdētiū nihil adꝓpoſitū. qꝛ nec cōceptꝰ illi nec noīa ſūt idē realit̓ nec ſūt ī deo. Ad pͥmū pͥncipale dico. ꝙilla ſcia q̄ ē effectꝰ demoſtratiōis vl̓ etiā q̄ pōteē effectꝰ demōſtratōis nō ē ī deo. ⁊ iō illa ſcīaq̄ ē ī deo ⁊ q̄ ē effectꝰ demōſtratōis vl̓ etiā q̄ p̄teē ē alteriꝰ ⁊ alteriꝰ rōis. ꝙͣuis ī aliquo ꝯceptupn̄t vniuocari. Uerū tn̄ ꝙͣtū ad diſtinctū ⁊ ꝓprijſſimū modū loquēdi magꝭ deberet dici: ꝙſcia ē deꝰ vl̓ eſſētia dina. ꝙͣ ꝙ ī deo vl̓ ī dīna eſſētia. niſi forte dicat̉ eē ī deo. hͦ ē ī ꝑſona dīna.

qūo dicimꝰ diuinā eſſentiā eē ī ꝑſona diuina. ſꝫſtrictiſſime loquēdo ſicut nō bn̄ dr̄ ꝙ eſſentiadiuina ē ī eſſentia dīna ita nō bene dr̄ ꝙ ſcia ēeſſentia diuina. Ad ſcd̓m dico ꝙ vocādo p̄ciſe habitū illd̓ qd̓ recipit actū aliquē aliquomō diſtīctū ſic diuina ſcīa hͦ ē ſcīa q̄ ē deꝰ veldeitas nō ē habitꝰ. Uocādo autē habitū vnūcōe ad omnē ſcīaꝫ ⁊ cognitionē. ſic pōt dici ꝙdiuina ſcīa ē habitꝰ qͥdā. tn̄ illud nō ē ꝓprijſſime dictū. ⁊ iō meliꝰ ē dicere ꝙ nō oīs ſcīa ē habitꝰ tn̄ n̄ ē difficultas h̓ niſi d̓ noīe tm̄. Adtertiū pꝫ ꝑ frequēter dicta. ꝙ nō ē incōueniēsapud ph̓ꝫ dicere ꝙ ſcibile refert̉ real̓r ad ſcīaꝫ⁊ e cōuerſo. ꝙͣuis ſcibile ⁊ ſcīa ſint idē realiterillo modo quo dicitur ꝙ vna albedo refert̉ realiter ad aliam.Queſtio ſecūda.Ecundo quero.5Utrū deꝰ ītelligat omīa alia a ſe dioſticte. Ꝙ nō. qꝛ vniꝰ ītellectiōis ēvnū ꝑ ſe obiectū. ſꝫ ītellectio diuina ē vna ītellectio. gͦ ipſius ē vnuꝫ obiectū. ſꝫ alia a deo ſūtmulta. gͦ ⁊cͣ. Pret̓ea nihil app̄hēdit̉ ab aliqͣpotētia niſi qd̓ cōtinet̉ ſub eiꝰ obiecto adeqͣtoſꝫ obiectū adeqͣtū ītellectꝰ diuini ē diuina eſſētia. et nihil aliud a deo cōtinet̉ ꝑ ſe ſub eſſētiadiuina tāꝙͣ ſub cōi ꝑ p̄dicationē. gͦ nihil alid̓a deo ab ītellectu diuino app̄hēdit̉. Pret̓ea. oīs cognitio fit ꝑ aſſil̓iationē cognoſcētisad cognitū. ſꝫ deꝰ nō aſſil̓at̉ alicui alteri a ſe. gͦ⁊cͣ. Ad oppoſitū ī pſalmo dr̄ qͥ ītelligit oīaoꝑa eoꝝ. gͦ eadē rōne ītelligit oīa alia. Cir.ca iſtā. q. pͥmo vidēdū ē. Utrū ꝑ rōnē naturalēpoſſit oſtēdi ꝙ deꝰ ītelligat oīa a ſe. Scd̓o anhͦ ẜm veritate fidei ſit tenēdū. Tertio qͥd ē primū obiectū diuini ītellectꝰ. Circa pͥmū eſtopi. comē. ꝙ nō tm̄ nō poſſit ꝓbari deū ītelligere oīa alia a ſe: īmo etiā ꝙ nec ītelligit aliaa ſe. Et iſtū erroreꝫ īponit ip̄e ph̓o. xij. metha.cōmen xv. Pro iſto errore īnuunt̉ aliq̄ rōnes.Prima ē tal̓ ītellectū ē ꝑfectio ītelligētis.ſꝫ nihil aliud a deo p̄t eē ꝑfectio dei. qꝛ tūc eſſꝫdeꝰ de ſe īꝑfectꝰ. gͦ nihil aliud ē ītellectū a deoScd̓a qꝛ qn̄ ītellectꝰ ītelligit aliqͥd aliud.ſua actio nō ē ſua ſubſtātia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑficit̉ perſuā actionē. ſꝫ deꝰ ꝑ nihil qd̓ nō ē ſua ſubſtātiapō ꝑfici. gͦ actio ſua ē ſubſtātia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ītelligit aliqͥd aliud a ſe. Tertio qꝛ qn̄ aliqͥd neceſſario ītelligit aliud a ſe: ſuū eē neceſſario ēꝑ eē alteriꝰ ſꝫ deus nō eſt ꝑ eē cuiuſcūqꝫ alteriꝰgͦ non neceſſario intelligit aliquid aliud a ſe.Preterea. omne quod intelligit aliud a ſetranſmutatur in aliud. ſed deus eſt intrāſmutabilis. ergo ⁊cͣ. Preterea. ignobilitatis ēīrelligere vilia. gͦ cū deꝰ īfinite ſit nobilitatis

prin

paſ

pultra

ut ſti 14Arguitur primo

BCirca q tres diſcutit articulos

3vArguitur primo

Prima ratio eiꝰ

Textio

My

Quarto

Icd̓o

Quinto

Circa primūcōmē.

Tertio

Secunda

Ad ſcd̓m

Ad tertium

Queſtio.

Circa primū qpi.