SententiarumLibri primi

⁊cͣ. maior pꝫ. qꝛ oīs habitꝰ reſpicit aliquē actūnobiliorē ſe. ſꝫ nihil eſt nobiliꝰ quocūqꝫ qd̓ ē indeo. gͦ nullꝰ habitꝰ ē ī deo. Tertio. qꝛ ẜꝫ ph̓ꝫv. metha. ſcīa real̓r refert̉ ad ſcibile. ſꝫ nihil ē īdeo qd̓ real̓r refert̉. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſitū. Intellectꝰ ē ī deo ex natura rei. ⁊ qꝛ oīs ītellectꝰ velē actu ſciēs vel pōt eē ſciēs. ſꝫ ītellectꝰ diuinꝰ.nō ē ī potētia. gͦ ē actu ſciēs. Ad. q. dr̄ ꝙ ſic.qꝛ cognoſcētia a nō cognoſcētibꝰ ī hͦ diſtīguūtur. ꝙ nō cognoſcēs nihil hꝫ niſi ſuā formā tm̄ſꝫ cognoſcēs natū ē hr̄e formā alteriꝰ rei in cognoſcēte ⁊cͣ. Natura aūt rei nō cognoſcētis ēmagis artata ⁊ limitata. ſꝫ coartatio nō ē niſiꝑ materiā. gͦ īmaterialitas rei rō ē ꝙ ē cognitiua. ſꝫ deꝰ ē ī ſummo īmaterialis. gͦ ⁊c̄. Quāuis cōcluſio ē vera ẜm bonū intellectū. tn̄ iſtarō ē īſufficiēs Primo. qꝛ pͥma ꝓpo quā accipitē falſa qꝛ nō ē magꝭ de rōne nō cognoſcētis nōhabere aliud ꝙͣ formā ſuā ꝙͣ de rōe cognoſcētꝭNā ita pōt nō cognoſcēs reciꝑe aliqͥd ab alioſicut cognoſcēs. Et ſi dicas ꝙ nō cognoſcēsnō recipit ſpeciē rei. hoc nō valet. qꝛ ſi ꝑ ſpeciē ītelligis aliud ꝙͣ cognitionē nō plꝰ recipitcognoſces ſpeciē rei ꝙͣ nō cognoſces. Tū qꝛ ſicut alias oſtēdet̉ talis ſpēs nō ē ponēda. Tuꝫẜꝫ iſtos etiā mediū recipit ſpēm rei. Si aūt ꝑſpeciē ītelligis cognitionē hͦ ē petere. et nihilad ꝓpoſitū. Si aūt dicat̉ ꝙ mediū nō recipitīmaterialit̓ ſꝫ materialit̓. Cōtra ẜm iſtos. omereceptū ē in recipiēte ꝑ modū recipientis. gͦ ꝙſpēs recipit̉ īmaterial̓r. hͦ ē qꝛ recipiēs eſt imateriale. gͦ ex īmaterialitate rei deberet magiscōcludi talis receptio ꝙͣ ecōuerſo. cuiꝰ tn̄ ꝯriūfacit. Pret̓ea deꝰ ē maxime cognoſcēs. et tn̄nō ē natꝰ hr̄e formā cuiuſcūqꝫ alteriꝰ. nec ſpecies rei ē ī deo. gͦ ꝑ hͦ nō cognoſcēs nō diſtiguitur a cognoſcēte. Pret̓ea qd̓ dicit ꝙ īmaterialitas ē cā ꝙ aliqͥd ſit cognitiuū ē falſū qꝛ multa accidētia ſūt īmaterialia. ⁊ tn̄ nō ſūt cognitiua. Sil̓r ẜm cōmē. forma celi ē īmaterialis ⁊tn̄ nō ē cognitiua Sil̓r dare eē materie nō īpedit cognitionē. qꝛ nūqͣ poſſet aīa cōiūcta ſiueī ſtatu vie ſiue patrie ita ꝑfecte intelligere ſic̄ſeꝑata. gͦ nec aptitudo ad īformādū impedit.19Ideo dico alit̓ ad. q. ꝙ īmaterialitas nō eſtcā qͣre aliqͥd ē cognitiuū. qꝛ nō vr̄ ꝙ īcludit ꝯͣdictionē aliquā formā nulliꝰ alteriꝰ forme ſubſtātial̓ receptiuā. nec potētē informare materiā poſſe fieri a deo illo mō quo ponit cōmē. ꝙī celo nō ē materia. qꝛ ip̄e ponit ꝙ nō ē cōpoſitū ex materia ⁊ forma ſubſtātiali. ⁊ tn̄ poſſibile eēt talē formā ſimpl̓r eē nō cognitiuā. Necpōt aliqͣ rō general̓r dari qͣre aliqͥd ē cognitiuū. ſꝫ ex natura rei hꝫ ꝙ ſit cognitiuū vel ꝙ nōſit cognitiuū. Ideo pͥmo vidēdū ē an ī deo ſit

ſciētia. Scd̓o an poſſit aliquo mō a pͥori ꝓbari. Tertio quomō ſe habeat ſciētia ad diuinaꝫeſſentiā. Circa pͥmū dico: ꝙ ſciētia vno moaccipit̉ ꝓ notitia alicuiꝰ cōplexi. nata cāri exaliquibꝰ p̄miſſis. de quo dictū ē ī ꝓlogo. Aliomō accipit̉ gn̄alit̓ ꝓ om̄i notitia. Primo nō ēī deo. ſecūdo mō ē ī deo. qꝛ ẜm ſanctos ⁊ ph̓osdeꝰ vere ē ītelligēs ⁊ cognoſcēs. Circa ſcd̓ꝫdico ꝙ demōſtratio a pͥori accipit̉ multiplicit̓ſcꝫ largiſſime ⁊ ſic pōt aliquo mō cōcedi ꝙ p̄tꝓbari a pͥori. qꝛ qͥncūqꝫ arguit̉ ab vna ꝓponead aliā formali ꝯn̄a ⁊ ecōuerſo nō ē ꝯn̄a formalis. ibi pōt eē ꝓbatio aliquo mō a pͥore. ſꝫ hͨ eſtꝯn̄a bona ⁊ formal̓. deꝰ ē ſummū ens. gͦ ē ītelligēs ſciēs ⁊ cognoſcēs. ⁊ nō ſequit̉ ecōuerſo. gͦcū ꝓpōes ſūt ſimpl̓r neceſſarie aliquo mō ē demōſtratio a pͥori. tn̄ ſi ītellectꝰ poſſet cōponere ſciam q̄ ē ī deo cū deo. nullo mō eēt tal̓ ꝓbatio a pͥori. nō tn̄ ē ītelligēdū ꝙ aliqͥd ſit rō ⁊ cāqͣre deꝰ ſit ſciēs. qꝛ nullā cām hꝫ. ſꝫ tm̄ denotat̉ꝙ hec ꝓpo deꝰ ē ſummū bonū ſit aliquo mō pͥor iſta. deꝰ eſt ītelligēs. ꝓ quāto hic p̄dicat̉ cōuertibile de cōuertibili. Nō aūt ī ſcd̓a ꝓpone.Circa tertiū dico ꝙ ſcientia q̄ eſt deꝰ ē rea­ 1liter et ex natura rei diuina eſſentia. et nullomo ꝑ cōſiderationē ītellectꝰ. qꝛ cōſideratio intellectꝰ nō plꝰ facit ꝙ deꝰ ſit ſciēs: ꝙͣ ꝙ deꝰ ſiteſſentia vl̓ deꝰ. Nec etiā ſcientia diſtinguiturformalit̓ a diuina eſſentia. ſꝫ eſt tāta ⁊ omī idētitate eadē diuine eſſētie qͣ eſſentia ē eadē diuine eſſentie ⁊ hͦ ꝓpt̓ dicta ſuperiꝰ ī ſcd̓a diſtictionē. Sꝫ ꝯͣ hoc pōt argui. qꝛ ꝓprie dr̄ dedeo. deꝰ eſt ſubſtātia ītellectualis. ſꝫ intellectꝰnō p̄dicat̉ deo in qͥd. ſꝫ magis p̄dicat̉ de deo ꝑmodū dr̄e. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ītellectꝰ nō eſt om̄i mō ideꝫcū eſſentia. et ꝑ ꝯn̄s multo fortiꝰ nec eſſentia.Pret̓ea quecūqꝫ ordinē haberēt aliqͣ ſi eſ­ Fſent diſtincta realit̓. eūdē ordinē haberet vbinō ſūt diſtīcta real̓r. ſꝫ ſūt ibi vere ꝑ idētitatē.ſꝫ ſi ſcīa ⁊ ītellectꝰ diſtīguerēt̉ real̓r ī deo ītellectus eēt ꝓximior. gͦ etiā mō ẜm rōnē ītellectꝰeſt ꝓximior ꝙͣ ſcīa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſcīa nō ē om̄i mō eadē cū eſſentia. Ad pͥmū illoꝝ dico ꝙ nec ſci Aentia nec ītellectꝰ nec aliqd̓ tale de deo p̄dicatur ꝑ modū dr̄e nec denoīatiue. niſi forte ꝙͣtūad vocē. ſꝫ ſemꝑ ꝑ tales p̄dicatiōes opꝫ eſſentiales ⁊ in qͥd intelligi. ⁊ iō ꝑ iſtā. deꝰ ē intellectualis dꝫ intelligi iſta. deꝰ eſt ītellectꝰ. Et eodē mō ꝑ iſtā. deꝰ eſt ſubſtātia ītellectualis dꝫintelligi iſta. deꝰ eſt ſubſtātia q̄ eſt ītellectꝰ. ſicut dicimꝰ ꝙ hec eſt creatura ſal̓. id eſt. hͦ ē creatura q̄ eſt ſal. ⁊ ita tal̓ cōſtructio ītrāſitiua dꝫper om̄s tales intelligi. Et ſi dicat̉: ꝙ eadērōne poſſet dici ꝙ deus eſt intellectus voluntatis. qꝛ deꝰ ē ītellectꝰ qͥ ē volūtas. et ꝙ ſortes

Tertio

Improbat̉ rō

Rn̄ſio auctoris

Reſpōſio quorū

Tria diſcutit

Iuſteri

gepui

Adprui e.

Arguitur xie

Circa ten

Cirraſcain

Circa primē